ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

"ขอพระองค์ทรงพระเกษมสันต์...เป็นมิ่งขวัญคนไทยทุกถิ่นฐาน...มีพระชนม์มายุยิ่งยืนนาน...พระภูบาลคุ้มเกล้าเราชาวไทย"

จินตนาการผ่านคำพร่ำอักษร..มิใช่กลอนชีวิตลิขิตเขียน..ด้วยสนุกสุขใจจึงใฝ่เพียร..หากผิดเพี้ยนติติงขอวิงวอน
---->>

วันเสาร์ที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

-- คุณแม่ไม่อยู่ --





































แม่จะไป ต่างจังหวัด จัดงานศพ
เพื่อไปพบ คุณน้า น่าสงสาร
แม่มาเสีย ลูกเป็นโรค วิโยคราญ
ทรมาน ดวงใจ หทัยตรม


น้องกลัว บ้าน วันที่ ไม่มีแม้
จะหันแล ทางใด ใจขื่นขม
น้ำตาหยด รดร่วง ทรวงระทม
พร่างพรายพรม จมปัก หนักเหลือใจ


เมื่อก่อน นั้ ยังดี พี่อยู่ด้วย
แต่วันนี้ โชคไม่ช่วย อวยส่งให้
เหลือแต่ หนู ผู้เดียว เปลี่ยวหทัย
ทำไฉน ไงดี เล่าพี่เออ


ครั้นจะ บอก ออกปากไว้ ไม่ให้ไป
ก็สงสาร คนไกล ใจเสนอ
ที่ทำหรือ คือทน จนพลันเพ้อ
คิดถึงเธอ พี่คนดี นี้เป็นแรง


น้องทำถูก แล้วใช่ไหม ในครานี้
ยั้งวจี คมคาย แม้หน่ายแหนง
ซ่อนความกลัว ซ่อนความเหงา เฝ้าระแวง
และเสแสร้ง แกล้งยิ้มส่ง แม้สงกา

ภาพวาด
.

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น