---->>
~ ตัวเราเอง ~
คนที่เคยผูกพันวันก่อนเก่า
คือตัวเรา ใช่ใครคนใดนี่
สุขก็เรา ทุกข์ก็เรา เรารู้ดี
ตามวิถีเป็นไปในทุกวัน
แต่เราเองใช่ไหมถามใจนิด
มัวไปคิดแคร์ใครจนไหวหวั่น
ลืมตัวเราเพราะหลงจึงงงงัน
พอโศกศัลย์ หันมาเห็นค่าตัว
ประดุจกรรมทำไว้ให้ตนหมอง
คืนสนองความช้ำ จำใส่หัว
หากครั้งหน้ารักใครใจพันพัว
จะหมองมัวอย่างเป็นเช่นที่เจอ
ภ.ภาพวาด
พฤ.๒๑.๓.๒๕๕๖
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น