ตอบกวี

ส่งความคิด  จิตคำนึง  ถึงคนเหนือ
ด้วยใยเยื่อ  เอื้ออาทร  เป็นกลอนฝัน
จากกคนนี้  ที่อยู่กลาง  วางเสกสรรค์
ถึงคนนั้น  นั่นหรือ  ก็คือเธอ

ภาพวาด
...............
เป็นบทเรียน  ความรัก  ประจักษ์จิต
จงครวญคิด  ให้แน่  แคร์ หรือ หลง
หากพลาดไป  ใจรัก  ภักมั่นคง
ความโศกศง  จะมี  อยู่ที่เรา

กะระยะ  กะทาง  ขีดวางไว้
อย่าเผลอใจ  ให้หมด  เป็นกฎเก่า
หากเมื่อช้ำ  คร่ำครวญ  ชนวนเผา
ก็จงเอา  อีกครึ่งใจ  ไว้หยัดยืน

ภาพวาด
.......
จบกันที  ก็ดีแล้ว  แก้วทรวงข้า
หากห่วงหา  จะพาเศร้า  เราหวั่นไหว
พอเถิดรัก  ไม่ขอภัก  ให้หนักใน
เจ็บที่ได้  ใจเป็นแผล  เหลือแค่รอย

รักแล้วเจ็บ  เก็บไว้  ใจก็เศร้า
ทรวงอกเรา  เขาไม่แคร์  แม้สักหน่อย
สู้ทิ้งรัก  หักทีเดียว  สิ้นเกลียวปรอย
ตักใยฝอย  คอยพัน  สะบั้น..ลา

ภาพวาด
.....  ................
เผื่อใจว่าง  ถางทาง  เมื่อหมางหม่น
รอดหลุดพ้น  คนรักดะ  จะข่มเหง
ไม่อยากกลืน  ขื่นใจ  ให้วังเวง
เพราะกริ่งเกรง  เกินกว่า  จะท้าทาย

แบ่งห้องใจ  ให้เป็นส่วน  ครวญย้ำคิด
อย่ายึดติด  จิตรัก  ที่ภักหมาย
หากเมื่อเจ็บ  เก็บกลืน  ยืนเดียวดาย
ขอห้องปลาย  ท้ายสุด  จุดภักใจ

ภาพวาด

.....................................................