tag:blogger.com,1999:blog-23889065051643736512012-02-08T12:18:32.888+07:00จินตนาการผ่านคำพร่ำอักษร..มิใช่กลอนชีวิตลิขิตเขียน..ด้วยสนุกสุขใจจึงใฝ่เพียร..หากผิดเพี้ยนติติงขอวิงวอนภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.comBlogger15941100tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-68413318096903530632012-02-03T13:07:00.002+07:002012-02-03T13:07:49.429+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-cH-Rk7_7fpU/Tyt5fgF0GrI/AAAAAAAAZg0/PX_QHOm25Cs/s1600/5555.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="202" src="http://1.bp.blogspot.com/-cH-Rk7_7fpU/Tyt5fgF0GrI/AAAAAAAAZg0/PX_QHOm25Cs/s400/5555.gif" width="400" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-6841331809690353063?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-70391500417755872462012-02-02T18:37:00.001+07:002012-02-02T18:39:44.229+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/424474_286152101448633_100001615367824_809184_153800449_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/424474_286152101448633_100001615367824_809184_153800449_n.jpg" width="258" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: #ffe599; font-size: large;">บริษัท"รักร้าง"ตรงทางแยก</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: #ffe599; font-size: large;">อยู่แผนก"ไร้คู่"ดูเก๋ยิ่ง</span></div><span style="color: #ffe599; font-size: large;"><span style="background-color: white; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 14px; text-align: left;"><div style="text-align: center;">สวัสดิการ ให้พักผ่อน ตอนโดนทิ้ง</div><div style="text-align: center;"><br /></div></span><span style="background-color: white; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 14px; text-align: left;"><div style="text-align: center;">ทั้งชายหญิงไม่จำกัด สมัครมา</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ภ.ภาพวาด</div></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-7039150041775587246?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-76268121771437053202012-02-01T19:05:00.002+07:002012-02-01T19:05:48.994+07:00<div class="post" id="msg_7157"><div align="center"><img alt="" border="0" height="300" src="https://lh3.googleusercontent.com/-4nqCRa7YWCI/TyfuuFAnAnI/AAAAAAAAZgc/QCW9hcRHHOw/s400/sweet_girls_on_romance_novel_cover_bi763%255B1%255D.jpg" width="400" /><br /><br /><br /><span style="color: #6fa8dc;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">สวย</span><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">สวยที่ดีคือสวยใจ ใช่ใบหน้า<br />สวยคุณค่าเลิศหรูดูสดใส<br />สวยเสน่ห์สวยล้ำสวยน้ำใจ<br />สวยภายในเนื้อแท้น่ะแน่จริง<br /><br /><br />สวยภายนอกหลอกตาค่าเพียงผ่าน<br />สวยไม่นานยานย่นคนแทบวิ่ง<br />สวยรูปโฉมประโคมใส่ดูคล้ายลิง<br />สวยเพราะสิ่งปลอมแปลงแล้งความดี<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-7626812177143705320?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-1488579528250286912012-01-31T09:09:00.000+07:002012-01-31T09:09:07.775+07:00<div class="post" id="msg_7150"><div align="center"><img alt="" border="0" src="https://lh3.googleusercontent.com/-MuAu26DAtCA/TyaJhDfMltI/AAAAAAAAZdk/VJI2hHl0Was/s380/webboard.san%253Bio.gif" /><br /><br /><br /><span style="color: #3d85c6;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">แผลในใจ</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">วันเวลาความไว้ใจในชีวิต<br />ฉันอุทิศทุ่มเทไม่เฉไฉ<br />เพื่อจะมีเธออยู่เป็นคู่ใจ<br />เสียอะไรก็ยอมพร้อมจะทำ<br /><br /><br />แต่สิ่งที่เธอให้ไว้กับฉัน<br />คือภาพวันจากลาเมื่อคราค่ำ<br />เป็นร่องรอยแผลใจไว้จดจำ<br />สุดเจ็บช้ำเหลือกล่าวร้าวฤทัย<br /><br /><br />นี่น่ะหรือการตอบแทนสุดแสนซึ้ง<br />กับรักหนึ่งที่คงมั่นไม่หวั่นไหว<br />สิ่งที่พบจบลงตรงจากไป<br />น่าขอบใจบทเรียนนี้ที่ให้มา<br /><br /><br />นี่น่ะหรือการตอบแทนสุดแสนช้ำ<br />ความทรงจำดีดีไม่มีค่า<br />ความไว้ใจในรักถูกหักลา<br />เหลือเพียงคราบน้ำตาอาบหน้านอง<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><object height="350" width="425"><embed src="http://www.youtube.com/v/3mRNJMUHjvk&amp;feature=related" type="application/x-shockwave-flash" width="425" height="350"></object></div></div><div id="tc_7150"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-148857952825028691?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-86948421801495974052012-01-29T11:13:00.002+07:002012-01-29T11:13:41.362+07:00<div class="post" id="msg_7541"><div align="center"><img alt="" border="0" src="http://www.vcharkarn.com/uploads/70/70409.jpg" /><br /><span style="color: #93c47d;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">เราเลือกเอง</span><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">คิดทุกมุม คลุมครอบ รู้รอบด้าน<br />จึงจักผ่านสิ่งร้ายเรื่องคล้ายคลี่<br />ปมปัญหามากมายทั้งหลายนี้<br />เมื่อมันมีเข้ามาก็อย่ากลัว<br /><br />ถ้าไม่คิดไม่ตรองมองอย่างหวาด<br />ทำขี้ขลาดแล้วหยุดคือมุดหัว<br />เจอปัญหาไม่เดินเพราะเกินตัว<br />ชีวิตมัวมืดบอดตลอดไป<br /><br />เราเลือกเองเส้นทางวางชีวิต<br />เรามีสิทธิ์เต็มที่..เอาดีไหม<br />เราเลือกสู้อยู่ต่อหรือพอใจ<br />ที่จะให้มันจบ..ลองทบทวน<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-8694842180149597405?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-71895915908305067532012-01-28T18:31:00.002+07:002012-01-28T18:31:51.227+07:00<div class="post" id="msg_7142"><div align="center"><img alt="" border="0" height="600" src="http://www.jrobertsphotography.com.au/files/2713628/uploaded/Baby%20Portrait%20Photography%20Sydney%20MM%20003.jpg" width="399" /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: #9fc5e8;">เพราะคนเราคิดกันเยอะ<br />มันถึงได้เลอะเทอะกันอย่างนี้<br />แต่พอคิดน้อยกว่าที่มี<br />มันก็ถึงทีที่อับจน<br />จะคิดมากหรือคิดน้อย<br />ควรค่อยค่อยใช้เหตุผล<br />ใคร่ครวญกระบวนกล<br />จึงจักพ้น วังวนมาร<br />-----------------------------<br />ภ.ภาพวาด<br /><br />กลอนเปล่า แต่งแบบ งง เพราะตอนเขียนนินทา คน(ไม่รู้จัก)อยู่<br />ผิดศีลด้วยซีเรา 555</span><span style="color: blue;">&nbsp; <img alt="201" border="0" src="http://www.rukklon.com/Smileys/good/201.gif" /></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-7189591590830506753?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-18561924651383944482012-01-27T12:01:00.003+07:002012-01-31T11:10:00.963+07:00<div class="post" id="msg_7141"><div align="center"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-lqa2u21RFyE/TydbdjTRY3I/AAAAAAAAZeE/8WWsTfTNQLo/s373/original_2809b.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="298" src="http://1.bp.blogspot.com/-lqa2u21RFyE/TydbdjTRY3I/AAAAAAAAZeE/8WWsTfTNQLo/s320/original_2809b.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><br /><span style="color: darkcyan;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">เตือนตน</span><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เตือนตนไว้ให้ดีสิ่งที่คิด<br />อย่าได้ผิดพลั้งพลาดอาจปั่นป่วน<br />ก่อนจะทำตรึกตรองลองประมวล<br />ความถี่ถ้วนพึงมีจะดีเอง<br /><br /><br />อย่าเลินเล่อเผลอไผลทำไปก่อน<br />ความใจร้อนตัวร้ายทำลายเร่ง<br />ใช่กับไม่ ไม่แน่แค่ต้องเกรง<br />อย่าอวดเบ่งเก่งกล้า..พลาดมาตาย<br /><br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-1856192465138394448?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-50639538189825789372012-01-26T12:43:00.002+07:002012-01-28T18:25:42.235+07:00<div class="post" id="msg_7138"><div align="center"><img alt="" border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-TuVnhkRh01Y/TxEF3Gu3cKI/AAAAAAAAXn8/37SnLc8IISw/s1600/bb56.gif" /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-4K2LSufYBVk/TyPbKsyjh9I/AAAAAAAAZdc/HKjx1U-klEA/s1600/41252002_467956.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-4K2LSufYBVk/TyPbKsyjh9I/AAAAAAAAZdc/HKjx1U-klEA/s320/41252002_467956.jpg" width="309" /></a></div><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-TuVnhkRh01Y/TxEF3Gu3cKI/AAAAAAAAXn8/37SnLc8IISw/s1600/bb56.gif" /><br /><br /><br /><br /><span style="color: #9fc5e8;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">เติมน้ำมัน</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เวลาเธอไม่อยู่รู้บ้างไหม<br />ว่าหัวใจลึกลึกนึกสับสน<br />เรื่องมากมายประดังให้กังวล<br />ความอดทนถึงสุดจุดต่ำลง<br /><br /><br />แต่ก่อนนั้นมันดีมีเธอข้าง<br />เดี๋ยวนี้คว้างเหลือเกินจนเดินหลง<br />เหมือนโลกหมุนวุ่นวายคล้ายให้งง<br />ยากจะทรงกายยืนยังผืนดิน<br /><br /><br />หากได้รักนั้นเพิ่มเติมใจล้า<br />คงฟันฝ่าทุกข์ยากลำบากสิ้น<br />หากครั้งนั้นเธออยู่คู่ชีวิน<br />ฉันคงดิ้นได้ต่ออย่างพอทน<br /><br /><br />แต่รู้ไหมกำลังใจมันได้หมด<br />ก็เหมือนรถทิ้งไว้เขาไม่สน<br />ถ้ามีใครเติมน้ำมันปั่นเครื่องยนต์<br />จะวิ่งบนถนนอย่างเดินทางไกล<br /><br /><br />และตัวฉันพอกันมันไม่ต่าง<br />หวังคนข้างเติมรักเป็นหลักให้<br />ต่อชีวิตเดินสู่ประตูชัย<br />"กำลังใจ"เท่านั้นที่ฉันรอ<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-TuVnhkRh01Y/TxEF3Gu3cKI/AAAAAAAAXn8/37SnLc8IISw/s1600/bb56.gif" /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: red;">ปล.ขอบคุณพี่ที ที่แนะนำให้ฟัง ไมโคร ตอนนี้เลยหลงไปเลย 555</span></span><br /><br /><br /><object height="350" width="425"><embed src="http://www.youtube.com/v/B9Q3IMWyq6o&amp;feature=related" type="application/x-shockwave-flash" height="350" width="425"></object></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-5063953818982578937?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-82964918594090359662012-01-25T18:54:00.001+07:002012-01-26T14:51:52.873+07:00<div class="profile"><div class="post"><div align="center"><embed allowfullscreen="true" allowscriptaccess="never" height="350px" src="http://www.youtube.com/v/PtNWRx8IQNQ&amp;rel=1&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" width="425px" wmode="transparent"></embed><br /><br /><br /><br /><span style="color: teal;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;">เอาไปเลยหัวใจใคร่เสนอ<br />แค่เพียงเธอคนนี้ที่รักมั่น<br />ไม่มีใครไหนอื่นขอยืนยัน<br />แค่เธอนั้น..ทั้งใจ-&gt;ให้หมดเลย<br /><br />คงเป็นเธอตัวจริงกับสิ่งนี้<br />รักที่มีบอกใจให้รีบเผย<br />ถึงไม่นาน เจอคุณ ฉันคุ้นเคย<br />อยากลงเอย ตรงนี้..ที่มีเรา<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-8296491859409035966?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-13635334255536105252012-01-24T17:56:00.001+07:002012-01-24T17:57:12.997+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://1.gvt0.com/vi/T_ZVvsxT4iE/0.jpg" height="266" width="320"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/T_ZVvsxT4iE&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/T_ZVvsxT4iE&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><div class="profile"><div class="post"><div align="center"><br /><br /><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: #93c47d;">พ่อกับแม่ทำทุกอย่างสร้างเพื่อลูก<br />ความพันผูกทางสายเลือดไม่เหือดหาย<br />แม้ทุกข์ยากเพียงไรให้ลูกสบาย<br />พ่อกับแม่ลำบากกายมิได้เกรง<br /><br />ผิดกับลูกทิ้งลงไม่ส่งเสีย<br />ปล่อยให้เมียทำร้ายหมายข่มเหง<br />ทำกับพ่อทำกับแม่ของแก่เอง<br />ดั่งบทเพลงขับร้อง ของ..พรภิรมย์<br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-1363533425553610525?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-1601023884038755552012-01-23T13:58:00.003+07:002012-01-31T11:54:20.211+07:00<div class="post"><div align="center"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-1KdORDvYdRw/Tydz5FaG9DI/AAAAAAAAZeM/klN7Sx2kBXk/s1600/1735949idxsofnfvv1.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-1KdORDvYdRw/Tydz5FaG9DI/AAAAAAAAZeM/klN7Sx2kBXk/s320/1735949idxsofnfvv1.gif" width="266" /></a></div><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ภาพหลอน..พาอ่อนไหว</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แค่เพียงพบเพื่อผ่านฤาหาญกล้า<br />ให้เธอมาเคียงคู่สู่วิถี<br />โชคชะตากลั่นแกล้งแสร้งทำที<br />นำฉันนี้เจอะเธอแล้วเผลอใจ<br /><br /><br />เพียงมินานวารวันก็ผันเคลื่อน<br />ทุกอย่างเหมือนภาพหลอนพาอ่อนไหว<br />พึ่งวูบวาบซาบซ่านแล้วผ่านไป<br />รอยอาลัยตกค้างท่ามกลางทรวง<br /><br /><br />เจ็บแปลบแปลบแสบศัลย์มันตกผลึก<br />ในส่วนลึกสุดช้ำน้ำตาร่วง<br />มิใช่รักที่เจอเธอหลอกลวง<br />แต่คือช่วงห้วงพิษสะกิดรอย<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-160102388403875555?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-8530996295859268642012-01-23T13:57:00.005+07:002012-01-31T11:55:31.289+07:00<div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/nJ.gif" /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-sJqR8sgTK7o/Tyd0OLU7e-I/AAAAAAAAZeU/_Vza7wK37Bs/s1600/14.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="226" src="http://2.bp.blogspot.com/-sJqR8sgTK7o/Tyd0OLU7e-I/AAAAAAAAZeU/_Vza7wK37Bs/s320/14.JPG" width="320" /></a></div><br /><br /><br /><span style="color: #d9ead3;"><span style="font-size: 40px; line-height: 52px;">วันคอมพ์พัง..นั่งคิ้วต่อ</span>&nbsp;<span style="font-size: 40px; line-height: 52px;"><br /></span><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">คอมพ์ก็เสียเคลียร์งานไม่ผ่านจุด<br />มัวสดุดนั่นนี่มีปัญหา<br />ชักหงุดหงิดแล้วโว้ยโอ๊ยระอา<br />ร้านซ่อมบ้าอะไรไหงนานจัง<br /><br /><br />จะสิ้นปีสี่ห้าไม่ช้าแล้ว<br />ต้องมาแกร่วมองบัญชีที่พ่อสั่ง<br />เหนื่อยจังโว้ยโอ๊ยจิตติดภวังค์<br />ได้แต่นั่งว่างว่างอย่างหมดรมณ์<br /><br /><br />คิดอยากพักให้สบายปลายปีสิ้น<br />หมายเคลียร์บิลล์ก่อนถึงซึ่งเหมาะสม<br />แผนต้องพังไม่ผ่านงานมาจม<br />กลายเป็นงมหัวฟูอยู่คนเดียว<br /><br /><br />ทางออกดีมีไหมใครช่วยด้วย<br />หนูจิตป่วยหมดแรงกายแห้งเหี่ยว<br />เพียงแค่นึกงานนัวตัวเป็นเกลียว<br />หน้าก็เบี้ยวหงิกงอคิ้วต่อกัน<br /><br /><br />เหวี่ยงศีรษะสลัดปัดความคิด<br />คับข้องจิตเรานักชักนึกหวั่น<br />สูดลมหายใจเข้าปอดเรานั้น<br />เผื่อว่ามันผ่อนคล้ายได้นิดนึง<br /><br /><br />สมองโล่งโปร่งดีมีสติ<br />แต่ก็มิเห็นทางให้ย่างถึง<br />ลองตรองไตร่ใคร่ครวญดูเริ่มรู้ซึ้ง<br />นั่งหน้าบึ้งไร้ทางอย่างเช่นเคย<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/nJ.gif" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-853099629585926864?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-56765742393283661932012-01-23T13:47:00.000+07:002012-01-23T13:47:42.535+07:00&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;คุณแม่คะ หนูรู้ว่าคุณแม่รักและห่วงหนูมาก ยิ่งหนูไม่สบายแบบนี้ คุณแม่ก็ยิ่งห่วงหนู<br />คุณแม่หาทางรักษาที่หนูไม่สบายอยู่ โดยหาหมอที่โน่นที่นี่ บางทีนะหนูอยากบอกว่า "พอทีเถอะคะ คนอื่นก็เป็นกันเยอะแยะไป แล้วหนูก็อยู่ได้สบายมาก การที่คุณแม่เอาหนูไปรักษาหมอโน้นหมอนี้ รู้ไหมคะมันทำให้หนูมีความหวังและจะเจ็บทุกครั้งไป หนูไม่ได้เก่งที่จะกลั้นน้ำตาไว้ทุกครั้งหรอกนะคะ หนล่าสุด หนูยิ้มให้คุณแม่ แต่ความเป็นจริงแล้วหนูกำลังจะร้องไห้ แต่ก็บอกตัวเองว่า ร้องไม่ได้ หนูทรมานมากๆค่ะ"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-5676574239328366193?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-9520988228941712112012-01-14T15:12:00.001+07:002012-01-31T11:57:55.624+07:00<div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="40" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/yYT.gif" width="400" /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-TUYTk7RXOQY/Tyd0yFujqtI/AAAAAAAAZec/1eUUjGz9Hb0/s1600/sBjf20070830012731.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-TUYTk7RXOQY/Tyd0yFujqtI/AAAAAAAAZec/1eUUjGz9Hb0/s320/sBjf20070830012731.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><span style="color: #999999;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">อะไรกันชีวิต</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">มันอะไรกันนี่นะชีวิต<br />ใครลิขิตทิศทางอย่างที่เห็น<br />วิบากกรรมทำมาพาให้เป็น<br />ต้องลำเค็ญไปนานกี่กาลกัลป์<br /><br /><br />&nbsp;หมดเรี่ยวแรงแกร่งไหวถอดใจแล้ว<br />ความแน่แน่วโอนเอนมาเบนหัน<br />อยากละทิ้งทุกสิ่งอย่างปล่อยวางมัน<br />จะโศกศัลย์เพียงไรไม่ขอทน<br /><br /><br />เรื่องวุ่นวายหลายอย่างต่างเข้าโถม<br />มาจู่โจมชีวีเสียปี้ป่น<br />ยากยิ่งแท้แก้จุดให้หลุดพ้น<br />จะฝืนทนต่อไปใจก็เพลีย<br /><br /><br />ยอมแล้วเราคราวนี้ถึงที่สุด<br />จะยื้อยุดฉุดรั้งรังแต่เสีย<br />ปมปัญหาวุ่นวายเกินคลายเคลียร์<br />เลิกไกล่เกลี่ยปล่อยช้ำตามกรรมไป<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="40" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/yYT.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-952098822894171211?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-5639854555418904972012-01-13T13:47:00.001+07:002012-01-31T11:59:55.128+07:00<div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/cU.gif" /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-vpzx5_Oz5Zo/Tyd1LwqtwtI/AAAAAAAAZek/-_d-O232MMU/s1600/103960216.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-vpzx5_Oz5Zo/Tyd1LwqtwtI/AAAAAAAAZek/-_d-O232MMU/s320/103960216.jpg" width="295" /></a></div><br /><span style="color: #ffe599;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ความเฉยชา</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เจ็บจนชาแล้วใจไม่รู้สึก<br />ที่เคยนึกถึงเธอเพ้อเพรียกหา<br />กลายเป็นความเฉยเมยกว่าเคยมา<br />แม้น้ำตาก็หมดเลิกรดริน<br /><br /><br />จากวันนี้ที่เหลือเมื่อต้องพบ<br />เพียงแค่สบภาษาวาทะศิลป์<br />คงคล้ายแขกแปลกหน้าคราเล่นลิ้น<br />ต่างฐานถิ่นที่อยู่ดูห่างไป<br /><br /><br />เธอสร้างมาด้วยมือสื่อความหมาย<br />ตีนทำลายเหยียบบี้ขยี่ได้<br />เจ็บสุดแสบแปลบปลาบทาบทรวงใน<br />สิ่งที่ให้สอนตราถึงค่าจริง<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/cU.gif" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-563985455541890497?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-55279319526213719602012-01-12T18:38:00.005+07:002012-01-31T12:02:16.178+07:00<div class="post"><div align="center"><div style="text-align: -webkit-auto;"><br /></div><br /><div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="126" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Yu.gif" width="400" /><br /><br /><table class="ncode_imageresizer_warning" id="ncode_imageresizer_warning_2" style="width: 680px;"><tbody><tr><td class="td1" width="20"><br /></td><td class="td2"></td></tr></tbody></table><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_eo9hWv0TaFw/SnktDAHX6bI/AAAAAAAAAdo/zthsz4i0XnA/s400/101632rz8ruhxun1%5B1%5D.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_eo9hWv0TaFw/SnktDAHX6bI/AAAAAAAAAdo/zthsz4i0XnA/s320/101632rz8ruhxun1%5B1%5D.gif" width="320" /></a></div><br /><span style="color: #d5a6bd;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ฝันกับจริง..สิ่งที่ต่าง</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">วาดความหวัง ตั้งใจ ไว้ไกลแสน<br />ปูพรมแดน แม้นสรวง สุดห้วงหาว<br />แต่สิ่งครอง หมองไหม้ คือใจร้าว<br />เหมือนดั่งขาว กับดำ นำมาเคียง<br /><br /><br />อันความฝัน นั้นยาก หากจะสร้าง<br />เพราะทุกอย่าง โอนเอน มักเบนเบี่ยง<br />ไม่ใช่รับ จับต่อ เข้าก่อเรียง<br />จักได้เยี่ยง อย่างหวัง ดังต้องการ<br /><br /><br />ภาพความฝัน นั้นหรู ดูว่าง่าย<br />แต่จริงหลายร้อยเท่า เราต้องผ่าน<br />กว่าประสพ พบเคล็ด สำเร็จงาน<br />ต้องคลุกคลาน คลั่กเปื้อน ทั้งเรือนกาย<br /><br /><br />คุณค่ามี ที่ทาง กับย่างก้าว<br />ยิ่งยืดยาว ยิ่งสู้ รู้ความหมาย<br />อันเส้นชัย ไกลสุด อยู่จุดปลาย<br />บ้างสบาย บ้างโศก โลกหมุนวน<br /><br /><br />ทำให้ดีที่สุด มนุษย์เอ๋ย<br />อย่าละเลย แล้วครวญ ชวนสับสน<br />โอกาสมี ไม่คว้า พึ่งพาตน<br />พอผ่านพ้น อยากย้อน ตอนสายไป<br /><br /><br />ก่อนจะทำควรคิด สักนิดหนอ<br />มองทุกข้อ ขอบเขต เหตุที่ได้<br />บุญหรือบาป ทราบรู้ อยู่แก่ใจ<br />เราผู้ใช้ชีวิต..ก็คิดดู!!<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><img alt="" border="0" height="126" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Yu.gif" width="400" /></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-5527931952621371960?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-88275755529687339912012-01-11T17:39:00.001+07:002012-01-31T12:04:33.937+07:00<div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="64" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/9Q.gif" width="400" /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-fZO5nUrl9CE/Tyd2VNUZm8I/AAAAAAAAZes/osplUV8YbNs/s1600/88180-attachment.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-fZO5nUrl9CE/Tyd2VNUZm8I/AAAAAAAAZes/osplUV8YbNs/s320/88180-attachment.jpg" width="294" /></a></div><br /><br /><br /><span style="color: #d5a6bd;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ใจจ๋า..อย่าหวั่นไหว</span></span><br /><span style="color: #d5a6bd;"><span style="font-size: 40px; line-height: 52px;"><br /></span> <br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">โอ้ใจจ๋าอย่าหวั่นอย่าสั่นไหว<br />หนักแน่นไว้ดั่งเคยเฉยชาเสีย<br />อย่าปล่อยให้ใครเขาเข้าเคล้าเคลีย<br />ด้วยยากเลียแผลใจให้เหมือนเคย<br /><br /><br />ช่วงชีวิตคิดสู้รู้ทุกข์หนัก<br />อย่าปล่อยรักเร้ารุมสุมทรวงเหวย<br />ขีดเส้นขวางทางใจให้ห่างเลย<br />ว่าคู่เชยชื่นชิดมิคิดควง<br /><br /><br />กับพี่น้องผองเพื่อนเสมือนญาติ<br />ฉันเทลาดปูใจไม่แหนหวง<br />เคียงแม้สุขทุกข์ขมตรมแดดวง<br />จะผ่านช่วงร้ายดีนี้พร้อมกัน<br /><br /><br />หากแต่รักฉันท์คู่เช่นชู้สาว<br />หาได้ยาวยั่งยืน..เพียงชื่น ผัน<br />บ้างมีสองมีสามตามพัวพัน<br />จึงขอหันหน้าห่างแยกทางไป<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="64" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/9Q.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-8827575552968733991?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-35831053936962613192012-01-11T16:43:00.000+07:002012-01-11T16:43:18.370+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ayQ4o8rvaqk/TlivTq3UTnI/AAAAAAAAF4M/VPaJCAHRSvI/s1600/m-171094.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://3.bp.blogspot.com/-ayQ4o8rvaqk/TlivTq3UTnI/AAAAAAAAF4M/VPaJCAHRSvI/s320/m-171094.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">**จะรู้ว่าโลกนี้กว้างใหญ่</div><div style="text-align: center;">ก็ต่อเมื่อเราได้…ออกเดินทาง</div><div style="text-align: center;">จะรู้ว่าคุณค่าของอะไร ในสักอย่าง</div><div style="text-align: center;">ก็ต่อเมื่อเราได้…เสียมันไป</div><div style="text-align: center;">จะรู้ความหมาย ของฟ้าหลังฝน</div><div style="text-align: center;">ก็ต่อเมื่อเราผ่านพ้น…มันมาได้</div><div style="text-align: center;">จะรู้ว่ายังมีเรื่องราว อีกมากมาย</div><div style="text-align: center;">ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจ…ยอมรับมัน</div><div style="text-align: center;">จะรู้ว่าในหนังสือ มีอะไร</div><div style="text-align: center;">ก็ต่อเมื่อเราได้…ลองเปิดอ่าน</div><div style="text-align: center;">จะรู้เวลา ของดอกไม้บาน</div><div style="text-align: center;">ก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตาม…อยู่อย่างนั้น</div><div style="text-align: center;">จะรู้ว่าเรื่องหัวเราะ มันมีค่า</div><div style="text-align: center;">ก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตา…ในสักวัน</div><div style="text-align: center;">จะรู้ถึงความในใจ ของกันและกัน</div><div style="text-align: center;">ก็ต่อเมื่อเราได้พูด…มันออกไป</div><div style="text-align: center;">จะรู้ว่าอะไรที่เรียกว่าคิดถึง</div><div style="text-align: center;">ก็ต่อเมื่อในความคำนึง…มีใครสักคน</div><div style="text-align: center;">จะรู้ความหมายในคำรัก สักหน</div><div style="text-align: center;">ก็ต่อเมื่อมีใครบางคน…ให้หวั่นไหว</div><div style="text-align: center;">จะรู้ว่าค่ำคืนนี้ คงไม่เงียบเหงา</div><div style="text-align: center;">ก็ต่อเมื่อเรื่องเล่า…ได้มีโอกาสบอกไป</div><div style="text-align: center;">จะรู้ว่าทุกคำพูด หมดความหมาย</div><div style="text-align: center;">ก็ต่อเมื่อคนๆนั้น…ไม่อยู่ให้บอก***</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ผู้แต่ง โดย &nbsp;<a data-hovercard="/ajax/hovercard/user.php?id=1277809554" href="http://www.facebook.com/profile.php?id=1277809554" style="background-color: white; color: #3b5998; cursor: pointer; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; font-weight: bold; line-height: 16px; text-align: left;">Yo Visitsin</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-3583105393696261319?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-16279705293991827632012-01-10T17:56:00.001+07:002012-01-31T12:06:34.315+07:00<div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="55" id="ncode_imageresizer_container_3" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/nO.png" width="400" /></div><br /><div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-awmeM6FQH_s/Tyd2wYrJmrI/AAAAAAAAZe0/ti7Iv6n9U8o/s1600/oep06.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-awmeM6FQH_s/Tyd2wYrJmrI/AAAAAAAAZe0/ti7Iv6n9U8o/s320/oep06.jpg" width="306" /></a></div><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: deeppink; font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">สัมผัสใจ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: deeppink;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">นั่งมองเหม่อ เธอไป อยู่ไหนหนอ</span></div><div style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">คนเฝ้ารอ ฝากใจ ส่งไปถึง</span></div><div style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แม้ผันเปลี่ยน คืนค่ำ คอยคำนึง</span></div><div style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ยังตราตรึง ภาพเก่า เป็นเงาไป</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: deeppink; line-height: 20px;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ความคิดถึง ห่วงหา ยังหนาแน่น</span></span></div><span style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">มิคลอนแคลน เพราะทาง จืดจางได้</span></div></span><span style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ด้วยต่างซื่อ ถือชัด สัมผัสใจ</span></div></span><span style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">รวมกันไว้ ในทรวง ดังดวงเดียว</span></div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เส้นทางไกล..ไกลแน่ ก็แค่ห่าง</span></span></div><span style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เพียงขีดขวาง กายไป ให้เปล่าเปลี่ยว</span></div></span><span style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แต่ความรัก ยังมั่น ร้อยพันเกลียว</span></div></span><span style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แลแน่นเหนียว กว่าก่อน ลองย้อนดู</span></div></span><span style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">.........</span></div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><span style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: deeppink; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ภ.ภาพวาด</span></span></div><table class="ncode_imageresizer_warning" id="ncode_imageresizer_warning_4" style="width: 680px;"><tbody><tr><td class="td1" width="20"><br /></td><td class="td2"></td></tr></tbody></table><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="55" id="ncode_imageresizer_container_4" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/nO.png" width="400" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-1627970529399182763?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-85664886366074097152012-01-10T17:50:00.000+07:002012-01-10T17:50:42.719+07:00ไม่รู้จะเขียนอะไร ไม่รู้จริงๆ<br />รู้ว่าเจ็บ อึดอัด ทรมานกับหลายๆอย่าง อยากเล่าแต่ไม่รู้จะเล่าให้ใครฟัง หรือแม้จะเล่าว่าอะไร อยากระบายโดยการเขียนแต่ก็คิดไม่ออกว่าจะเริ่มไง มันตีกันไปหมด กับหลายๆเรื่องในวันนี้ตั้งแต่เช้าเลย ทรมานจริงๆนะ<br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; เราไม่อยากให้คุณพ่อว่าคุณแม่กับยายแจว มันรู้สึกแย่เวลาได้ยิน ทำไมคุณพ่อต้องว่าคุณแม่เวลายายแจวมาทุกครั้งด้วยแล้วคนที่ฟังก็คือเรา มันเหมือนไม่ใช่ครอบครัว เราไม่ได้เล้าให้คุณแม่ฟังสักครั้งเรื่องนี้และอีกหลายๆเรื่องกลัวท่านเสียใจ <br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; เพราะเราไม่พูดจึงทำเหมือนเราไม่รู้สึก แต่ทุกครั้งที่คุยกันก็คุยให้เราได้ยิน แต่กลับไม่เคยคิดกันเลยว่าเราจะรู้สึกยังไง &nbsp;ที่ทำเฉยคุณพ่อจะรู้ไหมลูกเจ็บ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-8566488636607409715?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-65700547777971194762012-01-07T12:04:00.000+07:002012-01-07T12:04:45.352+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://0.gvt0.com/vi/NG6-qU-rcwg/0.jpg"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/NG6-qU-rcwg&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/NG6-qU-rcwg&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-6570054777797119476?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-81679714614731660882012-01-07T12:00:00.000+07:002012-01-07T12:00:23.670+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://2.gvt0.com/vi/O4agNnRx5bo/0.jpg"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/O4agNnRx5bo&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/O4agNnRx5bo&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-8167971461473166088?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-68864128407173337552012-01-01T18:52:00.001+07:002012-01-31T12:07:56.967+07:00<div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="103" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/cH.gif" width="400" /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-hLG9n8SbI3I/Tyd3HDNSThI/AAAAAAAAZe8/LMwioftOU5U/s1600/m212387%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-hLG9n8SbI3I/Tyd3HDNSThI/AAAAAAAAZe8/LMwioftOU5U/s400/m212387%5B1%5D.jpg" width="272" /></a></div><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ชี้ทางรัก</span><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ความรักเป็น เช่นใด อย่างไรหนอ?<br />จะจูงล่อต่อใจอย่างใดหนา?<br />เมื่อความรัก ทักเข้า เย้าอุรา<br />จะนำพาข้าไปทางใดกัน<br /><br /><br />ด้วยรู้จักรักงามความทรงค่า<br />รักบิดามารดาว่าคงมั่น<br />ด้วยรู้จักรักพี่ที่ผูกพัน<br />รักเท่าทันฉันท์เกลอ..เจอในใจ<br /><br /><br />แล้วรักคู่ชู้สาวยังเฝ้าถาม<br />จะงดงามตามกฎสดไสว<br />เหมือนที่สบพบเห็น...หรือเช่นไร<br />ใครจะไขให้ซึ้งถึงรักเออ?<br /><br /><br />เพราะใจเอยเคยรับแต่รักแท้<br />เช่นพ่อแม่แลพี่นี้เสมอ<br />หากต้องรักผู้ใดที่ใจเจอ<br />จะเพียงเผลอเผื่อผ่านหรือทานทาน?<br /><br /><br />ความรักเป็นเช่นใดอย่างไรหนา<br />ใครจะมาว่าเอ่ยเผยเหตุผล<br />ชี้ทางรักสักครั้งในวังวน<br />เผยตัวตนคนครองทั้งห้องทรวง<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><img alt="" border="0" height="103" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/cH.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-6886412840717333755?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-83158129597904794652011-12-27T16:23:00.000+07:002011-12-27T16:23:15.542+07:00<span id="goog_1175160744"></span><span id="goog_1175160745"></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://2.gvt0.com/vi/hx_ux-xmMj4/0.jpg"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hx_ux-xmMj4&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/hx_ux-xmMj4&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="75" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Km.gif" width="400" /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #e06666; font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ที่รักเรารักกันไม่ได้</span></div><span style="color: #e06666;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #e06666;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #e06666;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #e06666;"><br /></span></div><div style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;"><span style="color: #e06666;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ในชาตินี้ ที่รัก รักไม่ได้</span></span></div><div style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;"><span style="color: #e06666;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เพราะหัวใจ เธอเล่า มีเจ้าของ</span></span></div><div style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;"><span style="color: #e06666;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เธอมีคู่อยู่ชิดคิดใฝ่ปอง</span></span></div><div style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;"><span style="color: #e06666;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">มิเรียกร้อง ให้เรียงอยู่เคียงใจ</span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #e06666;"><span style="line-height: 20px;"><br /></span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #e06666;"><br /></span></div><span style="color: #e06666;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #e06666;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">หทัยหม่นทนหมองไห้ร้องร่ำ</span></span></span></div><span style="color: #e06666;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แสนระกำ น้ำตา หามีไหล</span></div></span><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">คิดลืมรัก พักหยุด สุดอาลัย</span></div></span><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ห้ามมิได้ ใจเป็นเช่นทาสคุณ</span></div></span><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">.........</span></div></span><div style="text-align: center;"><br /></div><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ภ.ภาพวาด</span></div></span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="75" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Km.gif" width="400" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-8315812959790479465?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-80976363709604797662011-12-27T16:17:00.002+07:002012-01-31T12:10:17.626+07:00<div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="95" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/G.gif" width="400" /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-ldkYSnQFgvQ/Tyd3q2Xy3jI/AAAAAAAAZfE/AGP3cUaZNuA/s1600/ef21a7810bce8dd66e811966.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-ldkYSnQFgvQ/Tyd3q2Xy3jI/AAAAAAAAZfE/AGP3cUaZNuA/s400/ef21a7810bce8dd66e811966.jpg" width="377" /></a></div><br /><br /><span style="color: #c27ba0;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">สมัยนิยม</span><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">สมัยนี้เกาหลีเขาที่หนึ่ง<br />เล่นซะอึ้งเลยนะจะบอกให้<br />ทั้งซีรี่ดารา..บ้ากันไป<br />ตามสไตร์อินเทรนเน้นให้ดู<br /><br /><br />การแต่งตัวเสื้อผ้าอีกหน้าผม<br />ดวงตากลมคู่โตว่าโก้หรู<br />กางเกงสั้นแค่คืบเข้าหลืบรู<br />มันน่าดูตรงไหนในสายตา<br /><br /><br />ทั้งขาดำขาขาวใส่เข้านั้น<br />ขนาดฉันหญิงแท้(คิด)ว่าแก้ผ้า<br />เทรนนิยมสมัยนี้ที่มีมา<br />ลดคุณค่าหญิงไทยให้เสื่อมโทรม<br /><br /><br />อีกละครตอนนี้นี่แย่นัก<br />เหมือนจูงชักนิสัยหลงใหลโฉม<br />ทั้งนางเอกนางร้ายหมายน้าวโน้ม<br />แต่งประโคมผ่านจอจูงล่อใจ<br /><br /><br />ค่าของคนควรซึ้งถึงความหมาย<br />แต่สภาพการแต่งกายคล้ายไม่ใช่<br />หากผู้หญิงดีดีมียางไซร้<br />เขาคงไม่โชว์เนื้อหนังดังที่มี<br /><br /><br />ใช่จะว่าแต่หญิงไทยชายใช่ย่อย<br />หัวหยิกหยอยฝอยขัดหม้อพ่อเกาหลี<br />โบะแป้งหนาหน้าขาวจั๊วส่วนตัวงี้-<br />ก็ดำปี๋สีตัดขัดลูกตา<br /><br />.........<br /><br />หรือเพราะฉันแก่ไปหรือไงหนอ<br />จึงมีข้อติเผยเอ่ยกล่าวหา<br />แต่ยี่สิบต้นต้นผ่านฝนมา<br />คงไม่แก่เกินกว่าจะว่าไป<br /><br /><br />ภาพขอโทษตรงนี้ทั้งพี่น้อง<br />ด้วยมุมมองแตกต่างจึงวางไข<br />หากกระทบกระเทียบเปรียบผู้ใด<br />ขอเข้าใจความคิดหนึ่งซึ่งต่างมอง<br /><br /><br />ฉันมีมุมอีกมากหลายหลากด้าน<br />ที่ยังค้านสังคมไทยใจขุ่นข้อง<br />หนึ่งในนั้นคือชื่อสื่อทำนอง<br />ไปยกย่องต่างภาษามาแต่งเติม<br /><br /><br />ชื่อไทยเพราะความหมายดีมีออกมาก<br />แต่ดันอยากได้ชื่อดังฝรั่งเสริม<br />และยุคนี้เกาหลีมีประเดิม<br />ไทยเห่อเหิมยิ่งเหลือ..เชื่อเขาเลย!!!~<br /><br /><br />คิดอะไรกันอยู่ดูไม่ออก<br />มองของนอกเลิศล้ำนำมาเผย<br />ชื่อก็แปลก"แด..จังไว"ไม่คุ้นเคย<br />ขอเปรียบเปรยแค่คร่าวคร่าวกล่าวให้ฟัง<br /><br /><br />ยังดาราหน้าเต้าฮู้ดูว่าหล่อ<br />กรี๊ดลั่นฮอ..ฉันอยากโห่!!ด้วยโธ่ถัง<br />ถ้าให้เทียบเปรียบศรีหนุ่มมุมกล้องบัง<br />พวกนั้นยังห่างมากยากวัดเลย<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="95" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/G.gif" width="400" /></div><br /><br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ปล..วัน นั้นไปทำบัตรประชาชน เจอผู้ชายคนหนึ่ง(ไม่รู้จัก)&nbsp; แต่งตัวงี้ทันสมัยมาก หึหึ!! ใส่ไอ้กางเกงขาพิการอ่ะ (ส่วนล่างมันจะรีบจนเหมือนขาเป็นปอริโอ) เสื้อก็ตัวเล็กซะ แล้วก็มีโซ่ล่ามหมาห้อยตรงเอว ทรงผมก็ยาวหยิก(ทรงอีเพิ้ง) ผิวเขาก็ขาวนะ และเขาก็ทาหน้าเสียขาวจั๊วยังกะผีกองกอยจีนแน่ะ ปากก็แดงซะ(จินตนาการกันเอาแล้วกัน)&nbsp; อยากบอกว่าติดตามาก ไอ้เราก็&nbsp; พอไปเห็นก็จ้องเขาซะไม่อายเลย555 !! ที่จ้องอ่ะ ไม่ใช่ว่าประทับใจหรือรู้สึกว่าโอ่ดาราหลุดมาจากจอนะ&nbsp; แต่ มันเป็นความรู้สึกที่ว่าทำไปได้ไงวะนี่?!!&nbsp; ผู้หญิงหรือผู้ชายวะ?!!&nbsp; เขาคิดว่าเขาหล่อใช่ไหมนี่?!! (คิดในใจนะไม่กล้าพูดหรอก55)<br /><br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ที่หยิบเรื่องนี้ขึ้นมาเล่าก็ไม่อยากให้คนรู้จักรอบข้างแต่งแบบนี้ ไม่ว่าเพื่อน พี่ หรือน้อง (ขอร้องล่ะ+!!)เพราะมันไม่ได้ดูหล่อ เทห์ อะไรเลยนะมันตรงกันข้ามทั้งหมด ทำตัวตัดผมลองทรงสั้นๆ เสื้อยืดใส่กางเกงหลวมๆสบายๆมันจะดูดีกว่าเยอะนะ<br />ก็ฝากไว้แค่นี้แหละ</span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">---------------------------------------------------------------</span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><br /></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">สมัยใหม่ ไทยอย่างไร ผมไม่รู้</span></div><div style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;"><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ไม่ได้อยู่ คู่ประเทศ ในเขตขัน</span></div><div style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;"><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แต่คิดถึง หนึ่งเทศไทย ไปทุกวัน</span></div><div style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ไทยเปลี่ยนผัน กันไร้ชัด พัฒนา</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: orangered; line-height: 20px;"><br /></span></div><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แถมอีกมุม รวมชุมสาย ให้ปลายชัด</span></span></div><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เขียนสบัด ปัดปากกา มาบอกหนา</span></div></span><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">จากมุมเล็ก เด็กสิบเจ็ด เหน็ดอุรา</span></div></span><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">คงต้องมา ว่าบอกกล่าว ว่าเศร้าใจ</span></div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">รุ่นใหม่มา พาหญิงชาย&nbsp; วายคุณค่า</span></span></div><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">พัฒนา มีมางง ตรงส่วนไหน</span></div></span><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">รัฐบาล ร่านแต่ตน ไม่สนไทย</span></div></span><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ครูก็ไซร้ ไม่เหลือค่า มาเป็นครู</span></div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ทางภาครัฐ จัดละคร นอนดูได้</span></span></div><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">สวมโขนใส่ ให้ตัวตน เป็นคนหรู</span></div></span><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เขียนศีลธรรม นำคนไทย ไปลงคู</span></div></span><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ไทยทุกผู้ อยู่แบบเขลา เขาเชิดตี</span></div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ทางครูไทย คงใกล้ค่า เรือพาเทียว</span></span></div><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">หวังเครื่องเกี้ยว เหนี่ยวประทับ ประดับศรี</span></div></span><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ทิ้งศิตย์ไทย ให้โง่ตรม ขมชีวี</span></div></span><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">หมดหน้าที่ มีเกรดใบ ให้ศิตย์ชม</span></div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">โทษที่ใคร ถ้าไม่ใช่ แต่ใจเด็ก</span></span></div><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เพราะลูกเล็ก ไม่แยใย ให้ควรสม</span></div></span><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ปล่อยเด็กไป ไผลตามใจ ใจก็จม</span></div></span><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">สุขอารมณ์ สมพ่อแม่ รังแกเอา</span></div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แต่งโดย ...&nbsp; ปราชญ์ศรีกวีนอก&nbsp;</span></span></div><span style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">จากเว็บ </span><a href="http://board.siamha.com/index.php?topic=3911.msg25626#msg25626" style="color: orangered; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;" target="_blank">http://board.siamha.com/index.php?topic=3911.msg25626#msg25626</a></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-8097636370960479766?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-60615862106730738112011-12-23T18:40:00.002+07:002012-01-31T12:11:19.567+07:00<div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="126" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/gs.gif" width="400" /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-3Yig7lIrfdQ/Tyd34072OgI/AAAAAAAAZfM/2gnN2RMpNeU/s1600/022.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-3Yig7lIrfdQ/Tyd34072OgI/AAAAAAAAZfM/2gnN2RMpNeU/s320/022.gif" width="243" /></a></div><br /><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">พอทำได้</span><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">กลอนคือคำนำเรียงเสียงอักษร<br />ร่ายเป็นตอนบทหนึ่งซึ่งเสกสรรค์<br />วางสัมผัสนอกในให้มีกัน<br />สิ่งสำคัญเสียงลงส่งให้ดี<br /><br /><br />ก่อนเริ่มแต่งแบ่งจัดสัมผัสหาย<br />ทั้งความหมายว่าไปไม่คงที่<br />มันวกวนคนว่าด่ายังมี<br />แต่ความที่ชอบอยู่จึงสู้ทน<br /><br /><br />ทั้งคำติคำเตือนเหมือนคมแหลม<br />คอยทิ่มแทงก่อกวนชวนสับสน<br />ได้คำชมเป็นยาทาเนื้อตน<br />ให้ดิ้นรนฝนฝึกนึกท้าทาย<br /><br /><br />ขอบคุณคำติชมที่บ่มสอน<br />ให้บทกลอน"เริ่มจะดี"มีความหมาย<br />ทั้งเสียงลงตรงฉันท์มิผันกลาย<br />อีกลวดลายภาษาเริ่มน่ามอง<br /><br /><br />ทุกคำติคำเตือนเอื้อนเอ่ยอ้าง<br />ทุกแนวทางท้าทายใช่ขุ่นข้อง<br />ความรู้สึกนึกสนุกปลุกทำนอง<br />จึงได้ลองวางจัดสัมผัสดู<br /><br /><br />ที่เคยผิดเสียงเพี้ยนเขียนดำน้ำ<br />ก็พอทำได้แล้วแนวทางสู่<br />จึงใครอยากฝากวอนอ้อนผู้รู้<br />มาเป็นครูหนูด้วยช่วยแนะแนว<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="126" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/gs.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-6061586210673073811?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-45819000770369841622011-12-23T18:39:00.001+07:002012-01-31T12:12:14.690+07:00<div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="129" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Ii.gif" width="400" /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-wIfCVAzire4/Tyd4HkTJgQI/AAAAAAAAZfU/vLd0vuQmEDg/s1600/Fantasy_CG_Character_wallpaper_i-chen_lin_04_Spring_Girl.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-wIfCVAzire4/Tyd4HkTJgQI/AAAAAAAAZfU/vLd0vuQmEDg/s320/Fantasy_CG_Character_wallpaper_i-chen_lin_04_Spring_Girl.jpg" width="320" /></a></div><br /><span style="color: #f6b26b;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ต้นทุนทุกข์-ต่อด้วยทุกข์</span><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เหนื่อยเหลือใจ ไกลลับตา ขอบฟ้ากั้น<br />กว่าคืนวัน จะหมุนผ่าน นานเหลือหลาย<br />หลับตานิ่ง พิงหน้าต่าง อย่างสบาย<br />เพียงพักกาย แต่ใจเจ็บ ทนเก็บกลืน<br /><br /><br />เหมือนอยู่เดียว เปลี่ยวคว้าง ท่ามกลางเหงา<br />มีเพียงเงา คอยเคียงอยู่ สู้ความขื่น<br />เสียงร่ำร้อง ก้องดวงใจ บอกให้ยืน<br />ให้ทนฝืน อีกสักหน่อย ค่อยค่อยไป<br /><br /><br />มือจับยึด หน้าต่างไว้ ยันกายลุก<br />เอาความทุกข์ เป็นทุนก่อ ต่อแรงให้<br />ด้วยชีวิต ติดในโลก ความโศกใจ<br />ก็ต้องใช้ ให้เกิดผล กับตนเอง<br /><br /><br />ต้นทุนทุกข์ ต่อด้วยทุกข์ เผื่อสุขบ้าง<br />ใช้แนวทาง ทุกข์ทับถม เข้าข่มเหง<br />ทุกข์ที่ทุกข์ ให้มันทุกข์ ทุกข์ละเลง<br />ด้วยเลิกเกรง ทุกข์ผลาญเผา เพราะเราชิน<br /><br /><br />เคยหวังสุข สุขสบาย ในภายหน้า<br />แต่ผ่านมา มีแต่ทุกข์ สุขหายสิ้น<br />ถึงแม้ก้าว เดินต่อไป ในแผ่นดิน<br />ก็คงดิ้น ด้วยทุกข์ ทุกข์เช่นเคย<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="129" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Ii.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-4581900077036984162?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-32199818065347846232011-12-20T17:16:00.001+07:002011-12-21T22:15:18.673+07:00<div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="40" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/yYT.gif" width="400" /><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="400" src="http://board.postjung.com/data/500/500843-topic-ix-10.jpg" width="371" /><br /><br /><br /><br /><span style="color: #6fa8dc;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">อย่าโหดร้ายกับคนต่ำ..ช้ำซ้ำซาก</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ไม่ได้มีความรู้ให้ชูเชิด<br />แต่ขอเถิดเปิดใจให้กันบ้าง<br />อย่ามองเหยียดเดียดฉันท์คิดกั้นกลาง<br />จนต้องต่างห่างจุดไปสุดมุม<br /><br /><br />ฉันเป็นคนเดินดินยังกินข้าว<br />แลบ้างคราวร้าวใจดั่งไฟสุม<br />มีสุขทุกข์คลุกเคล้าเข้าเร้ารุม<br />ให้กลัดกลุ้มคลุมเคลือเหลือจะทน<br /><br /><br />หากต้องพบสบตาตีค่าต่ำ<br />คงตอกย้ำหัวใจให้สับสน<br />ด้วยเพราะทุกข์มีมาพาอับจน<br />จึงคิดหวังจะพ้นคนดูแคลน<br /><br /><br />หากขีดขั้นชั้นระดับเพื่อทับถม<br />ช่วยเหยียบจมลงไปฝังให้แน่น<br />อย่าได้มีรูระบายในดินแดน<br />เพราะเจ็บแค้นสิ้นหวังสุดลำเค็ญ<br /><br /><br />อย่าโหดร้ายกับคนต่ำช้ำซ้ำซาก<br />ทำเราจากจบไปไม่ต้องเห็น<br />หากปล่อยอยู่..ค่อยเชือดมันเลือดเย็น<br />ขอเธอเป็นเพชฌฆาตในดาบเดียว<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="40" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/yYT.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-3219981806534784623?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-54646372670193375142011-12-17T13:02:00.001+07:002011-12-17T17:29:10.047+07:00<div class="post"><div align="center"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: #6fa8dc;">◆ เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ</span></span><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Vj.gif" /><br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-NLL7-T7E824/TuMV26Ku55I/AAAAAAAAJj0/dLj7ZwFmPgI/s1600/atoon25.gif" /><br /><br /><br /><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: #6aa84f;">เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ : </span><span style="color: olivedrab;">หยิบหย่ง, ทําอะไรไม่จริงจัง, ไม่เอาการเอางาน.</span></span><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: #6fa8dc;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อขอกล่าวขาน<br />ไม่เอาการงานมีทำหนีหาย<br />หยิบนี่นั่นมันวุ่นหมุนรอบกาย<br />แล้วสุดท้ายก็ทิ้งสิ่งที่ทำ<br /><br /><br />แรกมุ่งมั่นฝันไว้เสียไกลลิบ<br />แต่พอหยิบจับจริงยิ่งน่าขำ<br />กรีดนิ้วกรายขายหน้าทีท่าคลำ<br />ไอ้เรื่องร่ำรวยนี้ไม่มีทาง<br /><br /><br />ทำอะไรไม่จริงทิ้งกลางปล้อง<br />มันจึงต้องเป็นอย่างนี้จุดที่ต่าง<br />ถึงจะรวยป่วยการเพราะงานวาง<br />จบทุกอย่างเช่นกันมันดิ่งลง<br /><br /><br />หากเอาจริงสิ่งดีมีใจสู้<br />เท่ากับสู่ความสำเร็จเป็นเคล็ดส่ง<br />เติมต่อทุนหนุนเอื้อเพื่อดำรง<br />รากฐานคงถึงชัยไม่ยากเกิน<br /><br /><br />ให้ลองเปรียบเทียบเคียงเรียงลำดับ<br />ใครจะอับใครรุ่งมุ่งสู่เถิน<br />คนหยิบหย่งหลงมัวพาตัวเพลิน<br />หรือผู้ที่เผชิญเดินอย่างจริง<br /><br /><br />ใช้สติวิเคราะห์เจาะให้ลึก<br />จิตสำนึกพึงมีนั้นดียิ่ง<br />พยายาม..เลือกตามใครไปช่วงชิง<br />แล้วจึงวิ่ง ด้วยตนของตนเอง<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><img alt="" border="0" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Vj.gif" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-5464637267019337514?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-73167464861666951342011-12-17T13:00:00.002+07:002012-01-31T12:13:06.421+07:00<div class="post"><div align="center"><div align="center"><img alt="" border="0" height="35" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/IA.gif" width="400" /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-5euDOOXKXCo/Tyd4WAfTxaI/AAAAAAAAZfc/1VbhtBnasmU/s1600/girl_lake2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-5euDOOXKXCo/Tyd4WAfTxaI/AAAAAAAAZfc/1VbhtBnasmU/s400/girl_lake2.jpg" width="250" /></a></div><br /><br /><br /><span style="color: #6fa8dc;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ฝันสลาย</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ฝันสลายตายซากยากชุบขึ้น<br />รู้สึกมึนอ่อนเปลี้ยเพลียสังขาร<br />วาดรักหรูคู่ครองจองไว้นาน<br />มิทันสานก็จบติดลบใจ<br /><br /><br />สองเราต่างอย่างมากยากครองคู่<br />พิจารณาดู..รู้ไม่ได้<br />เหมือนเส้นบางพรางใจของใจไว้<br />พอฝืนใกล้..ไกลอีกเดินหลีกทาง<br /><br /><br />หรือพรหมท่านนั้นปิดลิขิดรัก<br />ให้อกหักก่อนที่มีคู่ข้าง<br />หรือสัจจะวาจาเราว่าวาง<br />ที่ถูกสร้างขึ้นกั้นฉันกับเธอ<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><img alt="" border="0" height="35" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/IA.gif" width="400" /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-7316746486166695134?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-46156530118464734062011-12-13T16:49:00.005+07:002011-12-16T11:21:22.265+07:00<div class="post" id="msg_6967"><div align="center"><img alt="" border="0" height="85" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/tj.gif" width="400" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="300" id="ncode_imageresizer_container_1" src="http://www.bloggang.com/data/prncess/picture/1125113257.jpg" width="400" /><br /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #f6b26b;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ตะวัน..วันต่อไป</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เมื่อพี่ตายคำที่ได้"เสียใจด้วย"<br />แต่หาช่วยอะไรกับใจไม่<br />ยิ่งทวีความปวดรวดร้าวใจ<br />เกือบเผาไหม้กายเราเป็นเถ้าธุลี<br /><br /><br />ไม่ต้องการหรอกหนาที่ว่านั้น<br />ไม่ต้องปันแบ่งไปให้คลายคลี่<br />ฉันเจ็บได้ปวดได้ในฤดี<br />ไม่ต้องมีใครร่วมด้วยช่วยแบ่งเบา<br /><br /><br />อาจมีบ้างบางทีที่ท้อแท้<br />จนย่ำแย่แดดวงติดบ่วงเศร้า<br />มากปัญหาถาโถมจู่โจมเอา<br />จนใจเราสุดตรมล้มทั้งยืน<br /><br /><br />ถึงจะช้ำย่ำแย่สักแค่ไหน<br />ยากมีใครแบ่งเบาจนเราชื่น<br />ต้องผ่านเองฝันร้ายในค่ำคืน<br />เพื่อที่ตื่นดูตะวัน..วันต่อไป<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><img alt="" border="0" height="85" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/5AO.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-4615653011846473406?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-33272371338176259722011-12-13T16:18:00.007+07:002012-01-31T12:14:37.505+07:00<div class="post" id="msg_6966"><div align="center"><img alt="" border="0" height="133" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/4M.gif" width="400" /><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-UxBUQFRbHaI/Tyd4hyOL8qI/AAAAAAAAZfk/zf6vF3XjLRc/s1600/232e951bb08360ffad6e75b6%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-UxBUQFRbHaI/Tyd4hyOL8qI/AAAAAAAAZfk/zf6vF3XjLRc/s400/232e951bb08360ffad6e75b6%5B1%5D.jpg" width="282" /></a></div><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #6fa8dc;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">มันรวดเร็ว</span><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">วางภาษาว่าถ้อยร้อยสลัก<br />ด้วยเจ็บหนักหัวใจเรื่องใหญ่ยิ่ง<br />พี่มาลับดับวายเหลือกายทิ้ง<br />มันเหมือนสิ่งคาดหวังมาพังครืน<br /><br /><br />เพียงสดับรับสาส์นผ่านอักษร<br />กายก็อ่อนซึ่งแรงจะแข็งขืน<br />น้ำตาหยดรดบ่ากว่าเก็บกลืน<br />เสียงสะอื้นอึงอื้อครางชื่อครวญ<br /><br /><br />เหมือนโดนตีตรงหัวตามัวพร่า<br />กับคำว่าพี่ตายใจปั่นป่วน<br />คำบอกเล่าเฝ้าดูสู้ทบทวน<br />หัวใจจวนจะแตกแหลกลงพลัน<br /><br /><br />มันรวดเร็วเรื่องมีที่ได้อ่าน<br />ทรมานหมองไหม้ฤทัยหวั่น<br />ไม่ได้คิดคาดว่าต้องลากัน<br />จึงยากกลั้นกลืนเก็บเจ็บที่เป็น<br /><br /><br />ไม่ได้พบพูดสั่งครั้งสุดท้าย<br />เหลือเพียงลายภาษาว่าให้เห็น<br />ย้ำให้กล้าฝ่าไปในประเด็น<br />สุดลำเค็ญขมขื่นยากฝืนทำ<br /><br /><br />พี่จะรู้บ้างไหมว่าใจน้อง<br />มันเหมือนต้องคมเคียวเกี่ยวกระหน่ำ<br />รอยแผลแล้วแผลเล่าเฝ้ารับกรรม<br />สะอื้นร่ำตลอดกอดเงาตัว<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด<br /><br />(แต่งไว้นาน ประมาณวันที่ 29 มิถุนายน 2554)</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="133" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/4M.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-3327237133817625972?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-25912079389259044902011-12-13T16:17:00.004+07:002012-01-31T12:15:33.389+07:00<div class="post" id="msg_6965"><div align="center"><img alt="" border="0" height="56" src="https://lh5.googleusercontent.com/-XTyiuoLG2mI/TrYhugjp4wI/AAAAAAAAHL4/MtZG0Xod5Uk/s400/t67.png" width="400" /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-1Xl5xKc2l04/Tyd441MzW5I/AAAAAAAAZfs/6R1DP1kggV0/s1600/flower_Fairy04.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-1Xl5xKc2l04/Tyd441MzW5I/AAAAAAAAZfs/6R1DP1kggV0/s320/flower_Fairy04.jpg" width="244" /></a></div><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #f6b26b;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ไม่ทันรัก</span><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แค่หัวใจไหวหวั่นไม่ทันรัก<br />ก็อกหักแล้วเราเศร้าจนได้<br />ผิดสัจจะละวางเรื่องทางใจ<br />เป็นผลให้เทพองค์ทรงลงทัณฑ์<br /><br /><br />ทั้งที่ย้ำคำอยู่อย่ารู้สึก<br />สร้างผลึกเกาะแก่งกำแพงกั้น<br />แต่แล้วไยใจจึงถึงดื้อรั้น<br />เฝ้าวาดฝันเขาคู่อยู่นมนาน<br /><br /><br />แอบคิดลึกนึกไกลใจพร่ำเพ้อ<br />หลงละเมอหมายมั่นกับฝันหวาน<br />เขาทำดีด้วยนิดคิดเกินการณ์<br />ใจแหลกลาญ..แต่(ยัง)ไม่เริ่ม เพราะเคลิ้มไป<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="56" src="https://lh5.googleusercontent.com/-XTyiuoLG2mI/TrYhugjp4wI/AAAAAAAAHL4/MtZG0Xod5Uk/s400/t67.png" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-2591207938925904490?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-41873240095415707182011-12-13T12:18:00.005+07:002012-01-31T12:17:41.884+07:00<div class="post" id="msg_46623"><div align="center"><img alt="" border="0" height="80" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Lj.gif" width="400" /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-xnPLaDWJ4XQ/Tyd5QQDEeAI/AAAAAAAAZf0/9THjMWVETqU/s1600/cover_girls_in_Gouache_Paintings_b680.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-xnPLaDWJ4XQ/Tyd5QQDEeAI/AAAAAAAAZf0/9THjMWVETqU/s400/cover_girls_in_Gouache_Paintings_b680.jpg" width="400" /></a></div><br /><br /><span style="color: darkcyan;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ใจเพื่อตน</span><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><br />ในบางครั้งหวังไกลใจนั้นท้อ<br />มิอาจต่อกำลังต้องนั่งเฉย<br />หมดเรี่ยวแรงแข็งสู้อยู่อย่างเคย<br />คนก็เย้ยเยาะหยันให้ฉันจม<br /><br /><br />มิตรที่มีหนีหน้าเขาล่าถอย<br />ญาติก็ปล่อยตามกรรมช้ำสาสม<br />ต้องอยู่เปลี่ยวเดียวดายยามกายล้ม<br />ทุกข์ระทมกับปัญหาสารพัน<br /><br /><br />บ่อยครั้งบอกตัวเองเก่งให้ได้<br />ทางอีกไกลอย่าหลีกติดปีกฝัน<br />แพ้วันนี้ที่ล้าอย่าจาบัลย์<br />ใจเท่านั้นที่เหลือไว้เพื่อตน<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><img alt="" border="0" height="71" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Nv.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-4187324009541570718?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-43146115651893452932011-12-13T10:52:00.005+07:002011-12-16T08:29:07.562+07:00<div class="post" id="msg_6963"><div align="center"><img alt="" border="0" height="80" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/MC.gif" width="400" /><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="400" src="http://www.bloggang.com/data/ple1234/picture/1167127130.jpg" width="265" /><br /><br /><br /><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">สวรรค์ชั้นดิน</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><br />ลมหนาวพัดสะบัดโบกไม้โยกไหว<br />ละอองไอหมอกพร่างกลางเวหา<br />แม่คะนิ้งเกาะกอดยอดหญ้าคา<br />ละลานตาทั่วภูอยู่บนดอย<br /><br /><br />ธรรมชาติวาดศิลป์ถิ่นมนุษย์<br />งามที่สุดทรงค่าหาได้ด้อย<br />ทะเลหมอกดอกไม้งามไม่น้อย<br />โอ่!!ชะรอยแดนสวรรค์บนชั้นดิน<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="80" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/jH.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-4314611565189345293?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-10414460766498207412011-12-13T10:19:00.004+07:002012-01-31T12:19:41.809+07:00<div class="post" id="msg_6962"><div align="center"><img alt="" border="0" height="77" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Qz.gif" width="400" /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-VUXX8nmNPQk/Tyd53I7JYpI/AAAAAAAAZf8/pL3vHLeQxOM/s1600/__fwdDer.com__-080643599-16.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-VUXX8nmNPQk/Tyd53I7JYpI/AAAAAAAAZf8/pL3vHLeQxOM/s320/__fwdDer.com__-080643599-16.gif" width="240" /></a></div><br /><br /><br /><span style="font-family: JasmineUPC;"><span class="Apple-style-span" style="color: #6fa8dc;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">อักษรไมตรี</span><br /><br /><span style="font-size: 20pt; line-height: 1.3em;"><br />ใช้อักษรย้อนคำเอ่ยพร่ำพจน์<br />วางตัวบทเชื่อมเราเข้าเป็นผล<br />ต่างถิ่นฐานบ้านไกลในสกล<br />กลอนเปรียบมนต์ดลเธอให้เจอกัน<br /><br /><br />ยิ้มทุกทีที่อ่านผ่านภาษา<br />เห็นคุณค่ามิ่งมิตรทิศทางฝัน<br />กำลังใจจุนเจือเอื้อสัมพันธ์<br />ด้วยมุ่งมั่นหมายว่าคว้าถึงชัย<br /><br /><br />เพื่อนสะดุดจุดใดไม่เหยียบซ้ำ<br />จะช่วยนำทำทางก้าวย่างได้<br />หลุมหรือบ่อตอกั้นจงมั่นใจ<br />จะเคลียร์ให้ไปรอดตลอดทาง<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="77" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/VX.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-1041446076649820741?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-49636674037181007142011-12-13T10:16:00.003+07:002012-01-31T12:23:18.439+07:00<div class="post" id="msg_6961"><div align="center"><img alt="" border="0" height="71" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Jw.gif" width="400" /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-44Avb2YPjDQ/Tyd6i3In_CI/AAAAAAAAZgE/OIYoGelQmpo/s1600/1154653982%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-44Avb2YPjDQ/Tyd6i3In_CI/AAAAAAAAZgE/OIYoGelQmpo/s320/1154653982%5B1%5D.jpg" width="258" /></a></div><br /><br /><span style="color: dodgerblue;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">12 ธันวาคม -&gt;วันเกิด พี่ภพ ภควา</span><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ถึง12 ธันวาอาลัยรัก<br />น้องตระหนักวันนี้มีความหมาย<br />ครบกำเนิดเกิดสู่ลูกผู้ชาย<br />พร้อมท้าทายชีวิตทุกทิศทาง<br /><br /><br />ความทรงจำล้ำค่าคราคิดถึง<br />ยังตราตรึงห้วงใจไร้รอยหมาง<br />ความเป็นพี่ที่เห็นไม่เว้นวาง<br />คือทุกอย่างของทั้งหมดขีดกฎเกณฑ์<br /><br /><br />ความเข้มแข็งแกร่งกล้านัยน์ตากร้าว<br />มักลุกวาวหมายสู้ดูโดดเด่น<br />ได้ฉายาพูดน้อยต่อยจุดเน้น<br />หลายคนเผ่นเพราะมาดอำนาจมี<br /><br /><br />พี่เป็นพี่ที่รักน้องนับถือ<br />หลายคราวดื้อรั้นบ่อยไม่ถอยหนี<br />กลยุทธ์ปราบพยศลดดีกรี<br />ก็ช่างมีไม่ซ้ำมักนำมา<br /><br /><br />รูปของพี่ที่จำทำให้ยิ้ม<br />เป็นรอยพิมพ์ภาพใจให้โหยหา<br />แม้จะนานกาลเวียนเปลี่ยนกี่ครา<br />พี่คือค่าความสำเร็จชั้นเกรดเอ<br />.........<br /><br />ภาพวาด อภิญญา<br />๑๒.๑๒.๒๕๕๔</span></span><br /><br /><a href="http://www.rukklon.com/" target="_blank">http://www.rukklon.com/</a><br /><img alt="" border="0" height="71" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Jw.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-4963667403718100714?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-43305032607391070402011-12-12T17:47:00.010+07:002011-12-16T08:33:12.992+07:00<div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="32" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Oq.gif" width="400" /><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="400" src="https://lh3.googleusercontent.com/-0bgZv1cmTOM/TuSzcQaEY0I/AAAAAAAAJq0/5v9d3loaNM0/s400/ax2pjwlp.jpg" width="320" /><br /><br /><br /><span style="color: dodgerblue;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">เจ็บดี</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">สุขที่สุดจุดหนึ่งซึ่งเป็นอยู่<br />ชีวิตหรูเหลือกล่าวจะเล่าขาน<br />ครอบครัวล้อมพร้อมหน้ามาเนิ่นนาน<br />สุขสำราญรั้วรักเพราะหลักคง<br /><br /><br />กาลเปลี่ยนผันวันนี้เกิดที่ว่าง<br />เมื่อหลายอย่างพลิกกลับปรับให้หลง<br />ด้วยทางทิศบิดเบี้ยวเลี้ยวเป็นวง<br />มิได้ตรงดุจเก่าจึงเศร้าใจ<br /><br /><br />หลักเริ่มโอนโค่นล้มล่มเป็นแถบ<br />มันเจ็บแสบตรงนี้ที่หมองไหม้<br />ความเป็นอยู่เปลี่ยนด้านผลาญทรวงใน<br />และข่าวไกลพี่ชายมาวายวาง<br /><br /><br />ก็ชีวิตผิดเพี้ยนเปลี่ยนไปหมด<br />หรือเป็นกฎกงกรรมเคยทำสร้าง<br />เราก่อเหตุแห่งผลจนติดราง<br />ชีวิตจึงก้าวย่างเข้าทางตัน<br /><br />.........<br /><br />คิดว่าหมดหนทางจะย่างก้าว<br />ความปวดร้าวหัวใจสุดไหวหวั่น<br />คิดว่าโลกมืดมิดสนิทพลัน<br />แต่ยังมีแสงสวรรค์นั้นสาดมา<br /><br /><br />เพียงริบหรี่ที่เห็นว่าเป็นแสง<br />ส่องแสดงนำทางให้ย่างฝ่า<br />เราก็ยึดเป็นหลักพักกายา<br />แต่ไม่ช้าหลักกลายมาหายไป<br /><br /><br />คนพยูงจูงมือยื้อให้อยู่<br />ทำร้ายหนูซ้ำสองหมองกว่าไหน<br />ความรู้สึกนึกกลัวเต็มหัวใจ<br />ทอดอาลัยชีวิตปิดใจพอ<br />.........<br /><br />ภาพวาด อภิญญา<br />๑๑.๑๒.๒๕๕๔</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="32" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/Oq.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-4330503260739107040?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-1193521857196339582011-12-12T17:47:00.009+07:002011-12-16T08:31:03.898+07:00<div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="98" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/KH.gif" width="400" /></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="300" id="ncode_imageresizer_container_1" src="http://www.installict.com/uppic/images/955illustration_art_of_ch.jpg" width="400" /></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 40px; line-height: 52px;">สายสัมพันธ์..พี่-น้อง</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;">สิ่งมากมายรายล้อมถนอมเกื้อ</div><div style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;">กลายเป็นเยื่อสายใยแห่งใจข้า</div><div style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;">รักร้อยเกลียวเกี่ยวผ่านกาลเวลา</div><div style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em; text-align: center;">เกินภาษาสรรค์สร้างวางบรรยาย</div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; line-height: 20px;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ความพันผูกถูกต่อทอจากเริ่ม</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">นานวันเพิ่มพูนมากมีหลากหลาย</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ความขัดแย้งแห่งกันพอมันคลาย</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">ยิ่งกลับกลายเป็นเรายิ่งเข้าใจ</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เสียงทะเลาะเบาะแว้งขัดแย้งเถียง</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ใช่จุดเสี่ยงบาดหมางอย่างหวั่นไหว</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">พี่กับน้องข้องขัดกัดเท่าไร</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">ยิ่งเชื่อมใยโยงเราเข้าทุกที</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">"รักนะคะ"จะเอ่ยเผยฝากถึง</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ห้วงคะนึงของใจนั้นใช่พี่</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">มองแสงดาววาววามยามราตรี</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">ดวงฤดีเปี่ยมสุขทุกครั้งแล</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ใสระยับจับตาคราสาดส่อง</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">นวลละอองผ่องผุดดุจดวงแข</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แสงดาวน้อยลอยก่อต่อเป็นแพ</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">กลับมีแค่แสงหนึ่งซึ้งในทรวง</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">.........</span></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ดาวดวงน้อยลอยคว้างทาง</span><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ทิศ</span><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เหนือ</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">สีระเรื่อพร่างพรูดูโชติช่วง</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แลเด่นตาครานี้มีเพียงดวง</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">อยู่บนห้วงหาวเหินเชิญให้ชม</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เมื่อเพ่งพิศความคิดพาใจข้าย้อน</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">วานวันก่อนทั้งสนุกทั้งสุขสม</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">มีพี่ชายประคองยามน้องล้ม</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">แม้ขื่นขมปลุกปลอบพี่มอบแรง</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ได้ลุกสู้รู้จุด..หยุด หรือ ย่าง</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">กับแนวทางมีทั่วหัวระแหง</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">พี่มักนำถามรอยคอยระแวง</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">เป็นกำแพงคุ้มครองน้องเรื่อยมา</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">.........</span></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แต่วันนี้พี่ชายมาตายจาก</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">จำพลัดพรากเพราะโรคเร้าเข้ามาหา</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">อันเนื้องอกในสมองของพี่ยา</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">เป็นตัวคร่าชีวันให้บรรลัย</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ไม่ได้พบสักครั้ง..สั่งส่งท้าย</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">มีเพียงแต่จดหมายมอบไว้ให้</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ทุกถ้อยลักษณ์อักขราภาษาไทย</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">จำขึ้นใจหมดแล้วเป็นแนวทาง</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">จะสรรเสริมสร้างก่อต่อจากนี้</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">สิ่งที่พี่คิดทำจะทำบ้าง</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แล้วสุดท้ายปลายฝันฉันขอวาง</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">คือปลูกสร้างร้านหนังสือ..ชื่อ"บ้านไทย"</div></span><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">.........</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ภาพวาด อภิญญา</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: dodgerblue; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">๑๑.๑๒.๒๕๕๔</span></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="98" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/fX.gif" width="400" /></div><br /><br />มีเรื่องเกิดกับหนูมากมายเลย ภายในปีนี้ ส่วนมากมีผลต่อความรู้สึก<br />แต่ช่างมันเถอะ ช่างมัน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-119352185719633958?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-39318602274868652892011-12-12T17:45:00.005+07:002011-12-16T08:33:47.149+07:00<div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="27" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/jt.gif" width="400" />‎<br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="400" src="http://board.goosiam.com/imgupload/ans561724.jpg" width="255" /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #b4a7d6;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">อยากยอมแพ้</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">"สบายดี"คำนี้ต้องมีเสมอ<br />สิ่งร้ายเจอเจ็บล้น"ทนนะฉัน"<br />ตัวคนเดียวเดินได้ในทุกวัน<br />ไม่ไหวหวั่นอีกแล้วแนวทางมี<br /><br /><br />เพื่อนก็ต่างห่างใจไกลไปเรื่อย<br />เหลือเราเหนื่อยเดินอยู่สู่วิถี<br />อนาคตเป็นไงร้ายหรือดี<br />ไม่อาจชี้สิ้นสุดว่าจุดใด<br /><br /><br />อยากยอมแพ้หลายครั้งกำลังหมด<br />แต่ก็อดทนต่อด้วยพอไหว<br />เกิดมาแล้วแนวทางเจ็บอย่างไร<br />เมื่อยังไปได้อยู่ควรสู้ทน<br /><br /><br />เราเข้มแข็งแกร่งได้อย่างไรนี่<br />ทั้งที่มีเรื่องมาพาสับสน<br />หรือใจชาจนชินเลิกดิ้นรน<br />กลายเป็นคนเฉยหมดเก็บกดแทน<br /><br /><br />คิดครวญคิดผิดใดทำใครไว้<br />เจ็บที่ได้ถึงปวดรวดร้าวแสน<br />เขาคงทุกข์จุกไม่น้อยสร้างรอยแค้น<br />ชีวิตเราจึงแขวนบนแดนตรม<br /><br /><br />เป็นชาติก่อนหรืออดีตขีดกำหนด<br />ฉันขอชดใช้ไปให้สาสม<br />ทำเลวร้ายใดมีที่ระทม<br />ชาตินี้จมทุกข์ตกยืดอกยอม<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="27" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/jt.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-3931860227486865289?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-28327377881342318442011-12-12T17:44:00.002+07:002011-12-16T08:34:08.707+07:00<div class="post"><div align="center"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;"><span class="Apple-style-span" style="color: #b4a7d6;">◆ หนีร้อนมาพึ่งเย็น</span></span><br /><br /><img alt="" border="0" height="36" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/7z.gif" width="400" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="300" src="http://g2.s1sf.com/3/09/jpg/57/1149726.jpg" width="400" /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;"><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;">หนีร้อนมาพึ่งเย็น :</span> <span class="Apple-style-span" style="color: #ffd966;"> หนีจากที่ที่มีความเดือดร้อนมาอาศัยอยู่ในที่ที่มีความสงบสุข.</span></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #b4a7d6;">หนีร้อนมาพึ่งเย็น เป็นที่พัก<br />หมายพำนักยามล้าคราหวั่นไหว<br />ณ ที่เก่าเผาผลาญปานสุมไฟ<br />รุ่มร้อนใจเหลือทนจนอ่อนแรง<br /><br /><br />สิ่งที่เป็นเห็นชัดถนัดถนี่<br />ซึ้งใจดีรักผูกต้องถูกแบ่ง<br />ความสัมพันธ์พลันเผลอเธอทิ่มแทง<br />คิดยื้อแย่งกลับมามันช้าเกิน<br /><br /><br />เธอเปลี่ยนใจไปจากคงยากกลับ<br />เรียงลำดับคู่กกยกขึ้นเถิน<br />คนมาก่อนนอนตรมระทมเพลิน<br />รักหมางเมินหมดค่า..ต้องลาที<br /><br /><br />จะอยู่ไปไยกันมันรุ่มร้อน<br />น้ำตาปอนเปียกใจรักหน่ายหนี<br />ตัดสวาทขาดกันสัมพันธ์มี<br />จบตรงที่ จุดเดิมเคยเริ่มมา<br /><br /><br />ย้ายที่พักหลักใจจากไฟร้อน<br />สู่ถิ่นนอนเย็นชื่น..คืนเคหา<br />หมู่แมกไม้ยามสางข้างชายคา<br />ในอุราสุขสงบกลบรอยมัว<br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="36" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/7z.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-2832737788134231844?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-49248695344416412902011-12-12T17:42:00.004+07:002011-12-16T08:34:27.919+07:00<div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="12" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/wr.gif" width="400" /><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="254" src="http://fatherday.tlcthai.com/wp-content/uploads/2010/10/cardf4.gif" width="400" /><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="12" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/wr.gif" width="400" /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #6fa8dc;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">กา<span style="text-decoration: underline;"></span>ร์ดสัมพันธ์..มันเปลี่ยนไป</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แต่ก่อนเรียน เขียนการ์ด วาดภาษา<br />5 ธันวา ทุกปี มิมีขาด<br />แต่งเติมสี ด้วยใจ ใส่ลงการ์ด<br />แต่ไม่อาจ มอบต่อ ให้พ่อเรา<br /><br /><br />เพราะวาจา พ่อก้อง เต็มสองหู<br />"เอาให้กู เช็ดตูด" ท่านพูดเข้า<br />คำทุกคำ จำได้ คล้ายเป็นเงา<br />ฉันจึงเอา การ์ดทุกใบ ใส่ลิ้นชัก<br /><br /><br />ความกลัวเกรง เคร่งครัด เหมือนขัดขวาง<br />สัมพันธ์ห่าง ต่างไป ไม่รู้จัก<br />เปรียบกำแพง แกร่งก่อ พ่อสร้างกั๊ก<br />เราจึงมัก พูดน้อย ถอยจากกัน<br /><br /><br />เพิ่งจะมี ปีนี้ ที่ใกล้ชิด<br />ได้ร่วมคิด ร่วมทำ ร่วมสร้างสรรค์<br />ลงรูปพระ จัดวาง ในบางวัน<br />สานสัมพันธ์ ดีกว่าตอน แต่ก่อนเป็น<br /><br /><br />แต่เมื่อพ่อ กับลูกเริ่มผูกเข้า<br />เส้นขนานเปลี่ยนเป้าให้เราเห็น<br />พ่อกับแม่โกรธกัน มันเยือกเย็น<br />ยิ่งลำเค็ญกว่าเก่า เราเหนื่อยจัง!!<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><img alt="" border="0" height="12" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/wr.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-4924869534441641290?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-65042728385480370952011-12-12T17:41:00.003+07:002011-12-16T08:34:52.118+07:00<div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="35" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/rP.gif" width="400" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://news.mthai.com/wp-content/uploads/300x277x43563-300x277.jpg.pagespeed.ic.Zoe2ossQsJ.jpg" /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #93c47d;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">วันพ่อ..ก็พอรู้</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">5 ธันวาวันพ่อก็พอรู้<br />พยายามอยู่ เขียนกลอนซึ้ง ถึงพ่อฉัน<br />แต่มันคล้ายสมอง ต้องตีบตัน<br />ไม่อาจกลั่น อักษร เขียนกลอนลง<br /><br /><br />แค่วรรคเริ่ม วรรคแรก แปลก..ไม่ออก<br />ต้องแต่งบอก บรรยาย กลายเรื่องหลง<br />กลอนวันพ่อ เป็นกลอนเล่า ทำเอา งง<br />สัมพันธ์คง จางจืดฝืดจนชา<br /><br /><br />พ่อฉันรัก รักมาก ก็อยากบอก<br />ทว่าออกแนวปวดร้าวรวดกว่า<br />ยามเมื่อนึก ทุกที มีน้ำตา<br />กลายเป็นว่าทรมาน ทุกด้านใจ<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><img alt="" border="0" height="35" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/rP.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-6504272838548037095?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-11081600573772992062011-12-12T17:39:00.003+07:002011-12-16T08:35:29.611+07:00<div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="43" src="http://image.free.in.th/z/ix/line10.gif" width="400" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="400" src="http://www.siamfishing.com/board/upload2011/201112/1323022788.gif" width="352" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="43" src="http://image.free.in.th/z/ix/line10.gif" width="400" /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #6aa84f;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ใต้ร่มฉัตร</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;">ประเทศไทยใต้ร่มฉัตรกษัตรา<br />ด้วยพระบารมีป้องคุ้มครองเกล้า<br />ดูสุขทุกข์ภัยให้ปวงเรา<br />มิดูเบาทวยราษฎร์ชาติสำราญ<br /><br /><br />ขอพระองค์จงพระเกษมสันต์<br />เป็นมิ่งขวัญทั่วแคว้นแดนสถาน<br />มีพระชนม์มายุยิ่งยืนนาน<br />ประนมกรกราบกรานผ่านร้อยกรอง<br /><br />ขอพระองค์จงทรงพระเจริญ<br />.........<br /><br />ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ<br /><br />ข้าพระพุท</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: #6aa84f;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;">ธ</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: #6aa84f;"><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;">เจ้า ภ.ภาพวาด (นามปากกา)</span></span><br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/im/th_011%5D.gif" /><br /><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="43" src="http://image.free.in.th/z/ix/line10.gif" width="400" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-1108160057377299206?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-18910364431368640282011-11-30T12:04:00.002+07:002011-12-16T08:35:50.375+07:00<div style="text-align: -webkit-center;"></div><div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="252" src="http://www.oknation.net/blog/home/blog_data/995/19995/images/oop/9.jpg" width="320" /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #6fa8dc;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">กลับมาใหม่!!</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;">กลับมาใหม่ในรูปแบบที่แตกต่าง<br />กลับมาอย่างพร้้อมเดินเผชิญสู้<br />กลับมาเพื่อเกื้อกอบครอบครัวดู<br />กลับมากู้สถานะการณ์ในบ้านเรา<br /><br /><br />หลากเรื่องราวเร้ารุมจนมุมอับ<br />ยิ่งขยับหมายห่างยิ่งสร้างเศร้า<br />ถิ่นกำเนิดเกิดปูมภูมิลำเนา<br />ฝังรากเหง้ายากย้ายถ่ายเทครัว<br /><br /><br />ยิ่งวิ่งหนีลี้ภัยจะไม่จบ<br />กลับเป็นทบทับถมจมมิดหัว<br />ควรตั้งหลักหนักแน่นเขตแดนตัว<br />ความเกรงกลัวสลัดปัดทิ้งไป<br /><br /><br />เผชิญหน้าท้าทายแม้ร้ายเหลือ<br />ยอมเป็นเหยื่อสักทีอาจดีได้<br />เสี่ยงดวงดูรู้ดุลทุน-กำไร<br />เดิมพันไว้ด้วยชีวิตสิทธิ์ของตน<br /><br /><br />กลับมาใหม่..มิใช่เราคนเก่าก่อน<br />จะไม่อ่อนแอง่ายไร้เหตุผล<br />ทางเดินนี้มีเคียงเพียงเงาคน<br />จะรอดพ้นหรือไม่..ก็ไปดู<br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-1891036443136864028?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-37112602817861212032011-11-18T15:28:00.006+07:002012-01-31T12:27:41.257+07:00<div class="post"><div align="center"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-m1_P46Ldpi0/Tyd7kHmh95I/AAAAAAAAZgM/xWz9YEFkMXg/s1600/mm0057.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-m1_P46Ldpi0/Tyd7kHmh95I/AAAAAAAAZgM/xWz9YEFkMXg/s320/mm0057.jpg" width="227" /></a></div><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #9fc5e8;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ฉันโง่เอง</span><br /><br /><br /><span style="font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">เขาหรือใครไหนนั้นก็ช่างเถอะ<br />ยังต้องเจอะบ่อยครั้งให้กังขา<br />เหลี่ยมเล่ห์หลอกกลอกกลิ้งหญิงมารยา<br />คงชินชาได้เอง..ไม่เกรงกลัว<br /><br /><br />ก็อย่างว่าควรวางทางที่ถูก<br />มิควรผูกปมใจให้มันมั่ว<br />เขาผิดคำทำร้ายได้แต่ตัว<br />จะลงหัวเกรี้ยวกราดอาฆาตไย<br /><br /><br />เพราะฉันเองที่โง่..โธ่ดันเชื่อ<br />มิคิดเผื่อโดนคนวางกลให้<br />เป็นเพื่อนกันมั่นจิตสนิทใจ<br />กลับทำได้แสบสันต์จนฉันมึน<br /><br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-3711260281786121203?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-68825286053175064792011-11-15T16:57:00.003+07:002011-12-16T08:36:31.395+07:00<span style="background-color: #be9a3b;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: verdana,sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 15px;"><br /></span></span></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-eQ3lLkOSMZc/TsI3dqW7uVI/AAAAAAAAHzw/WUxwAhBbqSk/s1600/289959_2794956.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-eQ3lLkOSMZc/TsI3dqW7uVI/AAAAAAAAHzw/WUxwAhBbqSk/s320/289959_2794956.gif" width="256" /></a></div><div style="text-align: -webkit-center;"><img alt="" border="0" height="55" id="ncode_imageresizer_container_1" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/D8.png" width="400" /><br /><br /><br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cccccc;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">หน้ากากเงา</span><br /><br /><br /></span><span style="font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cccccc;">คำยุยงส่งเสริม..เคลิ้มกับเขา<br />สอนอะไรกับเราจนเข้าถึง<br />แจ่มกระจ่างอย่างยิ่งเป็นสิ่งซึ้ง<br />ความเชื่อใจกว่าครึ่งจึงหมดไป<br /><br /><br />มาจ้ำจี้ชี้นำกล่าวคำอ้าง<br />และก็ขว้างทิ้งดะภาระใส่<br />ทั้งที่ตอนก่อนมีนี้มั่นใจ<br />แล้วเหตุใดเรื่องกลายเป็นขายกัน<br /><br /><br />บอกให้ทำก็ทำเชื่อคำพูด<br />บทพิสูจน์เจ็บแปลบสุดแสบสันต์<br />เหลี่ยมเล่ห์กลคนใช้ตามไม่ทัน<br />เล่นซะฉันเสียหลักล้มพลั่กลง<br /><br /><br />ขอบคุณแท้แม่หญิงสิ่งที่สอน<br />ความอาทรเสนอเคยเผลอหลง<br />จากวันนี้ต่อไปไม่ยืนยง<br />มิตรนั้นคงแค่ฉากหน้ากากเงา<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><table class="ncode_imageresizer_warning" id="ncode_imageresizer_warning_2" style="width: 680px;"><tbody><tr><td class="td1" width="20"><br /></td><td class="td2"></td></tr></tbody></table><img alt="" border="0" height="55" id="ncode_imageresizer_container_2" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/D8.png" width="400" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-6882528605317506479?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-62638249958988505412011-11-15T14:38:00.002+07:002011-12-16T08:36:50.540+07:00<div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="300" src="http://www.picture69.com/dl.php/1320990679131f3.jpg" width="400" /></div><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="55" id="ncode_imageresizer_container_2" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/ml.png" width="400" /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: darkgreen; font-size: 27px; line-height: 34px;">ภ.ภาพวาด-สีเขียว</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: 27px; line-height: 34px;"> &nbsp;&amp; &nbsp;</span><span style="color: indigo; font-size: 27px; line-height: 34px;">Design with love-สีม่วง</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="font-size: 16pt; line-height: 1.3em; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen;">เธอมีใหม่ใจเปลี่ยนเวียนหักเห-ภาพ</span></div><div style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: indigo;">รักรวนเรเร่ขายให้หมายทั่ว</span></div><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">คนที่สองคล้องสามมาติดตัว</span></div><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">แจกรักมั่วแบบนี้หรือคือจริงใจ</div></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 21px; line-height: 27px;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">ก่อนที่พบคบหาว่าคงมั่น</span></div><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">แต่บัดนี้กับปันฝันเคยให้</div></span><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">มีหญิงอื่นยืนข้างย่างคู่ไป</div></span><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">แล้วจะให้เชื่อได้อย่างไรกัน</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">นับจากนี้ต่อไปไม่ขอคบ</span></div><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">ขอให้จบลงไปเหมือนเป็นฝัน</div></span><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">รักที่ได้คือน้ำตาสุดจาบัลย์</div></span><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">ฉันจะลืมคืนวันมิผันลวง</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">นั่งมองฟ้าพาย้อนก่อนเคยรัก</span></div><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">นึกถึงพักตร์แก้วตาที่ลาล่วง</div></span><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">รู้สึกแปลบแสบจี๊ดกรีดทั้งทรวง</div></span><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">เรื่องเธอลวงยังถ่วงใจได้น้ำตา</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">จะมีไหมใครที่ฤดีมั่น</span></div><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">มาร่วมฝันเคียงกันวันห่วงหา</div></span><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">เติมช่องว่างสร้างใจให้โสภา</div></span><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">คอยโอบกอดกายา..ล้าเหลือเกิน</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">ยิ่งครวญคิดจิตช้ำน้ำตาตก</span></div><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">กลางห้องรกร้างใจใครสรรเสริญ</div></span><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">รักที่ห่วงล่วงลับยังยับเยิน</div></span><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">ไร้คนเดินเคียงข้างต่างลาไกล</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">เจ็บหนักนักรักมีนี้ทำร้าย</span></div><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">จะต้องเห็นฉันตายก่อนใช่ไหม</div></span><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">เธอถึงจะหยุดพักรักหลายใจ</div></span><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">ที่แจกใครต่อใครตามใจเธอ</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">ไม่อยากเชื่อคนดีที่เคยคิด</span></div><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">ว่าสนิทแนบกายชายเสมอ</div></span><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">ทำเหมือนหญิงนี่แลแค่บำเรอ</div></span><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">จึงเสนอความช้ำแล้วจำลา</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">อยากจะแช่งแกล้งสาปกราบทวยเทพ</span></div><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">ใจอักเสบช้ำหนักช่วยรักษา</div></span><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">มอบคนดีมีรักเดียวมาเยียวยา</div></span><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">ให้เขาลบรอยน้ำตาที่พร่างพรม</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">แต่หากว่าคนดีไม่มีแล้ว</span></div><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">ก็ขอให้คลาดแคล้วรักแสนขม</div></span><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">อยู่เป็นโสดโปรดช่วยอวยภิรมย์</div></span><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">จะไม่ขอระทมเพราะคมรัก</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">ยิ้มกับตัวหัวใจที่ได้แผล</span></div><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">เก็บหัวใจใครไม่แลแค่ห้ามหัก</div></span><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">มิอยากรองเป็นสองเขาเราขอพัก</div></span><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">เมื่อเสียใจโหมหนักใจตัดรอน</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">หลั่งน้ำตาอาลัยในวันนี้</span></div><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">รู้ตัวดีเจ็บผ่านมายังว่าสอน</div></span><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">โดยเฉพาะรักนี้ที่จากจร</div></span><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">เอ่ยพร่ำวอนอ้อนไปใครสนเรา</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">จากวันนี้ต่อไปจะไม่ร้อง</span></div><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">จะไม่ฟ้องใจจมข่มความเศร้า</div></span><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">เธอมีใครระรื่นยืนเคียงเงา</div></span><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">ฉันคนเก่าเฝ้าย้ำจำใจตน</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;">และสุดท้ายขอฝากอยากกล่าวว่า</span></div><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">เราจงลากันตรงนี้ไปให้พ้น</div></span><span class="Apple-style-span" style="color: darkgreen; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">ถ้าไม่เลิกหลายใจหมายเปลี่ยนคน</div></span><span style="color: indigo; font-size: 16pt; line-height: 1.3em;"><div style="text-align: center;">จะไม่ทนเจ็บช้ำกระหน่ำทรวง</div></span><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><img alt="" border="0" height="55" id="ncode_imageresizer_container_3" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/ml.png" style="text-align: center;" width="400" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-6263824995898850541?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-75225656061881560972011-11-08T13:10:00.002+07:002011-12-16T08:37:43.682+07:00<div class="post" id="msg_6807"><div align="center"><img alt="" border="0" height="35px" onload="NcodeImageResizer.createOn(this);" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/rP.gif" width="400px" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="400px" onload="NcodeImageResizer.createOn(this);" src="http://images.myfri3nds.com/upload/2011-11-06/images/4eb6555ba0453.jpg" width="347px" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="35px" onload="NcodeImageResizer.createOn(this);" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/rP.gif" width="400px" /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: darkgreen;">ทำร้ายโลก</span></span><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: darkgreen;"><br />มนุษย์ย่ำทำลายทำร้ายโลก<br />สร้างจุดโศกรวมไว้หาใครเหมือน<br />เข่นฆ่าสัตว์ตัดป่ามาสร้างเรือน<br />เป็นแรมเดือนแรมปีมิมีพอ<br /><br /><br />ปล้นทรัพย์จากธรรมชาติอย่างมาดหมาย<br />เพื่อรายได้เป็นกอบเข้าหอบห่อ<br />สัมปทานหว่านแจกแดกจุกคอ<br />ยังเอาต่อลุยบุกทุกผืนดิน<br /><br /><br />เขตสงวนป่วนปล้นจนป่นปี้<br />กว่ารู้ที่ถิ่นฐานผลาญเสียสิ้น<br />เงินมีจัดยัดไปใครก็กิน<br />จนทรัพย์สินธรรมชาติแทบขาดแคลน<br /><br /><br />เมื่อถึงทีที่อับโลกปรับเปลี่ยน<br />มนุษย์เจียนขาดใจใคร่หวงแหน<br />เพิ่งรู้สึกนึกหวงห่วงเขตแดน<br />คิดทดแทนปลูกไม้..อาจสายไป<br /><br /><br />กว่าจะโตโผล่ออกเป็นดอกผล<br />แต่ละต้นเนิ่นนานกี่กาลได้<br />แล้วจะทันงั้นซียามมีภัย<br />คิดบ้างไหมนะมนุษย์จุดความจริง<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="35px" onload="NcodeImageResizer.createOn(this);" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/rP.gif" width="400px" /></div><div align="center"></div><div align="center"><a href="http://www.rukklon.com/" target="_blank">http://www.rukklon.com/</a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-7522565606188156097?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-89459138801900207912011-11-04T18:53:00.003+07:002012-01-31T12:32:23.978+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_6784"><div align="center"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.oknation.net/blog/home/blog_data/301/30301/blog_entry1/blog/2009-09-21/comment/502532_images/26_1253706333.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://www.oknation.net/blog/home/blog_data/301/30301/blog_entry1/blog/2009-09-21/comment/502532_images/26_1253706333.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><br /><br /><span style="color: #cccccc;"><span style="color: #eeeeee;"><span style="color: black;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;"><span style="background-color: #d9ead3;">พระดำริ ปี2538</span></span></span></span><br /></span><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: darkblue;"><span style="color: #cccccc;">ต้องคอยดู&nbsp; อยู่ทน&nbsp; ผจญน้ำ<br />อีกกี่ค่ำ-คืนนี่คุณพี่ ขา<br />ความทุกข์ยากมากมายมิคลายพา<br />ชักอ่อนล้าแล้วเธอ..ฉันเจอภัย<br /><br /><br />กระบวนการผันน้ำทำสะเปะ<br />ดูจะเละเสียหมดใช้กฎไหน?<br />บอก"เอาอยู่"&nbsp; รู้ซึ้ง ครึ่งเข่าไง<br />คาดการณ์ได้แม่นนัก&nbsp; ยิ่งหนักเลย<br /><br /><br />พระดำริพ่อหลวงของปวงราษฎร์<br />นำกลับมาช่วยชาติประกาศเผย<br />สิ่งดีดีพ่อชี้นำ..ก่อนทำ..เคย<br />อย่ามัวเฉยจนประชาน้ำตานอง<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span></span></div></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="background-color: #ebe0c0; color: black; font: normal normal normal 12pt/1.3em verdana, sans-serif; letter-spacing: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><span style="color: darkblue;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: darkblue;"><a href="http://www.rukklon.com/" target="_blank">http://www.rukklon.com/</a></span></span></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-8945913880190020791?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-22880964703880184962011-11-04T09:46:00.001+07:002011-11-04T09:47:30.477+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" src="http://www.youtube.com/embed/Uv5HO7nA5EQ?fs=1" width="380"></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cccccc;"><b>ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ</b></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-2288096470388018496?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-60615530484531310192011-11-02T12:12:00.003+07:002011-12-16T08:40:13.762+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_6007"><div align="center"><img alt="" border="0" onload="NcodeImageResizer.createOn(this);" src="http://pics.hi5.com/userpics/183/123/1231708183.img.jpg" /><br /><br /><br /><span style="color: #f9cb9c; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">สื่ออักษรกลอนตอบมามอบกลับ<br />ให้เธอรับแล้วยิ้มอิ่มเอมต่อ<br />สานสัมพันธ์วันคืนยืนเคลียคลอ<br />จะมิขอห่างไกลให้จาบัลย์<br /><br /><br />ที่แล้วมาลาไกลใช่ใจสุข<br />ก็มีทุกข์คล้ายคลึงถึงโศกศัลย์<br />กว่าจะลัดตัดทางมาข้างกัน<br />ต้องฝ่าฟันมากมายสิ่งร้ายรุม<br /><br /><br />ต่อแต่นี้ที่ได้พบประสบพักตร์<br />จะไม่หักมุมไกลให้กลัดกลุ้ม<br />ทางเผชิญเดินด้วยช่วยทุกมุม<br />คอยโอบอุ้มเอื้อกันอย่างมั่นคง<br /><br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: darkblue;"><a href="http://www.rukklon.com/" target="_blank">http://www.rukklon.com/</a></span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-6061553048453131019?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-85248204285440223192011-11-02T11:45:00.002+07:002011-12-16T08:40:31.499+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="266px" id="ncode_imageresizer_container_1" onload="NcodeImageResizer.createOn(this);" src="http://news.mthai.com/wp-content/uploads/2010/10/300991_IMG_3798.jpg" width="400px" /><br /><br /><br /><br /><span style="color: darkblue;"><span style="color: #b4a7d6;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ปอดหรือคะ?</span><br /><br /><br /></span><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: #b4a7d6;">เอาหัวโขน&nbsp; โยนให้&nbsp; ไยจึงรับ<br />มาสวมทับ&nbsp; จัดท่า&nbsp; ว่ากล้าแกร่ง<br />เป็นผู้ที่&nbsp; ชี้ทาง&nbsp; วางแสดง<br />จนพลิกแพลง&nbsp; ชาติปั่น&nbsp; อย่างมันมือ<br /><br /><br />มากคำพูด&nbsp; พิสูจน์ชัด&nbsp; ตวัดลิ้น<br />ยังมิสิ้น&nbsp; กลิ่นคำ&nbsp; นำออกสื่อ<br />ผลเฉลย&nbsp; เผยให้&nbsp; สิ่งได้คือ-<br />เพียงการยื้อ&nbsp; เวลา&nbsp; แล้วพาจม<br /><br /><br />พ่นวาจา&nbsp; ว่าดะ&nbsp; ไม่ละเว้น<br />หมายจะเน้น&nbsp; โยนผิด&nbsp; ใช้สิทธิ์ข่ม<br />ผู้ลำบาก&nbsp; ตรากตรำ&nbsp; ไร้คำชม<br />ถูกทับถม&nbsp; ให้ด้วย&nbsp; น่าน้อยใจ<br /><br /><br />มือไม่พาย&nbsp; ไยเล่า&nbsp; เอาเท้าลาก<br />มากถางถาก&nbsp; อย่างนี้&nbsp; มีที่ไหน<br />คนที่ทำ&nbsp; อำนวย&nbsp; ช่วยกู้ภัย<br />มาพูดให้&nbsp; ไร้ค่า --&gt; หมาหรือคน<br /><br /><br />ห้ามวิจารณ์&nbsp; ห้ามสอด..ปอดหรือคะ?<br />เมื่อคิดจะขึ้นฐาน...วานช่วยสน<br />คำแนะนำ&nbsp; ช่ำชอง&nbsp; มองคิดค้น<br />อย่ายึดตน&nbsp; ตั้งตัว&nbsp; มัวหลงทาง<br /><br /><br />แม้เข้ามา&nbsp; ด้วยจิต&nbsp; คิดล้างแค้น<br />ตามซึ่งแผนการใหญ่&nbsp; ใจบาดหมาง<br />ช่วยยุติสักหน่อย&nbsp; ปล่อยละวาง<br />ทำทุกอย่างเพื่อประชา&nbsp; อย่ามัวโกย<br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></span></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: darkblue;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><a href="http://www.rukklon.com/" target="_blank">http://www.rukklon.com/</a></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-8524820428544022319?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-35278317310334308082011-10-21T14:09:00.001+07:002011-11-03T20:23:17.154+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_6734"><div align="center"><img alt="" border="0" height="256" src="http://www.oknation.net/blog/home/blog_data/881/25881/images/f5.jpg" width="400" /><br /><br /><br /><br /><span style="color: #6fa8dc;"><span style="font-size: large;"><span style="line-height: 1.3em;">น้ำท่วมมา-&gt;น้ำตาไหล-&gt;น้ำใจริน</span></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ธรรมชาติกราดเกรี้ยวน้ำเชี่ยวกราด<br />อุทกภัยแห่งชาติมิอาจฝืน<br />เกือบทั่วทั้งแผ่นดินถิ่นเคยยืน<br />ถูกกลบกลืนผืนน้ำคราคร่ำไป<br /><br /><br />ให้เดือดร้อนทุกข์ยากลำบากทั่ว<br />บ้างหมดตัวสูญสิ้นถิ่นอาศัย<br />บ้างเรร่อนรอนแรมแกมเหนื่อยใจ<br />ทอดอาลัยชีวิตอนิจจา<br /><br /><br />อย่าท้อแท้..แม้พัง..หวังยังอยู่<br />ขอจงสู้วันนี้..มีวันหน้า<br />สิ่งประสบพบเห็นเป็นราคา<br />น้ำท่วมมา-&gt;น้ำตาไหล-&gt;น้ำใจริน<br /><br /><br />ใช่ทุกข์เรา..ทุกข์เขา..เพียงเท่านี้<br />แต่คือทุกข์..ทุกชีวีที่สูญสิ้น<br />จะยากดีมีจนคนมีกิน<br />ต่างต้องดิ้นให้รอดเพื่อปลอดภัย<br /><br /><br />ยื่นน้ำใจให้กันปันสักหน่อย<br />เพียงนิดน้อยถ้อยทีถ้อยอาศัย<br />อย่ายื้อแย่งแกล้งชิ่งเพียงชิงชัย<br />ผลที่ได้คือลบมิจบดี<br /><br /><br />อย่าซ้ำเติมเพิ่มทุกข์ให้จุกหนัก<br />หมายลอบลักกอบโกยขโมยหนี<br />ขึ้นราคาค่าของจ้องราวี<br />มันย่ำยีกันไปอย่าได้ทำ<br /><br /><br />โปรดเห็นใจกันเถิดประเสริฐแท้<br />อย่ารังแกได้ไหมมันไม่ขำ<br />นาชีวิตคิดดูผู้ชอกช้ำ<br />จะเหยียบย่ำกันไปถึงไหนเธอ<br /><br /><br />เปลี่ยนสายน้ำกราดเกรี้ยวที่เชี่ยวไหล<br />เป็นสายธารน้ำใจให้เสนอ<br />คนละน้อยคนละนิดคิดซิเธอ<br />จะเลิศเลอเพียงใดแค่ให้กัน<br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></span></div><div align="center"></div><div align="center"><span style="color: #6fa8dc;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><a href="http://www.rukklon.com/">http://www.rukklon.com/</a>&nbsp;</span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-3527831731033430808?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-57971635413298054132011-10-10T17:59:00.003+07:002011-12-16T08:41:42.478+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div align="center"><img alt="" border="0" src="http://www.installict.com/uppic/images/796ge.jpg" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh3.googleusercontent.com/-K2TopL7Fl34/TpA4BgbkftI/AAAAAAAAAOA/UmcntFc1F3E/s552/566.gif" /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: darkgreen;"><span style="color: #93c47d;">ตะวันทอยอแสงแฝงไออุ่น</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">รุ่งอรุณเช้าใหม่สดใสศรี</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">หมู่แมกไม้ไหวโยกลมโกรกตี</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">กลีบมาลีปลิวหล่นบนลานดิน</span><br style="color: #93c47d;" /><br style="color: #93c47d;" /><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">วิหกน้อยลอยลิ่วทิวเขาเขียว</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">เส้นทางเคี้ยวลดหลั่นตามชั้นหิน</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">น้ำตกใสไหลเอื่อยระเรื่อยริน</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">ทุกชีวินในพนาพาเวียนวน</span><br style="color: #93c47d;" /><br style="color: #93c47d;" /><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">สัตว์ใหญ่น้อยถ้อยทีถ้อยอาศัย</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">ตามชะตาพาไปในไพรสณฑ์</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">กบกินแมลงแร้งกินเนื้อเพื่อชีพตน</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">กระบวนกลธรรมชาติมิอาจแปลง</span><br style="color: #93c47d;" /><br style="color: #93c47d;" /><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">ป่าเลี้ยงสัตว์-&gt;สัตว์ปลูกป่าอย่างผาสุข</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">ทุกทุกยุคถิ่นทั่วหัวระแหง</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">วัฏจักรโลกนี้มีแสดง</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">มนุษย์แสร้งแกล้งเบลอหรือเผลอไป</span><br style="color: #93c47d;" /><br style="color: #93c47d;" /><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">ทั้งโกยใช้ไม่ยั้งจึงพังสิ้น</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">ปากก็กินมือนั้นกอบเป็นหอบใหญ่</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">บ้างทิ้งขว้างอย่างไร้ค่าน่าเหนื่อยใจ</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">โลกบรรลัยเพราะมนุษย์มิหยุดพอ</span><br style="color: #93c47d;" /><br style="color: #93c47d;" /><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">น้ำท่วมฟ้าปลากินดาวก็คราวนี้</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">คงถึงที่มนุษย์บ้างเคยสร้างก่อ</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">เผาทำลายตัดขุดถึงจุดตอ</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">แม้หลุมบ่อถมกลืนเป็นพื้นทาง</span><br style="color: #93c47d;" /><span style="color: #93c47d;">.........</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh5.googleusercontent.com/-3i4wKue8h14/TpA0T6Sh38I/AAAAAAAAANo/8nkCCdA7xKU/s552/889.gif" /></span></span></div><div align="center"><a href="http://www.rukklon.com/">http://www.rukklon.com</a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-5797163541329805413?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-12319641324312305322011-10-08T12:28:00.000+07:002011-10-08T12:28:25.774+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" src="http://www.installict.com/uppic/images/223355_1143516999.jpg" /><br /><br /><br /><br style="color: #6fa8dc;" /><span style="color: #6fa8dc; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="font-size: x-large;">อิสระสบาย</span><br /><br /><br /><br />หนึ่งชีวิตคิดดูก็อยู่ได้<br />หากมีใครไหนมาคงพาหมอง<br />เรื่องความรักหนักใจมิใคร่ปอง<br />ขออยู่ครองคานเจ้าทุกเช้าเย็น<br /><br /><br />อิสระจะตายสบายนัก<br />มีแค่รักเที่ยงแท้ที่แลเห็น<br />ไม่ขวนขวายชายชิดจิตลำเค็ญ<br />สิ่งที่เป็นหรูดีไม่มีภัย<br /><br /><br />พี่ยุยงส่งเสริมให้เติมรัก<br />หรือว่าชักรำคาญพาลผลักไส<br />มีน้องป่วนกวนมากอยากไล่ไป<br />จึงบอกให้มีคู่..เลิกดูแล<br /><br /><br />ถ้าป่วนนักชักเบื่อเหลือรับไหว<br />ก็ทิ้งไปเอ่ยลาอย่าแยแส<br />จะอยู่ได้หรือไม่ใครรังแก<br />ไม่ต้องแม้มาดูรับรู้การณ์<br /><br /><br />แต่สิ่งหนึ่งซึ่งอยากฝากเพื่อขอ<br />อย่าคิดยอชายใดให้หักหาญ<br />ถ้าหมายร้อยก้อยคู่เลิกอยู่คาน<br />จะหาสารสัมพันธ์เองร้องเพลงคลอ<br /><br /><br />แต่นี่เนาะเพราะใจมิใคร่คิด<br />ถือเป็นสิทธิ์สมัครรักไม่ต่อ<br />อยุ่คนเดียวเที่ยวได้สบายพอ<br />ถึงทุกข์ท้อก็ทนเดี๋ยวพ้นเอง<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #6fa8dc; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><a href="http://www.rukklon.com/">http://www.rukklon.com</a>&nbsp;</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-1231964132431230532?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-53683944500518204892011-10-05T11:14:00.002+07:002012-01-28T18:38:22.125+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post"><div align="center"><span style="color: #b4a7d6; font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">◆ หน้าฉาก</span><br /><br /><br /><br /><br /><table class="ncode_imageresizer_warning" id="ncode_imageresizer_warning_1" style="width: 680px;"><tbody><tr><td class="td1" width="20"><br /></td><td class="td2"><br /></td></tr></tbody></table><img alt="" border="0" height="267" id="ncode_imageresizer_container_1" src="http://upic.me/i/kk/dsc_0103.jpg" width="400" /><br /><br /><br /><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: #6aa84f;">หน้าฉาก&nbsp; :</span>&nbsp; <span style="color: #f1c232;">ที่ แสดงให้ปรากฏเปิดเผย เช่น ฐานะหน้าฉากของเขาเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียง แต่ความจริงค้าขายยาเสพติด, ตรงข้ามกับ หลังฉาก. น. ความเป็นไปหรือพฤติกรรมที่เปิดเผย, ตรงข้ามกับหลังฉาก.</span></span><br /><br /><br /><br /><span style="color: #b4a7d6; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">อยู่หน้าฉากหลากหลายขายภาพพจน์<br />ยึดถือกฎกติกาน่าสรรเสริญ<br />ทั้งวาจาท่าทีที่ชวนเชิญ<br />พาหลงเพลินเดินชอบมอบคะแนน<br /><br /><br />เข้าทุกตรอกซอกซอยไม่ถอยหนี<br />แม้ถิ่นที่หฤโหดยังโลดแล่น<br />เอาใจใส่ให้รู้ว่าผู้แทน<br />ตามแบบแผนหาเสียงเคียงประชา<br /><br /><br />นโยบายหลายหลากมากความคิด<br />ดูเครดิตจะดีที่สรรหา<br />แล้วแต่พรรคใดใดไหนมีมา<br />ให้ผู้กา..กาเบอร์แล้วเธอเป็น<br /><br /><br />เมื่อผู้ได้กู่ก้องร้องเฮโห่<br />แต่งานโชว์เสียงได้กลับไม่เห็น<br />หมดวาระลงไปแบบใจเย็น<br />ผู้ลำเค็ญคือประชาตาดำดำ<br /><br /><br />ด้วยฉากหลังโกงกินไม่สิ้นสุด<br />ทุกทุกจุดรัฐบาลผลาญกันหนำ<br />อร่อยเพลินเงินประชาพาล่ำซำ<br />ได้หิ้วหอบเป็นกอบกำนำกันไป<br /><br /><br />นี่น่ะหรือผู้แทนดูแสนเท่<br />แท้ไอ้เข้ข้างลายกายไม่ใหญ่<br />อยู่ในคราบของมนุษย์สุดวิไล<br />ชอบลากไก่ลงกินยังถิ่นบึง<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span><br /><br /><br /><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-5368394450051820489?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-66353684845413347732011-10-05T11:13:00.003+07:002011-12-16T12:02:30.203+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" src="http://t0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcT0OBWsNdZIIFQriPbj4PCGFu_i2suv05Zsn4w84zjKJe0dE5dWNCULomTt" /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: #cfe2f3; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="font-size: x-large;">ปมเชือก</span><br /><br /><br />เจอทุกข์โหมโถมเข้าก็เศร้าได้<br />แต่หาใช่ยอมแพ้แค่ที่ว่า<br />ตั้งสติตรึกตรองมองทุกครา<br />แก้ปัญหาจากต้นค้นให้ดี<br /><br /><br />หากเปรียบเหมือนเงื่อนรัดมัดกายอยู่<br />เราต้องดูทีละเปลาะเกาะแกะคลี่<br />ค่อยค่อยคลายสายเชือกเลือกเส้นมี<br />สาวถี่ถี่ดึงหลุดเป็นจุดไป<br /><br /><br />อย่าใจร้อนเร่งเร้าไม่เข้าท่า<br />สบัดพาเงื่อนมั่วพันตัวใหญ่<br />จากเก่าที่มีมาพาโยงใย<br />เกิดปมใหม่ขึ้นเติมเพิ่มเป็นพัน<br /><br /><br />สติมาปัญญาเกิดเปิดทางรอด<br />มิต้องจอดอย่างเก่าเฝ้าโศกศัลย์<br />ทุกปมเงื่อนเคลื่อนคลายได้ทั้งนั้น<br />อยู่ที่เราอดกลั้นกับมันพอ<br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-6635368484541334773?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-33215273833026863692011-10-05T11:12:00.001+07:002011-12-16T11:32:14.390+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="170" id="ncode_imageresizer_container_2" src="http://news.mthai.com/wp-content/uploads/2012ts103_1.jpg" width="400" /></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><span style="color: deeppink;"><span style="line-height: 1.3em;">สมกันไหม?</span></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ไม้และป่าผาเขาลำเนาห้วย</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">สิ่งอำนวยเอื้อโปรดประโยชน์แน่ว</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ถูกทำลายตายคว้างถูกถางแนว</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ทั่วทุกแถวขอบเขตเหตุเพื่อเงิน</span></span><br /><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ทั้งคนจรหมอนหมิ่น,คนถิ่นที่</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">สำนึกดีมีไหมให้สรรเสริญ</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แค่รักษาค่าคงมิหลงเพลิน</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ชีพดำเนินต่อได้ไปอีกไกล</span></span><br /><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แต่นี่เนาะเพราะโลภละโมบมาก</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">จึงทุกข์ยากทั่วหน้าพาหวั่นไหว</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แค่เพียงเม็ดเศษทานเขาหว่านไว้</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ทุกข์ที่ได้ไงเล่าเท่าทวี</span></span><br /><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">สมกันไหมได้มาเมื่อคราก่อน</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">สิ่งที่ย้อนคืนรับกลับยากหนี</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">นายบุญกลุ่มทุ่มให้ได้ใช้มี</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เขาหลบลี้ภัยซวยด้วยไหมเออ</span></span><br /><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">รณรงค์คงถูกที่ปลูกป่า</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แต่ทว่าช้ามากหากเสนอ</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">กว่าจะงอกออกงามกี่ยามเธอ</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ถึงจะเจอไม้ใหญ่ให้พักพิง</span></span><br /><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">มันหมดแล้วแน่วแน่เกินแก้ไข</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">จากนี้ไปหนทางต่างจมดิ่ง</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">โลกวิบัติสัตว์-คนแก่งเข้าแย่งชิง</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ทุกทุกสิ่งเลวร้ายสลายลง</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">.........</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ภ.ภาพวาด</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-3321527383302686369?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-81341771429416353352011-10-05T11:10:00.003+07:002011-12-16T11:34:39.938+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post"><div align="center"><img alt="" border="0" height="333" src="http://file.siam2web.com/nooyiew/webboard/2011223_50650.gif" width="400" /><br /><br /><span style="color: #cfe2f3; font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ได้สู้</span><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: #cfe2f3; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><br />แม้คืนเหงาเศร้าไปใจยิ่งหงอย<br />สร้างปมด้อยอยู่ไยจงไขกล่าว<br />ลองยิ้มนิดมิตรประโลมคอยโน้มน้าว<br />ทุกทุกก้าวมีกันอย่าหวั่นเกรง<br /><br /><br />ณ โค้งฟ้าดาราพาเฉิดฉาย<br />ทอประกายระยับระยิบกระพริบเปล่ง<br />แสงเรืองเรืองเบื้องหน้าพาครื้นเครง<br />มะบรรเลงเพลงสนุกเพื่อปลุกแรง<br /><br /><br />กำลังใจเติมใจแล้วไปต่อ<br />ที่ทุกข์ท้อข้อผิดเพราะคิดแผลง<br />สิ่งร้ายดีมีเวียนไม่เปลี่ยนแปลง<br />ใช่ใครแกล้งหยิบยื่นให้ขื่นตรม<br /><br /><br />หากสิ่งดีมีตลอดไม่จอดฝืด<br />ชีวิตจืดเกินไปมันไม่สม<br />ต้องมีทุกข์บุกโจมโถมเกือบจม<br />จะได้ชมเรายอดที่รอดมา<br /><br /><br />เพราะคุณค่าว่าไปคือได้สู้<br />ใช่จะอยู่เพื่อตายแบบไร้ค่า<br />ถือกำเนิดเกิดแล้วแนวทางพา<br />สร้างราคาตัวขึ้นว่ากึ๋นมี<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></div><div align="center"></div><div align="center"><span style="color: #cfe2f3; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><a href="http://www.rukklon.com/">http://www.rukklon.com</a>&nbsp;</span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-8134177142941635335?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-66843644621588705382011-10-05T11:09:00.003+07:002011-12-16T11:37:07.024+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post"><div align="center"><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="321" src="http://www.janicha.net/forum/imageupload/data/image/ljcgd9-7f25bd.jpg" width="400" /></div><br /><br /><br /><span style="color: #cfe2f3; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="font-size: x-large;">หวังเป็นที่ยึด</span><br /><br /><br /><br />รับชะตาฟ้าสั่งตามผังแผน<br />ใครเขียนแปลนชีวีตีให้ต่ำ<br />ไม่มีสิทธิ์คิดสู้อย่าผู้นำ<br />ต้องจองจำใจไว้หรือไรกัน?<br /><br /><br />ที่ว่าตั้งหวังไว้จนไกลสุด<br />หมายเพียงฉุดกายล้าพาถึงฝัน<br />ส่วนจะไปไกลเท่าใดไม่สำคัญ<br />เพียงแค่ฉันรับรู้ยังสู้พอ<br /><br /><br />หวังให้ไกลไปแค่ครึ่งไม่ถึงเป้า<br />ยังภูมิใจหลายเท่าเราเติมต่อ<br />หวังแค่คืบ..สืบเท้า..เพียงก้าวท้อ<br />รู้ไหมหนอเหน็บหนาวร้าวทั้งทรวง<br /><br /><br />เพราะความหวังยังมีเป็นที่ยึด<br />จึงได้อึดอดทนพ้นหลายช่วง<br />หากว่าหวังพังลงใจคงกลวง<br />สิ่งทั้งปวงด้อยค่าพาอ่อนแรง<br /><br /><br />เมื่อมีหวังยังสุขสนุกต่อ<br />ไอ้ความท้อมิกล้ามาแอบแฝง<br />อาจมีบ้างพลั้งพลาดหวาดระแวง<br />จนคล้ายแบ่งแรงใจให้น้อยลง<br /><br /><br />เพียงชั่วเดียวเดี๋ยวด๋าวที่เราท้อ<br />ความหวังต่อแรงกล้านำมาส่ง<br />มุ่งเผชิญเดินหน้าอย่างกล้าคง<br />ฝ่าทุกข์ดงพงพีทุกที่ทาง<br />.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-6684364462158870538?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-8205383009311799982011-10-05T11:08:00.001+07:002011-12-16T11:40:34.581+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="197" src="http://www.raorakpar.org/img/wwf_tree02.jpg" width="400" /></div><br /><br /><span style="font-size: x-large;"><span style="line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"><br /></span></span></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><span style="line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">ถึงที่สุด</span></span></span><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">และจากนี้ต่อไปในภายหน้า</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">จะทุกข์กว่าหลายเท่าเฝ้าคร่ำเคร่ง</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">เป็นเหตุผ่านการทำก่อนำเอง</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">ผลละเลงร้อนรนทนรับไป</span></span><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">โลกสร้างเรากำเนิดเกิดมาผลาญ</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">โลกก็หาญหักล่าฆ่าเราได้</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">โลกให้มีที่พักพำนักใจ</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">โลกก็ให้ที่ตายได้เช่นกัน</span></span><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">เมื่อโลกให้ได้ถึงซึ่งที่สุด</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">เราไม่หยุดละโมบโลภโมโทสัน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">ความวิบัติจึงมีแก่ชีวัน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">เหตุทั้งนี้ผลทั้งนั้นมันมีมา</span></span><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">อย่าคิดเคร่งเกรงหวั่นในวันทุกข์</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">แล้วจะลุกขึ้นร่างสร้างผืนป่า</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">คงมิทันท่วงทีที่เวลา</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">ด้วยเกินกว่าเปลี่ยนแปรแก้ไขการณ์</span></span><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">ถึงคิดนำทำจริงสิ่งที่หวัง</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">คงเพียงยั้งชั่วแว้บแป๊บเดียวผ่าน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">ยืดเวลาพาไปได้ไม่นาน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">สู่สงสารเช่นเก่าเฝ้าคร่ำครวญ</span></span><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">เพราะมนุษย์สุดประเสริฐเกิดมาย่ำ</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">ล่วงเขตล้ำลุยบุกหมดทุกส่วน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">มิมีเส้นเว้นละตามกระบวน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">เข้าปั่นป่วนทุกป่าค้าไม้กิน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">.........</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">ภ.ภาพวาด</span></span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="color: #f4cccc; text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><a href="http://www.rukklon.com/">http://www.rukklon.com</a>&nbsp;</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-820538300931179998?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-88152843702743781662011-10-05T11:05:00.004+07:002011-12-16T11:59:25.681+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="225" id="ncode_imageresizer_container_3" src="http://www.pixpros.net/forums/attachment.php?attachmentid=237458&amp;stc=1&amp;d=1254962230" width="400" /></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #b6d7a8; font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ตราบใจยังหวัง</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ฟ้ามืดมนหม่นหมองมองไม่เห็น</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ทุกสิ่งเป็นเงาดำทำหวั่นไหว</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ในเส้นทางย่างก้าวเหน็บหนาวใจ</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เืกือบจะไม่ไปต่อ..ท้อสุดทน</span><br /><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แต่ชีวิตคิดดูสู้ให้สุด</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ที่สะดุด..หยุดมอง..ตรองสักหน</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ภูผาขวางทางไปหรือใจตน</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ที่เป็นคนขวางไว้ไม่ไปเอง</span><br /><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">หมื่นเส้นทางย่างก้าวยาวแค่ไหน</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">หรือหมื่นภัยไล่ล่าพาคร่ำเคร่ง</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">หากหนึ่งจิตคิดสู้มิรู้เกรง</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ความวังเวงที่รู้สึกสำนึกเรา</span><br /><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ตราบเมื่อใดใจยังมีหวังอยู่</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">จะขอสู้ต่อไปให้ถึงเป้า</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ฝ่าทุกทุกอุปสรรคแม้หนักเบา</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เพื่อตามเอาฝันฉันนั้นมาครอง</span><br /><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">หวังไม่นานพานพบประสบเสร็จ</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ความสำเร็จมีสู่ให้กู่ก้อง</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ฟ้าสว่างกระจ่างแจ้งฉายแสงทอง</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">งามผุดผ่องส่องทางเราย่างไป</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">.........</span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span><br /><span style="color: #b6d7a8; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ภ.ภาพวาด</span><br /><br /><br /><span style="font-size: 11pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: red;">กลอนยังไม่จบ&nbsp; โดนบังคับให้จบ มีสั่งอีกต่างหาก <img alt="155" border="0" src="http://www.rukklon.com/Smileys/good/155.gif" /></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-8815284370274378166?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-48362686279731953562011-10-01T14:01:00.001+07:002011-12-16T11:49:26.395+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_5903"><div align="center"><img alt="" border="0" src="http://rangeroverhouses.com/forum/index.php?action=dlattach;topic=408.0;attach=5012;image" /><br /><br /><br /><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">ธรรมชาติเอาคืน</span></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;"><br />ฟ้าสว่างจางฝน..คนซิทุกข์!!<br />น้ำท่วมบุกลุกลามเกินความจุ<br />ไร้อำนวยผู้ประถม...อารมณ์คุ<br />ร้อนระอุทุกหย่อมหญ้าประชาไทย<br /><br /><br />ดินสไลด์ไหล่เขาเข้าทับถม<br />บ้านเรือนจมผู้คนตายก่ายกองใหญ่<br />อพยพย้ายแยกแตกกันไป<br />บ้างพลัดพรากจากไกลหาไม่เจอ<br /><br /><br />โลกสำแดงแรงฤทธิ์ปลิดชีพหมด<br />คงเหลืออดชิงชังคนพลั้งเผลอ<br />ตัด,ทำลายเหมือนไร้ค่า..มาบำเรอ<br />เพียงปรนเปรอชีวิตมิคิดพอ<br /><br /><br />ทั้งไร่นาป่าสวนล้วนเหลือน้อย<br />ด้วยคนคอยโกยกอบเป็นหอบห่อ<br />สะสมทรัพย์นับเพลินเดินเคลียคลอ<br />ธรรมชาติร่อยหรอก็มิแคร์<br /><br /><br />เมื่อถึงวันมันหมดลดระดับ<br />ธรรมชาติขอกลับจะปรับแก้<br />คนโอดครวญล้วนเศร้าเขารังแก<br />ร้องไห้แงไร้ที่นอนน่าอ่อนใจ<br /><br /><br />มันเป็นกฎเป็นเกณฑ์มิเว้นดอก<br />มีเหตุบอกผลตามความที่ได้<br />เมื่อเคยหยิบเคยยืมอย่าลืมใช้<br />ทุกสิ่งใช่ของฟรีที่มีมา<br /><br />..........<br /><br />ภ.ภาพวาด<br /><br />ไม่ได้จะซ้ำเติมค่ะ แต่ไม่เดือดร้อนแค่นี้หรอกค่ะ</span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-4836268627973195356?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-1671375151864729902011-10-01T13:58:00.001+07:002011-12-16T11:51:42.592+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_6556"><div align="center"><img alt="" border="0" src="http://www.kaweeclub.com/uppic/iz/6a49b727fedd1047bade9511942881f1.jpg" /></div><br /><br /><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ขอบ&nbsp; เขตแดนแคว้นกว้างเดินทางพบ<br /><br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;คุณ&nbsp; ค่าทบทูนไว้ช่างใหญ่ยิ่ง<br /><br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ใน&nbsp; ทรวงซึ้งถึงอุ่นเคยหนุนอิง<br /><br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ใจ&nbsp; แนบนิ่งสิ่งมีนี้พานำ<br /><br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;รัก&nbsp; สวมกอดปลอดภัยได้เสมอ<br /><br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ที่&nbsp; ได้เจอเธอมาพาชุ่มฉ่ำ<br /><br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;หนัก&nbsp; ปัญหาพาพ้นผจญทำ<br /><br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;แน่น&nbsp; ในคำล้ำค่าว่า"รักกัน<br /><br />&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ภ.ภาพวาด</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-167137515186472990?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-60093995132158580872011-10-01T08:28:00.001+07:002011-12-16T11:53:28.428+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_6552"><div align="center"><img alt="" border="0" height="300" src="http://www.thainavy21.com/cms/components/com_mamboboard/uploaded/images/sea2.jpg" width="400" /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: grey;"><br /><br /><br />อยู่กับเหงาเศร้าซึมทำขรึมเคร่ง<br />ถูกละเลงสีดำช้ำเกินดิ้น<br />มิมีใครให้รักภักดิ์ชีวิน<br />ในดวงจินต์จึงหมองนองน้ำตา<br /><br /><br />บางครั้งคราวเทาแซมแต้มมานิด<br />ดำพิชิดชิงชัยใจหมดท่า<br />มีแต่ดำคลุมครอบรอบกายา<br />อนิจจาโอ้จิตลิขิตใคร<br /><br /><br />ฤาว่าฉันถูกสร้างบนทางทุกข์<br />อันความสุขหลีกหายมิกลายใกล้<br />ชีวิตถึงดำดิ่งยิ่งอาลัย<br />ความสว่างไสวไม่พบเจอ</span></span></div><div align="center"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: grey;">.........<br /><br />ภ.ภาพวาด</span></span><br />&nbsp;<img alt="217" border="0" src="http://www.rukklon.com/Smileys/good/217.gif" /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-6009399513215858087?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-42331514705180932352011-09-23T11:02:00.001+07:002011-12-16T11:54:53.010+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="36" id="ncode_imageresizer_container_1" src="http://www.installict.com/uppic/images/370171.4.32.35u35s23.gif" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" src="http://www.installict.com/uppic/images/13324194_305926_1_.gif" /><img alt="" border="0" src="http://www.installict.com/uppic/images/268th_birthday5_1_.gif" /><img alt="" border="0" src="http://www.installict.com/uppic/images/13324194_305926_1_.gif" /></div><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="400" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/9h.gif" width="282" /></div><br /><div style="color: black; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 11px; font-weight: normal; text-align: center; text-decoration: none;"></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">คล้ายวันเกิด..ของใคร..ในวันนี้</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">หมอภาพมี..ญาณดู..หยั่งรู้ได้</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">พี่ตัวตอ..สระอิ..ก็ติไง</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">เขาเกิดใน..วันดี..วันนี้เอง</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">ขอทำนาย..ให้ว่า..จะผาสุข</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">ไร้ความทุกข์..รุกไล่..หมายข่มเหง</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">สุขภาพจิตชื่น..ช่างครื้นเครง</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">วาจาเปล่ง..ดั่งมนต์..พาคนตาม</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;"><img alt="" border="0" height="400" src="http://upic.me/i/c3/hppybday.gif" width="400" /></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">เมื่อซื้อหวย..รวยมาก..หากตรงหมด</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">อย่าซื้อรถ..กรรมจะย้อน..เพราะซ้อนสาม</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">ดวงทั้งปี..ดีนัก..รักงอกงาม</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">จะมีความ..เจริญรุ่ง..มุ่งทำทาน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">เชื่อหมอดู..รู้ดวง..ไม่ลวงหลอก</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">คำทายออก..รู้ซึ้ง..ถึงแก่นสาร</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">จะมีโชค..มีชัย..ในการงาน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">สุขสำราญ..เหลือที่..ทั้งปีเลย</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">..........</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: olive;">ภ.ภาพวาด</span></span></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.rukklon.com/">http://www.rukklon.com</a></div><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" src="http://www.installict.com/uppic/images/13324194_305926_1_.gif" /><img alt="" border="0" src="http://www.installict.com/uppic/images/268th_birthday5_1_.gif" /><img alt="" border="0" src="http://www.installict.com/uppic/images/13324194_305926_1_.gif" /></div><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/ih/la270.gif" /><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/iz/a230_2.gif" /><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/ih/la270.gif" /></div><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/ii/addemoticons493.gif" /><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/is/rui34.gif" /><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/ii/addemoticons493.gif" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-4233151470518093235?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-19406556169605718542011-09-22T07:56:00.000+07:002011-09-22T07:56:12.882+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="50" id="ncode_imageresizer_container_1" src="http://www.installict.com/uppic/images/660223.204.92.27u57s23.gif" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" src="http://www.installict.com/uppic/images/154new_yearmyshumi50.gif" /><img alt="" border="0" height="60" src="http://www.installict.com/uppic/images/829happybirthdaywhite_01.gif" width="200" /><img alt="" border="0" src="http://www.installict.com/uppic/images/154new_yearmyshumi50.gif" /></div><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/25.gif" /></div><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="210" src="http://www.installict.com/uppic/images/439happybday.gif" width="400" /></div><br /><div style="color: black; font-family: Arial, sans-serif; font-size: 11px; font-weight: normal; text-align: center; text-decoration: none;"></div><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">ภาษาใจ..ไขขาน..ผ่านอักษร</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">คือคำพร..มอบวาง..สร้างความหมาย</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">ขอพี่สาว..สมสุข..ทุกข์มลาย</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">สิ่งเลวร้าย..มิกล้า..มาแผ้วพาน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">หากพี่ตั้ง..หวังใด.ให้สำเร็จ</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">จะร้อยเอ็ดหมื่นฝัน..ฟันฝ่าด่าน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">ทรหด..อดทน..ผจญมาร</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">จงข้ามผ่าน..ด้วยดี..และมีชัย</span></span></div><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;"></span></span></div><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;"><br /></span></span><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;"><img alt="" border="0" height="400" src="http://www.installict.com/uppic/images/8852010_01_14_11_11_27.gif" width="316" /></span></span></div><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;"></span></span></div><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;"><br /></span></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">ในทุกทางทุกที่..ขอพี่รู้</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">จะมีหนู..ตรงนี้..มิไปไหน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">คอยส่งแรง..เติมหวัง..กำลังใจ</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">เพื่อนพี่ก้าว..ต่อได้..ไปด้วยกัน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">คือกลอนกล่อง..ของขวัญ..อันน้อนค่า</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">มอบภาษา..แทนใจ..อย่างหมายมั่น</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">ทุกทุกบท..พจนา..พารำพัน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">แด่..พี่ฉัน..คนห่าง..อยู่ต่างแดน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">กล่องกลอนน้อย..ร้อยคำ..พร่ำภาษา</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">เสกสรรหา..พรดี..มีแบบแผน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">ส่งจากไทย..ถึงเลบาฯ..มาเคียงแทน</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">อุ่นอิงแอบ..แนบแน่น..แสนผูกพันธ์</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;"></span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">.........</span></span><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: firebrick;">ภ.ภาพวาด</span></span></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" src="http://www.installict.com/uppic/images/154new_yearmyshumi50.gif" /><img alt="" border="0" height="60" src="http://www.installict.com/uppic/images/829happybirthdaywhite_01.gif" width="200" /><img alt="" border="0" src="http://www.installict.com/uppic/images/154new_yearmyshumi50.gif" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-1940655616960571854?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-17748571030594156892011-09-22T07:52:00.000+07:002011-09-22T07:52:48.648+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="47" id="ncode_imageresizer_container_1" src="http://www.installict.com/uppic/images/313171.4.32.35u59s23.gif" width="400" /></div><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/ih/la270.gif" /><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/iz/a230_2.gif" /><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/ih/la270.gif" /></div><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/ii/addemoticons493.gif" /><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/is/rui34.gif" /><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/ii/addemoticons493.gif" /></div><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="400" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/WlP.gif" width="284" /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">แก่ขึ้น..อีกปี..แล้วพี่ฉัน</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ให้สุขสันต์..สิ่งหมาย..ได้ประสงค์</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">อันการงานน..ผ่านดี..หน้าที่(มั่น)คง</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ทุกสิ่งจง..สำเร็จ..เสร็จสมใจ</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">อันการเงิน..เดินดี..มีพูนเพิ่ม</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เมื่อขวาจ่าย..ซ้ายเสริม..เข้าเติมใส่</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ไม่มีฝืด..อืดอาด..ขาดมือไป</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ขอฉับไว..แคล่วคล่อง..ทุกช่องทาง</span></span></div><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span></div><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><br /></span></span><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><img alt="" border="0" height="375" src="http://www.installict.com/uppic/images/593birthday120.gif" width="400" /></span></span></div><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span></div><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><br /></span></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ส่งคำพร..กลอนกานท์..ผ่านภาษา</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เป็นวาจา..จากใจ..ใคร่เคียงข้าง</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ขอร่วมสุข..ทุกข์มี..นี้กับนาง</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">จะมิห่าง..ให้เปลี่ยว..อยู่เดียวดาย</span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"></span></span><br /><span style="color: deeppink;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ภ.ภาพวาด</span></span></div><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/ih/la270.gif" /><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/iz/a230_2.gif" /><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/ih/la270.gif" /></div><br /><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/ii/addemoticons493.gif" /><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/is/rui34.gif" /><img alt="" border="0" src="http://image.free.in.th/z/ii/addemoticons493.gif" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-1774857103059415689?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-18007627575392603352011-09-18T08:20:00.006+07:002012-01-20T17:16:04.857+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_6328"><div align="center"><img alt="" border="0" height="400" src="http://www.installict.com/uppic/images/6792608969ucmobsam8g.gif" width="312" /><br /><br /><br /><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: dimgrey;">วนวังฝั่งชีวิต</span></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: dimgrey;">ณ วนวังนาวาน่าหวาดหวั่น<br />เป็นความฝันหรือจริงนี่สิ่งไหน<br />ฝนกระหน่ำพรำสาดฟ้าฟาดไฟ<br />ร้าวฤทัยลึกลงยากทรงกาย<br /><br /><br />สองขาก้าวเข้าลุยเดินดุ่ยฝ่า<br />แม้อ่อนล้าเพียงใดใจมาดหมาย<br />หวังจะไปให้ถึงซึ่งจุดปลาย<br />จึงตะเกียกตะกายท้าทายทาง<br /><br /><br />มันจะเป็นความจริงหรืออิงฝัน<br />ตัวเรานั้นต้องก่อเติมต่อสร้าง<br />หากคิดปอดถอดถอยแล้วปล่อยวาง<br />ขอติ๊งต่างชีวิตโดนปลิดชนม์<br /><br /><br />แม้นเป็นฝันวันคืนตื่นยังยิ้ม<br />ได้รู้ลิ้มรสทุกข์คลุกเคล้าข้น<br />แม้นเป็นจริงสิ่งต่างสร้างตัวตน<br />ได้เป็นคนเต็มคนผลคือดี<br /><br /><br />สร้่างคุณค่าตราทับประดับไว้<br />ด้วยหัวใจใฝ่สู้มิรู้หนี<br />จะเป็นฝันหรือจริงสิ่งที่มี<br />จงต่อตีอย่างชำนาญเพื่อผ่านไป<br /><br /><br />ใช้ชีวิตให้คุ้มทุ่มทุกฉาก<br />จะง่าย-ยากอย่ากลัวมัวอ่อนไหว<br />เกิดมาครั้งทั้งทีมีหัวใจ<br />ต้องสู้ได้ให้สุดถึงจุดดี<br /><br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-1800762757539260335?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-23122465394372886592011-09-17T08:38:00.002+07:002012-01-28T18:39:01.219+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_6323"><div align="center"><div style="color: #6aa84f;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">◆ หว่านพืชหวังผล</span></div><br /><br /><br /><br /><img alt="" border="0" src="http://www.salit.org/popetork/imagepope/22-10072554.jpg" /><br /><br /><br /><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: forestgreen;">หว่านพืชหวังผล&nbsp; :</span>&nbsp; <span style="color: teal;">ให้ผลประโยชน์แก่ผู้อื่นเพื่อหวังผลตอบแทน.</span></span><br /><br /><br /><br /><div style="color: #76a5af;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">อย่าหวังพืชหวังผลเพื่อตนได้<br />ความจริงใจใหญ่ยิ่งสิ่งมีค่า<br />หากคิดให้เพื่อรับคืนกลับมา<br />กรุณาเถิดหนอขออย่าทำ<br /><br /><br />มิตรอย่าเทียบเปรียบกับธุระกิจ<br />หากให้สิทธิ์เสมอเผลอถลำ<br />ผลกำไรได้รับกลับต่างล้ำ<br />ไม่ชื่นฉ่ำดังปองลองเทียบเคียง<br /><br /><br />อันการงานด้านขายให้สินเชื่อ<br />เราคือเหยื่อเนื้อคนอยู่บนเขียง<br />ใช่เจ้าหนี้มีศักดิ์ปักแถวเรียง<br />แท้คือเสี่ยงวัดใจที่ให้ไป<br /><br /><br />ก็หว่านพืชหวังผลแต่ตนเจ็บ<br />เมื่อไปเก็บกับเขาเราไม่ได้<br />จากสินเชื่อกลายเป็นเช่นสินใช้<br />ชาติก่อนไซร้..ของเขาเราเอามา!!!<br /><br /><br />แต่กับมิตรคิดใหม่มันไม่เหมือน<br />เขาเป็นเพื่อนที่พบเราคบหา<br />หากร้อยเล่ห์หว่านน้ำใจให้พึ่งพา<br />ลดคุณค่ากว่าค่อนลองย้อนดู<br /><br /><br />ให้น้ำใจด้วยใจใสสะอาด<br />ทุกหยดหยาดซาบซึ้งถึงค่าอยู่<br />ความเป็นมิตรปกคลุมคอยอุ้มชู<br />พื้นฐานปูเหนือทุกสิ่งคือจริงใจ<br /><br /><br />แม้การงานคลึงคล้ายมิกลายกลับ<br />ลองเปลี่ยนปรับมุมมีนี้คงได้<br />ยึดความซื่อถือสัตย์จัดมาใช้<br />ทำสิ่งใดสำเร้จเสร็จด้วยดี<br /><br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></div><br /><br /><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-2312246539437288659?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-76340978559926067242011-09-16T08:35:00.002+07:002012-01-20T17:15:17.075+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_6313"><div align="center"><img alt="" border="0" height="328" src="http://www.installict.com/uppic/images/933341_1143516927.jpg" width="400" /><br /><br /><br /><span style="color: #93c47d; font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ชีวิตบนเส้นทาง</span><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: #93c47d; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ชีวิตมีที่ไปให้เลือกก้าว<br />บางครั้งคราวยาวเกินจึงเดินหลง<br />ขวากหนามขวางกางกันเป็นชั้นดง<br />แต่แรงส่งตรงสู่คือสู้เอง<br /><br /><br />จุดมุ่งหมายปลายฝั่งยังไม่เห็น<br />เปรียบดั่งเป็นปริศนา..พาคร่ำเคร่ง<br />ทำวันนี้ดีก่อคลอเสียงเพลง<br />หากรีบเร่งเก่งก่อนจะร้อนรน<br /><br /><br />ค่อยค่อยก้าวเท้าสืบคลายคืบเคลื่อน<br />ค่อยเขยื้อนขึ้นไปให้เป็นผล<br />ค่อยกระทำนำทางเพื่อสร้างตน<br />ค่อยหลุดพ้นวนวังถึงฝั่งปลาย<br /><br /><br />รู้ปัญหารู้แก้แต่ละจุด<br />ยามสะดุดหยุดคราญทวนก่อนสาย<br />อย่าปล่อยปละถลำทำเลวร้าย<br />จนมันเป็นเงื่อนตายไม่คลายคืน<br /><br /><br />มีชีวิตมีสติมิประมาท<br />จะไม่พลาดพลั้งผิดจนจิตขื่น<br />รู้รุกรับจับวางอย่ากลมกลืน<br />จึงหยัดยืนอย่างสง่าด้วยขาเรา<br /><br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-7634097855992606724?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-60584102848385402042011-09-15T12:17:00.002+07:002011-12-16T12:16:12.948+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_5837"><div align="center"><img alt="" border="0" height="294" src="http://www.installict.com/uppic/images/100ww.jpg" width="400" /><br /><br /><div style="color: #9fc5e8;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ความรักกับใบหวย</span></div><div style="color: #9fc5e8;"><br /></div><div style="color: #9fc5e8;"><br /></div><div style="color: #9fc5e8;"><br /></div><div style="color: #9fc5e8;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">จะคนเหนือ คนใต้ ภาคใดนั้น<br />ไม่สำคัญ เท่าใจ..เปรียบใบหวย<br />คิดว่าเลข เด่นดี นี้อำนวย<br />เป็นเลขสวย เบอร์ตอง จับจองมา<br /><br /><br />พอผลออก บอกแจ้ง แถลงโชค<br />ให้วิโยค สุดช้ำ คร่ำครวญหา<br />มีบ้านขาย รถขาย ได้ราคา<br />สุดท้ายข้า หมดกับหวย เลขสวยเพลิน<br /><br /><br />อันความรัก เปรียบดู มองรู้ไหม<br />ตาแลได้ ใช่เนื้อแท้ แค่ผาดเผิน<br />รักจะดี หรือไม่ดี ที่ชวนเชิญ<br />อย่าสรรเสริญ หมดใจ ให้ใครลวง<br /><br /><br />เผื่อไว้บ้าง สักนิด กันพิษรัก<br />หากเจ็บหนัก เยียวยา พาพ้นช่วง<br />รักที่ช้ำ จำเรียน เขียนว่าควง<br />หวยที่พลาด เพราะดวงดับ อับโชคมี<br /><br /><br />จะเล่นหวยหรือรักมักต้องเสี่ยง<br />ตัวขึ้นเขียง เพลี่ยงพล้ำ ช้ำเกินหนี<br />หากเสี่ยงแล้ว แนวทาง วางว่าดี<br />ก็สุขี ปรี</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ดิ์</span><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เปรม ดังเหมกอง<br /><br />.........<br />ภ.ภาพวาด<br /><br />ปล. เหม หมาย ถึง ทอง</span></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-6058410284838540204?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-35329556028666703742011-09-14T20:22:00.002+07:002012-01-20T17:13:35.517+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_6298"><div align="center"><img alt="" border="0" height="400" src="http://www.installict.com/uppic/images/518105036574.jpg" width="328" /><br /><br /><br /><br /><span style="color: dimgrey;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">ชีวิตของหุ่นคน</span><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เหนื่อยเหลือใจใกล้หมดแรงจะแข็งขืน<br />สองขายืนยากคงทรงกายอยู่<br />สองตามัวพรายพร่าน้ำตาพรู<br />ทุกข์โจมจู่จิตใจไร้บรรยาย<br /><br /><br />บุญหรือกรรมนำมาพาให้เกิด<br />นรกเปิดสวรรค์ปิดผิดใดหลาย<br />สิ่งพบเจอเนืองเนืองคือเรื่องร้าย<br />ยิ่งตะเกียดตะกายคล้ายยิ่งจม<br /><br /><br />มีชีวิตคิดทวนล้วนแต่ทุกข์<br />คอยปลอบปลุกเป็นทุนเข้าหนุนถม<br />พยายามตามฝันอันลอยลม<br />แต่ก็ล้มลงมาทุกคราไป<br /><br /><br />ถามตัวเราเอาไงในวันนี้<br />จะเดินหนีหรือสู้เพื่ออยู่ได้<br />หากคิดหนีที่นั้นนั่นที่ใด<br />แล้วหากสู้&nbsp; เพื่อใคร?&nbsp; ใจย้อนมา<br /><br /><br />ไม่มีเสียงตอบกลับอับทางเลือก<br />เย็นยะเยือกทั้งใจให้ผวา<br />ด้วยอยู่เปลี่ยวเดียวดายร่างกายชา<br />จะเปรียบว่าหุ่นคนก็คงเป็น<br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-3532955602866670374?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-88920870283716434252011-09-12T19:52:00.002+07:002012-01-20T17:11:24.324+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><img alt="" border="0" height="400" src="http://www.numsai.com/picture/database/76588_headline.jpg" width="365" /><br /><br /><br /><span style="color: dimgrey;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">เพียงผ่านตา</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เพียงผ่านตาชาวาบภาพเก่าย้อน<br />เมื่อครั้งก่อนตอนมีพี่เคียงใกล้<br />เกาะหลังแกร่งแฝงอุ่นละมุนละไม<br />ซบอิงไหล่ยิ้มร่าหาใดปาน<br /><br /><br />เหตุด้วยดื้อพยศประชดแหลก<br />พี่จึงแบกขึ้นจับเพื่อกลับบ้าน<br />น้องร้องเพลงเฮฮาพาสำราญ<br />พี่แทบคลานสี่ขากว่าถึงเรือน<br /><br /><br />น้ำตาคลอพอนึกรู้สึกปวด<br />มันร้าวรวดทรวงในหาใดเหมือน<br />จากเคยมีพี่ชิดมาบิดเบือน<br />ไร้คำเตือนก่อนจากยากกลับคืน<br /><br /><br />อนิจาชีวิตคิดแล้วสั้น<br />ดั่งสวรรค์เหยียบย่ำทำขมขื่น<br />มาขีดขวางทางไกลให้เรายืน<br />แล้วหยิบยื่นความตายคล้ายไม่แคร์<br /><br /><br />ผิดอันใดใคร่รู้บอกหนูเถิด<br />ถึงได้เกิดเรื่องมากยากเกินแก้<br />ความสุขนี้มีน้อยทุกข์ลอยแพ<br />หัวใจแย่กว่ายารักษาทัน<br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-8892087028371643425?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-56710240473087896012011-09-12T08:19:00.000+07:002011-09-12T08:19:06.969+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div align="center"><img alt="" border="0" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/7yR.gif" /><br /><br /><br /><span style="color: #fff2cc; font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">สวัสดีค่ะ พี่พัก 555<br /><br />บรรยากาศบนคานสาบานแจ่ว!!<br />ภาพลองแล้วติดใจใคร่เสนอ<br />สายลมพาพัดเฉื่อยเอื่อยบำเรอ<br />มาซิเออพี่พักภาพชักชวน<br /><br /><br />มีวิวชมสมสุขสนุกจิต<br />แลทุกทิศได้ไกลกว่าหลายส่วน<br />เห็นไหมคะข้อดีมีเย้ายวน<br />มะรีบด่วนขึ้นคานสำราญใจ<br /><br /><br />พวกข้างล่างมุมมองแค่ช่องมด<br />ไม่สวยสดอย่างข้างบนพี่สนไหม?<br />คานของน้องทองแท้แท้แน่กว่าใคร<br />เร็วให้ไวรีบขึ้นมาอย่าช้าที<br /><br /><br />หากลังเลเลลังชั่งใจอยู่<br />ใครเขารู้จ้องหมดอดนะพี่<br />เป็นคำเอื้อนเตือนฝากจากไมตรี<br />เอาไหมนี่พี่ทิดอย่าคิดนาน<br /><br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-5671024047308789601?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-49848808042813931362011-09-09T11:02:00.003+07:002011-09-09T11:17:18.673+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_5809"><div align="center"><img alt="" border="0" height="400" src="http://www.installict.com/uppic/images/9059_9_2554_9_49_32.png" width="345" /><br /><br /><br /><div style="color: #fff2cc;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">เข้าไปเช็คfaceมาพาให้ขำ<br />ูดูอาอำพี่แดงแกล้งกันใหญ่<br />ปิดบังนามตามยวนกวนกันไป<br />คุยกันได้ไงนี่..ที่ภาพมึน<br /><br /><br />อาของเราเข้าทักด้วยอักษร<br />แล้วก็ย้อนโต้ดีแบบมีกึ๋น<br />พูดครับกลบตบคล้ายกายบึกบึน<br />พี่(แดง)งงขึ้นทุกคราวสาวหรือชาย<br /><br /><br />ขอเฉลยเอ่ยฝากอยากให้รู้<br />อาของหนูสาวเสน่ห์เท่เหลือหลาย<br />แต่พูดห้าวกล่าวกลับครับทักทาย<br />ทำให้คล้ายชายเชื้อเมื่อได้ฟัง<br /><br /><br />นามปากกา"natee"มีให้เห็น<br />อีกชื่อเป็น"popos"ดูโก้ขลัง<br />"Boomerang"แกล้งยวนกวนทุกครั้ง<br />และก็อีกเป็นคลังชื่อยังมี<br /><br /><br />มีมากนามตามยากหากจะหา<br />มิรู้ว่าแอบไผใครเจ้าหนี้<br />ภาพเฉลยเอ่ยนามสามชื่อนี้<br />กลายเป็นชี้ตัวตนให้ค้นเจอ<br /><br /><br />ต้องขอโทษโปรดอภัยให้ภาพด้วย<br />แค่อยากช่วยแสดงแจ้งเสนอ<br />ใครตามหาทางนี้นี่เลย&gt;&gt;เธอ<br />สวยเสมออาทัก..ภาพรักอา<br /><br />.........<br />ภ.ภาพวาด<br /><br /><b>ปล..จบนี่ต้องอ้อนหน่อย ได้ไม่โดนอาจับฆ่าปาดคอ 555</b></span></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-4984880804281393136?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-35778567388244391002011-09-08T16:17:00.002+07:002011-12-16T12:36:44.995+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_6210"><div align="center"><img alt="" border="0" height="85" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/0.png" width="400" /><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="363" src="http://www.installict.com/uppic/images/502ca07200bdbc.gif" width="400" /><br /><br /><br /><div style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">เสียงของความโหยหา เวลาที่ขาดตอน </span></div><div style="color: #fce5cd;"><br /></div><div style="color: #fce5cd;"><br /></div><div style="color: #fce5cd;"><br /></div><div style="color: #fce5cd;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ชีวิตนี้พี่พาน้องฝ่าบุก<br />ผจญทุกสิ่งอย่างที่ขวางกั้น<br />ทั้งเรื่องร้ายเรื่องดีมีเคียงกัน<br />เราฝ่าฟันมาตลอดไม่ถอดใจ<br /><br /><br />พี่เดินนำทำทางอยู่ข้างหน้า<br />คอยรักษาปกป้องคุ้มครองให้<br />แม้ว่าเจออุปสรรคหนักเท่าใด<br />จะผ่านได้ด้วยดีเพราะพี่ชาย<br /><br /><br />และด้วยจิตคิดเหลิงระเริงหลง<br />พี่จะคงเคียงข้างไม่ห่างหาย<br />ถึงมีภัยใดมาหาระคาย<br />พี่ใช้กายเป็นโล่โผรับแทน<br /><br /><br />ความไว้ใจที่คาดและวาดหวัง<br />กลับต้องพังครืนไปไร้แบบแผน<br />ชีวิตนี้ที่ไม่มีพี่เป็นแกน<br />เหมือนผูกแขวนเดียวดายด้ายเส้นเดียว<br /><br /><br />เพิ่งประจักษ์หลักชัยไม่ไกลห่าง<br />คอยอยู่ข้างเคียงกันวันเปล่าเปลี่ยว<br />แค่ลูบหัวยิ้มมาช่วยยาเยียว<br />กอบแรงเรี่ยวลุกสู้อยู่ทุกคราว<br /><br /><br />พี่มีค่ากับใจกว่าใครอื่น<br />ยามขมขื่นนึกคำที่พร่ำกล่าว<br />"ทุกข์และสุขคู่ใจไม่ยืนยาว<br />หากปวดร้าวจำไว้ว่าอย่าให้นาน"<br /><br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></div><br /><div style="color: white;"><a href="http://www.rukklon.com/index.php?topic=2954.0" target="_blank"><span style="font-size: 20pt; line-height: 1.3em;">ฟังเพลง..เวลาตาย&lt;&lt;คลิ๊ก&gt;&gt;</span></a></div><br /><br /><img alt="" border="0" height="85" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/0.png" width="400" /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-3577856738824439100?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-13451913146497040782011-08-30T18:22:00.001+07:002011-12-16T12:43:42.523+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_13583"><div align="center"><img alt="" border="0" height="57" src="https://lh4.googleusercontent.com/-rksdTcA_kLE/TlzDCHKP4cI/AAAAAAAAF6Y/I5lo-y2yTXs/aad115.gif" width="400" /><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-zOQxVRZ9kDg/TlzC8_V80wI/AAAAAAAAF6U/emIs6ZDyR6s/0067.gif" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="57" src="https://lh4.googleusercontent.com/-rksdTcA_kLE/TlzDCHKP4cI/AAAAAAAAF6Y/I5lo-y2yTXs/aad115.gif" width="400" /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: darkgreen;">☠ ร่างแล้วจบ</span></span><br /><br /><br /><br /><span style="color: forestgreen;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">ไร้ความคิดจิตสร้างวางอักษร<br />ไร้บทกลอนย้อนยอกกรอกภาษา<br />ไร้อารมณ์ผสมคำร้อยนำมา<br />ไร้ทีท่าว่าแล้วเหมือนแมวเซา<br /><br /><br />จรดนิ้วลงตรงคีย์หลายทีผ่าน<br />ยังขับขานกานท์ใดไม่ถึงเป้า<br />เพียงครึ่งครึ่งกลางกลางวางคำเอา<br />สุดท้ายเรา..อิดออดถอดใจลง<br /><br /><br />ถอนหายใจให้เบื่อเมื่อยังฝืน<br />กลอนพื้นพื้นกลืนคำเกินนำส่ง<br />จะแต่งเสริมเติมรสพจน์บรรจง<br />ก็มิตรงตามปองที่ต้องการ<br /><br /><br />หนึ่งดวงใจใคร่ฝากอยากขีดเขียน<br />หนึ่งใจเพี้ยนเฉยชามิว่าขาน<br />บทสรุปสุดท้ายในกระดาน<br />คือผลงานร้อยกรองแค่คล้องคำ<br /><br /><br />คิดอะไรใส่หมดกดคีย์มั่ว<br />จิ้มระรัวร่ายเรียงเพียงเพ้อพร่ำ<br />หนึ่งบทกลอนอ่อนเนื้อหาที่ว่านำ<br />ใครใคร่ขำขำเถิดฉันเปิดทาง<br /><br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="57" src="https://lh4.googleusercontent.com/-rksdTcA_kLE/TlzDCHKP4cI/AAAAAAAAF6Y/I5lo-y2yTXs/aad115.gif" width="400" /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-1345191314649704078?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-48647362542322225732011-08-28T16:13:00.004+07:002011-12-16T12:51:37.294+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_13547"><div align="center"><img alt="" border="0" height="35" src="https://lh6.googleusercontent.com/-Unm4Kkxp4CU/Tln_7eA_JpI/AAAAAAAAF58/OH-tsvcIU68/oi123.gif" width="400" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="376" src="https://lh5.googleusercontent.com/-K8d8ntbRtts/Tln_e5QsS9I/AAAAAAAAF54/thSl9pRhMqM/angel-53.jpg" width="400" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="35" src="https://lh6.googleusercontent.com/-Unm4Kkxp4CU/Tln_7eA_JpI/AAAAAAAAF58/OH-tsvcIU68/oi123.gif" width="400" /><br /><br /><br /><div style="color: yellow;"><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;">♬ ทางข้างหน้า</span></div><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: darkgreen;"><span style="color: #d9ead3;">ทางข้างหน้า..หารู้ดู..ไม่ออก</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> ไม่มีีใครไหนหรอก..จะบอกได้</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> แต่สิ่งหนึ่ง..ซึ่งฉัน..นี้มั่นใจ</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> จะจับมือพี่ไว้..ไปด้วยกัน</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> </span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> </span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> หากต้องพ่ายเพลี่ยงพล้ำ..จนช้ำหมอง</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> จะประคองพี่เอง..มิเกรงหวั่น</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> จะพยูงจูงพาเข้าฝ่าฟัน</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> อย่าโศกศัลย์ไปก่อนจนอ่อนแแรง</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> </span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> </span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> ทำวันนี้ที่เป็นดั่งเช่นเก่า</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> อนาคตนั้นเล่าเราไม่แจ้ง</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> อย่าคิดร้ายคล้ายขลาดหวาดระแวง</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> สิ่งเปลี่ยนแปลงภายหน้า..กล้าเผชิญ</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> </span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> </span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> เชื่อคำน้องมองตา.."ว่าไม่ทิ้ง"</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> ภัยทุกสิ่งอย่าหวาดจนขลาดเขิน</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> แม้ลำบากอย่างไรขอให้เดิน</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> คงไม่เกินแรงกายถึงปลายทาง</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> </span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> </span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> เพียงแค่สู้รู้ไหม?..ว่าไปได้!</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> เพียงแค่ใจ..ไหวอยู่..หนูยังข้าง</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> เพียงแค่อุปสรรค..หรือจักวาง</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> เพียงกำแพงเพิ่งสร้าง!!..หรือขวางเรา?</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> </span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> </span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> คิดดูหนอ..ขอฝากอยากให้คิด</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> จะเดินทิศทางใดให้ถึงเป้า</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> เพียงแค่ว่าอย่าถอดใจ..เลือกไม่เอา</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> ทิ้งฝันเผาป่นปี้..หนีจากกัน!!!</span><br style="color: #d9ead3;" /><span style="color: #d9ead3;"> </span><br /><span style="color: yellow;">.........</span><br style="color: yellow;" /><span style="color: yellow;"> ภ.ภาพวาด</span></span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="35" src="https://lh6.googleusercontent.com/-Unm4Kkxp4CU/Tln_7eA_JpI/AAAAAAAAF58/OH-tsvcIU68/oi123.gif" width="400" /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-4864736254232222573?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-56109248432689409402011-08-28T12:54:00.002+07:002011-12-16T12:56:48.764+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_5266"><div align="center"><img alt="" border="0" height="303" src="http://www.kaweeclub.com/uppic/ir/20071203_sun.jpg" width="400" /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: indigo;">เพื่อนจากตา<br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">23-12-2009/28-12-2009</span><br /><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;">(<span style="color: blue;">พี่ครางแครง&nbsp; :&nbsp; สีน้ำเงิน</span> + <span style="color: darkgreen;">ภาพวาด&nbsp; :&nbsp; สีเขียว</span>)</span></span></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: blue;"><br />น้องยังดี&nbsp; มีน้ำตา&nbsp; มาเป็นเพื่อน<br />ที่คอยเตือน&nbsp; เยือนสู่&nbsp; ดูหลั่งไหล<br />อยู่ชะล้าง&nbsp; หว่างตา&nbsp; ที่พร่าไป<br />จนทำให้&nbsp; ได้เห็น&nbsp; เป็นแสงทอง<br /><br />ผิดกับพี่&nbsp; นี้ห่าง&nbsp; เวิ้งว้างหนัก<br />อยากพิงพัก&nbsp; สักครา&nbsp; น้ำตาหมอง<br />มันไม่มี&nbsp; ที่ไหล&nbsp; ให้เนืองนอง<br />เสียงกึกก้อง&nbsp; ล่องไหล&nbsp; อยู่ในทรวง<br /><br /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">เพื่อนจากตา&nbsp; คราหมอง&nbsp; เมื่อน้องช้ำ<br />คือร่ำร่ำ&nbsp; ไห้ไป&nbsp; ในบ้างช่วง<br />บ้างทีเจ็บ&nbsp; เก็บไว้&nbsp; ฤทัยดวง<br />ไม่อาจล่วง&nbsp; บอกใคร&nbsp; ให้ได้ฟัง<br /><br />พี่เป็นชาย&nbsp; ไห้ร้อง&nbsp; จะมองแย่<br />อย่าเพียงแม้&nbsp; แต่นิด&nbsp; คิดสักครั้ง<br />ถึงเจ็บปวด&nbsp; ทรวงใน&nbsp; ใจผิดหวัง<br />ก็ห้ามหลั่ง&nbsp; น้ำตา&nbsp; มายาเยียว<br /><br />เกลียดยิ่งนัก&nbsp; ผู้ชาย&nbsp; ร้องไห้ออก<br />ภาพขอบอก&nbsp; คลาได้พิศ&nbsp; มิคิดเหลียว<br />ทั้งสมเพช&nbsp; ทั้งระอา&nbsp; พาห่อเหี่ยว<br />อยากจะเหนี่ยว&nbsp; สักหมัด&nbsp; ซัดซะที</span><br /><br /><br /><br />เพราะเป็นชาย&nbsp; ไงเล่า&nbsp; ไม่เฝ้าหยด<br />ต้องเก็บกด&nbsp; อดไว้&nbsp; อยู่ในที่<br />มันตกใน&nbsp; ไหววน&nbsp; บนฤดี<br />ก็คงมี&nbsp; สีหน้า&nbsp; ว่าตรอมตรม<br /><br />จะให้ไหล&nbsp; ไปทั่ว&nbsp; กลัวโดนหมัด<br />น้องน้องซัด&nbsp; ตัดคอ&nbsp; หนอใจข่ม<br />ถึงจะยิ้ม&nbsp; อิ่มอยู่&nbsp; รู้ระทม<br />พะอืดพะอม&nbsp; ขมขื่น&nbsp; ไม่ชื่นทรวง<br /><br /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">รู้สึกดี&nbsp; ที่สุด&nbsp; ดุจใจหมาย<br />ด้วยพี่ชาย&nbsp; ไม่รินรด&nbsp; น้ำหยดร่วง<br />น้องก็กลัว&nbsp; หัวใจ&nbsp; ฤทัยดวง<br />จะทะลวง&nbsp; หมัดซ้าย&nbsp; ตรงใต้คาง<br /><br />เห็นพระเอก&nbsp; ในละคร&nbsp; บางตอนเศร้า<br />อยากจะเอา&nbsp; อะไรอัด&nbsp; ซัดซะผาง<br />แต่ความงก&nbsp; โทรทัศน์&nbsp; มาขัดกลาง<br />น้องจึงห่าง&nbsp; นั่งไกล.ไกล&nbsp; ไม่บู้โชว์</span><br /><br /><br /><br />น้องจอมโหด&nbsp; โลดแล่น&nbsp; จอมแก่นแก้ว<br />พี่เชื่อแล้ว&nbsp; แน่วแน่&nbsp; แม้ไกลโข<br />ถึงอยู่ไกล&nbsp; ได้ฟัง&nbsp; ยังโอ้โฮ<br />ใช่โยกโย้&nbsp; โยเย&nbsp; จนเป๋ไป<br /><br />ดีแล้วจ้า&nbsp; อย่าใกล้&nbsp; ให้เสียของ<br />อาจขัดข้อง&nbsp; ต้องหา&nbsp; น่าหวั่นไหว<br />จับมัดแขน&nbsp; แน่นหนา&nbsp; พาอยู่ไกล<br />ของจะได้&nbsp; ไม่พัง&nbsp; ยามนั่งดู<br /><br /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">น้องเปล่าโหด&nbsp; โลดแล่น&nbsp; หรือแก่นแก้ว<br />พี่อย่าแซว แนวคำ&nbsp; มาอำหนู<br />โธ่!วจี&nbsp; พี่ชาย&nbsp; นายจง..ชู่(แบบว่า ชู่ๆๆๆๆ ให้เงียบๆอ่ะ)<br />ใครฟังอยู่&nbsp; รู้ความโหด เดี๋ยวโดดไกล<br /><br />เงียบเงียบไว้&nbsp; ไวไว&nbsp; อย่าได้ดัง<br />เดี๋ยวคนนั่ง&nbsp; ต่อกลอน&nbsp; จะอ่อนไหว<br />พี่ชายจ๋า&nbsp; อย่าเอะอะ&nbsp; นะได้ไหม<br />น้องกลัวไม่&nbsp; มีคนล้อ&nbsp; ต่อกลอนกัน5555</span><br /><br /><br /><br />เงียบแล้วจ้า&nbsp; ว่าไป&nbsp; ก็ไม่โหด--พี่แครง<br />เพียงแค่โกร</span></span><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: blue;">ธ</span></span><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: blue;">&nbsp; กระโดดใส่&nbsp; ไม่หุนหัน<br />ใจช่างเย็น&nbsp; เห็นอยู่&nbsp; ดูทุกวัน<br />ทุกสิ่งนั้น&nbsp; นั่นหนา&nbsp; กลอนพาไป<br /><br />น้องฉันนี้&nbsp; นี่หนอ&nbsp; จะขอบอก<br />เรียบร้อยออก&nbsp; หลอกเล่น&nbsp; เห็นสดใส<br />ผ้าพับอยู่&nbsp; ดูเรียบ&nbsp; เปรียบเปรยไง<br />ดูอย่างไว้&nbsp; ไยลืมรีด&nbsp; ฉีดน้ำพรม</span></span><br /><br /><br /><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;">(<span style="color: blue;">พี่ครางแครง</span> + <span style="color: darkgreen;">ภาพวาด</span>)</span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-5610924843268940940?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-52457310745544849082011-08-28T12:37:00.002+07:002011-12-16T12:59:41.319+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_5265"><div align="center"><img alt="" border="0" height="264" src="http://www.b.yimwhan.com/board/data_user/kobkob/photo/cate_1/51.jpg" width="400" /><br /><br /><br /><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: indigo;">แค่เศษพลอย</span></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: blue;">จะเศษพลอยด้อยค่าราคาต่ำ--พี่แครง<br />หรือเพชรล้ำน้ำเยี่ยมเปี่ยมราศี<br />เดิมอยู่ดินสิ้นค่าหาได้มี<br />ราคาดีที่ว่าพาเชิดชู<br /><br />ทั้งเพชรหินดินพลอยน้อยมากค่า<br />ขึ้นอยู่ว่าพาไปนำใช้สู่<br />เพชรน้ำงามทรามวัยไร้คนดู<br />มาจับคู่สู้หินทรายได้อายกอง</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">ทั้งเพชรพลอย&nbsp; ด้อยค่า&nbsp; ราคาต่ำ--ภ.ภาพวาด<br />หากเก็บนำ&nbsp; เจียระไน&nbsp; ลบไคลหมอง<br />พลอยแลเพชร&nbsp; เกล็ดจะวาว&nbsp; ราวแสงทอง<br />ทีนี้ลอง&nbsp; มองดูซี&nbsp; พี่เลือกใคร<br /><br />ด้วยน้ำเพชร&nbsp; เกล็ดเหลี่ยม&nbsp; เปี่ยมคุณค่า<br />มีราคา&nbsp; กว่าเศษน้อย&nbsp; พลอยใช่ไหม<br />เพชรจึงเป็น&nbsp; เช่นสิ่งปอง&nbsp; ของยวนใจ<br />แต่พลอยไซร้&nbsp; เป็นได้เพียง&nbsp; เสี่ยงหินสี<br /><br /><br /><span style="color: blue;">พี่แครง</span> +ภาพวาด</span></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-5245731074554484908?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-66672491269059328962011-08-24T14:27:00.000+07:002011-08-24T14:27:07.803+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_5715"><div align="center"><img alt="" border="0" height="55" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/8x.gif" width="400" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="368" src="http://www.meemodel.com/images_webboard/id_5780.jpg" width="400" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="55" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/8x.gif" width="400" /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: dimgrey;">- สร้างคุณค่าในตัว</span></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: dimgrey;">หากหญิงเวียนเปลี่ยนรักเจอหลักหมาย<br />อย่าคิดตายเลยหนอขอครวญก่อน<br />ชีวิตนี้มีค่าอย่าใจร้อน<br />แค่รักจรจากเราเท่านั้นเอง<br /><br /><br />เมื่อผู้หญิงทิ้งไปหาใหม่นั้น<br />จงตั้งมั่นทำตนเป็นคนเก่ง<br />สร้างราศีเสริมค่าน่ากริ่งเกรง<br />ให้มันเปล่งรัศมีเราดีพอ<br /><br /><br />หากแต่หญิงทิ้งไปยอมตายเสีย<br />น่าละเหี่ยยิ่งเหลือเชื่อเถอะหนอ<br />หญิงจะมองโชคมีดีที่ท้อ<br />เลิกเคลียคลอคู่คิดสั้น..ฉันสบาย<br /><br />.........<br />ภ.ภาพวาด</span></span><br /><br /><img alt="" border="0" height="55" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/8x.gif" width="400" /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-6667249126905932896?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-68020145543731529262011-08-21T16:01:00.001+07:002011-08-21T16:02:06.553+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_4980"><div align="center"><img alt="" border="0" height="72" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/M.gif" width="400" /><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="300" src="https://lh3.googleusercontent.com/-NdLFzWWZPwA/TlDDw4yD1GI/AAAAAAAAFvI/yHcT4Cd3nw8/s400/Landscape_Oil_Painting_ml0005.jpg" width="400" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="72" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/M.gif" width="400" /><br /><br /><br /><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: indigo;">เพื่อนจากตา</span></span><br /><br /><br /><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">น้องดาว : สีขมพู</span>&nbsp; -&nbsp; <span style="color: blue;">พี่แครง : สีน้ำเงิน</span>&nbsp; -&nbsp; <span style="color: darkgreen;">ภาพวาด :&nbsp; สีเขียว</span></span><br />29-12-2009/11-1-2010<br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">เพื่อนจ๋า มาแล้วหรือ<br />ยังใสซื่อ เหมือนเดิมไหม<br />น้ำตา ต้องหัวใจ<br />พิสุทธิ์ใส ดั่งวันวาน<br /><br />หลั่งไหล มาเป็นเพื่อน<br />นานนับเดือน คืนแสนหวาน<br />ไม่เลย ไม่ยาวนาน<br />ความรักพาน ลาจากไป<br /><br />น้ำตา ที่ข้างแก้ม<br />ยังคงแต้ม ความอุ่นให้<br />น้ำตา ในหัวใจ<br />ยังอยู่ไหม? เป็นเพื่อนกัน</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: blue;">น้ำตา&nbsp; มาเป็นเพื่อน<br />ดูดั่งเหมือน&nbsp; เตือนชีวัน<br />สะกิด&nbsp; จิตใจฉัน<br />มิห่างหัน&nbsp; วันจากลา<br /><br />เพื่อนเอย&nbsp; เผยความใน<br />ความจากใจ&nbsp; ไหลลงมา<br />รอยด่าง&nbsp; ที่ค้างคา<br />ท่วมใบหน้า&nbsp; สาแก่ใจ</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: deeppink;">เพื่อนรัก เคลียข้างแก้ม<br />ริ้วรอยแซม หยาดน้ำใส<br />ความเศร้า บรรเทาไป<br />แต่ยังไม่ ไหลล่วงริน<br /><br />น้ำตา บนใบหน้า<br />ร้อนจนชา ดวงแดดิ้น<br />ยามรัก แทบกลืนกิน<br />พอรักผิน ...กลืนน้ำตา</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: blue;">เพื่อนรักมักคอยล้อ<br />ไหลจนออคลอใบหน้า<br />ไหลอาบทาบไปมา<br />ไม่ล้างลาครารักจาง<br /><br />เจ้าอยู่คอยดูข้า<br />หรือเพียงว่ามาถากถาง<br />ไหลย้อยห้อยเป็นทาง<br />แก้มสองข้างมิว่างลง<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: deeppink;">เพื่อนรักมักเคียงข้าง<br />ไยครวญครางไม่ประสงค์<br />คิดถึงจึงไหลลง<br />อยากให้ปลงความเศร้าใจ<br /><br />เธอทักหักความเศร้า<br />น้ำตาเคล้าบนแก้มใส<br />กลัวเธออัดอั้นใจ<br />จึงรินไหลระบายริน</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br />ไหลริน&nbsp; &nbsp;มิสิ้นโศก<br />ไหลท่วมโลก&nbsp; &nbsp;โศกมิสิ้น<br />ไหลนอง&nbsp; &nbsp;ครองแผ่นดิน<br />ไหลท่วมถิ่น&nbsp; &nbsp;จนชินชา<br /><br />ไหลอยู่&nbsp; &nbsp;มิรู้หมด<br />ไหลประชด&nbsp; &nbsp;รดกายา<br />ไหลไป&nbsp; &nbsp;ก็ไหลมา<br />ไหลท่วมฟ้า&nbsp; &nbsp;พาจมตาย<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: deeppink;">จมน้ำ จมน้ำตา<br />จมรักข้า ที่ละลาย<br />จมน้ำ เพราะกลชาย<br />จมน้ำตาย กลางรักลวง<br /><br />จมใจ ใจตายด้าน<br />จมใจพาล พานเป็นบ่วง<br />จมลม ที่แกล้งห่วง<br />จมติดบ่วง...ที่ถ่วงใจ</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">จมเศร้า&nbsp; เศร้าจมทรวง<br />จมแดดวง&nbsp; ทรวงหวั่นไหว<br />จมโศก&nbsp; โศกทรวงใน<br />จมน้ำใส&nbsp; ไหลจากตา<br /><br />จมช้ำ&nbsp; ช้ำใจเจ็บ<br />จมจิตเหน็บ&nbsp; เก็บตรึงตรา<br />จมรัก&nbsp; รักหักลา<br />จมอุรา&nbsp; น้ำตาริน</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br />ล้นไหล&nbsp; ไหลหลั่งมา<br />ล้นอุรา&nbsp; เป็นอาจินต์<br />ล้นอก&nbsp; ตกถึงดิน<br />ล้นทรวงดิ้น&nbsp; สิ้นมนตรา<br /><br />ล้นจิต&nbsp; คิดไม่ออก<br />ล้นจนยอก&nbsp; หลอกไปมา<br />ล้นใจ&nbsp; ไหวอุรา<br />ล้นจนน่า&nbsp; สาแก่ใจ<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: deeppink;">เต็มอก รกฤดี<br />เต็มหน้านี้ ที่บ่าไหล<br />เต็มเปลี่ยม เตรียมล้นใจ<br />เต็มข้างใน จนใจจม<br /><br />เต็มแล้ว ความทุกข์เข็ญ<br />เต็มลำเค็ญ เบนผสม<br />เต็มรัก ที่ก่อปม<br />เต็มจนจม...จมเจ็บใจ</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br />เต็มพอ&nbsp; ก็ต้องล้น<br />เต็มเสียจน&nbsp; ล้นหลั่งไป<br />เต็มทรวง&nbsp; ก็ห่วงใย<br />เต็มจนไหล&nbsp; ไม่หมดที<br /><br />เต็มแล้ว&nbsp; แว่วมาอีก<br />เต็มทุกซีก&nbsp; &nbsp;หลีกหลบหนี<br />เต็มจน&nbsp; หม่นฤดี<br />เต็มเกินที่&nbsp; มีให้เต็ม<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: deeppink;">เติมใหม่ ไม่ได้หรือ?<br />เติมความซื่อ เติมให้เต็ม<br />เติมคำ ลงในเล่ม<br />เติมความเค็ม ให้กับเกลือ<br /><br />เติมรัก ใหม่ได้ไหม?<br />เติมน้ำใจ ให้ชิดเชื้อ<br />เติมหวัง อย่าให้เจือ<br />เติมความเชื่อ แด่ตัวเรา<br /><br />เติมน้ำ ให้กับตา<br />เติมให้ชา ในความเขลา<br />เติมใจ ในความเศร้า<br />เติมใจเบา ให้มั่งคง</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">กลืนกล้ำ น้ำตาโศก<br />กลืนวิโยก&nbsp; โบกทับส่ง<br />กลืนเศร้า&nbsp; เร้าใจปลง<br />กลืนเศษผง&nbsp; หลงค้างคอ<br /><br />กลืนทุกข์&nbsp; รุกทรวงใน<br />กลืนหัวใจ&nbsp; หทัยท้อ<br />กลืนคำ&nbsp; ช้ำใจพอ<br />กลืนน้ำคลอ&nbsp; ทอประกาย<br /><br />กลืนวัน&nbsp; อันขื่นขม<br />กลืนใจจม&nbsp; ตรมมิหาย<br />กลืนคืน&nbsp; ยืนเดียวดาย<br />กลืนพิษร้าย&nbsp; หมายฆ่ากัน</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br />เพื่อนเรา&nbsp; เฝ้าเคียงอยู่<br />เพื่อนเรารู้&nbsp; ดูขบขัน<br />เพื่อนเรา&nbsp; เศร้าชีวัน<br />เพื่อนเรานั้น&nbsp; แสนมั่นคง<br /><br />เพื่อนเรา&nbsp; เจ้าหลั่งไหล<br />เพื่อนเราไย&nbsp; ไม่รู้หลง<br />เพื่อนเรา&nbsp; เขาซื่อตรง<br />เพื่อนเราจง&nbsp; ไหลลงมา<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">น้ำตา&nbsp; คลาโศกเศร้า<br />น้ำตาเจ้า&nbsp; เฝ้าเยียวยา<br />น้ำตา&nbsp; อาอาบทา<br />น้ำตาข้า&nbsp; บ่าไหลนอง<br /><br />น้ำตา&nbsp; ยาเยียวทรวง<br />น้ำตาล่วง&nbsp; ทรวงกลัดหนอง<br />น้ำตา&nbsp; ทาพิษผอง<br />น้ำตาน้อง&nbsp; ไหลนองเนือง</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br />หัวอก&nbsp; ตกระกำ<br />หัวอกช้ำ&nbsp; &nbsp;นำต่อเนื่อง<br />หัวอก ฟกเปล่าเปลือง<br />หัวอกเคือง&nbsp; เรื่องรักลา<br /><br />หัวอก&nbsp; ยกไม่ออก<br />หัวอกชอก&nbsp; ตอกอุรา<br />หัวอก&nbsp; บกพร่องพา<br />หัวอกข้า&nbsp; น้ำตาริน<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: deeppink;">หัวใจ ในรักช้ำ<br />หัวใจคล้ำ บิดพลิ้วผิน<br />หัวใจ ร่วงหลั่งริน<br />หัวใจกิน กลืนน้ำตา<br /><br />หัวใจ ใจคะนึง<br />หัวใจซึ้ง ทรวงห่วงหา<br />หัวใจ ร่ำน้ำตา<br />หัวใจข้า ละลายลง</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">หัวจิต&nbsp; มีกริชปัก<br />หัวจิตหัก&nbsp; รักโศกศง<br />หัวจิต&nbsp; ผิดใดคง<br />หัวจิตหลง&nbsp; ในกงเกวียน<br /><br />หัวจิต&nbsp; ถูกปิดกั้น<br />หัวจิตสั่น&nbsp; ใครผันเปลี่ยน<br />หัวจิต&nbsp; สิทธิ์รู้เรียน<br />หัวจิตเวียน&nbsp; เจียนขาดใจ</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br />เติมต่อ&nbsp; พอช้ำจิต<br />เติมต่อนิด&nbsp; ติดหวั่นไหว<br />เติมต่อ&nbsp; &nbsp;ยามท้อใจ<br />เติมต่อให้&nbsp; ไหลอีกที<br /><br />เติมใจ&nbsp; ให้เต็มล้น<br />เติมใจตน&nbsp; จนได้ที่<br />เติมใจ&nbsp; ให้พอดี<br />เติมใจนี้&nbsp; หนีน้ำตา&nbsp; <br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">เติมสุข&nbsp; ให้คลุกเคล้า<br />เติมใจเรา&nbsp; เป่าปัดล้า<br />เติมสี&nbsp; ที่โสภา<br />เติมคุณค่า&nbsp; พาสุขใจ<br /><br />เติมแต่ง&nbsp; แฝงไออุ่น<br />เติมละมุน&nbsp; คูณเข้าใส่<br />เติมยิ่ม&nbsp; อิ่มหทัย<br />เติมรสให้&nbsp; ใส่ชีวี</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br />ล้นไหล&nbsp; ล้นในอก<br />ล้นไหลตก ล้นรกที่<br />ล้นไหล&nbsp; ล้นในที<br />ล้นไหลหนี ล้นชีวา<br /><br />ล้นหลั่ง&nbsp; ล้นทั้งจิต<br />ล้นหลั่งมิด&nbsp; ล้นปิดตา<br />ล้นหลั่ง&nbsp; ล้นพังพา<br />ล้นหลั่งหน้า&nbsp; ล้นมากอง<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">เจ็บนี้&nbsp; พอทีจิต<br />เจ็บนี้ปิด&nbsp; ไม่คิดหมอง<br />เจ็บนี้&nbsp; มีละออง<br />เจ็บนี้จอง&nbsp; ปล่อยล่องลอย<br /><br />เจ็บหน้า&nbsp; ข้ามิขอ<br />เจ็บหน้าพอ&nbsp; ต่อรักร้อย<br />เจ็บหน้า&nbsp; พาเหงาหงอย<br />เจ็บหน้าปล่อย&nbsp; ย่อยยับใจ</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: deeppink;">บาดแผล แค่วันเก่า<br />บาดแผลเจ้า เคล้ารอยไหม้<br />บาดแผล แนบทรวงใน<br />บาดแผลใจ จากเจ็บทรวง<br /><br />แผลเป็น เห็นเพียงช้ำ<br />แผลเป็นซ้ำ ระกำบ่วง<br />แผลเป็น รักทั้งปวง<br />แผลเป็นหน่วง ดวงฤดี</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">รอยช้ำ&nbsp; จำจนตาย<br />เหมือนมีดปลาย&nbsp; คล้ายกรีดจี้<br />รอยร้าว&nbsp; จาวฤดี<br />เป็นเสี้ยมซี่&nbsp; ที่บอบบาง<br /><br />รอยปวด&nbsp; ยิ่งยวดเหลือ<br />เหมือนใจเนื้อ&nbsp; โดนเถือร่าง<br />รอยเจ็บ&nbsp; เก็บเป็นทาง<br />ย้ำทรวงกลาง&nbsp; กว่างจิตใจ</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br /><span style="color: deeppink;">หมดใจ เพราะไร้รัก<br />ศรเคยปัก ผลักลื่นไหล<br />เหลือเพียง รอยแผลใจ<br />สลักไว้ ใช้ซ้ำเติม<br /><br />น้ำตา ในหน้านี้<br />ดวงฤดี มิอาจเสริม<br />น้ำตา ยังคงเพิ่ม<br />แต่รักเริ่ม จะแผ่วจาง</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-nuut8aVkuxE/TlC23gbvOII/AAAAAAAAFt4/0APe6VDbF9w/210.gif" /><br /><br />รักจาง วางลงแล้ว<br />คงเบาแผ่ว&nbsp; แว่วยามสาง<br />น้ำตา&nbsp; มาเบาบาง<br />น้ำใจนาง&nbsp; มาห่างไป<br /><br />รู้หน้า&nbsp; หารู้จิต<br />ยากรู้คิด&nbsp; &nbsp;ผิดหวั่นไหว<br />รู้หน้า&nbsp; หารู้ใจ<br />น้ำตาไหล&nbsp; แทนไมตรี</span></span><br /><br /><br /><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: deeppink;">น้องดาว</span>&nbsp; -&nbsp; <span style="color: blue;">พี่แครง</span>&nbsp; -&nbsp; <span style="color: darkgreen;">ภาพวาด</span></span><br /><br /><img alt="" border="0" height="72" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/M.gif" width="400" /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-6802014554373152926?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-32490158707555322622011-08-21T15:43:00.000+07:002011-08-21T15:43:25.752+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_4979"><div align="center"><img alt="" border="0" height="13" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/jT.gif" width="400" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="300" src="https://lh3.googleusercontent.com/-tjqR9XlPKfI/TlDDxAK6ITI/AAAAAAAAFvM/P_ASmxKdGCM/s400/Lush%252520Forest%252520North%252520Island%252520New%252520Zealand.jpg" width="400" /><br /><br /><img alt="" border="0" height="13" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/jT.gif" width="400" /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 30pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: indigo;">บิลสิ้นเดือน</span></span><br /><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: blue;">พี่ครางแครง : สีน้ำเงิน</span> &amp;&nbsp; <span style="color: darkgreen;">ภาพวาด : สีเขียว</span></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: blue;">ฝากส่งใจไปช่วยด้วยนะนี้<br />ตอนสิ้นปีมีงานบานหลั่งไหล<br />พอดูเห็นเป็นกองมองเด่นไกล<br />เอ้าเร็วไวไล่สางอย่าวางมือ<br /><br />บัญชีวางกางไว้ให้เป็นหมู่<br />ไม้นั้นอยู่คู่ไม้ให้ยึดถือ<br />นั่นปูนหินดินทรายมาร่ายรื้อ<br />อย่ามัวยื้อคือว่า...แค่มาเชียร์<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-WHIWbsRlU6E/TlDEntF_2uI/AAAAAAAAFvQ/6vi0kpWK_pk/007eef90.gif" /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">ทำทุกวัน&nbsp; ช่วงนี้&nbsp; หัวงี้ยุ่ง<br />งานรังรุง&nbsp; ตุงนัง&nbsp; ยังกะเพลี้ย<br />งานสิ้นปี&nbsp; ต้องเสร็จทัน&nbsp; หวั่นใจเฮีย<br />กลัวโดนเครียร์&nbsp; แทนงาน&nbsp; &nbsp; พาลหวั่นใจ<br /><br />ถ้าน้องหาย&nbsp; ไม่ต้องถาม&nbsp; ตามคาดพี่<br />คือไม่มี&nbsp; เวลา&nbsp; มาต่อให้<br />ถ้าว่างเว้น&nbsp; กิจการ&nbsp; งานคราใด<br />จะกลับมา&nbsp; ร้อยใส่&nbsp; ในทันที</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-WHIWbsRlU6E/TlDEntF_2uI/AAAAAAAAFvQ/6vi0kpWK_pk/007eef90.gif" /><br /><br />ถ้าน้องหาย&nbsp; ไม่ถาม&nbsp; แจ้งความไว้<br />ส.น.ใด&nbsp; ไหนเล่า&nbsp; เจ้าของที่<br />เขียนบอกด้วย&nbsp; ช่วยย้ำ&nbsp; นำก็ดี<br />อย่าได้มี&nbsp; รีรอ&nbsp; มาต่อคำ<br /><br />ล้อเล่นจ้า&nbsp; ท่าที่&nbsp; มีงานยุ่ง<br />หัวฟูฟุ้ง&nbsp; รุ่งหริ่ง&nbsp; ยิ่งน่าขำ<br />มองเห็นภาย&nbsp; ฉาบไว้&nbsp; ในลำนำ<br />เอ้ารีบทำ&nbsp; ทำไป&nbsp; ใกล้สิ้นปี<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-WHIWbsRlU6E/TlDEntF_2uI/AAAAAAAAFvQ/6vi0kpWK_pk/007eef90.gif" /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">ปั่นทุกวัน&nbsp; วันยังเย็น&nbsp; เห็นแต่เลข<br />ได้พักเบรค&nbsp; เอาตอนค่ำ&nbsp; ทำหน้าที่<br />แต่งกลอนสาย&nbsp; คลายขุ้น&nbsp; วุ่นฤดี<br />กับพี่.พี่&nbsp; ที่บ้านกลอน&nbsp; อ้อนวาจา<br /><br />ขอประจบ&nbsp; ด้วยตัวสือ&nbsp; ถืออักษร<br />ร่ายเป็นกลอน&nbsp; วอนอย่าเคือง&nbsp; เรื่องภาษา<br />หากเล่นหนัก&nbsp; เกินไป&nbsp; ในวรา<br />ก็ต่อว่า&nbsp; มาได้&nbsp; ให้สิทธิเลย</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-WHIWbsRlU6E/TlDEntF_2uI/AAAAAAAAFvQ/6vi0kpWK_pk/007eef90.gif" /><br /><br />พี่ก็เน้น&nbsp; เล่นสนุก&nbsp; รุกไปเรื่อย<br />เขียนเรื่อยเปื่อย&nbsp; เฉื่อยฉิว&nbsp; ลิ่วระเหวย<br />ห้ามขุนเคือง&nbsp; เรื่องราว&nbsp; คราวภิเปรย<br />ก็เพียงเอย&nbsp; เคยปาก&nbsp; มันมากความ<br /><br />เอ้าลุยงาน&nbsp; สานไป&nbsp; พี่ไล่ล้อ<br />อย่ามาท้อ&nbsp; งอแง&nbsp; แม้อยากถาม<br />ยังมัวช้า&nbsp; ว่าไป&nbsp; งานไล่ตาม<br />น้องคนงาม&nbsp; ห้ามมั่ว&nbsp; แม้หัวฟู<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-WHIWbsRlU6E/TlDEntF_2uI/AAAAAAAAFvQ/6vi0kpWK_pk/007eef90.gif" /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">โหดูเพรียก&nbsp; เรียกมา&nbsp; พาหน้างอ<br />เดี๋ยวหนูขอ&nbsp; แปรงผม&nbsp; ให้คมหรู<br />เรื่องอะไร&nbsp; ยอมให้ว่า&nbsp; เดี๋ยวน่าดู<br />จากหัวฟู&nbsp; จะหัวเน่า&nbsp; ให้เมาเลย<br /><br />ลุยแล้วลุย&nbsp; ฮุ่ยฮา&nbsp; หน้าใบบิล<br />ทำก่อนสิ้น&nbsp; ปีจบ&nbsp; คบเฉลย<br />ขืนปล่อยก่าง&nbsp; ค้างความ&nbsp; งามแน่เอย<br />ถ้างานเกย&nbsp; ค้างปีหน้า&nbsp; ท่าจะโดน</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-WHIWbsRlU6E/TlDEntF_2uI/AAAAAAAAFvQ/6vi0kpWK_pk/007eef90.gif" /><br /><br />เดียวเฮียน็อก&nbsp; ล็อคคอ&nbsp; ต่อด้วยเข่า<br />รีบเร็วเข้า&nbsp; เจ้าข้า&nbsp; อย่ามัวโหน<br />เห็นเฮียไหม&nbsp; ให้หา&nbsp; พาตะโกน<br />อย่ามัวโยน&nbsp; โอนเอน&nbsp; ทำเล่นไป<br /><br />นั้นตาเขียว&nbsp; เลี้ยวมา&nbsp; มองหาแล้ว<br />เสียงแจ้วแจ้ว&nbsp; แววมา&nbsp; น่าหวั่นไหว<br />บิลวานนี้&nbsp; ที่หา&nbsp; เอามาไว<br />แล้วทำไม&nbsp; ไยนั่ง&nbsp; ผมตั้งชัน<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-WHIWbsRlU6E/TlDEntF_2uI/AAAAAAAAFvQ/6vi0kpWK_pk/007eef90.gif" /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">ก็ห่วงสวย&nbsp; ไม่ได้&nbsp; ไงล่ะพี่<br />จึงไม่มี&nbsp; เวลา&nbsp; มารังสรรค์<br />ขืนแปรงผม&nbsp; อย่าว่า&nbsp; สารพัน<br />ได้โดนยัน&nbsp; ตกเก้าอี้&nbsp; ซี้แน่เลย<br /><br />ทางที่ชัวร์&nbsp; เอาตัวรอด&nbsp; ให้ปลอดภัย<br />ปล่อยผมไว้&nbsp; ให้ตั้ง&nbsp; ดังนี้เอ๋ย<br />เร่งลุยการ&nbsp; งานเป็นกอง&nbsp; น้องไม่เฉย<br />พี่อย่าเอ่ย&nbsp; คำล้อ&nbsp; ภาพขอเตือน</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-WHIWbsRlU6E/TlDEntF_2uI/AAAAAAAAFvQ/6vi0kpWK_pk/007eef90.gif" /><br /><br />เอ้าไม่ล้อ&nbsp; ต่อเติม&nbsp; เริ่มจะรู้<br />เรื่องหัวฟู&nbsp; ดูไป&nbsp; มันไม่เหมือน<br />เอาเรื่องงาน&nbsp; การไว&nbsp; ไม่แชเชือน<br />ไม่บิดเบือน&nbsp; เลื่อนลอย&nbsp; เดียวน้อยใจ<br /><br />อย่าตุบป่อง&nbsp; น้องเรา&nbsp; เฝ้าสะสาง<br />อย่าปล่อยวาง&nbsp; อย่างว่า&nbsp; หน้าสดใส<br />รีบรีบทำ&nbsp; ทำเข้า&nbsp; เอ้าเร็วไว<br />นี้ก็ใกล้&nbsp; ปีใหม่แล้ว&nbsp; เสียงแว่วมา</span><br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh6.googleusercontent.com/-WHIWbsRlU6E/TlDEntF_2uI/AAAAAAAAFvQ/6vi0kpWK_pk/007eef90.gif" /><br /><br /><span style="color: darkgreen;">จะรีบทำ&nbsp; อย่างคำพี่&nbsp; ที่พร่ำบอก<br />ปิดแฟ้มล๊อค&nbsp; บัญชี&nbsp; สิ้นปีหนา<br />ปั่นทุกวัน&nbsp; พลันมือไม้&nbsp; ใกล้หงิกนา<br />ไม่รู้ว่า&nbsp; จะเสร็จงบ&nbsp; หรือ จบไป<br /><br />หนึ่งรายรับ&nbsp; นับรายจ่าย&nbsp; ยอดขายรวบ<br />สองเข้าควบ&nbsp; ธนาคาร&nbsp; การโอนใช้<br />สามสต๊อก&nbsp; ล๊อคสเปก&nbsp; เช็คเร็วไว<br />สี่นั้นไซร้&nbsp; เรียนนายตรง&nbsp; คือส่งงาน</span></span><br /><br /><br /><span style="font-size: 14pt; line-height: 1.3em;"><span style="color: blue;">พี่ครางแครง</span> &amp;&nbsp; <span style="color: darkgreen;">ภาพวาด</span></span><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="13" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/jT.gif" width="400" /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2388906505164373651-3249015870755532262?l=papvad-apinya.blogspot.com' alt='' /></div>ภ.ภาพวาดhttp://www.blogger.com/profile/00011827186036941274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2388906505164373651.post-51754019297611085182011-08-21T15:25:00.000+07:002011-08-21T15:25:25.858+07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="post" id="msg_4978"><div align="center"><img alt="" border="0" height="55" src="http://www.rukklon.com/uploadpic/i/e4.gif" width="400" /><br /><br /><br /><img alt="" border="0" height="303" src="https://lh5.googleusercontent.com/-wURgM08E61Q/TlC_fNV8rzI/AAAAAAAAFuU/w7T15zpLpW8/7754.jpg" width="400" /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: darkgreen;"><span style="font-size: 12pt; line-height: 1.3em;">๏ อันความรักไม่เลือกชั้นและวรรณณะ <b>--นายพระยา วรเวชชะ</b><br />ไม่เลือกพระเลือกเณรที่เป็นสงฆ์<br />หากนวลน้องรักจริงและมั่งคง<br />นวลองค์จะไม่บาปและหยาบคาย <br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ ถ้าความรักมาทายทักเข้าจับจิต<b>--ภาพวาด</b><br />แอบอิงชิด&nbsp; สนิทอยู่&nbsp; เป็นคู่หมาย<br />ขอเพียงตรง&nbsp; คงมั่น&nbsp; มิผันกาย<br />ยินดีตาย&nbsp; เพราะรักมั่น&nbsp; ฉันสัญญา<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ หากรักนี้ที่ให้เธอไม่แน่<b>--นายพระยา วรเวชชะ</b><br />จะขอแดดิ้นดับลับสลาย<br />ให้กายพังเนื้อแหลกอกแตกตาย<br />หากที่หมายมอบนี้ไม่มีจริง<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ จงเชื่อมั่นในรักว่าหนักแน่<b>--ภาพวาด</b><br />จะมีแค่&nbsp; เธอฉัน&nbsp; เป็นขวัญมิ่ง<br />กาลเวลา&nbsp; นำพาใจ&nbsp; ให้แอบอิง<br />รักใหญ่ยิ่ง&nbsp; จริงแท้&nbsp; มอบแด่เธอ<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />&nbsp;๏ มีเพียงกันและกันจากวันนี้<b>--นายพระยา วรเวชชะ</b><br />จะไม่มีอื่นสองสนองเสนอ<br />จะคงมั่นรักแท้ไม่แบรเบลอ<br />จะรักเธอคงมั่นไม่พันแปร<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ กว่าได้พบได้รักได้รู้จัก<b>--ภาพวาด</b><br />ก็นานนัก&nbsp; มากหนอ&nbsp; พ่อดวงแข<br />ฟันฝ่าบุก&nbsp; ทุกข์ภัย&nbsp; ไม่เคยแคร์<br />ขอเพียงแต่&nbsp; มีเรา&nbsp; คอยเข้าใจ<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ นับจากนี้ต่อไปสองใจคู่<b>--นายพระยาวรเวชชะ</b><br />ช่วยกันสู้ช่วยกันสร้างทางไสว<br />กัดกันกีดอุปสรรคอุปัททภัย<br />ทอรักให้ยืนนานชั่วกาลกัลป์<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ จะไม่หวั่นสิ่งใดมาแผ้วต้อง<b>--ภาพวาด</b><br />ขอเคียงครอง&nbsp; อยู่ข้าง&nbsp; อย่างคงมั่น<br />จะรักเธอ&nbsp; อย่างนี้&nbsp; ทุกทุกวัน<br />นิจนิรันตร์&nbsp; อันยาวไกล&nbsp; ใจมีเธอ<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ ฝากชีวิตจิตใจให้ดูแล<b>--นายพระยาวรเวชชะ</b><br />มีรักแท้ส่งไปให้เสมอ<br />เฝ้าส่งจิตฝากใจไปพบเจอ<br />เชื่อนะเออรักแท้นี้แน่นอน<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ ขอเธอไว้ใจฉันให้เคียงข้าง<b>--ภาพวาด</b><br />แม้เส้นทาง&nbsp; ยาวไกล&nbsp; ไม่ไหวอ่อน<br />จับมือกัน&nbsp; มั่นไว้&nbsp; ใจอาทร<br />เปรียบเหมือนพร&nbsp; จากสรวงฟ้า&nbsp; มาคล้องเคียง<br /><br />&nbsp;<img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ รักร้อยรักใจร้อยใจไว้เป็นคู่<b>--นายพระยา</b><br />คอยรับรู้ใกล้ใจได้ยินเสียง<br />อยู่ใกล้ใกล้หอบประคองเฝ้ามองเมียง<br />ส่งสำเนียงคำว่ารักฝากกลับไป<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />ฉันจะบอกคำว่ารักทุกค่ำเช้า<b>--กันและกัน</b><br />จะบอกเล่าแม้จะฝันยามหลับไหล<br />หรือว่าตื่นฟื้นมากับวันใหม่<br />บอกว่ารักและห่วงใยทุกวันคืน<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ เธอได้ยินคำรักของฉันไหม<b>--นายพระยา</b><br />ออกจากจิตส่งสู่ใจให้เธอชื่น<br />ส่งเคียงร่างข้างหมอนนั่งนอนยืน<br />ทั้งหลับตื่นจะเคียงเจ้าเช้าจรดเย็น<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ อวลอบอุ่นดีไหมหัวใจเจ้า<b>--ทะเล้นกลอนบทพิเศษ</b><br />ทุกค่ำเช้า มีใจ เราดูแล<br />ใจนี้ไม่ เคยคิด จะเปลี่ยนแปร<br />รักจริงแท้ มีให้ เพียงแค่เธอ<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ ไอดิน กลิ่นหญ้า สายลม แห่งรัก<b>--ภาพวาด</b><br />จงประจักษ์&nbsp; รักของฉัน&nbsp; &nbsp;มิผันเผลอ<br />จะยึดมั่น&nbsp; แด่หนึ่งแท้&nbsp; มิแปรเบลอ<br />ภักเสมอ&nbsp; เดียวครอง&nbsp; เพียงสองใจ<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />ต่อให้วัน&nbsp; เวลา&nbsp; มาพาพราก<b>--แค่คนช่างฝัน</b><br />ถึงต้องจากกันไปไกลแค่ไหน<br />ถึงแม้ว่ากายจะจากกันไกล<br />แต่หัวใจฉันไม่ไกลกับเธอ<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />ลมโชยอ่อนพาใจฉันสยิว<b>--ภาพวาด</b><br />เปรียบดังทิว&nbsp; ไม้ไหว&nbsp; พาใจเผลอ<br />ฝากคำรัก&nbsp; ภักดี&nbsp; นี้นะเออ<br />ส่งเสนอ&nbsp; ลอยไป&nbsp; กับสายลม<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ มีทั้งรักทั้งห่วงใยให้มากขึ้น<b>--นายพระยา</b><br />เพราะบึกบึนจึงให้มากหลากผสม<br />ไม่ปล่อยเจ้าเศร้าใจไหม้ระทม<br />ให้ขืนขมตรอมตรมมมเมามึน<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ ด้วยรักเจ้าจึงประสงค์ลงสระอึ<b>--ภาพวาด</b><br />เป็นตัว ฤ (รึ)&nbsp; ฤทธิ์มาก&nbsp; จากตับกึ๋น<br />โอ้!!คนดี&nbsp; ที่รักวาง&nbsp; ร่างบึกบึน<br />น้องรักขึ้น&nbsp; ทุกวันเดือน&nbsp; เหมือนบัวตูม<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />เ ริ่ ม จ า ก น้ อ ย ค อ ย เ ติ ม เ พิ่ ม จ า ก จิ ต <b>--ในชาน้อย</b><br />แ ม้ เ พี ย ง นิ ด ห มั่ น เ ส ริ ม เ ติ ม ค ว า ม ห ว า น<br />มี ค ว า ม รั ก เ ป็ น แ ร ง ทุ น ห นุ น วั น ว า น<br />ค ล อ ส า ย ล ม พ ริ้ ว พั ด ผ่ า น ช ะ โ ล ม ใ จ <br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />๏ เติมเพิ่มรักให้กันวันละนิด<b>--นายพระยา</b><br />เสริมใส่จิตให้กันวันสดใส<br />มีแต่รักถนุถนอมพร้อมห่วงใย<br />ส่งมอบไปยังน้องครองคนเดียว<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />โปรดถนุถนอมไมตรีที่มีให้<b>--กันและกัน</b><br />ยามเป็นทุกข์สิ่งใดให้แลเหลียว<br />อย่าได้ปล่อยฉันทุกข์อยู่ดายเดียว<br />เพียงเศษเสี้ยวก็ขอให้ได้คะนึง<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />ฉันไม่อยากทุกข์คนเดียวต่อไปแล้ว<b>--ภาพวาด</b><br />ไม่อยากแก่ว&nbsp; ใจโศกา&nbsp; ทำหน้าขึง<br />อยากจะมี&nbsp; ใครอยู่&nbsp; เป็นคู้ซึ้ง<br />มอบรักหนึ่ง&nbsp; ตรึงตัว&nbsp; ดั่งบัวตูม<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />เป็นรักแน่แท้มันไม่ผันผก<b>--กันและกัน</b><br />ไม่วนวกไปมาจนหน้ากลุ้ม<br />ถ้าไว้ใจก็ไม่ต้องมาลองภูมิ<br />เพื่อจะซูมว่ารักจริงหรือหลอกลวง<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />ขอให้เชื่อว่าใจนี้ยังรัก<b>--ภาพวาด</b><br />ไม่มากมัก&nbsp; ควงสอง&nbsp; น้องอย่าห่วง<br />มีเพียงหนึ่ง&nbsp; ซึ่งคือเธอ&nbsp; เสมอทรวง<br />เป็นแดดวง&nbsp; ของชีวิต&nbsp; นิจนิรันดร์<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />จะนานนับกัปชาติมิอาจขวาง<b>--นายพระยา</b><br />เป็นขวากทางกลางใจให้โศกศัลย์<br />ใจแต่เธอผู้เดียวชั่วกัปกัลป์<br />จะสร้างสรรค์รักนี้มิมีลืม<br /><br /><img alt="" border="0" src="https://lh4.googleusercontent.com/-AUmBztiOL8o/TlC24Br3a8I/AAAAAAAAFuI/wrXG1gcbh_U/h-usabonbon%25255B1%25255D.gif" /><br /><br />อย่าได้ทำตัดรักหักสวาท<b>--ภาพวาด</b><br />ให้อนาจ&nbsp; ใจเลย&nbsp; เคยด่ำด�