สัมพันธ์ที่ตาย

สัมพันธ์ที่ตาย
( สัมผัสซ้ำ ด้วยความตั้งใจ)
---------------------------------

ในเมื่อมีคลับคล้ายกับไม่มี
แล้วจะมีทำไมให้คิดหนัก
ก็ไม่มีซะเลยคนเคยรัก
คิดซะว่าไม่รู้จักเลิกทักทาย

ความสัมพันธ์ค้างคาน่าจะจบ
และควรจบจากวันพากันหาย
หมดเหตุผลยื้อยุดเพราะสุดท้าย
ความสัมพันธ์ที่ตายคงไม่คืน

ตัดโซ่บ่วงห่วงใยอย่าให้เหลือ
เพราะส่วนเหลือหากรัดยามขัดขืน
จะยิ่งผูกปมช้ำให้กล้ำกลืน
มันข่มขื่นเกินรับจงยับยั้ง

ไม่อยากเจ็บจงจบลบให้หมด
ลืมให้หมดเรื่องราวแต่คราวหลัง
เดินต่อไปข้างหน้าโดยระวัง
พร้อมความหวัง ที่มี..ไปดีเธอ!

ภ.ภาพวาด
อ.๑๘.๑๑.๒๕๕๗

ขอขอบคุณที่มาของรูปภาพค่ะ.

น้องขอโทษ

~ น้องขอโทษ ~

(เล่นคำ)

ขอโทษที ที่ดื้อ หากถือโทษ

ถ้าพี่โกรธ โปรดรู้ หนูรักพี่

ผิดชี้ชัด มัดอยู่ ระบุชี้

น้ำตามี ที่คลอ ขอเมตตา

อย่าทิ้งน้อง ร้องอ้อน ก่อนถูกทิ้ง

ซุกหน้านิ่ง อิงไหล่ ข้างใบหน้า

เวลาล่วง ทรวงหมอง กลัวต้องลา

จับมือหนา มากุม ในอุ้มมือ

ต้นเหตุมี ที่รู้ หนูเป็นเหตุ

ชักสื่อเภท เหตุภัย คล้ายเป็นสื่อ

เล่นยื้อแย่ง แข่งขัน ประชันยื้อ

สุดท้ายหรือ คือทรุด ภาพสุดท้าย

รถแล่นมุ่ง พุ่งเหวี่ยง เบี่ยงเลนแล่น

พี่หมายแทน อ้าแขนกว้าง โอบร่างหมาย

เรือนกายน้อง ถูกป้องภัย ไว้ด้วยกาย

เป็นกรรมร้าย ชายผู้พี่ ที่รับกรรม

เลือดพี่นอง น้องจ้อง มองร่างพี่

ทุกข์ย่ำยี ที่จิต ลิขิตย่ำ

เจ็บช้ำมาก ยากบอก ความชอกช้ำ

โศกระกำ นำทาง เกินวางละ

ภ.ภาพวาด

พ.๑๘.๑๒.๒๕๕๖

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ

รักคนผิด

~ รักคนผิด ~

( กลบทสารถีชักรถ )

รักผิดคน ช้ำนัก ให้รักผิด

วาดหวังสิทธิ์ ผิดคาด ที่วาดหวัง

ภวังค์สุข ถูกถ่วง ห้วงภวังค์

น้ำตาหลั่ง เช้าค่ำ กินน้ำตา

พอหรือไม่ สะใจ ไม่พอหรือ

เอาหน้ามือ กูลเกื้อ เพื่อเอาหน้า

เวลาล่วง เปลี่ยนผ่าน กาลเวลา

ทำลายมา ด้วยหลังมือ คือทำลาย

ไม่อีกแล้ว รักหลง คงไม่อีก

ใจขายปลีก เธอเฝ้า เอาใจขาย

มากมายหญิง ยินดี มีมากมาย

อย่าคิดหมาย ฉันเพ้อ เธออย่าคิด

ผ่านช้ำมา เนิ่นนาน กว่าผ่านช้ำ

รักผิดทำ ร้ายหนัก เพราะรักผิด

แผลพิษร้าย กินแย่ เป็นแผลพิษ

จบทุกสิทธิ์ การพบ เพื่อจบทุกข์

ภ.ภาพวาด

ศ.๑๓.๑๒.๒๕๕๖

ขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ.

ทะนง & อักษรค้นคน

ก๊อก ๆๆ อยู่ป่าว น้องภาพ มาส่งการบ้านอ่ะ จำได้ไหมหนอ ,สัมผัสในไม่ค่อยมีด้วยนะ แฮ่ๆๆ


......-๐ ทะนง ๐-......

๑. มีชีวิตแต่ไม่ไร้ ซึ่งชีวา
เพื่อค้นหาความหมาย ในดวงจิต
มีสมองแต่มิใช่ ไร้ความคิด
เพื่อประดิษฐ์ติฉิน หรือหมิ่นคน

๒. มีสองแขนไขว่คว้า ความเป็นไป
แต่มิใช่ป้ายสี อย่างสับสน
มีสายตาเสาะหา หนทางตน
มิใช่ค้นใช่ส่อง มองก้าวเกิน

๓. มีขาคู่มั่นไว้ เพื่อป่ายปีน
และสองตีนย่างก้าว มิขัดเขิน
มิใช่ย่ำใช่เหยียบ อย่างเพลิดเพลิน
แต่เพื่อเดินมุ่งหน้า อย่างท้าทาย

๔. มีดวงจิตรับรู้ ทุกเรื่องราว
ที่ยืดยาวเยื้องย่าง ระหว่างสาย
บนเส้นทางเรื่อรุ้ง วันพรุ่งพราย
มิเพียงคล้ายว่ายก แต่ตนเอง

๕. มีความรู้เพื่อไว้ ได้ลับคม
มิใช่ข่มเพียงข่ม และข่มเหง
ใช้ให้ถูกให้ต้องครรลองเพรง
มิหวาดเกรงใครกล้า มาหมิ่นกัน

๖. มีศักดิ์ศรีเอาไว้ ได้เชิดชู
เพื่อต่อสู้อุปสรรค มิไหวหวั่น
เฝ้าเตือนจิตเตือนใจในทุกวัน
ว่าจะมั่น และจะรัก ในศักดิ์เรา ฯ

...
- มารบูรพา มยุรธุชราชันย์ -
...


ข้อความในกระทุ็นี้เอามาจากหน้าเฟส ภ.ภาพวาด ทัวร์กลอน

~ อักษรค้นคน ~

อักษรคือชีวิตจิตวิญญาณ
สืบสื่อสานจินตนาฯ ในคราเหงา
วาดมโนกลั่นถ้อยค่อยขัดเกลา
เพื่อบอกเล่าสุขโศกที่โลกมี

อักษรคือมิตรภาพซาบซึ้งใจ
ทั้งผู้ให้ผู้รับนับสุขี
หลากเรื่องราวหมายมาดปรารถนาดี
คือไมตรีตอบรับสำหรับกัน

อักษรคือมีดดาบอาบพิษยา
ทิ่มแทงมาค้างใจให้โศกศัลย์
สร้างศัตรูน่าเศร้ากล่าวฟาดฟัน
ทั้งเหยียบหยันเยาะเย้ยเปรียบเปรยมา

ทุกอักษรสื่อซึ้งถึงใจคน
มีตัวตนให้อ่านอย่างหรรษา
เผยนิสัยความคิดทางปัญญา
ให้ค้นหาในถ้อยของสร้อยคำ

ภ.ภาพวาด
พ.๑๑.๑๒.๒๕๕๖

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ต.

"ต้อง"

~ "ต้อง" ~
( เล่นคำว่าต้อง )

ไหวไม่ไหว คงต้องไหว แล้วใจเอ๋ย
หากทำเฉย คงต้องช้ำ เป็นซ้ำสอง
ทางชีวิต ทุกข์ต้องทน บนครรลอง
ความหม่นหมอง มีต้องผ่าน ทุกด่านไป

ใจต้องสู้ รู้ต้องทำ อย่าพร่ำพล่าม
เหตุต้องตาม ผลต้องมี สิ่งที่ได้
ผิดต้องแก้ แม้ต้องยาก ลำบากใด
ถูกต้องย่าง ก้าวต้องไกล ไม่วู่วาม

ล้มต้องลุก ทุกข์ต้องทน คนต้องสู้
ยืนต้องอยู่ รู้ต้องคิด ผิดต้องห้าม
ตรงต้องแปร แก้ต้องผูก ถูกต้องตาม
หักต้องดาม ถามต้องตอบ ชอบต้องลุย

คือชีวิต พยายาม ต้องตามกฎ
รูปแบบบท ก้าวเดินไป ต้องไม่ชุ่ย
เหตุการณ์จริง ใช่สมมุติ ต้องขุดคุ้ย
หากจะกรุย ทางก้าว ต้องเข้าทำ

ภ.ภาพวาด
อ.๑๓.๘.๒๕๕๖

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ

หนี้หัวใจ

~ หนี้หัวใจ ~

ฉันตั้งใจ ให้เธอ ต้องเจอฉัน

หมายหยามหยัน รักให้ ที่ใจหมาย

ตายเพราะเพ้อ เธอหมอง ต้องถึงตาย

แค้นจักหาย เบาบาง เมื่อล้างแค้น

ก่อนฉันรัก ทุ่มใจ ในวันก่อน

แสนอาวรณ์ เธอร้าง ช่างแสบแสน

แทนรักฉัน หยามหยัน การตอบแทน

จำฝังแน่น ทุกวัน ฉันยังจำ

หนี้หัวใจ สร้างไว้ ต้องใช้หนี้

ด่ำดื่มรส เจ็บมี ที่ดื่มด่ำ

ช้ำต้องเป็น เช่นกัน เหมือนฉันช้ำ

คืนเพื่อย้ำ รักหยัน ฉันขอคืน

ภ.ภาพวาด

ส.๗.๙.๒๕๕๖

แอบรักเพื่อน

~ ❤ แอบรักเพื่อน ❤ ~ 

รักนะคะ .. รักนะ อยากจะบอก

ไม่ได้หลอก .. ไม่ได้ หวังให้ชอบ

ขอสิทธิ์เพื่อน .. ขอสิทธิ์ แค่ติดTOP

อย่าให้drop .. อย่าให้ ใจเจ็บเลย

กดเบอร์โทร .. กดเบอร์ เธอทุกเช้า

ยามสายเข้า .. ยามสาย อย่าได้เฉย

คุยกันบ้าง .. คุยกัน วันคุ้นเคย

แม้ไม่เอ่ย .. แม้ไม่ ให้ใจกัน

ทนแอบรัก .. ทนแอบ อยู่แบบนี้

รู้ตัวดี .. รู้ตัว ยังมัวฝัน

แค่ได้คิด .. แค่ได้ ไมตรีนั้น

คือสุขฉัน .. คือสุข ของทุกคืน

เธออาจเมิน .. เธออาจ หวาดกลัวบ้าง

กับทุกอย่าง .. กับทุก สุขฉันยื่น

แอบเจ็บใจ .. แอบเจ็บ เก็บมากลืน

และทนฝืน .. และทน เพื่อคนดี

ภ.ภาพวาด

จ.๕.๘.๒๕๕๖

กลบทเบญจวรรณห้าสี ->ระเริงกรรม

กลบทเบญจวรรณห้าสี

->ระเริงกรรม

เหลิงหลงใหล หลายหลาก ความอยากเยอะ

จ้องจะเจอะ จับจอง กับของเขา

มีมากมาย ไม่มอง กับของเรา

มุ่งมัวเมา มักมาก ความอยากมี

พอเพียงพูด พร่ำพล่าม สิ้นความหมาย

ร่างลวดลาย หรูหรา สร้างราศี

จิตใจจริง จมจุ กับธุลี

โชว์ชั่วชี้ ชัดเช่น เป็นคนโกง

กัดกันกิน กรรมก่อ หัวต่อหาง

ทำทุกทาง ท้าทาย ผีตายโหง

คุกคามฆ่า ใครใคร ให้ลงโลง

ยูงใยโยง ย้อนยื่น คืนผู้ทำ

ชดเชยชั่ว ใช้ช้ำ อย่าร่ำร้อง

ต้อง..ตกต้อง ตามตน ผลระห่ำ

ที่ทำทุกข์ ทั่วทิศ ผิดบาปนำ

จักเจ็บจำ จนจุก ทุกข์ตามทัน

ภ.ภาพวาด

ส.๓.๘.๒๕๕๖

กลบทสารถีชักรถ->คิดถึงตอนก่อน

กลบทสารถีชักรถ->คิดถึงตอนก่อน คิดถึงตอน ก่อนเก่า เฝ้าคิดถึง วิถีซึ่งพึ่งโชค โลกวิถี ชีวีอยู่ สู้กรรม นำชีวี น้ำตานี้ ที่ขมขื่น กลืนน้ำตา หลายร้อยด่าน ผ่านพ้น คนหลายร้อย ปัญหาค่อย ทะยอยผ่าน ด่านปัญหา พึ่งพาใคร ไม่มี ที่พึ่งพา ท้าทายมา ฝ่าเข้า เราท้าทาย พลาดพลั้งเรื่อย เหนื่อยล้า คราพลาดพลั้ง จุดหมายตั้ง ยังไกล ไร้จุดหมาย ใจกายอยู่ รู้ดี มีใจกาย คิดยอมพ่าย คลายใจจาก ยากคิดยอม จนที่สุด หลุดพ้น ถึงจนที่ ถนอมเหน็บ เก็บชีวี นี้ถนอม ไม่พร้อมพรั่ง ดังคาด อาจไม่พร้อม ยังพอออม อดเอา เรายังพอ ตอนนั้นทน จนยาก จากตอนนั้น เติมต่อแรง แห่งฝัน ฉันเติมต่อ คิดท้อแท้ แต่ใจ ไม่คิดท้อ ตอนนี้หนอ ก็รู้ค่า คราตอนนี้ ......... ภ.ภาพวาด อ.๓๐.๑๐.๒๕๕๕

กลอักษรสลับ ->คิดใหม่-ทำใหม่

กลอักษรสลับ ->คิดใหม่-ทำใหม่ คิดผิดไปใช่แล้วแนวทางนั้น เหลิงเยิงฝันวันหน้าว่าทำได้ กะประมาทพลาดหมดอดเดินไป พร่ำร่ำไห้ไหล่ห่อท้อเหลือเกิน ตั้งหวังสุดจุดเด่นเน้นเป้าหมาย กะตะกายป่ายตีนปีนสู่เถิน แต่แลผลหล่นมาพาเพื่อนเมิน จะเผชิญเดินย่างอย่างไรดี จมตรมโศกโลกเงาเฝ้าเก็บกด ทรหดอดทนบนวิถี พึ่งซึ้งยิ่งสิ่งได้ไม่ได้มี เหลือเชื่อที่ชีวิตผิดจนพัง สร้างทางใหม่ไร้ทุนคุ่นคิดหนัก เริ่มเสริมหลักปักลงตรงแนวหลัง ชีวิตเมื่อเหลืออยู่สู้อีกครั้ง มีที่หวังยังต้องลองกันดู!! ......... ภ.ภาพวาด จ.๒๙.๑๐.๒๕๕๕

กลอักษรสลับ ->คว้าลม

กลอักษรสลับ ->คว้าลม


ให้ใจวางข้างเคียงเพียงเธอนั้น
เพิ่มเติมฝันวันสวยด้วยกันสอง
ปักหลักลงตรงอยู่คู่ร่วมครอง
ซึ้งหนึ่งปองของใจใช่เธอเดียว


หอบมอบหวังครั้งนี้ที่เธอหมด
หลากมากกฎบดแหลกแตกเสี่ยงเสี้ยว
เธอเผลอไผลใหม่ครองคล้องพันเกลียว
ฉันนั้นเปลี่ยวเหลียวหาคว้าเพียงลม


ลดหมดรักพักลงตรงนี้หรือ
เคยเอ่ยสื่อถือจริงกลิ้งทับถม
น้ำคำชายร้ายเหลือเชื่อแล้วตรม
จุกทุกข์ซมล้มดิ้นสิ้นชีวา


อ้อนวอนขอต่อพรหมห่มใจนี้
ขอพอทีมีรักพักเถิดหนา
ขลาดหวาดหวั่นฝันใฝ่ได้น้ำตา
เก็บเจ็บมาพาเศร้าเหงานักแล
.........

ภ.ภาพวาด
อ.๒๓.๑๐.๒๕๕๕

โศกรัก

กลบท รักร้อยรัก ->โศกรัก


โอ้ความรัก รักหลาย ทั้งชายหญิง
โอ้ความรัก รักจริง ยังทิ้งได้
โอ้ความรัก รักปลอมลอม จึงพร้อมไป
โอ้ความรัก รักใคร่ อยู่ไม่นาน


โอ้ความรัก รักลวง เพียงล่วงล้ำ
โอ้ความรัก รักช้ำ ด้วยคำหวาน
โอ้ความรัก รักแยก ใจแหลกราน
โอ้ความรัก รักสาน ชั่วผ่านคืน


โอ้ความรัก รักคล้ำ ดำสนิท
โอ้ความรัก รักแผลงฤทธิ์ ยากคิดขืน
โอ้ความรัก รักตรม ล้มทั้งยืน
โอ้ความรัก รักฝืน มีอื่นครอง


โอ้ความรัก รักข้า อาภัพโชค
โอ้ความรัก รักโศก ทั้งโลกหมอง
โอ้ความรัก รักมี ที่หมายปอง
โอ้ความรัก รักรอง จึงต้องลา


โอ้ความรัก รักวาด มาขาดวิ่น
โอ้ความรัก รักสิ้น ถูกหมิ่นค่า
โอ้ความรัก รักให้ ไร้ราคา
โอ้ความรัก รักคืนมา เป็นตราเงิน
.........

ภ.ภาพวาด
ศ.๕.๑๐.๒๕๕๕

ช่วยแนะที

กลบท สุนทรวิวาที ->ช่วยแนะที


ตายดีกว่า ท่าทางน้อง ต้องตายแน่
ต้องตายแน่ แย่เลยพี่ ตายดีกว่า
กลบทกลอน สะท้อนกล จนปัญญา
จนปัญญา ให้สับสน กลบทกลอน


วางอักษร  วอนช่วยดู หนูเริ่มมั่ว
หนูเริ่มมั่ว กับคำสร้าง วางอักษร
แถไถไป ใส่คำศัพท์ ปรับฉากตอน
ปรับฉากตอน ก่อนจะแชร์ แถไถไป


พอได้ไหม ในกลอนนี้ ที่หนูเขียน
ที่หนูเขียน อักษรใส่ พอได้ไหม
ช่วยชี้แนะ แกะเกลาหน่อย อย่าปล่อยไป
อย่าปล่อยไป ขอวอนด้วย ช่วยชี้แนะ
.........

ภ.ภาพวาด
อ.๒.๑๐.๒๕๕๕


"ห้องลองกลอน"<->>

รักอ่อนแอ

กลบท ภุมรินบินว่อน ->รักอ่อนแอ


ทบทวนใจ ให้หวาดหวั่น สัมพันธ์ลบ
เมื่อต้องจบ  ทบทวนใจ เราให้แน่
สิ่งที่เป็น ประเด็นหลัก รักอ่อนแอ
คือจุดแพ้ สิ่งที่เป็น ประเด็นใจ


สร้างฝันเคียง เพียงเราสอง ประคองฝ่า
สุข-ทุกข์พา สร้างฝันเคียง สู้เสี่ยงได้
แต่วันนี้ ต้องพลีพร้อม ยอมปล่อยไป
ถึงช้ำใน แต่วันนี้ จบที่ลา


เก็บภาพเก่า เราสองคน แต่หนหลัง
ในภวังค์ เก็บภาพเก่า เฝ้าโหยหา
ไม่มีเหลือ เยื่อสายใย ในอุรา
แม้คุณค่า ไม่มีเหลือ ให้เกื้อกูล


ต่อจากนี้ ต่างชีวิต มีสิทธิ์แล้ว
เชิญถางแผ้ว ต่อจากนี้ เริ่มที่ศูนย์
พบคนใหม่  ได้รักเติม เข้าเพิ่มพูน
ทวีคูณ พบคนใหม่ ดั่งใจเธอ


ทางเลือกฉัน นั้นอยากพอ จะขอพัก
ด้วยเหนื่อยหนัก ทางเลือกฉัน หวั่นพลั้งเผลอ
เข็ดรักมี จะชีช้ำ ทำพร่ำเพ้อ
น้ำตาเอ่อ เข็ดรักมี เจ็บนี้นาน
.........

ภ.ภาพวาด
อ.๒.๑๐.๒๕๕๕

"ห้องลองกลอน"<->>

ทุนแห่งรัก

ครอบจักรวาลข้ามดาว->ทุนแห่งรัก


หนึ่งรักฝาก จากหนึ่งใจ ให้เธอหนึ่ง
ด้วยรู้ถึง ซึ้งด้วยรัก ภักดิ์ดีด้วย
รวยขี้เหร่ หรือรวยหล่อ พ่อจน-รวย
ใจสดสวย ช่วยใจขื่น คืนเป็นใจ


เพิ่มกำลัง ทั้งเพิ่มแรง จนแกร่งเพิ่ม
ให้ได้เริ่ม เสริมให้รู้ ผู้ที่ให้
ไปสร้างฝัน ฟันไปหา ฝ่าทางไป
พบวันใหม่ ได้พบเจอ เธอรอพบ


ยิ้มเคียงกัน ปันยิ้มแบ่ง สุขแห่งยิ้ม
สบตาพริ้ม ลิ้มสบจูบ สูบรักสบ
งบทุนใจ ให้งบรัก หลักล้านงบ
มาสมทบ ซบมาอิง นิ่งนานมา
.........

ภ.ภาพวาด
ศ.๒๘.๙.๒๕๕๕


"ห้องลองกลอน"<->>

ประสบการณ์ทันเกมส์

กลบทเสือซ่อนเล็บ->ประสบการณ์ทันเกมส์
**คำที่ ๒ กับ คำที่ ๗ ซ้ำกันทุกวรรค


ตั้งหวังไว้ หมายว่า คว้าหวังถึง
เอื้อมมือดึง ไปสุด หลุดมือได้
มันเริ่มล้า พาหยุด จุดเริ่มไป
เหมือนหมดใจ ในหวัง ทั้งหมดแรง


กลับมานึก ตรึกตรอง ลองมาคิด
มีหลายสิ่ง หลงทิศ ผิดหลายแห่ง
เร่งเปลี่ยนทำ จ้ำดึง จึงเปลี่ยนแปลง
ผลการแผลง จบลง ตรงการวาง


ยอมรับพลาด ขลาดเขลา เรารับรู้
ทำนอกลู่ เหลวไหล ไปนอกข้าง
จากจะดี กลับเจื่อน เหมือนจะจาง
ทุกสิ่งอย่าง ไม่เพิ่ม เริ่มสิ่งเดิม


ขอเอาใหม่ ไขว่คว้า หาเอาอีก
ไม่เสี่ยงหลีก เร่งก้าว คราวเสี่ยงเริ่ม
ประสบการณ์ ผ่านพบ ประสบเติม
ให้รู้เสริม ฐานมั่น ทันรู้เกมส์
.........

ภ.ภาพวาด
ศ.๒๘.๙.๒๕๕๕

:+: กลบท..พยัคฆ์ข้ามห้วย :+:

:+: กลบท..พยัคฆ์ข้ามห้วย :+:

การแต่ง  :  บังคับให้ทุกวรรคมีคำซ้ำกันหนึ่งคู่ โดยมีกำหนดให้คำที่ ๓ ซ้ำกันกับคำสุดท้ายวรรค


ดังรูป...

ค่า..ราคา..ตรารัก



ใจของข้า  ว่าไป  ก็ใจข้า
ขอเถิดหนา  อย่าใกล้  ได้ไหมหนา
ความชินชา  เพราะเจ็บ  เจ็บจนชา
ช่วยเมตตา  ปลดห่วง  หน่อยดวงตา


หรืออยากฆ่า ข้าเล่า  เจ้าจงฆ่า
จะมิว่า  แม้นิด  ไม่คิดว่า
ความโศกา  นิดหน่อย  เป็นรอยกา
ยากเกินยา  ทาแผล  แม้เยียวยา


เธอกรีดผ่า  ด้วยใจ  ที่ใช้ผ่า
ถึงรักษา  ไม่มี  ที่รักษา
เพราะรักคา  ค้างตรึง  จึงค้างคา
เป็นรอยตรา  ว่ารัก  สลักหนา


คุณค่า  ราคา  หาคุณ-ค่า
เธอกลับกล้า  ผลักแปล แม้ชั่งกล้า
ตีราคา  รักให้  ไร้ราคา
จบที่ลา  พาไกล  ให้ต่างลา

.........
ภ.ภาพวาด

หากว่ามี  สิ่งใด  อะไรผิด
จงใช้สิทธิ์  วิจารย์  ในกานท์ได้
"ภาพ"เพิ่งหัด  จัดแต่ง  แบ่งคำไทย
จึงยังไม่  ชำนาญ  จะสารคำ