---->>
วันนี้เป็น อีกวัน ที่ผันผ่าน
และอีกนาน กับการรอ ใจต่อสู้
เปรียบเหมือนดั่ง กำลังเดิน เผชิญดู
แม้จักรู้ ว่าเส้นชัย ยังไกลเรา
น้องยัง เดิน เผชิญไป ไม่ถึงครึ่ง
เหมือนใครดึง ตรึงไว้ ในที่เก่า
จะก้าว ไป อย่างไร ในรอยเงา
ก็มิเข้า เส้นชัย ไปสักที
แม้จัก เดิน เดินไป ไม่รอช้า
ก็ยังหา คำว่าจุด สุดไม่มี
ทุกทุกก้าว สาวเท้า ร้าวฤดี
น้ำตาปรี่ ที่แก้มปราง อ้างว้างทรวง
แต่ก่อน นั้น ฉันนี้ มีพี่ข้าง
จะก้าวย่าง ทางใด ให้รอดร่วง
แต่วันนี้ มีเพื่อนใหม่ ในแดดวง
เป็นโซ่บ่วง ห่วงนำ คำว่า"รอ"
จากวันจาก พรากไกล ให้ใจช้ำ
ต้องคอยย้ำ ซ้ำซ้ำ คำนี้หนอ
คำคำเดียว เปลี่ยวเหงา เศร้าและท้อ
ก็คือคำ ว่ารอ ขอพี่คืน
ถึงแม้นาน นานเท่าไหร่ ใจอ่อนล้า
ก็จักท้า ฝ่าไป แม้ใจขื่น
คงสักวัน หนึ่งมี พี่เคียงยืน
ไม่ต้องกลืน คำว่ารอ ต่อสัมพันธ์
ภาพวาด
.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น