---->>
กุญชรช้าง นั้นหาย ไปหลายวัน
ผู้ใดกัน เอาไป ของไร้ค่า
โปรดช่วยคืน ให้ฉัน ทันเวลา
เพราะหากหา ที่ใด คงไม่มี
ของไร้ค่า ราคา หามีไม่
แต่มีค่า กับใจ ฤทัยนี้
ใครเอาไป ให้เอาคืน ยื่นทันที
โปรดปรานี ด้วยหนอ ฉันขอคืน
หินสลัก ลักษณ์ทรง เป็นองค์ช้าง
คือของวาง ต่างหน้า พาใจชื่น
แต่วันนี้ หายไป ให้กล้ำกลืน
น้ำตาลื่น คลอหน่วง ในดวงตา
ไม่อยาก ได้ ของใหม่ ใดดอกหนอ
เพียงแค่ขอ ช้างห้อย ติดสร้อยข้า
เพื่อ รำลึก นึกถึงชาย ปลายโค้งฟ้า
รอวันกลับ นับวันมา พบหน้ากัน
หวิวหวิว หวั่น สั่นไหว ฤทัยหม่น
น้ำตาหล่น ท้นอุรา พาโศกศัลย์
กลัวจริง จริง ยิ่งกว่าใด ในชีวัน
กลัวพี่นั้น ไม่กลับ ดับการรอ
กลัวเป็น ราง ช้างหาย คล้ายบอกเหตุ
ว่าถิ่นเขต แดนใจ ที่ไกลหนอ
จะไม่สบ พบแน่ ใจแท้ท้อ
น้ำตาคลอ สองตา พาหวั่นใจ
เคยมีราง อย่างนี้ พี่ก็รู้
แต่ครั้งนี้ คงสู้ อยู่ไม่ได้
หากไร้พี่ นี้พา มาลาไกล
น้องอยากใคร่ ตายตาม ยามนั้นพลัน
ภาพวาด
.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น