
หินสลัก ลักษณ์ทรง เป็นองค์ช้าง
อยู่อยู่พลาง ห่างหาย ให้โหยหา
น้องถอดวาง ไว้หัวเตียง เคียงกายา
ก็ลับตา พาหาย เป็นได้ไง
สร้อยยัง คู่ อยู่ดี ณ ที่เก่า
แต่ช้างเล่า ชอบกล อยู่หนไหน
ถามแม่พ่อ ก็ไม่เห็น เช่นช้างใจ
เคยใส่ครอง คล้องไว้ กลับไม่มี
ของสำคัญ ฉันติดกาย ไว้ตลอด
เพียงแค่ถอด ก่อนนอน มาจรหนี
เหลือทิ้งไว้ เพียงสร้อย เส้นน้อยนี้
แต่ขาดจี้ รูปช้าง ให้หมางทรวง
ขอต่างหน้า คราตอน ก่อนพี่จาก
เหลือเพียงซาก สร้อยสาย คล้ายโซ่ห่วง
ไม่มี ช้าง วางใกล้ ฤทัยดวง
น้ำตาร่วง รินหยด รดนวลปราง
ภาพวาด
.
---->>
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น