ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

"ขอพระองค์ทรงพระเกษมสันต์...เป็นมิ่งขวัญคนไทยทุกถิ่นฐาน...มีพระชนม์มายุยิ่งยืนนาน...พระภูบาลคุ้มเกล้าเราชาวไทย"

จินตนาการผ่านคำพร่ำอักษร..มิใช่กลอนชีวิตลิขิตเขียน..ด้วยสนุกสุขใจจึงใฝ่เพียร..หากผิดเพี้ยนติติงขอวิงวอน
---->>
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนแอบรัก แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนแอบรัก แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2562

ไม่ควร



ไม่ควร
-------------
.
ก็รู้..ว่าไม่ได้สำคัญ
ที่ผูกพันผิวเผิน..ห้ามเกินเพื่อน
เธอขีดกรอบสถานะ..คอยย้ำเตือน
ไม่อาจเลื่อนระดับกระชับใจ
.
เป็นเพียงคนผ่านมา..แค่รู้จัก
ดันเผลอรักเพ้อฝัน..เพราะหวั่นไหว
พยายามหักห้ามปรามเท่าไร
ทำไม่ได้..ใจหญิงยิ่งดึงดัน
.
มีสิทธิ์รักข้างเดียว..ช่างเปลี่ยวเหงา
มันว่างเปล่าไปหมด..โลกของฉัน
แต่ทำไม..ยังรักอยู่อย่างนั้น
ทั้งที่สานสัมพันธ์กันไม่นาน
.
สารภาพได้ไหม?..ก่อนไกลห่าง
เผื่อทุกอย่างจะดีมีอีกด้าน?
เผื่อหัวใจของเธอจะต้องการ?
เผื่อคลายความทรมานใจฉันลง?
.
---------------------------------------
สารภาพไม่ได้..ทั้งที่รู้
เพราะคนคู่คือเขาเฝ้าเสริมส่ง
ต้องหยุดหาข้ออ้างให้พะวง
ไม่ควรหลงพลาดคิดผิดคู่ใคร!!
.
ภ.ภาพวาด
.
กลอนนี้พยายามแต่งไม่ให้มีสัมผัสใน แต่ก็ดูเหมือนจะเคยตัว ผิดพลาดอย่างใดก็แนะนำกันได้นะคะ
.
ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ




วันพฤหัสบดีที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

หัวใจขี้ขลาด




~ หัวใจขี้ขลาด ~

ไม่ใช่ ไม่แคร์ เพียงแค่หวาด
ขี้ขลาด กับรัก จึงมักหนี
หลบเลี่ยง เสียงใจ นานหลายปี
ทั้งที่ ทั้งใจ มอบให้เธอ

ยกก่อ ข้ออ้าง มาสร้างเขต
หาเหตุ ยับยั้ง ไม่พลั้งเผลอ
เก็บกัก รักหลบ ยามพบเจอ
เสนอ ข้อความ ตรงข้ามใจ

ย้ำนัก ย้ำหนา คำว่า"เพื่อน"
เพื่อเตือน ตัวฉัน อย่าหวั่นไหว
ลึกอยู่ รู้สึก นึกอย่างไร
ปฏิเสธ "ไม่ใช่" หลอกใจตน

ทำร้าย ใจเขา และเราเจ็บ
ยิ่งเก็บ เหมือนกับ ยิ่งสับสน
ทุรนทุราย เหมือนว่ายวน
ส่งผล ด้านลบ กระทบเอา

ขี้ขลาด หวาดหวั่น ประจันหน้า
ไม่กล้า เปิดใจ ให้กับเขา
วางฟอร์ม ทิฐิ มิละเบา
เพียรเฝ้า หลอกตัว หลอกหัวใจ

ภ.ภาพวาด
พฤ.๒๒.๕.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจาก google.

วันศุกร์ที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2557

ฐานะเพื่อน



~ ฐานะเพื่อน ~

จะบอกรัก อย่างไร ให้เธอรู้
หากโจมจู่ เร่งเสนอ กลัวเธอหนี
จึงจำเก็บ รักซ่อน ถึงตอนนี้
จนเธอมี หญิงอื่น มายืนเคียง

ฉันหมดสิทธิ์ คิดฝัน ถึงวันหน้า
ต้องกลับมาร้องไห้ อย่างไร้เสียง
นำเสี้ยวใจ ชิ้นน้อย มาร้อยเรียง
กับสิทธิ์เพียง แค่เพื่อน ย้ำเตือนใจ

ถึงวันนี้ มีหวัง อีกครั้งเกิด
แม้เธอเปิด ประตู ที่อยู่ให้
รักที่ซ่อน ก่อนช้ำ เคยจำไกล
อยากฝันใหม่ อีกหน เธอคนเดิม

แต่ปัญหา นั้นคง ตรงไม่กล้า
ให้พูดจา เกริ่นกล่าว เรื่องราวเริ่ม
จะบอกรัก ถักทอ เพื่อต่อเติม
เกรงจักเพิ่ม รอยร้าว จนกล่าวลา

กลัวการเปลี่ยน หลังมอบ คำตอบให้
หวั่นในใจทุกหน จนมิกล้า
เธอเพิ่งร้างรักเก่า ผ่านเศร้ามา
คงเยียวยาอีกพัก กว่ารักเลือน

และท้ายสุด จุดยืน ความขื่นขม
ต้องตรอมตรม มองหน้า ฐานะเพื่อน
ไม่อาจเอ่ย เผยไป เก็บใจเตือน
เป็นเสมือนทุกคราว เราสองคน

ภ.ภาพวาด
อา.๒๖.๑.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ.

ซ่อนรักซ้อน




~ ซ่อนรักซ้อน ~

กลัวรักซ้อน จึงซ่อนรัก หักใจห่าง
ทำทุกอย่างเพื่อลี้หลบหนีหน้า
ไม่อาจจะจับจ้องเต็มสองตา
ด้วยอุราไหวหวั่นสั่นทุกคราว

กลัวรักซ่อน ซ้อนรักเกินหักห้าม
จึงรuบปรามใจตัวกลัวอื้อฉาว
ไม่อยากเป็นสาเหตุแห่งเรื่องราว
กับข่าวฉาวอึงอื้อใครลือกัน

ซ่อนรักซ้อน ซ่อนไว้แต่ในอก
น้ำตาตกข้างในแค่ไหวหวั่น
แต่หากเผยรักซ้อนไม่ซ่อนมัน
จักจาบัลย์จนจุกทุกข์ทวี

ภ.ภาพวาด
พ.๑๕.๑๒.๒๕๕๖

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ.

วันอาทิตย์ที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556

ปรารถนาดี ไม่มีรัก




~ ปรารถนาดี ไม่มีรัก ~

ฉันใช่ไหม ในใจ(เธอ) ใช่หรือเปล่า?
ระหว่างเรา คือรักแท้ ใชแนไหม?
ตอบสักคำ ย้ำมา ถ้ามีใจ!
ก่อนเวลาจากไกลใกล้ล่วงเลย!

สุดท้ายแล้ว อยากฟัง ครั้งสุดท้าย
ก่อนจะสาย สิ้นชีพ โปรดรีบเผย
ลมหายใจ โรยรา ล้านักเอย
หรือไม่เคย รักกัน ตอบฉันที!!!

ตลอดมานั้นคงแค่สงสาร
กับสังขารที่เห็นเป็นวิถี
คำว่ารักจริงแท้ แค่ไมตรี
เพียงปรานีเท่านั้น ฉันได้มา

จริงจริงนั้นฉันรู้อยู่ตลอด
แต่กลับกอดรักนั้นด้วยฝันว่า
สักวันหนึ่งลิขิตขีดชะตา
ในอุราเธอเบี่ยงอาจเอียงเอน

ขอบคุณมากจากใจ ให้ฉันรัก
ขอบคุณนักการแสดงที่แกล้งเล่น
ขอบคุณความปรารถนาดีที่มุ่งเน้น
ขอบคุณนะความชัดเจน เช่นไมตรี

ภ.ภาพวาด
ศ.๒๗.๙.๒๕๕๖

แอบรักเพื่อน




~ ❤ แอบรักเพื่อน ❤ ~ 

รักนะคะ .. รักนะ อยากจะบอก
ไม่ได้หลอก .. ไม่ได้ หวังให้ชอบ
ขอสิทธิ์เพื่อน .. ขอสิทธิ์ แค่ติดTOP
อย่าให้drop .. อย่าให้ ใจเจ็บเลย

กดเบอร์โทร .. กดเบอร์ เธอทุกเช้า
ยามสายเข้า .. ยามสาย อย่าได้เฉย
คุยกันบ้าง .. คุยกัน วันคุ้นเคย
แม้ไม่เอ่ย .. แม้ไม่ ให้ใจกัน

ทนแอบรัก .. ทนแอบ อยู่แบบนี้
รู้ตัวดี .. รู้ตัว ยังมัวฝัน
แค่ได้คิด .. แค่ได้ ไมตรีนั้น
คือสุขฉัน .. คือสุข ของทุกคืน

เธออาจเมิน .. เธออาจ หวาดกลัวบ้าง
กับทุกอย่าง .. กับทุก สุขฉันยื่น
แอบเจ็บใจ .. แอบเจ็บ เก็บมากลืน
และทนฝืน .. และทน เพื่อคนดี

ภ.ภาพวาด
จ.๕.๘.๒๕๕๖

วันศุกร์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2556

หมดสิทธิ์จอง




~ หมดสิทธิ์จอง ~


เอื้อมสุดมือหมายว่า คว้าใจรัก
ต้องชะงัก ค้างไว้อย่างไหวหวั่น
ทันทีที่เห็นเงาเขาคนนั้น
ระยะทางสั้นสั้นพลันห่างไกล

หมดแล้วสิทธิ์จับจองครอบครองรัก
จำต้องชักมือนั้นอย่างสั่นไหว
กลืนสะอื้นขื่นขมข่มฤทัย
ลานะใจคนดีมีเขาจอง

วาสนาครานี้มีไม่มาก
รักจึงพรากใจฉันบั่นเป็นสอง
เคยคิดไว้ในครึ่งซึ่งหมายปอง
เธอจะเป็นเจ้าของครองผู้เดียว

และบัดนี้ใจที่แบ่งมันแหว่งวิ่น
ถูกตัดสินพ่ายแพ้แลโดดเดี่ยว
ต้องรักษาทีละน้อยคอยยาเยียว
เพื่อให้เสี้ยวใจสมานกันอย่างเคย
.........

ภ.ภาพวาด
จ.๒๒.๔.๒๕๕๖

วันอังคารที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2556

เธอเป็นชายในฝัน





~ เธอเป็นชายในฝัน ~

เทพบุตรจุติ..นี้แน่แท้
เพียงได้แลเพ่งพักตร์ถึงกับฝัน
อยากจะแนบแอบอุ่นคุ้นสัมพันธ์
ให้ทุกวันมีรักคอยถักทอ

ทั้งคิ้วคางตาคมทรงผมดก
ใจหญิงตกภวังค์หวังร่วมหอ
อีกสำเนียงเสียงทุ้มนุ่มในคอ
จึงยิ่งก่อเสน่ห์เท่ห์ซะจริง

เธอเป็นชายในฝัน..ฉันโหยหา
อยากจ้องตาสื่อใจในทุกสิ่ง
อยากจะยึดเป็นหลักเพื่อพักพิง
ขอแอบอิงทั้งชีวิตอุทิศใจ

แม้เธอมีใจตรงรักคงมั่น
ช่วยตอบรับรักฉันร่วมฝันใฝ่
เคียงประครองสองคนบนทางไกล
เชื่อฤทัยเป็นหนึ่งเดียวเข้าเกี่ยวดอง
.........

ภ.ภาพวาด
ส.๑๖.๒.๒๕๕๖

วันจันทร์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2555

ภาพหลอน..พาอ่อนไหว


ภาพหลอน..พาอ่อนไหว



แค่เพียงพบเพื่อผ่านฤาหาญกล้า
ให้เธอมาเคียงคู่สู่วิถี
โชคชะตากลั่นแกล้งแสร้งทำที
นำฉันนี้เจอะเธอแล้วเผลอใจ


เพียงมินานวารวันก็ผันเคลื่อน
ทุกอย่างเหมือนภาพหลอนพาอ่อนไหว
พึ่งวูบวาบซาบซ่านแล้วผ่านไป
รอยอาลัยตกค้างท่ามกลางทรวง


เจ็บแปลบแปลบแสบศัลย์มันตกผลึก
ในส่วนลึกสุดช้ำน้ำตาร่วง
มิใช่รักที่เจอเธอหลอกลวง
แต่คือช่วงห้วงพิษสะกิดรอย
.........

ภ.ภาพวาด

วันเสาร์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2554

ฝันสลาย






ฝันสลาย



ฝันสลายตายซากยากชุบขึ้น
รู้สึกมึนอ่อนเปลี้ยเพลียสังขาร
วาดรักหรูคู่ครองจองไว้นาน
มิทันสานก็จบติดลบใจ


สองเราต่างอย่างมากยากครองคู่
พิจารณาดู..รู้ไม่ได้
เหมือนเส้นบางพรางใจของใจไว้
พอฝืนใกล้..ไกลอีกเดินหลีกทาง


หรือพรหมท่านนั้นปิดลิขิดรัก
ให้อกหักก่อนที่มีคู่ข้าง
หรือสัจจะวาจาเราว่าวาง
ที่ถูกสร้างขึ้นกั้นฉันกับเธอ
.........

ภ.ภาพวาด


วันอังคารที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2554

ไม่ทันรัก





ไม่ทันรัก


แค่หัวใจไหวหวั่นไม่ทันรัก
ก็อกหักแล้วเราเศร้าจนได้
ผิดสัจจะละวางเรื่องทางใจ
เป็นผลให้เทพองค์ทรงลงทัณฑ์


ทั้งที่ย้ำคำอยู่อย่ารู้สึก
สร้างผลึกเกาะแก่งกำแพงกั้น
แต่แล้วไยใจจึงถึงดื้อรั้น
เฝ้าวาดฝันเขาคู่อยู่นมนาน


แอบคิดลึกนึกไกลใจพร่ำเพ้อ
หลงละเมอหมายมั่นกับฝันหวาน
เขาทำดีด้วยนิดคิดเกินการณ์
ใจแหลกลาญ..แต่(ยัง)ไม่เริ่ม เพราะเคลิ้มไป
.........

ภ.ภาพวาด



วันอาทิตย์ที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

อย่าให้คิดไปเอง











..อย่าให้คิดไปเอง..



พี่แสดงทำให้เข้าใจผิด
ก่อนถือสิทธิ์ไหวอ่อน..วอนกระตุ้น
เผยให้รู้สักหน่อยคอยการุณ
เพียงค้ำจุนน้องสาวให้ก้าวเอง


ใช่ที่ทำนำสื่อคือทายทัก
เป็นความรักดั่งใจหมายรีบเร่ง
สิ่งดีดีพี่ยื่นความครื้นเครง
ขอช่วยเปล่งย้ำมาว่าดังดัง


อย่าให้หลงคิดไกลไปกว่านี้
มันเกินที่จะหยุดสิ้นสุดหวัง
หากรักแล้วถอนมา..กว่าประทัง
คงได้หลั่งร่ำไห้หลายเพลา

.........
ภ.ภาพวาด



วันพฤหัสบดีที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2554

♪ ย้ำกับใจอย่าเผยอ








.. ♪ ย้ำกับใจอย่าเผยอ ..



ย้ำกับใจไว้ว่าอย่าเผลอจิต
ไม่มีสิทธิ์ชิดใกล้ให้ใจเผลอ
เพราะต่างคนหนทางต่างใจเออ
เราไม่ควรคู่เธออย่าเผลอใจ


ย้ำกับตัวย้ำกับใจไว้อย่าหวั่น
เราไม่ควรคู่กันอย่าหวั่นไหว
ย้ำกับจิตคิดวาดอย่าอาจไป
หากช้ำในขึ้นมาอุราตรม


ย้ำและย้ำกับใจไว้เสมอ
ว่าตัวเธอมีคู่อยู่สุขสม
อย่าเผยอหัวใจใคร่จะชม
ความขื่นขมรออยู่ใจรู้ดี


เขามีคู่ชู้ชื่นยืนเคียงข้าง
อย่าคิดสร้างรักสามเศร้าเข้าแทนที่
เจ็บเพียงเราเท่านั้นนั่นแหละดี
เป็นจุดสุดหยุดที่ดีนักเอย.

.........

ภ.ภาพวาด


วันพุธที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2553

รักเธอ..เป็นวันสุดท้าย



รักเธอเป็น  วันสุดท้าย  หมายครองคู่
ด้วยเพราะรู้  ผู้ครองใจ  ไม่ใช่ฉัน
ขอวันนี้  นาทีนี้  เราามีกัน
สานสัมพันธ์  วันสุดท้าย  ได้ครอบครอง


เก็บเวลา  นาที  มีเธอข้าง
ไว้เป็นทาง  สร้างฝัน  ในวันหมอง
เพียงวันเดียว  เกี่ยวเก็บมา  นาทีทอง
แม้ต้องนอง  น้ำตา  เพื่อลาไกล


ขอรักเธอ  วันสุดท้าย  และท้ายสุด
ถึงแม้จุด  หยุดรัก  จักหวั่นไหว
ฉันยินยอม  พร้อมยื่น  คืนเธอไป
เพื่อมอบให้  กับเขา  เจ้าของจริง

ภาพวาด

วันอาทิตย์ที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2553

เพื่อนคำคอ



คำว่าเพื่อน  ค้ำคอ  เป็นตอแหลม
ยากเสียบแซม  เติมทุน  หนุนรักได้
เพียงแค่ข้าง  อย่างนี้  ที่ใกล้ไกล
และหวังให้  เธอสุข  ทุกวันวาน

เป็นได้เพียง  แค่นี้  นี่แหละหนอ
ไม่อาจทอ  ต่อเติม  เพิ่มความหวาน
จึงยินดี  ถอนรัก  ภักดวงมานต์
ให้เวลา  เลยผ่าน  ผสานทรวง

ภาพวาด

เผชิญช้ำ..คำว่าเพื่อน




เมื่อรู้ตัว  ว่ารักนี้  ที่มีนั้น
เป็นเพียงความ  คิดฉัน  ยามหวั่นไหว
ไม่อาจจะ  เติมต่อ  ทอสายใย
จึงตัดใจ  ตัดรัก  แล้วหักลา


ไม่อาจอยู่  คู่ดอก  เหมือนหลอกตน
ไม่อาจทน  ให้คนหยาม  ประนามว่า
ไม่อาจเจ็บ  ต่อไปแล้ว  แก้วจินดา
ไม่อาจกล้า  หาญหัก  เพื่อรักเรา


ขอจบลง  ตรงนี้   ลาทีหนอ
คนมอซอ  ขอห่าง  หลีกทางเขา
ไม่อาจแม้  เห็นแก่ตัว  หลงมัวเมา
จึงตัดใจ  ให้รักเรา  เป็นเงามน

ภาพวาด
13/6/53

วันเสาร์ที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2553

แอบสุข


แอบซุกซ่อน  เธอไว้  ในหัวใจ
แอบมอบให้  ทุกสิ่ง  พี่มิ่งขวัญ
แอบมองตา  คราเรา  เข้าใกล้กัน
แอบสุขสันต์  วันที่  พี่ยิ้มมา

ได้เพียงแอบ  แอบซ่อนไว้  ใจยังเกรง
มิกล้าเร่ง  กลัวไกล  ให้เหว่ว้า
ได้เพียงแอบ  แอบรัก  ภักใจหนา
ถูกตีตรา  ว่าโง่เง่า  เราก้ยอม

ภาพวาด
10/1/53

วันศุกร์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2553

แอบเพ้อ



แอบรัก  ภักใจ  ซ่อนไว้สุด
ตรงจุด  ขุดเจาะ  เปราะอ่อนไหว
แอบฝัน  ฉันเพ้อ  ละเมอไป
ถึงใคร  ในฝัน  คนนั้นแล

แอบหวง  ห่วงอยู่  ดูห่างห่าง
ให้ว้าง  กลางใจ  หทัยแท้
แอบมอง  จ้องตา  อุราแคร์
ไม่แปร  แม้รู้  มิคู่เธอ

แอบเพียง  เคียงข้าง  ในทางจิต
หมดสิทธิ์  คิดครอง  ปองใจเผลอ
แอบหวัง  ทั้งที่  ไม่มีเจอ
ชะเง้อ  เก้อรอ  ก็พอใจ

ภาพวาด
28/12/52

วันศุกร์ที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

อย่ามัวแอบรัก



อย่ามัวแอบ  แนบไจ  ไว้ในมุม
เมื่อเกินการ  ควบคุม  กลุ้มใจเพ้อ
เธออาจทน  ไม่ไหว  ได้นะเกลอ
ทางที่ดี  เสนอเผย  เอ่ยออกไป

ถ้าใจตรง  คงได้ปอง  ครองเป็นคู่
ไม่หดหู  ทรวงมั่น  จนหวั่นไหว
พูดไปเลย  เอ่ยไปเลย  เอ๋ยหัวใจ
หากหทัย  มีตรงกัน  ได้พันเกลียว

หากไม่ตรง  คงได้เหน็บ  เจ็บแต่แรก
เหมือนเสี้ยนแทรก  เข้าผิว  สยิวเสียว
แต่มิเจ็บ  เข้าถึงทรวง  ดวงใจเดียว
อาจเปล่าเปลี่ยว  เพียงน้อย  ในรอยใจ

ภาพวาด
10/12/52

วันอังคารที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2553

ในส่วนหนึ่ง



ถึงแม้เป็น  เพื่อนใจ  ไม่ได้แน่
แต่ขอแค่  เป็นเพื่อนคู่  อยู่เคียงพี่
เพียงตำแหน่ง  แห่งนั้น  นั่นมันมี
คนที่ดี  กว่าฉัน  ฉันก็ยอม


ยอมเป็นเพื่อน  เพื่อนใจ  ในความฝัน
ได้สุขสันต์  หรรษา  อุราพร้อม
แม้ความจริง  เป็นเพื่อนก้าว  เราก็ยอม
ขอขวัญจอม  เพื่อนเกลอ  เธอใกล้กาย


ทนไม่ได้  หากต้องไกล  ไม่เห็นหน้า
เปรียบดั่งว่า  อุราดวง  โดนจวงหาย
ตัวกับใจ  ไกลกัน  มันก็ตาย
ชีพสลาย  กลายเป็นผี  ที่พงไพร


จึงขอคู่  อยู่กับใจ  ให้ใกล้กัน
เพียงเท่านั้น  ฉันก็มี  ชีวีใส
ไม่จำเป็น  ต้องครอง  ทั้งห้วใจ
เพียงแค่ได้  ในส่วนหนึ่ง  ซึ่งก็พอ

ภาพวาด
25/10/52