น้ำตาหยดสุดท้าย

~ น้ำตาหยดสุดท้าย ~

ขอบฟ้ากว้างคว้างเคว้งยินเพลงกล่อม
ความเหงาล้อมรอบใจให้โหยหา
ยืนเหม่อมองเดือนดาวบนราวฟ้า
คิดถึงหน้าคนดีที่จากไกล

สายลมหนาวพัดพามากระทบ
บทเพลงจบคล้ายคำลาน้ำตาไหล
ทรวงสะอื้นยืนสะท้านเนิ่นนานไป
ปวดหัวใจคล้ายจะขาด..คลาดจากเธอ

สะอื้นจนกายโยงโคลงไม่หยุด
สองขาทรุดลงนั่งอย่างพลั้งเผลอ
ไร้เรี่ยวแรงหยัดยืนฝืนแล้วเออ
สองตาเบลอพร่ามัวล้มตัวลง

มีผืนทรายรองรับเรือนร่างล้า
หยดน้ำตาหยาดสุดท้ายคล้ายบอกส่ง
เจ็บที่เกาะกุมใจให้พะวง
เจ็บนั้นคงจะตายตามกายเรา

ลมหายใจสิ้นสุดหยุดทุกอย่าง
เห็นเพียงร่างนอนนิ่งยิ่งโศกเศร้า
ความเจ็บที่คิดว่าจะบางเบา
กลับหนักเข้าเมื่อมองร่างอย่างอาวร
.........
ภ.ภาพวาด
อ.๑๙.๓.๒๕๕๖