ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

"ขอพระองค์ทรงพระเกษมสันต์...เป็นมิ่งขวัญคนไทยทุกถิ่นฐาน...มีพระชนม์มายุยิ่งยืนนาน...พระภูบาลคุ้มเกล้าเราชาวไทย"






จินตนาการผ่านคำพร่ำอักษร..มิใช่กลอนชีวิตลิขิตเขียน..ด้วยสนุกสุขใจจึงใฝ่เพียร..หากผิดเพี้ยนติติงขอวิงวอน
!-- ฝากข้อความคุยกันได้นะคะ-->
---->> --- เพจ Google+

วันเสาร์ที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2558

เพราะมีเธอ




หัวใจปวดรวดร้าวเกินกล่าวขาน
ทรมานสิ้นหวังด้วยพลั้งเผลอ
ถูกประนามหยามคำจนพร่ำเพ้อ
น้ำตาเอ่อหยดหยาดแทบขาดใจ

เหมือนสิ้นทางคว้างลอยถูกปล่อยเกาะ
เหตุจำเพาะเรื่องเลวที่เหลวไหล
คำเอ่ยรักลมปากแล้วจากไป
เหลือเอาไว้ความช้ำ..ทนกล้ำกลืน

และเหมือนหลังพายุปะทุโถม
เธอประโลมปลอบขวัญให้ฉันตื่น
เช็ดร่องรอยหยดเหงื่อคราเมื่อฟื้น
พร้อมกับยื่นมืออุ่นอ่อนมาช้อนมือ

ภ.ภาพวาด
พฤ.๒๒.๑.๒๕๕๘

ใคร



จะมีบ้างสักคนไหม ห่วงใยฉัน?
ด้วยความรัก ความผูกพัน อันแน่วแน่
ที่ประสบพบเข้า เขารังแก
ไม่เคยแคร์จิตใจ อะไรเลย!!

ภ.ภาพวาด

ความผิดพลาด



ที่พลาดไปไม่แปลก..อย่าแบกรับ
ลองเปลี่ยนปรับคราพลั้งไว้สั่งสอน
วันหน้ามีโอกาสอยู่..รู้ต่อกร
จึงเปลี่ยนตอนชีวิตตามคิดเป็น

ภาพวาด

หมดแรง




หมดแรงสู้แล้วข้าน้ำตาตก
เหมือนนรกหลอมร่างลงย่างสด
หัวใจที่มานะทรยศ
ไปตามกฎกงกรรมที่ทำมา

หยุดและพอขอปล่อยเลือกถอยก่อน
สิ้นซึ่งคำอุธรณ์จะวอนว่า
ทิ้งความหวังความฝันแลสัญญา
พร้อมกับหยาดน้ำตาบนหน้านวล

ภ.ภาพวาด

วันศุกร์ที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2558

"หนูรักพ่อ"



"หนูรักพ่อ"
--------------


จดปากกาบรรจงลงกระดาษ
รอยเส้นวาดอักษรไม่อ่อนหวาน
แต่ละถ้อยด้อยนักไร้หลักการณ์
เพียงสื่อสารหัวใจลงในกลอน
.
จดปากกา แล้วยก ตลกแท้
กับเรื่องแค่ บอกรัก เป็นอักษร
ความรู้สึกสั่นสั่นคอยบั่นทอน
มันหนาวร้อนอุรา.. ไม่กล้าพอ
.
จดปากกา..จดตามในความคิด
ความรู้สึกยังติดหมดสิทธิ์ต่อ
อยากบอกรักสักคำคล้ายค้ำคอ
นั่งจดจด จ่อจ่อ จนท้อใจ
.
ทั้งที่จริง รัก(..)มาก จากส่วนลึก
ความรู้สึก มีมาก ที่อยากให้
ยามเจ็บป่วย แคร์มาก กลัวจากไป
คราวห่างไกล ห่วงมาก จนอยากเจอ
.
นั่นเป็นเพียงสิ่งที่มีตลอด
แต่อิดออด หากจะเอ่ยเผยเสนอ
ทั้งอักษร ถ้อยคำ แสนพร่ำเพ้อ
เป็นเสมอทั้งแต่ก่อนและตอนนี้
.
จดปากกาบรรจงลงน้ำหนัก
ถ้อยสลักวรรคท้ายจะไม่หนี
เอาชนะใจดู..สู้สักที
อ่านดีดี "หนูรักพ่อ" ขอเปิดใจ

ภาพวาด

ขอขอบคุณรูปภาพจาก Google.