เลิกก็เลิก

เลิกก็เลิก

----------------

เลิกก็เลิกเพิกเฉยมิเอ่ยทัก

เมื่อหมดรักร่วมสร้าง..ก็ช่างเถอะ

ความจริงใจไร้ค่า..เชิดหน้าเชอะ

ถือว่าเจอะเจอเคราะห์สะเดาะกรรม

แรกรักเริ่มเติมใจคอยใส่หวาน

ช่วยทุกงานจัดแจงใช่แกล้งพร่ำ

เธอกล่าวบอกออกปากกลัวตรากตรำ

แย่งไปทำทุกอย่างไม่วางมือ

พอผ่านผันวันเดือนเคลื่อนปีล่วง

รักหมดช่วงโปรโมชั่นเปลี่ยนกันดื้อ

กลับบ้านทีตีสามต้องตามตื้อ

เมาตาปรือตลอดกอดเหล้านอน

ปลงอาลัยวิถีคู่ชีวิต

มีผัวผิดย่อยยับถึงกับหลอน

คนแสนดีเมตตาเอื้ออาทร

ตายไปตอนน้ำเหล้าเข้าปากเอย

ภ.ภาพวาด

เป็นแค่กลอนค่ะ พอดีไปต่อกลอนคนในเฟสมา

มารยาทการยืมเงิน

~ มารยาทการยืมเงิน ~

>< "มารยาทการยืมเงิน"..เชิญอ่านไว้
ขอจงทำความเข้าใจให้กระจ่าง
และได้โปรดปฏิบัติจัดแนวทาง
ก่อนจะสร้างหนี้ใด..ขอให้ตรอง

>< ยืม ยืมง่าย ให้ยืม อย่างลืมใช้
อย่าคิดเขลา เอาแต่ได้ ใจผยอง
ยืมแล้วลืม อย่ายืม! อย่าลืมมอง
ว่าเจ้าของเงินให้ เขาใช้เป็น

>< ก่อนจะยืม พูดได้ "จะใช้"ชัด
สารพัด สาบาน คำหว่านเหม็น
ถึงกำหนด ใบ้กิน สิ้นประเด็น
ผู้ลำเค็ญ คือเราเจ้าของเงิน

>< อีกประเภท ยืมได้ ใช้ไม่ครบ
ผ่อนหักลบ หนี้ค้าง ทำห่างเหิน
บ้างผ่อนครึ่ง ยืมอีกเท่า เศร้าเหลือเกิน
จึงขอเชิญ อ่านหน่อยนะ เผื่อละอาย

ภ.ภาพวาด
จ.๘.๙.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจาก Google.

ระยะเรา

ระยะเรา


น้องไม่ใช่ ตัวแถม ไว้แซมเสริม
ไม่อาจเติม ต่อรอย เกี่ยวก้อยร่วม
ไม่เคยคิด คู่ใคร ใช้ใจรวม
ไม่หมายสวม บทซื่อ แย่งยื้อรัก

เมื่อใจพี่ มีใคร ในใจอยู่
ควรจะรู้ ขอบเขต สาเหตุหลัก
ระยะเรา ระยะใจ อย่าใกล้นัก
ช่องเว้นวรรค ควรวาง ให้กว้างไว้

ภ.ภาพวาด
อา.๑๖.๓.๒๕๕๗


ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ.

อย่าโยนผิด

~ อย่าโยนผิด ~

เมื่อทำชั่วตัวเลือกอย่าเสือกโทษ
ขอได้โปรดคิดกันซึ่งปัญหา
เหตุที่ก่อจากใครได้นำพา
มิใช่ว่าต้องตามอยู่ร่ำไป

เขาเป็นงั้นเป็นงี้วิถีเขา
วิถีเราเลือกทางแตกต่างได้
แม้เลือกชั่วมัวเมาแบบเขาไซร้
ต้องโทษใจเราแข็งไม่แกร่งพอ

อย่าโยนบาปสาปส่งหมายสงสาร
นั่นเป็นการผิดเติมเพิ่มอีกข้อ
ด้วยชีวิตผิดถูกบ่วงผูกคอ
จักตามต่อผลลัพธ์ส่งกลับคืน

ภ.ภาพวาด
พฤ.๓๑.๑๐.๒๕๕๖

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ต

คำสัญญา

~ คำสัญญา ~

สัญญิง สัญญา วาจาปาก
เพียงเค้นขาก คายปด สะกดจิต
ทุกถ้อยคำ น้ำลาย ดังคายพิษ
ไม่ศักดิ์สิทธิ์ สักน้อย กลับคล้อยตาม

เชื่อทั้งรู้ สู้เชื่อ จนเมื่อซึ้ง
สัญญาหนึ่ง เปลี่ยนผัน อย่างหยันหยาม
พลิกลิ้นกลับ สับปลับ นับว่าทราม
สิ้นสุดความเคารพ การคบคน

หมดศรัทธา วาจา สัญญาพล่อย
ให้เห็นคล้อย ครั้งใหม่ ไม่ได้ผล
เพราะบทเรียน ลวงหลอก ย้ำตอกตน
ฝังเจ็บจน จำติด คนผิดสัญญา!!

ภ.ภาพวาด
จ.๒๑.๔.๒๕๕๗

ขออขอบคุณรูปภาพจาก Google.

ขายหัวใจ

~ ขายหัวใจ ~

มีหัวใจแพ้พ่ายมาขายฝาก

เพราะช้ำจากความรักอย่างหนักหนา

เชิญทุกท่านทางนี้ตีราคา

กับหัวใจมีตราคาวราคิน

ถูกลวงหลอกบอกรักถูกหักหลัง

ให้ผิดหวังหนักหนา ศรัทธาสิ้น

แสบที่สุดทรวงช้ำน้ำตาริน

คำที่ยินก่อนจากยิ่งยากลืม

ไม่มีหวังวาดฝันสัมพันธ์อื่น

เจ็บที่กลืนจุกจนต้องทนดื่ม

รักที่ผูกถูกริบเหมือนหยิบยืม

แรกเป็นปลื้ม จบเป็นต้องร้องขายใจ

ฉันหมดแล้ว มิเหลือความเชื่อมั่น

ความผูกพันที่ดี มีที่ไหน?

ความรักแท้แค่ชื่อลือกันไป!

ความสุขได้ด้วยช้ำจากคำลวง

ใครจะซื้อหรือไม่ ไม่ได้ว่า

ไม่หมายมาดปรารถนาให้มาห่วง

ไม่รู้สึกอันใดแล้วในทรวง

ด้วยผ่านช่วงทรมานจนด้านชา

ภ.ภาพวาด

อ.๒๘.๑.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ.

แช่งรัก

~ แช่งรัก ~

เธอกระทำย่ำยี แล้วหนีหน้า

ทิ้งปัญหาหัวใจ ไว้ข้างหลัง

ลบอดีตหลายหลากจากภวังค์

พร้อมการฝังฉันไว้ในเงาตรม

คำว่ารักลวงหลอกแสนชอกช้ำ

เป็นเงื่อนงำรอยพิษกว่าคิดข่ม

ทั้งอดีตภาพก่อนหลอนอารมณ์

ยังคงจมจุกจิต หมายติดตาม

จะจองล้างจองผลาญการลงโทษ

ด้วยทั้งโกรธทั้งรัก เกินหักห้าม

สับรางวิ่งหญิงหลาย ผู้ชายทราม

ขอประนามเปรียบอย่างพวกข้างลาย

ให้ชาตินี้ ชาติไหนไหน รักได้พบ

มีจุดจบประจักษ์ รักฉิบหาย

เจ็บไม่ต่างฉันช้ำ เธอทำลาย

จงเวียนว่ายทุกภพประสบกรรม

ภ.ภาพวาด

พ.๘.๑.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ

อย่าสะเออะ!!

~ อย่าสะเออะ!! ~

อย่าสะเออะ มาสอน สังวรไว้

หันกลับไป มองเงาของเจ้าก่อน

ริข้ามเขต เหตุเริ่ม เติมเชื้อฟอน

พอไฟร้อนเกิดคุ ปะทุพลัน

แรงอารมณ์โหมฮือกระพือพัด

ไฟร้อนจัดลุกต้อนยากผ่อนผัน

ผลาญเผาไหม้เป็นเถ้าเขม่าควัน

ถือเป็นทัณฑ์ลงโทษตามโจทย์แจง

อย่าสะเออะมาสั่งคิดตั้งกฎ

สิทธิ์กำหนดของเรากล่าวแถลง

จะทำการณ์อันใดหมายแสดง

ไม่เคยแกล้งกระทำเพราะคำใคร

อย่าสะเออะรู้ดีชีวิตฉัน

หยุดหยามหยันโดยคิดโยนผิดให้

เหตุที่เปิด ผลที่เป็น มิเห็นอะไร

หุบปากไปดีกว่าข้าขอเตือน

ภ.ภาพวาด

ศ.๓.๑.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ.

ความเชื่อไม่เหลือเลย

ความเชื่อไม่เหลือเลย


โธ่!!~ คนเราเอาอะไรในคำพูด
ข้อพิสูจน์เห็นชัดถนัดถนี่
บอกมาอย่างทำอีกอย่างต่างสิ้นดี
พอกันทีความเชื่อ..ไม่เหลือเลย

ภ.ภาพวาด

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์ดน็ตค่ะ

จริง .. ไม่จริง

~ จริง .. ไม่จริง ~

จริง ไม่จริง ไม่รู้ ดูไม่ออก
จริงที่บอกกันจริง สิ่งที่เผย
แต่จริงไหม ยังดู ไม่รู้เลย
รอเฉลย จริงจริง สิ่งที่เป็น

เมื่อมันจริง ความจริง ต้องจริงแน่
ไม่ต้องแก้ ไม่ต้องเกลา เราก็เห็น
หากไม่จริง จะให้จริง ชิงประเด็น
คงลำเค็ญ ด้วยความผิด..ปิดความจริง!!

ภ.ภาพวาด

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ

ไม่มีผลกับใจ

~ ไม่มีผลกับใจ ~

เจ็บมาเยอะหัวใจสบายมาก
ทั้งการจากการจบได้พบเห็น
กี่ร้อยขื่นขืนแข็งจนแกร่งเป็น
ความเยือกเย็นเพิ่มเข้าเท่าทวี

ฉะนั้นหากจากรักอีกสักหน
ไม่ส่งผลอะไรกับใจนี่
คำว่าเจ็บใช่แปลกแทรกฤดี
เมื่อไม่มีเยื่อใยเชิญไปเลย

ฉันไม่ยื้อไม่รั้งทั้งอวยส่ง
สมประสงค์ดังหมายอย่าได้เฉย
เลือกจะลาอย่ารีรอขอเถิดเอย
เพราะคนเคยคุ้นอยู่รู้สึกเซ็ง

ภ.ภาพวาด
อ.๒๒.๑๐.๒๕๕๖

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ

มาล้างแค้น

~ มาล้างแค้น ~

รอยยิ้มลวงชวนหลงประสงค์ร้าย

ยังทำลายไม่สมอารมณ์หรือ

กี่ร้อยรายหญิงช้ำเพราะน้ำมือ

ควรจดชื่อทำประวัติให้ชัดเจน

ด้วยความชั่วตัวก่อพอย้อนกลับ

เมื่อได้รับ จะได้รู้ ผู้ฆ่าเข่น

ว่าภูมิหลังครั้งก่อนที่ซ่อนเร้น

คือกรรมเวรสร้างไว้มาไล่ตาม

ฉันคือหนึ่งผู้ช้ำจำได้ไหม?

มอบรักไปเสนอ เธอกลับหยาม

เหยียบขยี้ ชี้หน้า ว่าประนาม

เพราะหมดความต้องการเท่านั้นเอง

และครั้งนี้เดินทาง มาล้างแค้น

โดยมีแผนการณ์ดีที่สุดเจ๋ง

ผลที่ออกฉันหวังความวังเวง

ต้องคว้างเคว้งอยู่คล้ายตายทั้งเป็น!

ภ.ภาพวาด

จ.๑๔.๑๐.๒๕๕๖

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ

ลุกขึ้นสิ!

~ ลุกขึ้นสิ! ~

แลอักษรกลอนพี่ที่เขียนฝาก

น้ำตาพรากสุดกลั้นความหวั่นไหว

รักเราเริ่มเติมแต่งต้องแหว่งไป

ด้วยเพราะทางห่างไกลใจอ่อนแอ

พี่เป็นชายชาติสิงห์แกร่งยิ่งนัก

ไยเรื่องน้อยเข้าผลักเสียหลักแย่

ความเข้มแข็งติดตัวไม่กลัวแพ้

วันนี้กลับเหลือแต่แค่สำออย

รับไม่ได้ให้รู้ชายผู้นี้

รักที่มีมอบหมดคงถดถอย

เพราะพี่ไม่ใช่คนเก่าที่เฝ้าคอย

เหลือเพียงร่างสวมรอยคอยหลอนกัน

ถ้าไม่ลุกขึ้นสู้เพื่ออยู่รอด

เอาแต่ปลอดขี้ขลาดทำหวาดหวั่น

ระหว่างเราขอประกาศขาดสัมพันธ์

จบรักวันนี้ลงส่งใจคืน

ภ.ภาพวาด

พ.๙.๑๐.๒๕๕๖

ทั้งรักทั้งแค้น

~ ทั้งรักทั้งแค้น ~

ไม่ใช่ตอตำดินสิ้นรู้สึก

หากเธอนึกก้าวข้ามตามที่หวัง

ฉันจะฉุดสุดแรงแห่งกำลัง

เพื่อดึงเธอลงฝังยังใต้ตอ

เพราะฉะนั้นกลับไปตรองการมองผ่าน

แล้วคิดอ่านให้ดีกว่านี้หนอ

สิ่งเดิมพันเกมส์พบตอนจบรอ

มันไม่ก่อผลที่ดีแน่นอน

รู้ใช่ไหมใจคนยามทนเจ็บ

ต้องกดเก็บกลั้นไว้ความไหวอ่อน

พอผลึกช้ำอกตกตะกอน

ผลสะท้อนจะร้ายถึงใจเชียว

ฉันก็ใช่ หนึ่งในนั้นเมื่อฝันล่ม

ไม่ยอมตรมรับโทษเพียงโดดเดี่ยว

ด้วยทั้งรักทั้งแค้นอัดแน่นเทียว

จะยึดเหนี่ยวเธอให้ล้มจมตามกัน

ภ.ภาพวาด

จ.๗.๙.๒๕๕๖

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ต

ไม่ยอม

~ ไม่ยอม ~

อย่าข้ามเส้นเช่นซี้ตีสนิท

หยุดความคิดก้าวก่ายให้โมโห

หากพูดมากชักนำหมายทำโชว์

แล้วหลุดโผจะหาว่าไมเตือน

เลิกยุ่งย่ามตามกัดดังหมัดหมา

สร้างปัญหามาให้ไร้ใครเหมือน

เป็นแค่คนผ่านตาที่มาเยือน

กลับสาดโคลนแปดเปื้อนเลอะเรือนกาย

ฉันไม่ใช่ใจดีอย่างที่เห็น

ไม่ยอมเป็นผู้ช้ำรับคำพ่าย

เมื่อถูกใครรุกล้ำคิดทำลาย

จะเอาคืนให้ร้ายไม่ต่างกัน

ภ.ภาพวาด

ส.๒๘.๙.๒๕๕๖

ทนต่อไม่ได้

~ ทนต่อไม่ได้ ~

น้ำตาหยด อดทน จนสุดฝืน

ความขมขื่น หนักขึ้น ชักมึนตื้อ

เสียงหัวเราะ เยาะหยัน นั้นกระพือ

ทุกอย่างคือ ฝันไป ใช่ไหมเรา

บอกซ้ำซ้ำ ทำดื้อ ว่าคือฝัน

ด้วยหวาดหวั่น ความจริง เป็นสิ่งเศร้า

หลอกตัวตน ทนหลง ในดงเงา

ถูกมองงั่ง โง่เง่า เราก็ยอม

แต่วันนี้ ที่สุด ควรหยุดยั้ง

พังเป็นพัง ใจรัก ยากถนอม

ยื้อมานาน ผ่านปี ที่ตรมตรอม

วันนี้ถึง ไม่พร้อม ก็ยอมลา

ทนไม่ได้ ใจนี้ ที่ต้องเจ็บ

หมดที่เก็บ ช้ำต่อ พอแล้วหนา

เธออยากมี รักอื่น ชื่นชีวา

ขอให้สมปรารถนา..ลาแล้วใจ

ภ.ภาพวาด

พฤ.๑.๘.๒๕๕๖

ระดับใจ

~ ระดับใจ ~

ความหมายคงลดน้อยถอยระดับ

ไม่อาจปรับคืนที่ดีดังก่อน

เพราะมีเขาแทนเราเข้าทับซ้อน

ที่หัวใจจึงสั่นคลอนผ่อนลงมา

เคยเป็นหนึ่ง .. แต่วันนี้เป็นที่สิบ

ถูกเขาริบรักไปจนไร้ค่า

หมดสิ้นคำอุทธรณ์แรงอ่อนล้า

รินน้ำตาตกในใจถูกลืม

ยิ้มขื่นขื่นแสดงแสร้งปิดเศร้า

ทำว่าเรายินดีแทนแสนเป็นปลื้ม

เขาคนใหม่ได้ใจเคียง .. ฉันเพียงยืม

เธอด่ำดื่ม .. ฉันชอกช้ำต้องทำใจ

มันคงเป็นกรรมเก่าที่เราสร้าง

เคยเปลี่ยนทางจากลา .. มาย้อนให้

เจ็บครั้งนี้จึงเยือนเฉือนฤทัย

ช้ำเพียงไรต้องยิ้มอย่างยินดี

ภ.ภาพวาด

พ.๒๔.๗.๒๕๕๖

อย่าล้ำเส้น

~ อย่าล้ำเส้น ~


ฉันคือฉัน ใครอย่างไร ฉันไม่สน
เราต่างคน ต่างอยู่ รู้ไว้ด้วย
อย่าก้าวก่ายการกระทำ มาอำนวย
มันไม่ช่วยอะไรแน่ .. แย่กว่าเดิม

อย่าจี้ถามลามลุกบุกบังคับ
ด่าไม่ยับ..ใช่คึกคิดฮึกเหิม
คุยอำเล่นหยอกล้อพอต่อเติม
แต่อย่าเพิ่มระดับบังคับกัน

เอาพอดีพอประมาณการเป็นเพื่อน
อย่าทำเหมือนเจ้าชีวิตคิดข้ามขั้น
จุดที่ให้ได้เป็นเห็นสำคัญ
หากเกินนั้น จบไปทุกไมตรี

ขอชีวิตอิสระกะเกณฑ์กั้น
สำหรับฉันตลอดไปในวิถี
ไม่ชอบถูกผูกขาดใคร..ฝ่ายร้ายดี
เพราะฉันมีสิทธิ์เลือกข้างทางฉันเอง

ภาพวาด
พฤ.๒๑.๓.๒๕๕๖

ตัวเราเอง

~ ตัวเราเอง ~


คนที่เคยผูกพันวันก่อนเก่า
คือตัวเรา ใช่ใครคนใดนี่
สุขก็เรา ทุกข์ก็เรา เรารู้ดี
ตามวิถีเป็นไปในทุกวัน

แต่เราเองใช่ไหมถามใจนิด
มัวไปคิดแคร์ใครจนไหวหวั่น
ลืมตัวเราเพราะหลงจึงงงงัน
พอโศกศัลย์ หันมาเห็นค่าตัว

ประดุจกรรมทำไว้ให้ตนหมอง
คืนสนองความช้ำ จำใส่หัว
หากครั้งหน้ารักใครใจพันพัว
จะหมองมัวอย่างเป็นเช่นที่เจอ

ภ.ภาพวาด
พฤ.๒๑.๓.๒๕๕๖

ตังค์..มี

~ ตังค์..มี ~


เงิน-อำนาจ-ลาภยศ คือบทบาท
กลุ่มวงญาติ ยังกระหน่ำเข้าห้ำหั่น
ชิงดีเด่นเป็นเอกเฉกเช่นกัน
มีหรือนั่นต่างสายเลือดไม่เชือดคอ

ขึ้นชื่อว่าละโมบและโลภลาภ
คนเราทราบกันดีที่จุดต่อ
เมื่อฝักใฝ่ใหลหลงคงไม่พอ
จิตจดจ่อจะเอาเท่านั้นเอง

"กูต้องได้" "กูต้องมี" ดีทุกอย่าง
หากใครขวาง "มันต้องล้ม" กูข่มเหง
กระทืบซ้ำ ทำว่า "ข้านักเลง"
ไม่กริ่งเกรงกฎหมาย"ตังค์จ่ายมี"

ถิ่นแถวไหนใคร่ครองต้องได้หมด
แหกทุกกฎข้อบังคับจับจองที่
บุกรุกเข้าเป็นเจ้าของครอบครองฟรี
หลบภาษีเลี่ยงจ่ายอย่างง่ายได้
.........

ภ.ภาพวาด