ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

"ขอพระองค์ทรงพระเกษมสันต์...เป็นมิ่งขวัญคนไทยทุกถิ่นฐาน...มีพระชนม์มายุยิ่งยืนนาน...พระภูบาลคุ้มเกล้าเราชาวไทย"

จินตนาการผ่านคำพร่ำอักษร..มิใช่กลอนชีวิตลิขิตเขียน..ด้วยสนุกสุขใจจึงใฝ่เพียร..หากผิดเพี้ยนติติงขอวิงวอน
---->>
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนเพื่อชาติ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอนเพื่อชาติ แสดงบทความทั้งหมด

วันพฤหัสบดีที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

ดูมัน




~ ดูมัน ~

ดูมันฟัดกัดกันอย่างหรรษา
นั่งตากแอร์โชว์หราวางท่าใหญ่
พอครบเดือนรับเงินแสนเพลินใจ
สุขกว่าไหนราชการผลาญอย่างเดียว

เสียเงินจ้างมันมาฟัดกัดให้เห็น
หลากประเด็นโต้น้ำลายอยู่หลายเที่ยว
แข่งกันขุดชั่วแฉ แหม!!เก่งเชียว
ผลัดกันเลี้ยวเป็นปีกเลี่ยงหลีกเอา

ไอ้ที่ว่าจะจนมุมลงหลุมฝัง
อย่าได้หวังจะเห็นยอมเป็นเป้า
มันแถไถ หลายคดีที่เป็นเงา
จนพวกเราลืมหลง..จงย้อนดู

มันคือเกมส์การโกงโยงทุกฝ่าย
พร้อมส่วยรับส่วยจ่ายหลายอย่างอยู่
สร้างปัญหามาขัดเป็นศัตรู
อย่างมันรู้เกมส์กันประชันชิง
.........

ภ.ภาพวาด
ส.๖.๔.๒๕๕๖

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ.

วันศุกร์ที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2557

สู้




~ สู้ ~

สู้ด้วยใจทุกเมื่อเพื่อแผ่นดิน
สู้กับพวกกังฉินกินชิบหาย
สู้กับพวกอธรรมที่กล้ำกลาย
สู้กับเงินร้อนร้ายให้พ่ายพัง

สู้ด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้
สู้เพื่ออยู่เป็นชาติไทยดังใจหวัง
สู้เพื่อลูกหลานเหลนเป็นพลัง
สู้เพื่อตั้งประชาธิปไตยให้เที่ยงธรรม

ภ.ภาพวาด
จ.๙.๑๒.๒๕๕๖

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ.

วันศุกร์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2556

เพราะคนไทย..ทำคนไทย




~ เพราะคนไทย..ทำคนไทย ~


ประเทศไทย ถูกกระทำ ถูกย่ำเหยียบ
ถูกเอาเปรียบ ผลประโยชน์ อย่างโหดเหี้ยม
ถูกทำลาย วัฒนธรรม ทุกธรรมเนียม
ถูกเล่ห์เหลี่ยม ความกระหาย ทำร้ายเอา

ก็คนไทย เราเอง ข่มเหงชาติ
เข่นพิฆาตศาสนาอย่างน่าเศร้า
หลงลาภยศ เงินตรา พามัวเมา
แบ่งรากเหง้า แบ่งสี ตีกันพัง

เพราะคนไทย ยกย่อง แต่ของนอก
สิ่งที่บอก ความเป็นไทย ได้ล้าหลัง
บัตรคอนเสิร์ต บอยแบนด์ แฟนมากจัง
แต่โขนวัง ลำตัด,ฉ่อย คอยวันลืม

หากผู้ใด อนุรักษ์ มักโดนว่า
ถูกตราหน้า เชยยิ่ง สิ่งที่ปลื้ม
ต้องต่างชาติ ที่เอา เขามายืม
จึงด่ำดื่ม ถึงฟังไป ไม่รู้ความ

และก็เพราะ คนไทย ใช่ไหมเล่า
ที่โกงเอา สมบัติไทย ไปล้นหลาม
ไม่เคยลดไม่เคยละตะกละตะกลาม
ประสาทราม ประสาไทย ทำไทยลง!!
.........

ภ.ภาพวาด
อ.๑๑.๖.๒๕๕๖

วันพฤหัสบดีที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2556

พระสุพรรณกัลยา





~ พระสุพรรณกัลยา ~


จะพิศพักตร์ งามนัก วงพักตร์พริ้ม
สองปรางอิ่ม กลิ่นนวล ช่างชวนหอม
ผิวเนื้อนาง งามสม น่าดมดอม
ขวัญเจ้าจอม นามสุพรรณกัลยา

คือนารีพี่นางพระนเรศ
ทุกขอบเขตแดนไทยในทิศา
ต่างรู้ซึ้งถึงประวัติความเป็นมา
ที่พระองค์ต้องไคลคลาจากบ้านเมือง

ทรงเป็นองค์ประกัน ณ หงสา
ด้วยพม่า ได้เหตุเข้าหาเรื่อง
พระมหาธรรมราชาทรงขัดเคือง
พระมหินทร์กระด้างกระเดื่องลักเมียตน

จึงยืมมือบุเรงนองตั้งกองทัพ
ฝ่ายมหินทร์ก็รุกรับกับเป็นผล
สู้รบกันล่วงกาลที่ผ่านพ้น
พอใกล้ช่วงน้ำหลากล้นเริ่มจนทาง

ฝ่ายพม่าให้จักรีแสร้งหนีทัพ
เข้ามาสับโยกย้ายอยู่หลายอย่าง
พอสบช่วงโอกาสมีที่ได้วาง
เปิดประตู..พม่าย่างสู่กลางกรุง

บุเรงนองกล่าวขอพระสุพรรณฯ
ไปเป็นองค์ประกันในวันพรุ่ง
พระมหาธรรมฯยากขัดจัดบำรุง
นางจึงมุ่งสู่พม่าหงสาวดี

เพียงเวลาไม่นานได้ผ่านล่วง
นางครองดวงใจกษัตริย์ด้วยศักดิ์ศรี
จึงออกโอษฐ์ต่อพระสวามี
ให้ปรานีปล่อยนเรศสู่โยธยา

เมื่อนเรศกลับกรุงได้ในอีกหน
จึงสั่งสมกำลังพลจนแกร่งกล้า
หมายจะกู้เอกราชคืนกลับมา
เคลื่อนโยธาสู้กับพม่ามอญ

แต่ไม่ทันจะชิงตัวพระสุพรรณฯ
เหตุเพราะนันทบุเรงเร่งฆ่าก่อน
พระนางต้องถูกประหารจนรานรอน
พร้อมลูกอ่อนในอกตายตกตาม

คือนารีวีรชนอีกคนหนึ่ง
เป็นผู้ซึ่งช่วยเราเหล่าสยาม
คืนกลับสู่เอกราชอันเรืองนาม
พ้นจากความเป็นเมืองขึ้นของศัตรู
.........

ภ.ภาพวาด
อา.๒๔.๒.๒๕๕๖

วันพุธที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2555

ข้าราชการ






ข้าราชการ



สส.แจกเงินซื้อขอชื่อเสียง
เป็นทุนเสี่ยง ลงแรง ตำแหน่งอยู่
เพื่อวันหน้าถ้าได้ใครอุ่มชู
ก็เก็บกู้เอาคืนกลับไม่นับเลย


การหว่านพืชหวังผลกับคนนี้
มันมักมีทั่วอยู่ดูเปิดเผย
ข้าราชการบ้านเมืองเรื่องคุ้นเคย
กินกันเฉยสูบกันตุงจนพุงกาง


ทั้งตำรวจกวดขันฟันกันเรียบ
มีเงินเพียบแจกอีหนูดูซะบ้าง
อบต. อบจ. ก็ไม่วาง
กินเป็นหางอย่างที่ทราบบาปไม่กลัว


ทำถนน ขนงบทบเป็นเข่ง
บอกจะเร่งทำให้ดีไม่มีมั่ว
แต่ผลออกบอกสิ้นกินเรียงตัว
งบไหลรั่วเหลือถนนแค่คนเดิน

.........
ภ.ภาพวาด

วันจันทร์ที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2554

ใต้ร่มฉัตร








ใต้ร่มฉัตร



ประเทศไทยใต้ร่มฉัตรกษัตรา
ด้วยพระบารมีป้องคุ้มครองเกล้า
ดูสุขทุกข์ภัยให้ปวงเรา
มิดูเบาทวยราษฎร์ชาติสำราญ


ขอพระองค์จงพระเกษมสันต์
เป็นมิ่งขวัญทั่วแคว้นแดนสถาน
มีพระชนม์มายุยิ่งยืนนาน
ประนมกรกราบกรานผ่านร้อยกรอง

ขอพระองค์จงทรงพระเจริญ
.........

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ

ข้าพระพุท
เจ้า ภ.ภาพวาด (นามปากกา)
                                                                          



วันศุกร์ที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

พระดำริปี 2538





พระดำริ ปี2538
ต้องคอยดู  อยู่ทน  ผจญน้ำ
อีกกี่ค่ำ-คืนนี่คุณพี่ ขา
ความทุกข์ยากมากมายมิคลายพา
ชักอ่อนล้าแล้วเธอ..ฉันเจอภัย


กระบวนการผันน้ำทำสะเปะ
ดูจะเละเสียหมดใช้กฎไหน?
บอก"เอาอยู่"  รู้ซึ้ง ครึ่งเข่าไง
คาดการณ์ได้แม่นนัก  ยิ่งหนักเลย


พระดำริพ่อหลวงของปวงราษฎร์
นำกลับมาช่วยชาติประกาศเผย
สิ่งดีดีพ่อชี้นำ..ก่อนทำ..เคย
อย่ามัวเฉยจนประชาน้ำตานอง

ภ.ภาพวาด


วันพุธที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

ปอดหรือคะ?





ปอดหรือคะ?


เอาหัวโขน  โยนให้  ไยจึงรับ
มาสวมทับ  จัดท่า  ว่ากล้าแกร่ง
เป็นผู้ที่  ชี้ทาง  วางแสดง
จนพลิกแพลง  ชาติปั่น  อย่างมันมือ


มากคำพูด  พิสูจน์ชัด  ตวัดลิ้น
ยังมิสิ้น  กลิ่นคำ  นำออกสื่อ
ผลเฉลย  เผยให้  สิ่งได้คือ-
เพียงการยื้อ  เวลา  แล้วพาจม


พ่นวาจา  ว่าดะ  ไม่ละเว้น
หมายจะเน้น  โยนผิด  ใช้สิทธิ์ข่ม
ผู้ลำบาก  ตรากตรำ  ไร้คำชม
ถูกทับถม  ให้ด้วย  น่าน้อยใจ


มือไม่พาย  ไยเล่า  เอาเท้าลาก
มากถางถาก  อย่างนี้  มีที่ไหน
คนที่ทำ  อำนวย  ช่วยกู้ภัย
มาพูดให้  ไร้ค่า --> หมาหรือคน


ห้ามวิจารณ์  ห้ามสอด..ปอดหรือคะ?
เมื่อคิดจะขึ้นฐาน...วานช่วยสน
คำแนะนำ  ช่ำชอง  มองคิดค้น
อย่ายึดตน  ตั้งตัว  มัวหลงทาง


แม้เข้ามา  ด้วยจิต  คิดล้างแค้น
ตามซึ่งแผนการใหญ่  ใจบาดหมาง
ช่วยยุติสักหน่อย  ปล่อยละวาง
ทำทุกอย่างเพื่อประชา  อย่ามัวโกย
.........
ภ.ภาพวาด

วันจันทร์ที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

♫ มีชีวิต..มีสิทธิ์เลือก







♫  มีชีวิต..มีสิทธิ์เลือก




ไม่ขอเป็นคนดีที่ถูกหยาม
เพื่อทำตามความต้องการของใครอื่น
จะเป็นฉันคนนี้ที่หยัดยืน
ไม่ทนฝืน..กลืนกล้ำ..ช้ำเพื่อใคร


มีชีวิตสิทธิ์เลือก..ใช่เปลือกหุ้ม
อย่ามากุมคุมขังคิดสั่งได้
คนคือคนหนทางย่อมต่างไป
วอนคิดใหม่ให้เกียรติอย่าเหยียดกัน

..........
ภ.ภาพวาด


วันจันทร์ที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

◊ เกิดอะไรกับไทย









◊ เกิดอะไรกับไทย


เกิดอะไร  กับไทย  ในวันนี้
ทั้งแบ่งสี  แบ่งฝ่าย  กันหลายด้าน
มีศึกนอก  ศึกใน  ให้ร้าวราน
จะพ้นผ่าน  เหตุการณ์ไป  อย่างไรกัน



ฟังข่าวเช้า  ข่าวค่ำ  ทำสลด
ฤาเป็นกฎกรรมมี  ที่ขีดขั้น
หลายสิ่งผ่าน  นานปี  ที่เป็นนั้น
คอยทอนบั่น  ความมั่นคง  ลงมากมาย



สามจังหวัด  ชายแดนใต้  ในแรกเริ่ม
แล้วก็เพิ่ม  ศึกใน  ให้ใจหาย
ประทวงมี  สีแดงเหลือง  เรื่องเลวร้าย
อีกแบ่งเขต  เหตุยิงตาย  แถบชายแดน



หลายสิ่งอย่าง  ต่างประดา  เข้าถาโถม
มุ่งจู่โจม  โหมทำลาย  ได้แสบแสน
ความสงบ  เคยชิน  ยังถิ่นแดน
กลับเข้าแทน  เสียงกระสุน  ให้วุ่นวาย



เศรษฐกิจป่วย  การเมืองป่วน  ล้วนเกิดนี้
ต่างเข้าจี้  ถี่ยิบ  .......(เซ็นเชอร์ค่ะ คำนี้ไม่ผ่าน อิอิ)
เกิดอะไร  กับไทยเรา  เล่ากันนาย...?..
ถึงได้มี  เรื่องร้าย  มากมายจัง

.........
ภาพวาด

วันพุธที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2553

บัดนี้ไทย...ยังเป็นทาส


บัดนี้..พ้น  ชนชั้น  ที่กั้นขวาง
บัดนี้..ต่าง  ทางไป  ในวิถี
บัดนี้..เหลื่อม  เสื่อมถอย  เข้ารอยมี
บัดนี้..ที่  ชีวีคน  เข้าชนเดิม

ไทย..นี้เอย  ที่เคยพ้น  ชนชั้นกั้น
ไทย..นี้พลัน  เข้าที่  ไม่มีเสริม
ไทย..นี้ทำ  ย่ำตน  เพราะคนเติม
ไทย..นี้เริ่ม  เป็นทาสเขา  เข้าอีครา

ยัง..กิน-ใช้  ใช้-กิน  ในถิ่นนอก
ยัง..ยังเที่ยวออก  นอกไกล  ให้รู้ว่า
ยัง..เป็นงี้  ที่เป็น  เช่นเป็นมา
ยัง..เป็นข้า  เขาต่อ  และต่อไป

ทาส..แบ่งชน   พ้นมา  จากคราก่อน
ทาส..จะย้อน  ศรคืน  ขื่น  กว่าไหน
ทาส..ต่างชาติ  ต่างเง่า  ต่างเผาไทย
ทาส..นี้ไซร้  ให้เห็น..เป็นเพราะเรา

ภาพวาด

แผ่นดินพ่อ แผ่นดินแม่






แผ่นดินพ่อ  แผ่นดินแม่  แต่ยุคเก่า
ท่านแลกเอา  ด้วยชีวิต  จงคิดบ้าง
จับมีดดาบ  ปราบศัตรู  สู้ถางทาง
เพื่อทุกอย่าง  คงงดงาม  ความเป็นไทย


ท่านกอบกู้  สู้ทน  จนสำเร็จ
แม้เหนื่อยเหน็ด  ยอมพลี  ชีวีให้
เพื่อลูกหลาน  รุ่นหลัง  ยังคงไว้
เอกราช  ประชาธิปไตย  ของไทยเรา


ถือกำเนิด  เกิดยืน  บนผืนดิน
อย่าสร้างคราบ  ราคิน  หมิ่นองค์เจ้าฯ
จะคริสต์-พุทธ  มุสลิม  ถิ่นลำเนา
จงรู้เง่า  รากรก  ที่ปกครอง


แผ่นดินพ่อ  แผ่นดินแม่  แผ่ไพรศาล
เป็นรากฐาน  ที่มั่น  อันผุดผ่อง
เป็นขวานไทย  ในแคว้น  แดนถิ่นทอง
เป็นเพื่อนพ้อง  น้องพี่  ที่มีกัน





ภาพวาด

วันอาทิตย์ที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2553

เลือดต่างสี หรือ ฤดีคิดแสลง



ครวญคิด  ครวญใคร่  ในเรื่องสี
เหลืองนี้  แดงนั้น  มันต่างไหม
สรุป  จุดมี  ที่ว่าไว้
คือไม่  ต่างแม้  แต่นิดเดียว


เป็นคน  บนถิ่น  แผ่นดินผืน
ต่างยืน  สู้ไป  ไม่เปล่าเปลี่ยว
มีองค์  กษัตรา  ผู้ยาเยียว
ยึดเหนี่ยว  เกลียวกลม  สมเป็นไทย


แต่เพราะ  เหตุใด  อะไรหนา
จึงมา  ฆ่าฟัน  ให้หวั่นไหว
สิ้นสุข  ทุกข์ถม  ให้ตรมใจ
เพียงเพราะ  คนไกล  หรือไงกัน


โอ้ไทย  ฆ่าไทย  ในวันนี้
ย่ำยี  บีฑา  พาโศกศัลย์
เพราะสี    มีต่าง  วางขอบชั้น
แดนกั้น  งั้นฤา  หรือคนไทย



ภาพวาด

วันศุกร์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2553

ร่วมด้วย



มาร่วมด้วย  ช่วยสร้างถิ่น  แผ่นดินไทย
ให้คงไว้  ไม่สลาย  จนกลายหมอง
สมัครสมาน  สามัคคี  มีใจครอง
ร่วมปกป้อง  แผ่นดินไทย  ให้ คงยืน

ชาติไทยเรา  เราควรต้อง  มาป้องกัน
อย่าให้มัน  อี-ไอ  ใครกินกลืน
ร่วมแรงใจ  ร่วมแรงจิต  พิชิตคืน
ให้ไทยฟื้น  คงเป็นไทย  ไม่เสื่อมคลาย

ภาพวาด
28/12/52

วันอาทิตย์ที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2553

กำดาบอาบเลือด




น้องเป็นหญิง มิเชี่ยวชาญ ในการศึก
แต่ขอฮึก ฝึกปรือ ฝีมือไว้
หากวันหนึ่ง ซึ่งวันนั้น มันต้องใช้
ฉันจะได้ ช่วยพี่ นี้ด้วยคน


จะออกรบ ปรบมือ ถือเข่นฆ่า
เป็นหญิงกล้า ท้าไป ไม่ถอยล่น
จะถือดาบ ปราบศัตรู ทุกผู้คน
แม้ว่าผล ตนต้องตาย วายชีวา


ขอกำดาบ อาบเลือด เชือดฆ่าศึก
เสียบ.แทง.ลึก นึกสู้ กูจะฆ่า
เพราะพวกมัน นั้นเล่า เผ่าพม่า
บังอาจกล้า มากระทำ ย่ำยีไทย

ภาพวาด

10/10/52

วันอาทิตย์ที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2553

ขอพระองค์จงหายประชวน




ยกมือ พนมกราบ
ลงทับทาบ แผ่นหินผา
ขอองค์ ทรงศักดา
ช่วยนำพา พ่อพ้นภัย


โรคา นานับร้อย
จงพ่ายถอย อย่ากลายใกล้
พ่อหลวง ของปวงไทย
จงหายไข้ ในบัดดล

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ

ภาพวาด

วันศุกร์ที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2553

คนเลวเลว



พวกแกรนนำ คำปลิ้น สิ้นสองแฉก
จะปลดแอก แหกกรง ที่คงขัง
ปล่อยสัตว์เฉื่อย เลื้อยคลาน ผลาญรวงรัง
..ขอให้พัง ทั้ง-สิ้นฤทธิ์ เพราะพิษมัน..


คนเลวเลว เหว..ลึกลง ยังคงตื้น
สุธาผืน ที่ว่ากว้าง ยังห่างชั้น
ธาราใหญ่ ในวารี มีฝั่งกั้น
ฟ้ากว้างนั้น ยังมีกรอบ ขอบเขตแดน


แต่ใจคน หม่นมัว เพราะตัวเงิน
ชี้ทางเหิน เดินได้ ให้โลดแล่น
ชี้ผิดถูก ผูกปม จมใจแปลน
ชี้หมื่นแสน แคว้นไทย ให้จมดิน


สิ่งว่าผิด จิตว่าถูก ผูกว่าใช่
ดีแท้ใน ใช่แท้เงิน เยินแท้สิ้น
ปล่อยให้จม ถมให้ล่ม ด้วยลมลิ้น
โอ้ชีวิน ดิ้นชีวาย คล้ายตัวทอง

ภาพวาด
26/8/52

วันศุกร์ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

เหลี่ยมเล่ห์


ใช้เหลี่ยม แลเปี่ยมเลห์
คำไฉเฉ เรรวนเรื่อง
ก่อ กวน ป่วนไทยเมือง
เพื่อปดเปลื่อง เรื่องเลวทราม

ใช้พล คนจนดัน
ชั่ง น่าขัน มันบุ่มบ่าม
ล่าชื่อ ถือบทความ
คนจนตาม ความมัวเมา

ไม่ รู้ หรือความจริง
จึงเฉยนิ่ง เพื่อช่วยเขา
ลงปลาย รายชื่อเรา
รู้ ไหมเล่า เผาแผ่นดิน

เงินโกย โบยบิลไกล
คิดว่าไง ในทรัพย์สิน
ความ รวย (แต่)ซวยแผ่นดิน
คนทมิฬ กินชาติไทย

ไปแล้ว ไม่ไปลับ
อยาก จะกลับ มาเอาใหม่
หลงกล คนจัญไร
เชื่อเขาไป ได้กี่แดง

ขอ หละ นะจงทวน
ลองใครครวญ ผวนพลิกแพลง
คนดี ที่ปลอมแปลง
เขาแถลง แฝงสิ่งใด

ช่วยเขา ให้เราจม
มัวโง่งม อยู่ทำไม
หรือค่า ของชาติไทย
อยู่ภายใต้ ค่าน้ำเงิน

ภาพวาด

วันพฤหัสบดีที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

นี่..คือไทย






นี่น่ะหรือ คือแคว้น แดนสยาม


นี่น่ะหรือ คือใจงาม ความสูงค่า


นี่น่ะหรือ คือพี่น้อง ผองประชา


นี่น่ะหรือ กริยา แสนน่าชม








นี่น่ะหรือ คือคนไทย ในวันนี้

นี่น่ะหรือ คือสิ่งดี มีผสม

นี่น่ะหรือ คือประชา น่านิยม

นี่น่ะหรือ คือเกลียวกลม หรือถ่มน้ำลาย








นี่น่ะหรือ คนรักชาติ ศาสนา

นี่น่ะหรือ สัจจา ว่ามุ่งหมาย

นี่น่ะหรือ คือคนดี ที่(คุณ)ยอมตาย

นี่น่ะหรือ ลูกผู้ชาย นายแสนดี








นี่น่ะหรือ คือผู้ชาย วัยแปดสิบ

นี่น่ะหรือ ผู้ดีดิบ พริบแสงสี

นี่น่ะหรือ คือจุดยืน ทั้งคืนปี

นี่น่ะหรือ วิถี ที่เรียกกัน







มันไม่ใช่ เลยสักนิด ลองคิดบ้าง

มันไม่ใช่ แนวทาง วางสุขสันต์

มันไม่ใช่ แดนสยาม ความผูกพัน

มันไม่ใช่ พี่น้องกัน ปันน้ำใจ








มันไม่ใช่ ประชา น่านิยม

มันไม่ใช่ ความเกลียวกลม บ่มนิสัย

มันไม่ใช่ ความรัก ภักตรงไง

มันไม่ใช่ คนไทย พวกใจเดน








มันไม่ใช่ คนรักชาติ ศาสนา

มันไม่ใช่ พวกศัทธา ค่าที่เห็น

มันไม่ใช่ คนดี ที่ชี้เช่น

มันไม่ใช่ ความสุขเย็น ที่เป็นมา







มันเหยียบย่ำ พระองค์ ผู้ทรงศักดิ์

มันเหยียบหลัก ดวงใจ ไทยทั่วหล้า

มันเหยียบเกียรติ องค์เจ้า ของเหล้าประชา

มันเหยียบมา กลางอก ชกเป็นรอย







จะไม่ยอม อีกต่อไป ขอให้รู้



จะไม่ยอม มองดู พวกผู้ถ่อย

จะไม่ยอม ให้พระองค์ ทรงด่างพร้อย

จะไม่ยอม เป็นผู้น้อย ที่คอยมอง








จะขอสู้ ในแบบตน คนติดดิน

จะขอสู้ ด้วยชีวิน เพื่อถิ่นของ..(ไทย)


จะขอสู้ ในแบบข้า เพื่อฟ้าครอง



จะขอสู้ เพื่อถิ่นทอง ของคนไทย



ภาพวาด
.

วันอังคารที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2553

เบื่อข่าว


























ภาพไม่รู้ ภาพไม่เห็น เป็นอะไร
พอเจอเล่า ข่าววันไหน ได้หันหนี
ไม่อยากฟัง ไม่อยากรู้ ผู้ต่อตี
เบื่อแล้วซี ชีช้ำ ระกำใจ


ปล่อยเขากัด ปล่อยเขาเล๊ง ให้เจ๊งหมด
อัปยศ อดสู ดูไม่ไหว
ฝ่ายไหนขึ้น อีกฝ่ายก็ ไม่พอใจ
ดูทำไม ให้เมื่อยตา น่ารำคาญ
.
ภาพวาด
.