ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

"ขอพระองค์ทรงพระเกษมสันต์...เป็นมิ่งขวัญคนไทยทุกถิ่นฐาน...มีพระชนม์มายุยิ่งยืนนาน...พระภูบาลคุ้มเกล้าเราชาวไทย"

จินตนาการผ่านคำพร่ำอักษร..มิใช่กลอนชีวิตลิขิตเขียน..ด้วยสนุกสุขใจจึงใฝ่เพียร..หากผิดเพี้ยนติติงขอวิงวอน
---->>

วันศุกร์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2556

เรื่องอะไร




~ เรื่องอะไร ~


หยาดน้ำตาแต่งแต้มแก้มพี่เปรอะ
เมื่อได้เจอน้องนี้มีความเจ็บ
เหมือนถูกกรีดให้ตรมด้วยคมเล็บ
เพียงเพราะเก็บภาพเศร้ามาเฝ้าคิด

ใครทำร้ายพี่ลงน้องสงสัย
มีเหตุใดคั่งค้าง ณ กลางจิต
ปมปัญหาใหญ่คอยหรือน้อยนิด
โปรดให้สิทธิ์ทราบบ้างข้างหัวใจ

เรารักกันสัญญาว่าไม่ทิ้ง
ทุกทุกสิ่งสุขเศร้าเฉียดเข้าใกล้
เราต้องพร้อมกันพาเพื่อฝ่าไป
ถึงเป็นภัยน้องยิ้มอย่างยินดี

รักไม่ใช่ให้กันเพียงปันสุข
รักต้องรวมร่วมทุกข์และสุขี
รักไม่ใช่แสดงแซร้งทำที
รักต้องมีใจเป็นเช่นหนึ่งเดียว

หรือคบน้องเพียงพบคบแค่ผ่าน
ไม่คิดสานต่อแกนให้แน่นเหนียว
คือคำถามตามตนวนเป็นเกลียว
หากพี่เหลียวแลสักนิด..อย่าปิดบัง

ภ.ภาพวาด
จ.๒ๆ.๒๕๕๖

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น