ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

"ขอพระองค์ทรงพระเกษมสันต์...เป็นมิ่งขวัญคนไทยทุกถิ่นฐาน...มีพระชนม์มายุยิ่งยืนนาน...พระภูบาลคุ้มเกล้าเราชาวไทย"

จินตนาการผ่านคำพร่ำอักษร..มิใช่กลอนชีวิตลิขิตเขียน..ด้วยสนุกสุขใจจึงใฝ่เพียร..หากผิดเพี้ยนติติงขอวิงวอน
---->>

วันเสาร์ที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

-- รวททุกอย่าง(ขอน้องระบายบ้าง) --



















งานลงตัว หรือไม่ น้องใคร่ทราบ?
พี่บอกภาพ ให้รู้บ้าง เรื่องทางนั้น
ทางที่ไกล อย่าให้ใจ เราไกลกัน
เชื่อม สัมพันธ์ สายโลหิต ด้วยจิตใจ
(บอก บางดิ ให้หนูเล่าอย่างเดียยวเลย ตอบที่o.pพี่ภพก็ถาม ไม่บอกงี้ น่าสงสัย มากปกติเล่านี่นา เหนื่อยไงคะ?)



วัน สงกรานต์ วันครองครัว ล้อมรั้วบ้าน
เทศกาล วันดี คือปีใหม่
แต่ กับฉัน มันแปลก แตกต่างไป
เมื่อพี่ไกล ไปอีกแคว้น ต่างแดนดิน
(ปีนี้ภาพไม่มีพี่ภพ ก็เหงาแล้ว แถมยังมีกลุ่มชุมนุมอีก เบื่อไปเลย)



หากจะถาม ว่ายังโกรธ โทษอยู่ไหม
น้องตอบได้ ไม่โกรธ ยกโทษสิ้น
แต่ยังติด ฝังใจ ในดวงจินต์
คำที่ยิน จากผู้อื่น สะอื้นทรวง
(หงุดหงิด วันนี้ภาพพาลแหลกหละ)



มีเวลา ให้ทำใจ ไม่นานนัก
ที่พี่จัก อยู่ใกล้ ในหนึ่งช่วง
แต่มันเจ็บ เก็บฝัง ยังแดดวง
ที่ถ้อยถ้วง ห้วงคำมี ใช่พี่เรา
(ภาพเข้าใจที่พี่ภพไม่บอก ตอนนั้นว่าจะไป แต่ถ้าพี่บอกภาพเอง ก็ดีกว่านี้แน่เลย พี่ภพทำเหมือนที่คุณพ่อทำกับภาพ)



ถึงตอนนี้ ที่ไม่แคร์ แต่ยังนึก
ความรู้สึก ลึกใน ใจยังเศร้า
ทุกคนรู้ แต่หนูไซร้ ดันไร้เงา
โอ้พี่เจ้า เราพี่น้อง ไยมองเลย
(ขอเวลาทำใจ คร้าบบบกระผม น้องยังจำนี่นา)

ภาพ วาด
.

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น