---->>
พี่ครางแครง : น้ำเงิน & ภาพวาด : สีม่วง
ห่วงแสนห่วง ดวงจิต เฝ้าคิดห่วง
ใช่ว่าลวง บ่วงนำ ทำใจหมอง
บอกแต่ต้น จนใจ ไยไม่ตรอง
สงสารน้อง ต้องตรม ขมขื่นใจ
ใช่ว่าหลอก บอกไว้ ให้ได้คิด
พลาดพลั้งผิด จิตหลอน นอนหวั่นไหว
ให้เป็นน้อง ปองมั่น มิหันไป
ทำเฉไฉ ไยเล่า เฝ้าอาวรณ์
บอกกี่ครั้ง ยังเฉย จนเลยล่วง
ใช่ไม่ห่วง ทรวงหม่น ทนเฝ้าสอน
รักสุดท้าย หายหด หมดขั้นตอน
จะไม่ย้อน วอนไว้ ให้ได้ฟัง
น้องสาวพี่ นี้เจ็บ พี่เจ็บลึก
จนรู้สึก นึกท้อ ต่อความหลัง
เหนื่อยจิตใจ ให้เห็น เป็นกำลัง
วนเวียนนั่ง ตั้งหน้า หาข่าวครา
ไม่ต้องห่วง ดวงจิต จนคิดคุ้น
อย่าว้าวุ่น ขุ่นข้อง จนหมองหนา
เชื่อใจน้อง นี่เถิด เปิดอุรา
รับรองว่า ไม่มีเจ็บ จบเก็บกลืน
เล่นกับไฟ ไฟคงราม ตามเป็นเชื้อ
จนผิวเนื้อ แสบผอง ร้องสะอื้น
แต่หากพี่ นี้คิดกลับ สดับคืน
จะรู้ตื้น ลึกบ้าง ทางจิตใจ
น้องคนนี้ พี่ชาย อย่าได้ห่วง
จะรอดล่วง บ่วงพัน ฝ่าฟันได้
ขอพี่เพียง กำลัง ยั้งก้าวไป
น้องจะไม่ อ่อนแอ..ล้ม หรือตรมตรอม
เห็นแบบนี้ ดีใจ ไม่ต้องห่วง
ยากคำลวง บ่วงดัก มากักล้อม
รู้ควรสู้ รู้ถอย รู้ปล่อยยอม
รู้ถนอม ย่อมได้ ในสิ่งควร
พี่นี้อยู่ คู่เคียง ส่งเสียงบอก
เรื่องในนอก หยอกล้อ ข้อผันผวน
เล่นสนุก สุขใจ ให้ยียวน
ทุกสิ่งล้วน ชวนให้ ใจผูกพัน
รู้ตัวดี ที่จุด ควรหยุดอยู่
รู้แรงสู้ หนูนี้ มีไม่มั่น
รู้ว่ากลอน คือกลอน อักษรสรรค์
รู้พี่นั้น นั่นหนา พาห่วงใย
รู้ว่าใคร เป็นใคร ไหวหรือเปล่า
รู้ควรเล่า กล่าวไป ห้ามใจไหว
รู้ว่าเล่น คือเล่น สิ่งเป็นไป
รู้หัวใจ ไม่ควรซน จะจนทาง
ก็อย่างนั้น นั่นแหละ ที่แปะไว้
เพราะห่วงใย ไม่หลง ตรงหัวหาง
เล่นสนุก สุขใจ ไม่จืดจาง
รู้ละวาง อย่าพี่น้อง ไม่หมองใจ
เห็นชอบกลอน ย้อนไป ในแนวเก่า
เห็นหน้าเศร้า เฝ้าเขียน เวียนหวั่นไหว
เห็นแนวเสียง เรียงอยู่ รู้ว่องไว
เห็นแนวไว้ เลยใส่มา ศึกษาดู
ถามจากใจ ให้ตอบจริง อย่านิ่งหนา
ที่แต่งมา ผิดมากไหม ภาพใคร่รู้
พยายาม ใช้เสียงความ ตามคุณครู
ชื่อป้าหมู ที่เล้ากลอน ษรวาจา
พี่ช่วยติ ทีค่ะ นะขอร้อง
ด้วยเพราะน้อง ยังต้องฝึก แลปรีกษา
หากผิดพลาด ขลาดเขลา เบาปัญญา
พี่ต่อว่า มาได ไม่ต้องเกรง
การเขียนกลอน ผ่อนอยู่ มิรู้ผิด
แล้วแต่คิด ติดไป ใช่คร่ำเคร่ง
การบังคับ จับไว้ ให้คิดเอง
เพียงบรรเลง เล็งไว้ ในผังกลอน
ลายเสียงนี้ มีอยู่ ดูลื่นไหล
ท่านภู่ใช้ ในงาน การอักษร
สัมผัสใน ให้เห็น เป็นขั้นตอน
ให้มองย้อน ตอนนี้ เขียนดีแล้ว
หากมีติด มีขัด สัมผัสผิด
การประดิษฐ์ คิดกลอน อักษรแก้ว
เชิญพี่ว่า มาได้ ไม่ต้องแซว
น้องจะแจว ตามทางเท้า เพื่อก้าวตาม
เรียงรู้เอง เคร่งคร่ำ อาจทำพลาด
บางจุดขาด บางจุดเกิน จะเดินข้าม
จึงต้องขอ พี่-ป้า-ลุง พยุงนาม
ช่วยติความ ยามเผลอไผล น้องให้ที
อย่าให้เครียด เบียดบัง พลังจิต
ที่อยากคิด อยากทำ นำวิถี
อ่านลื่นไหล ไม่ติด คิดว่าดี
เพียงแต่มี ตัวอย่าง วางไว้ดู
สัมผัสใน ใช้อยู่ ดูหนักแน่น
เป็นเหมือนแก่น ร้อยไว้ ใช่ไถถู
สองกับสี่ นี้ปล่อย ตามรอยครู
แบบท่านภู่ ที่ใช้ ในแนวกลอน
สัมผัสนอก สัมผัสใน ใจพอได้
แต่เสียงใช้ ใส่ผิดบ่อย ทุกถ้อยษร
บางทีงง บางทีไป ไม่ได้ตอน
บางทีกลอน มั่วแหลก แหกโค้งคำ
เริ่มนับหนึ่ง ใหม่ดีกว่า ถ้าจะเหมาะ
แล้วค่อยเลาะ เกาะทาง วางคำพร่ำ
ถึงผิดพลาด ก็ยังดี ที่ยังทำ
ดีกว่าดำ น้ำไป ไม่เห็นทาง
การเขียนกลอน ซ่อนอยู่ ดูหลายหลาก
มีมายมาก หากมอง ตรองแนวร่าง
ลายใหม่ใหม่ ให้เห็น ดูเด่นวาง
ทุกสิ่งอย่าง ต่างแนว แล้วแต่มอง
กลอนผสม กลมกลืน ดูลื่นไหล
เสียงจับไว้ ให้อยู่ ดูไม่หมอง
ทุกรูปแบบ แยบยล วนไตร่ตรอง
ไหลลื่นล่อง คล่องดี ที่เฝ้าดู
กลอนจากคน คนหนึ่ง ซึ่งความคิด
มีดวงจิต ใส่เข้า เราก็รู้
ไม่ว่ากลอน แบบไหน ไงก็ชู
ความคิดคู่ ผู้นั้น นั่นอย่างดี
จินตนาฯ มาผสม คารมร้อย
เปลี่ยนเป็นถ้อย สร้อยกลอน อักษรศรี
เติมแต่งนิด ฤทธิ์ความ ตามนามมี
ก็เป็นที่ ปรีเปรม อิ่มเอมใจ
มีมากมาย หลายอย่าง วางหลากล้น
จะสับสน วนหา ถ้าหวั่นไหว
ควรอิงแอบ แบบเก่า เอาให้ไกล
แล้วค่อยไป ใช้แตก แยกเป็นลาย
จะมองออก บอกได้ มองง่ายรู้
เพียงมองดู อยู่ไกล ในเส้นสาย
จะบอกได้ ว่ายวน ถึงต้นปลาย
จะเรียงร่าย ง่ายเข้า เมื่อเข้าทำ
จะลองนำ คำมา พาเรียงร้อย
สารทุกถ้อย สร้อยษร ให้กลอนล้ำ
ค่อย.ค่อยเรียง เคียงไป ในรสคำ
ค่อย.ค่อยย้ำ จำจด ทุกบทตอน
จะไม่เร่ง เกรงรีบ จะบีปตัว
ทำให้มัว หัวคิด ปิดคำซ้อน
จะค่อยก้าว สาวไป ในคำกลอน
แลยอกย้อน ษรสาส์น ทุกวารวัน
ลองเลือกนำ คำข้อ มาทอถัก
ดูตามวรรค ชักนำ คำสร้างสรรค์
จะมองดู รู้แจ้ง ทุกแห่งอัน
พอรู้กัน นั่นหนา หาจุดวาง
ลองจัดลาย สายเสียง เรียงรูปแบบ
เพื่อได้แนบ แอบไว้ อย่าให้ห่าง
จะมองดู รู้เห็น เป็นส้นทาง
ได้แบบอย่าง กางไว้ ใช้เป็นแนว
.........
พี่ครางแครง & ภาพวาด
ปล.ภาพขอขอบคุณพี่แครงมากๆเลยค่ะ สำหรับความสนุกกลอน ขอบคุณขอรับ (ขอบคุณสำหรับคำสอนหลายๆอย่างจากพี่ค่ะ)
ปล.2 http://www.kaweeclub.com/b7/t5449/
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น