---->>
..♪ รักต่างภพ..
นี่ เป็นการเล่นแต่งกลอนแบบ ซ้อนกลอน ซึ่งกลอนที่เน้นและขีดเส้นใต้ไว้จะเป็นกลอน4เพียงบทเดียว ซึ้ง จะใช้เอาหนึ่งคำในกลอน4ไปแต่งเป็นกาพย์ 11
และจะมัสัมผัสของกลอน4 และกาพย์ 11 อยู่ในตัว
ดารารุณ : สีม่วง & ภาพวาด : สีเขียว
(เพราะรักถูกลบ
ถูกกลบให้ลืม
รักมิอาจยืม
จึงลืมรักลง)
....
เพราะ..ใจถูกตอกย้ำ
รัก..ต้องช้ำจนสลาย
ถูก..รักต้องมลาย
ลบ..เพราะตายไปจากกัน
ถูก..ทำให้ช้ำชอก
กลบ..คำบอกรักเคยมั่น
ให้..รักยามวานวัน
ลืม..ได้นั้นคงจะดี
รัก..นี้จบสิ้นแล้ว
มิ..คลาดแคล้วความทุกขี
อาจ..ลืมเพราะฤดี
ยืม..ทุกข์นี้จากรักเรา
จึง..บอกกับท้องฟ้า
ลืม..คำลาด้วยความเศร้า
รัก..นี้เหลือเพียงเงา
ลง..แทบเท้า...เถ้าธุลี
(เพราะรักที่มี
ใจนี้จึงปลง
รักกลายเป็นผง
แต่คงใจกัน)
.....
เพราะ..เธอเป็นเธอนั้น
รัก..ของฉันมิผันหนี
ที่..เดียวเกี่ยวฤดี
มี..พี่นี้ที่เคียงใจ
ใจ..ตรงจะคงครอง
นี้..แลน้องจะปองไว้
จึง..ขอถามความออกไป
ปลง..ทรวงในแล้วหรือยัง
รัก..กันนั้นอยู่ไหม
กลาย..แปรไปหัวใจฝัง
เป็น..อื่นกลืนความหลัง
ผง..เศษหวังพังหรือไร
แต่..ถ้ายังมีอยู่
คง..มั่นคู่สุ่ใจไหม
ใจ..นั้นยังมั่นใจ
กัน..หรือไม่ให้บอกมา
(รักที่ลืมไป
คงใกล้เคียงฝัน
รักที่แบ่งปัน
เพียงวันผ่านเลย)
......
รัก..นี้ ที่ผิดหวัง
ที่..พ่ายพัง จนรู้สา
ลืม..แล้ว ความเมตตา
ไป..ไกลตา จากยาใจ
คง..หมด เวลาแล้ว
ใกล้..วี่แวว เริ่มร่ำไห้
เคียง..ชิด บิดพลิ้วไป
ฝัน..ถึงใคร ที่ลืมเลือน
รัก..นี้ ต่างกันนัก
ที่..เคยรัก จึงฝืดเฝื่อน
แบ่ง..ปัน ฝันรางเลือน
ปัน..รักเปื้อน ปนเปใจ
เพียง..รัก ที่หน่ายหนี
วัน..นี้ ช่างหวั่นไหว
ผ่าน..ภพ จบกันไป
เลย..ห่างไกล ราวฟ้าดิน
(รักเราไม่ยืน
ดั่งคืนชิดเชย
รักเราร้างเลย
มิเกยคู่เคียง)
.....
รัก..นี้ที่ต่าภพ
เรา..ต้องลบจบถวิล
ไม่..มั่นดั่งดวงจินต์
ยืน..กลืนกินเพียงน้ำตา
ดั่ง..ภพมากั้นขวาง
คืน..ขีดกลางทางเหว่ว้า
ชิด..ชูอยู่เคยมา
เชย..ยิ่งหนาต้องลาใจ
รัก..เก่าเหมือนเงาตาม
เรา..รู้งามความไสว
ร้าง..จิตวิญญาณไป
เลย..ช้ำในให้ใจตรม
มิ..ได้จักอยากทิ้ง
เกย..แอบอิ่งสิ่งผสม
คู่..มาพาภิรม
เคียง..ชมจนตมใจ
(ความรักจบลง
เคยคงมิเอียง
ความรักแพ้เพียง
มุมเบี่ยงเวลา)
.....
ความ..ตาย มลายรัก
รัก..มากนัก จึงร่ำไห้
จบ..แล้ว แผ่วจางไป
ลง..เอยได้ ในน้ำตา
เคย..มี รักสุดหวาน
คง..ไว้ปาน ของล้ำค่า
มิ..อาจยื้อ กาลเวลา
เอียง..ใบหน้า ซบเข่าตน
ความ..รัก ที่เคยมี
รัก..เธอนี้ มิสับสน
แพ้..กาล บันดาลดล
เพียง..เป็นคน มิอาจลืม
มุม..มอง ของความรัก
เบี่ยง..มุมหนัก ใจไม่ปลื้ม
เว..หา เวลาลืม
ลา..ดูดดื่ม เพียงในใจ
(ความรักมิแท้
ผันแปรใจหนา
คนคู่ชีวา
กล่าวลาจบไป)
.....
ความ..เที่ยง เบียงเบนเอน
รัก..งามเด่น เป็นต้องไหว
มิ..คง ตรงหทัย
แท้..หรือใจ ก็ไม่จริง
ผัน..ผก อกกลันหนอง
แปร..ใจหมอง น้องโดนทิ้ง
ใจ..ชาย หลายคนอิง
หนา..กว่ายิ่ง เหนือสิ่งใด
คน..รัก หักใจเปลี่ยน
คู่..จึงเวียน เปลี่ยนคนใหม่
ชี..วิต คิดไฉน
วา..จาไซร้ ใจสัตย์คำ
กล่าว..ลบ กลบรักถอน
ลา..ทุกตอน บั่นทอนช้ำ
จบ..ไป ใจระกำ
กัน..ที่ทำ น้องช้ำใจ
(จบรักจึงจาก
เพราะพรากหลั่งไหล
จบแล้วจบไป
แต่ใจไม่จำ)
.....
จบ..รัก ยังเจ็บช้ำ
รัก..ระกำ ใจหมองไหม้
จึง..บอก ร้องออกไป
จาก..กันไกล หากใจจำ
เพราะ..ใจ ไม่แข็งแกร่ง
พราก..เปลี่ยนแปลง ราวตอกย้ำ
หลั่ง..ใจ ลงเงาดำ
ไหล..ถลำ ลงหลืบใจ
จบ..รัก ใจไม่จบ
แล้ว..จึงสบ หารักใหม่
จบ..แล้ว ไม่จบใจ
ไป..มีใหม่ ใครที่ดี
แต่..รัก ยังหนักแน่น
ใจ..หวงแหน เจ้ารักนี้
ไม่..จบ สบใจมี
จำ..นาที ที่มีใจ
(หัวใจคนเรา
ทุกข์เศร้าก็ช้ำ
แผลใจเขาทำ
ไห้ร่ำไม่เลือน)
.....
หัว..อก ที่ฟกช้ำ
ใจ..ร้องร่ำ ระกำไหว
คน..ดี ที่จากไป
เรา..ฝังไว้ ในใจจำ
ทุกข์..ทม ตรอมตรมเหลือ
เศร้า..เผาเนื้อ เมื่อใจช้ำ
ก็..รัก หลักผู้นำ
ช้ำ..ระกำ ร่ำไห้นอง
แผล..ฉีก ณ ซีกอก
ใจ..ช้ำฟก อกกลัดหนอง
เขา..ลา ไม่มามอง
ทำ..ใจน้อง หมองหม่นทรวง
ไห้..ไหล หทัยลา
ร่ำ..โศกา น้ำตาร่วง
ไม่..เหลือ เยื่อใยดวง
เลือน..ลับห้วง ถ่วงใจตาย
(หัวใจหมองไหม้
เพราะใครทำเปื้อน
ใจยังแชเชือน
คราเคลื่อนเลื่อนไป)
.....
หัว..จิต พลอยผิดหวัง
ใจ..ระวัง ยังสลาย
หมอง..หม่น เพราะกลชาย
ไหม้..ทั่วกาย ด้วยหลงลม
เพราะ..รัก ที่ปักอก
ใคร..ทำรก จนใจสม
ทำ..ผิด จิตจ่อมจม
เปื้อน..คารม คมคำชาย
ใจ..เจ็บ เหน็บจนชา
ยัง..ไม่ลา รักสลาย
แช..ต้น ระคนปลาย
เชือน..ลอยชาย ไม่ซื่อตรง
ครา..ใจ เหลือเพียงฝุ่น
เคลื่อน..ผ่านจุณ ฝุ่นความหลง
เลื่อน..ไป ในไพรพง
ไป..ลุ่มหลง ตามชัฏใจ
.........
ดารารุณ & ภาพวาด
ปล..ขอขอบคุณน้องดาว(ดารารุณ) มากๆเลยนะจ๊ะสำหรับความสนุกในรสของบทกลอน พี่สนุกมากจริงๆจ๊ะ
ปล2. แต่งที่กวีคลับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น