ทางสายเปลี่ยว

ทางสายเปลี่ยว  เหลียวมอง  หมองยิ่งนัก
ทุ่มเทรัก  ภักไว้  ให้เคว้งคว้าง
คนเคยเรียง  เคียงเรา  เขาจืดจาง
มิก้าวย่าง  อย่างเป็น  เหมือนเช่นเคย

ปล่อยมือลา  พาจาก  มิฝากถ้อย
ใจดวงน้อย  พลอยตรง  ขมจังเอ๋ย
ผิดอันใด  ใคร่รู้  นะคู่เชย
ไยไม่เผย  เอ่ยลา  หนาคนดี

อยู่อยู่ร้าง  ห่างไกล  ไปต่อหน้า
มิกล่าวลา  วาจาเอ่ย  เผยเลยนี่
แค่สักคำ  ลำนำหนึ่ง  ซึ่งวลี
หาได้มี  ให้กระจ่าง  ยังค้างใจ

ในวันนี้  ไม่มีเรา  และเงาเคียง
เหลือแค่เพียง  รอยหมาง  ให้หว่างไหว
อยากจะทวง  ห้วงคำถาม  เมื่อยามไกล
เพราะเหตุใด  ไม่เผย  เอ่ยคำลา

ภาพวาด

9/3/53