คอยแม่

~ คอยแม่ ~


ณ ที่เก่า เฝ้าคอย น้อยใจนัก
รอความรักจากรากรก พกความหวัง
อยากวิงวอนแม่กลับมารับจัง
ลูกจะนั่ง ตรงนี้ ณ ที่เดิม

.........

เคยถามแม่ ถึงแม่แท้แท้หนู
ท่านมองดู เงียบงำ ไร้คำเริ่ม
สองแขนสอดกอดไว้ให้รักเติม
เหมือนสร้างเสริมอุ่นไอสู่ใจรอ

ท่านกล่าวว่าครานั้นที่ท่านพบ
มีผ้ากลบร่างไว้ใช้หุ้มห่อ
เสียงใสแจ๋วร้องจ้าน้ำตาคลอ
อยู่ข้างตอท่อนใหญ่ใกล้ประตู

ฟังคำกล่าวเล่าเรื่องคราวเบื้องหลัง
เจ็บปวดจัง น้ำตานองหน้าหนู
เกิดคำถามกับใจด้วยใคร่รู้
"ไยแม่ถึงไม่เอ็นดูรักหนูเลย?"

หนูสวดมนต์ขอพรอ้อนวอนพระ
หมายใจจะพบแม่..ให้แม่เอ่ย
อยากฟังนักเหตุผลคนคุ้นเคย
โปรดเฉลย ทิ้งได้อย่างใดกัน?
.........

ภ.ภาพวาด
อ.๑๔.๕.๒๕๕๖