ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

"ขอพระองค์ทรงพระเกษมสันต์...เป็นมิ่งขวัญคนไทยทุกถิ่นฐาน...มีพระชนม์มายุยิ่งยืนนาน...พระภูบาลคุ้มเกล้าเราชาวไทย"

จินตนาการผ่านคำพร่ำอักษร..มิใช่กลอนชีวิตลิขิตเขียน..ด้วยสนุกสุขใจจึงใฝ่เพียร..หากผิดเพี้ยนติติงขอวิงวอน
---->>

วันเสาร์ที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

:+: วันแรกเมื่อไกล :+:
























เป็นไงบ้าง วันแรก ในวันนี้
สบายดี หรือเปล่า เล่าพี่จ๋า
การเดินทาง สะดวกไหม ให้กล่าวมา
บอกน้องยา บ้างซี คุณพี่ชาย


ถึงหรือ ยัง อยากฟังข่าว พี่กล่าวเอ่ย
บอกเฉลย เผยหนา อย่าเงียบหาย
น้อง คนนี้ ที่ห่าง มิข้างกาย
รอรับสาย พี่อยู่ รู้ไหมเออ


ต่างดิน แดน แคว้นไกล ใจอย่าห่าง
เพราะแค่นี้ ก็หมองหมาง เปลี่ยวทางเผลอ
อยาก สดับ รับข่าวดี จากพี่เธอ
ช่วยเสนอ ด้วยหนา วรากานท์


เพียงวัน แรก เพิ่งจากไป เพิ่งไกลกัน
รู้สึกเคว้ง วังเวงหวั่น จะกลั่นสาน
เรียบ เรียงถ้อย ร้อยคำ ทำร้าวราญ
โอ้ดวงมานต์ พาลจะแตก แหลกเป็นจุน


พี่เจ้าขา ครานี้ ที่เมืองฟ้า
เป็นเพลา เท่าใด ใจคิดคุ้้น
เพราะสัญญาณ ขานใจ ในคำคุณ
ยังไม่มี เกื้อหนุน ให้อุ่นใจ


เฝ้าแต่รอ รอสาย จากปลายทาง
ให้หนักกลาง หว่างทรวง ดวงใจไหว
ยังไม่รู้ ว่าพีฉัน นั้นเป็นไง
ยิ่งทำให้ ห่วงหา มากกว่าเคย

ภาพวาด
.

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น