ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

"ขอพระองค์ทรงพระเกษมสันต์...เป็นมิ่งขวัญคนไทยทุกถิ่นฐาน...มีพระชนม์มายุยิ่งยืนนาน...พระภูบาลคุ้มเกล้าเราชาวไทย"






จินตนาการผ่านคำพร่ำอักษร..มิใช่กลอนชีวิตลิขิตเขียน..ด้วยสนุกสุขใจจึงใฝ่เพียร..หากผิดเพี้ยนติติงขอวิงวอน
!-- ฝากข้อความคุยกันได้นะคะ-->
---->> --- เพจ Google+

วันเสาร์ที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2557

บอกลา




บอกลา (กลอนต่อ)
-----------------------

จะให้รอ รอไป อย่างไรเล่า
ระหว่างเรา เรารู้ อยู่ว่าจบ
รักห่างเกิน เกินใกล้ ไร้ทางพบ
เมื่อติดลบ ลบร้าว เราควรลา
>( ภ.ภาพวาด )<

เมื่อคิดห่าง ห่างหาย เพียงหมายกลบ
สัมพันธ์ลบ ลบไป ไม่ห่วงหา
เมื่อคิดห่าง ห่างไป ไม่นำพา
ฉันหรือกล้า กล้ายื้อ หรืออย่างไร
>( กะลาตาเดียว )<

หมดแรงรอ รอหวัง ทั้งที่รู้
หมดแรงอยู่ อยู่รอ รอไม่ไหว
หมดแรงรั้ง รั้งรัก เจ็บนักใจ
หมดแรงไป ไปด้วย โรคป่วยมี
>( ภ.ภาพวาด )<

เพียงน้ำคำ คำเฉลย เผยค่ารัก
เขาผินผลัก ผลักไส ใคร่หลีกหนี
เพียงหนึ่งถ้อย ถ้อยคำ ช้ำสิ้นดี
รักคงมี มีไม่พอ พอให้จำ
>( กะลาตาเดียว )<

ไม่อยากเหนี่ยว เหนี่ยวรั้ง แม้ยังรัก
จึงเลือกหัก หักใจ ร้องไห้ร่ำ
ทนไม่ไหว ไหวหวั่น ฉันเก็บงำ
ขอกล่าวคำ คำลา ดีกว่าเธอ
>( ภ.ภาพวาด )<

หนึ่งคำน้อย น้อยนิด คนคิดห่าง
มาโรยร้าง ร้างลา พาเสนอ
น้อยคำนั่น นั่นหรือรัก ผลักให้เจอ
ใช่เพียงเผลอ เผลอรัก แล้วหักลง
>( กะลาตาเดียว )<

ปล่อยเขาคิด คิดลบ เพื่อจบรัก
ว่าฉันหัก หักใจ เพราะไปหลง
ดีกว่ารู้ รู้ช้ำ ต้องจำปลง
พร้อมกับส่ง ส่งฉัน วันขึ้นเมรุ
>( ภ.ภาพวาด )<

จำต้องปล่อย ปล่อยวาง เกินย่างก้าว
แสนปวดร้าว ร้าวหมอง เป็นของเล่น
เขาเย้ยถาก ถากเถือ ของเหลือเดน
ไม่ขอเค้น เค้นใจ ใครอีกเลย
>( กะลาตาเดียว )<

พ.๑๓.๑๑.๒๕๕๗
ขอขอบคุณรูปภาพจาก Google.

ส.๖.๑๒.๒๕๕๗




ส.๖.๑๒.๒๕๕๗
--------------------
ไกลเหลือเกิน การเดินทาง สร้างชีวิต
ทุ่มอุทิศ ทั้งกาย-ใจ เพื่อไปถึง
วาดความหวัง ตั้งจุดหมาย ไม่คำนึง
สุดท้ายจึง จับเพียงลม มาชมเชย

ว.วาดภาพ


รูปภาพ : ไม่ทราบที่มา

วันอาทิตย์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

ผนึกผลึกรัก



ผนึกผลึกรัก
--------------


ผลึกรัก ร้าวแล้ว เป็นแนวดิ่ง
ร่องรอยวิ่ง หยั่งลง ไปตรงขั้ว
เจาะระหว่าง กลางใจ ไม่รู้ตัว
นึกหวั่นกลัว รอยร้าว ราวเป็นลาง

ต้นตอเหตุ แห่งนี้ อยู่ที่ไหน
ทำฉันใด ดีนะ อยากสะสาง
ผสานกาว ร้าวลึก ผนึกทาง
เชื่อมระหว่าง รอยร้าว เราสองคน

ไม่ว่าเหตุ เธอสื่อ หรือคือฉัน
ไม่สำคัญ คำเฉลย ไม่เคยสน
ไม่ต้องการ ร้างลา พาทุกข์ท้น
ขอเพียงผล ผสาน สมานดี

ผลึกรัก เราแล้ว ไร้แนวร้าว
หลากเรื่องราว รวบรวม ร่วมสุขี
รักตกผลึก ผนึกแผ่น แท่นชีวี
เป็นหนึ่งเดียว หนึ่งนี้ เรามีกัน

ภ.ภาพวาด
จ.๑๗.๑๑.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจาก Google.

วันศุกร์ที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

นี่หรือรัก!




นี่หรือรัก! -- ( กลอนต่อ )
------------------------------


ไม่ต้องบอกรักกันในวันเศร้า
มันเจ็บเหงาเสียนักโอ้รักเอ่ย
ความรู้สึกลึกละมุนคนคุ้นเคย
มิต้องเอ่ยบอกเล่าก็เข้าใจ
>< กะลาตาเดียว..

พลั้งบอกรัก หาหลักยึด ฮึดอีกเฮือก
เพียงกระเสือกกระสน ดิ้นรนไขว่
พอเจอเธอ จึงรีบคว้า เธอมาไว้
พร้อมผูกโยง เยื่อใย ต่อใจเธอ
><ภ.ภาพวาด..

เพียงคำรักทักเผยเธอเอ่ยบอก
ดั่งเข็มตอกลึงลงตรงใจเผลอ
ค่าเพียงหลักปักทาบเหมือนภาพเบลอ
แล้วปล่อยเก้อบนนิยามความระทม
>< กะลาตาเดียว.

ต้องขอโทษ ได้โปรดให้อภัยเถิด
เหตุที่เกิด ฉันก่อไว้ มิหมายข่ม
ดึงเธอมา ร่วมเจ็บช้ำ ทำให้ตรม
แล้วตัดปม เพียงตัวหลุด สุดละอาย
><ภ.ภาพวาด..

คนรักกันผันเวียนเปลี่นรักใหม่
พอเข้าใจอาจวันหนึ่งพึงจางหาย
คนไม่รักหักห้ามใจไม่เสียดาย
แต่เธอหมายหลอกให้รักแล้วหักลง
>< กะลาตาเดียว.

ไม่มีจิตเจตนา จะมาหลอก
แต่จนตรอก ด้วยช้ำเกิน จึงเดินหลง
ใช้ความรัก เป็นเครื่องมือ ไม่ซื่อตรง
แล้วก็เสือก หัวใจส่ง อย่างจงใจ
><ภ.ภาพวาด..

จ.๑๗.๑๑.๒๕๕๗

ขอบคุณรูปภาพจาก Google.

วันพุธที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

เพิ่งเฉลย



~ เพิ่งเฉลย ~
-----------------


เพิ่งรู้ว่าถูกแยก ไว้แตกต่าง
เพิ่งกระจ่างวันนี้ จากที่เห็น
เพิ่งเข้าใจความจริง กับสิ่งเป็น
เมื่อประเด็นเฉลย เพิ่งเผยมา

ความรู้สึกลึกลึก รู้สึกเจ็บ
ต้องกักเก็บนานวัน หลากปัญหา
ไม่คิดท้วง ท่าทีที่เฉยชา
จนกระทั่ง น้ำตาอาบหน้านอง

ความสำคัญ หมดไปเมื่อไหร่เล่า
ระหว่างเราเพียงเผลอ เธอมีสอง
ไม่รักกัน ไยไม่บอก กลับหลอกน้อง
ภาพที่ฟ้อง อธิบายได้ชัดเจน

เจอกับตัว เห็นกับตา ใจชาวาบ
เคียงขนาบเดินคู่ ดูโดดเด่น
ทุกคำถามเฉลยมาเผยเน้น
คำตอบเซ่นรักมั่นพร้อมการลา

ภ.ภาพวาด
อ.๑๔.๑๐.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจาก Google.