---->>
~ อย่างรู้ค่า ~
ละทิฐิสติตั้งลองนั่งคิด
ที่ยึดติดกับโลกล้วนโศกเศร้า
มองมันเป็นลมจางแสนบางเบา
กระทบเข้าผิวกายแล้วหายไป
เมื่อมีเกิดมีดับสลับเปลี่ยน
คือวงจรวนเวียนเขียนขึ้นใหม่
ทั้งคนสัตว์พันธุ์พืชอยู่ยืดไย
ต้องสูญตามอายุขัยของวัยวัน
ใช้เวลากับชีวีที่มีอยู่
อย่างเรารู้คุณค่าพาสุขสันต์
มอบความรัก รับความรัก รู้จักมัน
ให้ทุกสิ่งที่มีนั้นคือฝันงาม
.........
ภ.ภาพวาด
พ.๑๔.๓.๒๕๕๖
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น