---->>
~ เหงากับเงา ~
เขียนความเหงา ลงกลอน ตอนอ่อนไหว
สื่อรู้สึกภายในว่าใจขม
ไร้ความรักผูกเกี่ยวเปลี่ยวอกตรม
มีเพียงคมคำกลอนตอนเหงาใจ
ถ่ายทอดความรู้สึกส่วนลึกจิต
ผ่านความคิดระบาย..คลายหวั่นไหว
หากมีรักพักพิงแอบอิงไอ
เราคงไม่พูดผ่านการเขียนกลอน
แต่ละวันผ่านไปพร้อมใจเหงา
และมีเงาตามต้อยคอยหลอกหลอน
แสงตะวันกระทบพลันยิ่งบั่นทอน
เงาสะท้อนที่พื้นยืนลำพัง
ยิ้มเหงาเหงา กับเงาเราที่เห็น
ดูเหมือนเป็นชีวิตที่ผิดหวัง
ถอนหายใจเฮ้อฮ้าออกมาดัง
แล้วก็นั่งมองเงาเหงาอย่างเคย
.........
ภ.ภาพวาด
ส.๒๓.๓.๒๕๕๖
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น