---->>
เพิ่งจะซึ้ง ถึงคำว่า "น้ำตา..ตกใน"
ก็เมื่อใจ ไห้หวน รัญจวนหา
อยากไห้ร้อง ก้องไป คล้ายโศกา
แต่น้ำตา มิพาหลั่ง อย่างควรเป็น
สะอื้นร่ำ ช้ำในอก ให้หมกไหม้
เส้นทางใจ ไกลแท้ เกินแลเห็น
น้ำใสใส ไหลเป็นกรด รดกระเซ็น
ทรวงรำเค็ญ เข็ญฤดี พี่จากไกล
น้องเพิ่ง ซึ้ง ถึงคำนี้ เมื่อพี่จร
ความอาทร ความห่วงหา พาร่ำไห้
โลหิต ข้น เป็นเหตุผล ทนทุกข์ใจ
สายเลือดไซร้ ไยต้องห่าง ให้หมางมน
เจ็ดปีนะ จะต้องห่าง อยู่อย่างนี้
แม้รู้ดี พี่ชายข้าง ทุกข์ทางหน
แต่ยัง ไง ใจรำเค็ญ เป็นกังวน
คิดถึงคน สายเลือดเดียว ให้เปลี่ยวใจ
อยาก ร้องไห้ ให้น้ำใส ไหลออกตา
คลายโศกา อุรามี ที่หวั่นไหว
แต่แปลก เหลือ เมื่อสายน้ำ ที่หลั่งไป
มันรินไหล ภายในจิต ปิดประตู
ให้อัด อั้น ฉันจะเอ่ย เผยใดกล่าว
ก็ปวดร้าว เกินบอก ออกไปสู่
ที่ทำได้ ให้พี่จ้อง แลมองดู
นัยน์ตาหนู คงรู้หนา...ภาษาใจ
ภาพวาด
.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น