ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

"ขอพระองค์ทรงพระเกษมสันต์...เป็นมิ่งขวัญคนไทยทุกถิ่นฐาน...มีพระชนม์มายุยิ่งยืนนาน...พระภูบาลคุ้มเกล้าเราชาวไทย"






จินตนาการผ่านคำพร่ำอักษร..มิใช่กลอนชีวิตลิขิตเขียน..ด้วยสนุกสุขใจจึงใฝ่เพียร..หากผิดเพี้ยนติติงขอวิงวอน
!-- ฝากข้อความคุยกันได้นะคะ-->
---->> --- เพจ Google+

วันอาทิตย์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

ผนึกผลึกรัก



ผนึกผลึกรัก
--------------


ผลึกรัก ร้าวแล้ว เป็นแนวดิ่ง
ร่องรอยวิ่ง หยั่งลง ไปตรงขั้ว
เจาะระหว่าง กลางใจ ไม่รู้ตัว
นึกหวั่นกลัว รอยร้าว ราวเป็นลาง

ต้นตอเหตุ แห่งนี้ อยู่ที่ไหน
ทำฉันใด ดีนะ อยากสะสาง
ผสานกาว ร้าวลึก ผนึกทาง
เชื่อมระหว่าง รอยร้าว เราสองคน

ไม่ว่าเหตุ เธอสื่อ หรือคือฉัน
ไม่สำคัญ คำเฉลย ไม่เคยสน
ไม่ต้องการ ร้างลา พาทุกข์ท้น
ขอเพียงผล ผสาน สมานดี

ผลึกรัก เราแล้ว ไร้แนวร้าว
หลากเรื่องราว รวบรวม ร่วมสุขี
รักตกผลึก ผนึกแผ่น แท่นชีวี
เป็นหนึ่งเดียว หนึ่งนี้ เรามีกัน

ภ.ภาพวาด
จ.๑๗.๑๑.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจาก Google.

วันศุกร์ที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

นี่หรือรัก!




นี่หรือรัก! -- ( กลอนต่อ )
------------------------------


ไม่ต้องบอกรักกันในวันเศร้า
มันเจ็บเหงาเสียนักโอ้รักเอ่ย
ความรู้สึกลึกละมุนคนคุ้นเคย
มิต้องเอ่ยบอกเล่าก็เข้าใจ
>< กะลาตาเดียว..

พลั้งบอกรัก หาหลักยึด ฮึดอีกเฮือก
เพียงกระเสือกกระสน ดิ้นรนไขว่
พอเจอเธอ จึงรีบคว้า เธอมาไว้
พร้อมผูกโยง เยื่อใย ต่อใจเธอ
><ภ.ภาพวาด..

เพียงคำรักทักเผยเธอเอ่ยบอก
ดั่งเข็มตอกลึงลงตรงใจเผลอ
ค่าเพียงหลักปักทาบเหมือนภาพเบลอ
แล้วปล่อยเก้อบนนิยามความระทม
>< กะลาตาเดียว.

ต้องขอโทษ ได้โปรดให้อภัยเถิด
เหตุที่เกิด ฉันก่อไว้ มิหมายข่ม
ดึงเธอมา ร่วมเจ็บช้ำ ทำให้ตรม
แล้วตัดปม เพียงตัวหลุด สุดละอาย
><ภ.ภาพวาด..

คนรักกันผันเวียนเปลี่นรักใหม่
พอเข้าใจอาจวันหนึ่งพึงจางหาย
คนไม่รักหักห้ามใจไม่เสียดาย
แต่เธอหมายหลอกให้รักแล้วหักลง
>< กะลาตาเดียว.

ไม่มีจิตเจตนา จะมาหลอก
แต่จนตรอก ด้วยช้ำเกิน จึงเดินหลง
ใช้ความรัก เป็นเครื่องมือ ไม่ซื่อตรง
แล้วก็เสือก หัวใจส่ง อย่างจงใจ
><ภ.ภาพวาด..

จ.๑๗.๑๑.๒๕๕๗

ขอบคุณรูปภาพจาก Google.

วันพุธที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

เพิ่งเฉลย



~ เพิ่งเฉลย ~
-----------------


เพิ่งรู้ว่าถูกแยก ไว้แตกต่าง
เพิ่งกระจ่างวันนี้ จากที่เห็น
เพิ่งเข้าใจความจริง กับสิ่งเป็น
เมื่อประเด็นเฉลย เพิ่งเผยมา

ความรู้สึกลึกลึก รู้สึกเจ็บ
ต้องกักเก็บนานวัน หลากปัญหา
ไม่คิดท้วง ท่าทีที่เฉยชา
จนกระทั่ง น้ำตาอาบหน้านอง

ความสำคัญ หมดไปเมื่อไหร่เล่า
ระหว่างเราเพียงเผลอ เธอมีสอง
ไม่รักกัน ไยไม่บอก กลับหลอกน้อง
ภาพที่ฟ้อง อธิบายได้ชัดเจน

เจอกับตัว เห็นกับตา ใจชาวาบ
เคียงขนาบเดินคู่ ดูโดดเด่น
ทุกคำถามเฉลยมาเผยเน้น
คำตอบเซ่นรักมั่นพร้อมการลา

ภ.ภาพวาด
อ.๑๔.๑๐.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจาก Google.

บันทึก อา.๑๖.๑๑.๒๕๕๗


อา.๑๖.๑๑.๒๕๕๗
------------------
ไม่อยากรู้ ยังสู้ ได้รู้อีก
ยิ่งอยากหลีก อยากหลบ กลับพบเห็น
ยิ่งอยากลืม กลับจำ ทำลำค็ญ
นี่คงเป็น ชะตามนุษย์เรา

ภาพวาด

--------------------------------------------



อา.๑๖.๑๑.๒๕๕๗
------------------
หยุดสมอง,สองตา และสองหู
อย่ารับรู้,รับฟัง ตั้งคำถาม
ทุกเรื่องราวร้าย-ดีที่มีความ
ปล่อยไปตามแต่เป็นอย่างเช่นควร

ภาพวาด
-------------------------------------------



อา.๑๖.๑๑.๒๕๕๗
-------------------
วางหัวใจ ให้ว่าง อย่างสงบ
รู้สยบ ยามจิต คิดเผลอไผล
กำหนดนำ ความคิด และจิตใจ
วางลงไว้ ให้นิ่งนั้นยิ่งดี

ภาพวาด

----------------------------------------



อา.๑๖.๑๑.๒๕๕๗
-------------------

ไม่มีแล้วน้ำตาที่เคยไหล
เหลือแต่เพียงหัวใจที่รู้สึก
เจ็บทุกครั้ง ยังเจ็บ เก็บไว้ลึก
ยิ่งย้ำนึก ยิ่งร้าวเท่าทวี

ภาพวาด
(อภิญญา บุญชู)
-------------------------------------



อา.๑๖.๑๑.๒๕๕๗
-------------------
เสียงทะเลาะเจาะลึกรู้สึกร้าว
หลากเรื่องราวเลวร้ายทำลายหนัก
ความเข้าใจไม่เหลือสิ้นเยื่อรัก
จึงแช่งชักชิงชังกันทั้งเป็น

ภาพวาด
(อภิญญา บุญชู)

รูปภาพ Google. 

วันพฤหัสบดีที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

คนข้างเคียง



คนข้างเคียง
--------------


เสียงบรรเลงเพลงเศร้าแผ่วเบามาก
กลับกระชากความรู้สึกเจ็บลึกสุด
ภาพอดีตบอบช้ำที่ชำรุด
กลับมาผุดขึ้นกลางระหว่างใจ
>( ภ.ภาพวาด )<

สื่อสัมผัสจากจิตยามคิดถึง
ขณะหนึ่งรู้รับพอจับได้
อยากปกปักษ์รักเธอเสมอไป
ด้วยสายใยห่วงหาและอาทร
>( กะลาตาเดียว )<

ไร้กำลังหวังวาดพลันขาดวิ้น
คล้ายเราสิ้นสิ่งที่มีอยู่ก่อน
เหลือเพียงเศษซากตอรอเป็นฟอน
ให้ไฟร้อนจุดเผาเป็นเถ้าธุลี
>( ภ.ภาพวาด )<

ยามเหน็ดเหนื่อยเมื่ยล้าอยากให้รู้
คอยเฝ้าดูนวลน้องอย่าหมองศรี
ระยะทางห่างไกลอย่างไรมี.
จะเคียงข้างคนดีทุกย่างเดิน
>( กะลาตาเดียว )<

เก็บความเจ็บเก็บหมดทนอดกลั้น
รับโทษทัณฑ์ทรมานมานานเนิ่น
คิดซะว่าปลดบ่วงเคยล่วงเกิน
ยินดีจะเผชิญทางเดินทุกข์
>( ภ.ภาพวาด )<

มีเพียงรักทักทายหมายสื่อสาร
แทนดวงมานส่งมอบมาปลอบปลุก
ยามระทมหม่นไหม้คอยไล่รุก
สุขหรือทุกข์เราจะอยู่สู้ด้วยกัน
>( กะลาตาเดียว )<

อ.๒๘.๑๐.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจาก Google.