พ่อไก่แจ้ แม่พังพอน

พ่อไก่แจ้ แม่พังพอน

--------------(เมากับกลอน)-------------

หลบหน้าภาพคนดังเพื่อตั้งหลัก

กลัวอกหักถูกเมินเผชิญหมอง

ฤาจะเสี่ยงสักนิดคิดทดลอง

หวั่นถูกน้องรังแกแล้วแพ้ทาง...

<< พรานไพร >>

ขออย่าเสี่ยงเดี๋ยวเผลอ..เจอให้หลบ

น้องติดลบปากหมาจะบาดหมาง

มิตรภาพกลายกลับพาอับปาง

มองตาขวางเปล่าเปล่ามันเศร้าไป

<< ภ.ภาพวาด >>

เมินถ้ำเสือหมดท่าคว้าลูกเสือ

คงมิเหลือเชิงชาญหาญไฉน

เอาลูกเสือพร้อมแม่มิแคร์ใคร

มิสนใจเสียงห้ามของงามงอน..

<< พรานไพร >>

คนดื้อนักมักตายกลายเเป็นเหยื่อ

ห้ามไม่เชื่อลองดีเดี๋ยวพี่หลอน

อธิบายชัดแจ้งแถลงตอน

ไฉนล่อนหาทีเล่าพี่ชาย

<< ภ.ภาพวาด >>

ถึงไม่ดื้อก็ม้วยด้วยถึงฆาต

เมื่อสวาทนาฏน้องเผลอปองหมาย

ใครจะฉุดหลุดบ่วงห้วงอบาย

ก่อนวางวายเพราะหญิงมิจริงใจ

<< พรานไพร >>

งั้นก็จงอย่าอยู่เมื่อรู้ทิศ

ขอชีวิตตอนนี้พี่จงให้

จะเอาเพื่อบวงสรวงปวงเทพไท

ณ ป่าใหญ่ทางเหนือเพื่อหวยดัง

<< ภ.ภาพวาด >>

ยังไม่เข็ดอีกหรือเฝ้าถือเคล็ด

รอเลขเด็ดจากเทพเสพความหวัง

เพิ่งโดนกินหยกหยกหัวอกพัง

แนะร้อยชั่งขูดขอตอตะเคียน...

<< พรานไพร >>

เรื่องหวยกิน ตลกปกติ

ถ้าถูกซิแปลกที่เหมือนผีเฮี้ยน

ออกแรงขูดขัดต่อให้ตอเนียน

ได้เลขเขียนงวดหน้ามาลุ้นกัน

<< ภ.ภาพวาด >>

เมื่อขาดรักทักว่าเป็นเลขศูนย์

รักเพิ่มพูนตีเก้าเข้าเลขฝัน

ถูกหักอกตกสี่หนีให้ทัน

กำลังวันอย่าปล่อยอีกร้อยตัว....

<< พรานไพร >>

เดี๋ยวปั๊ดเผาซะนี่เลขมีเยอะ

ฝันซะเถอะเรื่องเสี่ยง..เลี่ยงเลขมั่ว

เอาความรักตีมาสิน่ากลัว

จะออกหัวหรือก้อยไม่ค่อยตรง

<< ภ.ภาพวาด >>

ถ้าออกหัวตัวพี่คงมีรัก

ออกก้อยชักไม่แน่อาจแค่หลง

ออกแปลกแแปลกหว่างกลางต้องวางปลง

วอนภาพจงออกหัว..อย่ากลัวเลย

<< พรานไพร >>

ออกระหว่างโป้งกลางเดินทางเหมาะ

ดูดีเนาะว่าไหมพี่ชายเอ๋ย

ออกแบบน้องเจ๋งแน่และไม่เชย

เป็นเฉลยสุดท้ายแบบง่ายดาย

<< ภ.ภาพวาด >>

ออกอะไรก็ได้ไม่เคยหวั่น

เพียงเธอนั้นเคียงข้างสร้างความหมาย

ออกหัวก้อยตรงกลางหว่างอกชาย

อย่าออกลายอย่างเดียวมันเสียวเกิน...

<< พรานไพร >>

"อย่าออกกลาย"หมายเปรยกระเทยหรือ

น้องนี้บื้อพี่จ๋าอย่าสรรเสริญ

ไม่เข้าใจออกกลายความหมายเกิน

ขอพี่เชิญอธิบายบรรยายที

<< ภ.ภาพวาด >>

คือลายงามกับลายแย่แค่ขำขำ

ลายรักช้ำไม่เอาเล่าโฉมศรี

น่องลายก็ไม่เกี่ยวเอี่ยวพจี

ลาย"ภาพ"นี้พี่ชอบตอบคำเธอ...

<< พรานไพร >>

อ่อเข้าใจแจ่มแจ้งแถลงถ้วน

ที่แรกชวนฉงนจนหน้าเซ่อ

ส่วนน้องมีทุกลายให้ได้เจอ

ที่เด่นเหรอลายกล้าท้าทะเลาะ

<< ภ.ภาพวาด >>

งั้นคงมีลายครามตามตัวทั่ว

ทั้งหูหัวมองเห็นเป็นรอยเฉาะ

กล้ามเป็นมัดหน้าท้องร่องกระเพาะ

คล้ายนางเงาะอยู่ป่าบ้าพลัง..

<< พรานไพร >>

ถูกทุกอย่างช่างศิลป์จินตนาฯ

บรรยายมาถูกแปลนคล้ายแผนผัง

น้องคาดเดาหน้าพี่ไว้ในภวังค์

คล้ายคนดังน้าปลาคาฟช่างจ๊าบจริง

<< ภ.ภาพวาด >>

จะปลาคาฟปลาดุกสนุกฝัน

เชิญเธอนั้นนึกหน้าโหราสิง

ขอเว้นหน้ากิ้งกือหรือหน้าปลิง

เจมส์จิยิ่งเข้าเค้าเดาใกล้เคียง

<< พรานไพร >>

น้องขอเดาเคล้าว่าพี่"หน้า(น่า)กลัว"

คิดว่าชัวร์คมเข้มตอบเต็มเสียง

เพราะหน้าอื่นหมื่นอย่างนำวางเรียง

คงเป็นเพียงหน้ากาก..จากที่มอง

<< ภ.ภาพวาด >>

มิใช่ยักษ์อย่ากลัวจนหัวหมุน

ยังมีลุ้นสบตาหาเจ้าของ

ถึงหลายหน้าแต่ใจไร้คนจอง

หาใช่ผองหน้ากาก...จากคาดเดา

<< พรานไพร >>

คำโฆษกโฆษณามากิ๊ปเก๋

คงเหมือนเลย์พูนห่ออยากขอเหมา

แต่เรื่องจริงแตกต่างดูบางเบา

มีเพียงลมอัดเข้าน้องเฝ้าเซ็ง

<< ภ.ภาพวาด >>

ขอเปลี่ยนเป็นฮานามิที่รวยเพื่อน

ไม่แชเชื่อนเหมือนเลย์ขอเจ๊เส็ง

เชิญเธอเหมาให้เกลี้ยงอย่าเพียงเล็ง

เป็นตัวเต็งหัวใจสนไหมเธอ.....

------เหมือนเลย์นี่นะ555...เปรียบได้เนอะ

แถมลงท้ายด้วย"เซ็ง" อีกตะหาก ไม่สงสารคนต่อบ้างเลย เดี๋ยวๆ-----

<< พรานไพร >>

-----ก็เห็นพี่เก่ง ชื่นชม แต่ไม่ชอบชม-----

<< ภ.ภาพวาด >>

----------"ชมหน่อยดิ นะๆ นิสสหน่อยก็เอา"---------

คงเป็นเพราะพรานไพรไม่หล่อเหลา

แม่นงเยาว์จึงเมินเกินเสนอ

แค่ขอชมเพียงนิดพอจิตเบลอ

ยังต้องเก้อเพียงฝันเธอนั้นเซ็ง

<< พรานไพร >>

พี่น่ะแสบมากนักน้องชักแหยง

มีพิษแรงคงราศีปีมะเส็ง

ต้องชมด้านสุ้มล่าหาเหยื่อเล็ง

พี่ตัวเต็งคว้าชัยให้ภาคภูมิ

<< ภ.ภาพวาด >>

แสบแค่ไหนแพ้"ภาพ"ต้องหลาบเจ็บ

เพราะเธอเก็บคำแก้คนแซ่หยูม

ย้อนคำเราหงายหลังเสียงดังตูม

แก้มอูมอูมเจอหยิกให้หงิกมือ...

------"เส็ง-เล็ง-เต็ง- ก๊อบเลยนะ

แถม ลง"ภูมิ" อีก ร้ายจริงๆ"---------

<< พรานไพร >>

-----"เป็นน้องต้องเดินตามพี่ มันถึงจะไม่โดนหมากัด หนูเป็นเด็กดี"------

เหมือนได้ยินเสียงลั่น..กัดฟันกรอด

กล่าวหวานหยอดพี่จ๋าขออย่าถือ

นานนานทีถึงคึกอยากฝึกปรือ

เพราะเจอพี่ผู้เลื่องลือชื่อพรานไพร

<< ภ.ภาพวาด >>

ทำเป็นหยอดคำหวานหวังพรานหลง

นวลอนงค์เล่ห์เหลี่ยมเยี่ยมไฉน

ลิ้นหลายแฉกแจกชายคงหลายใจ

มิหวั่นไหวสักนิดอย่าคิดลวง...

<< พรานไพร >>

รู้ก็ดีพี่ท่าน..เพราะฉันเซียน

เห็นเพี้ยนเพี้ยนพิษร้ายอย่าได้ล่วง

เขี้ยวคมคมคาบงับถึงอับดวง

จักตกช่วงความตาย..กลัวไว้ดี

<< ภ.ภาพวาด >>

เบญจเพศพ้นผ่านมานานแล้ว

คงคลาดแคล้วเขี้ยวคมแม่โฉมศรี

เขี้ยวคงยาวดั้งหักยักขิณี

พิษมากมีเพิ่งรู้..แม่งูร้าย

<< พรานไพร >>

คนแก่มักหนังเหนียว..กลัวเขี้ยวหัก

จึงยึดหลักเตรียมพร้อมมิยอมพ่าย

แม้เห็นท่าโดนขู่จะสู้ตาย

แต่หากกลายเป็นมิตรไม่คิดเคี้ยว

<< ภ.ภาพวาด >>

งั้นเปลี่ยนมิตรเป็นแฟนแค้นคงหาย

เผื่อสบายต่อไปใจเฉลียว

แต่เรื่องแก่ขอค้านประหารเชียว

ส่งเธอเดี๋ยวเข้านอนลาก่อนเอย...

<< พรานไพร >>

ขอบคุณพี่พรานไพรค่ะ

-------------------

จับคนปากหวานขึ้นเขียง

จับคนปากหวานขึ้นเขียง
-------------------------------

ร้อยอักษรกลอนหวานผ่านภาษา
ทุกเวลาพาส่งใจให้คิดถึง
แม้แสนไกลในหนทางช่างรำพึง
ส่งใจซึ้งคะนึงหามากับกลอน
>> นายธีร์ กวีพเนจร <<

เห็นคำหวานร้อยเรียงส่งเสียงหวาน
กินกาแฟไร้น้ำตาลเมื่ออ่านษร
กินเข้าไปไม่หวานพาลรุ่มร้อน
ขอบ้วนก่อนกาแฟอมขมมากมาย
>> ภ.ภาพวาด <<

กลอนหวานหวานผ่านถ้อยอร่อยโสต
ใช่บทโอดโศกเศร้าเคล้าความหมาย
กลอนเพราะเพราะคัดสรรถ้อยบรรยาย
อาจละลายใจคนบนโลกอักษรา...
>> นายธีร์ กวีพเนจร <<

กลอนเหมือนไฟไหม้เผาผู้เมาถ้อย
คำเรียงร้อยร้ายกาจถึงอาจฆ่า
เห็นหวานหวานหว่านคำแจกน้ำตา
ผู้ที่มีปัญญา อย่าเชื่อมนต์
>> ภ.ภาพวาด <<

กลอนตามจินต์กลิ่นไอให้หวานรส
ใช่ดื่มซดยาพิษฤทธิ์ล่องหน
กลอนจากห้วงทรวงหวานผ่านกมล
ไร้เล่ห์กลมนตรามาหลอกลวง...
>> นายธีร์ กวีพเนจร <<

หวานเป็นลม ขมเป็นยา อย่าประมาท
เพียงเผลอพลาดทุกข์เข็ญ..น่าเป็นห่วง
ยิ่งหวานคำหว่านดะอยากจะท้วง
หากช้ำทรวงคลับคล้ายตายทั้งเป็น
>> ภ.ภาพวาด <<

ต้องดูเจตน์เหตุเกิดกำเนิดก่อน
อย่าเพิ่มฟอนสุมฟืนกล้ำกลืนเห็น
หวานเพียงหวานมิได้เอ่ยเผยลำเค็ญ
มีประเด็นเพียงให้หวานผ่านดวงใจ...
>> นายธีร์ กวีพเนจร <<

เจตนารู้รู้พอดูออก
หวานเพื่อหลอก เชื่อฉัน..อย่าหวั่นไหว
หวานเพื่อลวง เชื่อซี หนีให้ไกล
หวานพี่ธีร์ เชื่อไม่ได้ อย่าไปฟัง
>> ภ.ภาพวาด <<

มธุรสวาจาที่ว่าหวาน
ยังแอบซ่านซ่อนกล ดลมนต์ขลัง
แต่กลอนพี่นี่ไร้มนตร์ปนพลัง
แต่ก็ยังหวานไหว ไร้ลมลวง...
>> นายธีร์ กวีพเนจร <<

เยินยอตัวมั่วนิ่ม..กรุ้มกริ่มมาก
เพียงลมปาก หากเชื่อคำน้ำตาร่วง
หัวใจชายมากชั้นแต่มันกลวง
ด้วยเป็นห่วงจึงเตือนเพื่อนทุกนาง
>> ภ.ภาพวาด <<

ใช่เยินยอเกินจริง แต่จริงแท้
ทุกถ้อยแน่แต่จริงใจใช่แอบขวาง
ใช้จับถ้อยร้อยรสทุกหยดวาง
ไม่แอบอ้างคิดให้ได้น้ำตา...
>> นายธีร์ กวีพเนจร <<

หือ!แก่ตัวตลอดยอดเหตุผล
จับแพะชนแกะอ้างทำวางท่า
ใจจริงจริงประจักษ์ต้องควักมา
เชิญพี่ข้าขึ้นเขียงเสี่ยงวัดดู
>> ภ.ภาพวาด <<

ไม่ใช่หมู ดู๊ดูให้ขึ้นเขียง
พี่ไม่เสี่ยงหรอกจ้าไม่ใช่หมู
หน้าใสใส ตาแสนซื่อเหมือนตาปู
เชื่อพี่เถอะน้องหนูอย่าผ่าเลย...
>> นายธีร์ กวีพเนจร <<

ไม่จริงใจนี่หว่าไม่กล้าเสี่ยง
ให้ขึ้นเขียงเพื่อย้ำคำเฉลย
พี่กับปอดถอดใจคล้ายกระเทย
คงต้องเสยให้ร่วงพวกลวงใจ
>> ภ.ภาพวาด <<

โห...น้องภาพปากกล้ามาท้าพี่
งั้นเอาซี่ ผ่าเลยอย่าเฉยให้
หยิบเอามีดกรีดเฉยเผยหทัย
อย่ามาใช้คำ กระเทย มาเย้ยกัน...
>> นายธีร์ กวีพเนจร <<

หยิบอีโต้..เงื้อง้าทำท่าเฉาะ
เอาล่ะเนาะถึงฆาตอย่าหวาดหวั่น
มีอะไรสั่งเสียรีบเคลียร์มัน
น้องจะฟันแล้วพี่ที่อกซ้าย
>> ภ.ภาพวาด <<

แอ่นอกอ้าผ่าเผยเฉลยตอบ
เชิญเจ้ามอบคมมีดกรีดอกผาย
แล้วเชิญเจ้าหยิบจับจงอย่าคลาย
ให้พี่ตายคามือของน้องเลย...
>> นายธีร์ กวีพเนจร <<

มองสายตาจำยอมที่พร้อมรับ
น้องก็กลับเปลี่ยนใจไปเฉยเฉย
ผ่าไม่ลงสงสารพี่ที่คุ้นเคย
แต่มือเอยทำมีดร่วง "ปักดวงใจ"
>> ภ.ภาพวาด <<


https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1058370407513744&set=a.655632007787588.1073741825.100000223856308&type=1&permPage=1

ขอบคุณพี่ธีร์ค่ะ

เกลียดชาย / เบื่อหญิง

เกลียดชาย / เบื่อหญิง 

(กลอนต่อ)
------------------------------------------

เกลียดนัก ผู้ชาย ความร้ายลึก
ยิ่งนึก ยิ่งเกลียด เลิกเฉียดใกล้
พูดอย่าง ทำอย่าง ต่างกันไป
ห่างได้ เป็นห่าง แยกทางเลย
><ภ.ภาพวาด

เบื่อนักผู้หญิงหยิ่งเกินรับ
ขยับปากว่าพาเมินเฉย
ช่างติช่างเตียนเนียนจนเคย
แม่เอ่ยพูดยากมากเหลือใจ
><กะลาตาเดียว

เกลียดมาก ผู้ชาย มีหลายรัก
เหมือนหลัก ปักเลน ล้มเอนได้
คารม คมคาย เร่ขายไป
หาใหม่ ไม่ซ้ำ หญิงช้ำทรวง
><ภ.ภาพวาด

เบื่อจริงหญิงรั่วชอบมัวนิ่ม
ซ่อนยิ้มจริตพิษหึงหวง
สร้างเรื่องเติมต่อไว้ล่อลวง
ใครล่วงเพลี่ยงพล้ำต้องช้ำตรม
><กะลาตาเดียว

เกลียดนัก ผู้ชาย ที่ไร้ค่า
ศรัทธา ย่อยยับ อยากทับถม
ทำอ้อน อ่อนไหว ไม่นิยม
ยอมคน โดนข่ม มิสมชาย
><ภ.ภาพวาด

เบื่อแท้แม่คุณช่างวุ่นนัก
ชวนชักตีข่มสมใจหมาย
มโนโอ้อวดวาดลวดลาย
ช่างร้ายเสียจริงหญิงน่ากลัว
><กะลาตาเดียว

เกลียดนัก ปากชาย ร้ายหนักหนา
กล่าวด่า ผู้หญิง นั่นยิ่งชั่ว
หมดซึ่ง ศักดิ์ศรี ที่ในตัว
กระดกลิ้นรัว...ไร้หัวคิด
><ภ.ภาพวาด

เบื่อเหลือเกินรับจับกระเดียด
ส่อเสียดคาดคั้นบั่นทอนสิทธิ์
จำแนกแยกยากรากจมมิด
ความคิดกร่อนลึกยิ่งสึกรวน
กะลาตาเดียว

เกลียดนัก ผู้ชาย ไร้เหตุผล
ถือตน ถือสิทธิ์ ว่าคิดถ้วน
เต๊ะท่า หน้าใหญ่ ไม่สมควร
ยิ้มกวน โทโส....โมโหจัง
><ภ.ภาพวาด

เบื่อหญิงพูดยากมักมากเรื่อง
ทำเฟื่องคุยโวพาโอหัง
ยักย้ายบ่ายเบี่ยงเลี่ยงไม่ฟัง
ทั้งยังก้าวร้าวเจ้าอารมณ์
><กะลาตาเดียว

เกลียดยิ่ง ชิงชัง ฟังชายพูด
พิสูจน์ ชัดเจน ก็เห็นสม
หมดรัก หมดใจ ไม่ชื่นชม
ตัดปม เชื่อมต่อ หญิงขอลา
><ภ.ภาพวาด

เบื่อแน่แค่คิดก็ผิดนัก
เลิกรักกันไปไม่ห่วงหา
ยิ่งคิดยิ่งย้ำช้ำเรื่อยมา
คุณค่าหมดไปไม่เหลือมี
><กะลาตาเดียว

ปล. ก็แค่อารมณ์สนุกๆ หากไปกระตุกต่อมใครก็อย่าได้ร้อนตัวนะคะ 5555 (ขออภัยหากคำไหนไม่สุภาพ)

ขอขอบคุณรูปภาพจาก Google. 

รักอำพราง : กลอนต่อ

รักอำพราง : กลอนต่อ
---------------------------

มาหลงผิดพิศเผยคนเคยรัก
เขาผินผลักเสือกไสไม่เห็นค่า
เคยถวิลสิ้นร้างห่างแววตา
ด้วยทีท่าเฉยเมยเฉลยเป็น
>< กะลาตาเดียว

อย่าโยนผิดคิดเบี่ยงทำเลี่ยงหลบ
เดี๋ยวปั๊ดตบตาหลุดได้หยุดเห็น
อคติเตลิดเปิดประเด็น
ช่างเยือกเย็นเกินทนนะคนเรา
>< ภ.ภาพวาด

เพียงถ้อยเอ่ยเผยนิดมาคิดโกรธ
สวมบทโหดระรานพาลอับเฉา
ไร้เหตุผลบนครรลองตรองรับเอา
ช่างน่าเศร้าเสียจริงหญิงนักเลง
>< กะลาตาเดียว

หน้าไม่อายชายหรือตุ๊ด..ฉันสุดกลั้น
ทนอัดอั้น กลืนขม เธอข่มเหง
มีหญิงอื่นชื่นชิด ไม่คิดเกรง
แถมกระเตงกันเที่ยวเกี้ยวกันเพลิน
>< ภ.ภาพวาด

มิเคยเที่ยวเกี้ยวใครให้ยุ่งยาก
ใยต้องลากความยาวราวห่างเหิน
มองเพียงตาอย่าหลงผิดคิดก้ำเกิน
เพราะบังเอิญที่เห็นนั้นมันกะเทย
>< กะลาตาเดียว

อ๋ออออออ!กระเทย เลยชอบ เพิ่งตอบโจทย์
รสนิยมเปลี่ยนโหมด..โกรธแล้วเหวย
ฉันด้อยกว่าตรงไหนเนี๊ยะ!เธอเคลียร์เลย
ช้ำนักเอยหญิงแท้แพ้หญิงเทียม
>< ภ.ภาพวาด

จินตนาการล้ำเลิศประเสริฐ์นัก
จงใจปักกล่าวโทษดูโหดเหี้ยม
คอยตอกย้ำซ้ำให้ผิดคิดตระเตรียม
ช่างยอดเยี่ยมจริงแท้แน่จริงเออ
>< กะลาตาเดียว

พบพิรุธบ่อยครั้งเห็นตั้งมาก
ถึงไม่อยากจะคิด..จิตก็เผลอ
การกระทำแสดงแจงให้เจอ
มักเสนอด้านลบลบ..หลบซ่อนใด?
>< ภ.ภาพวาด

จะพูดมากลากไปคงไม่จบ
ใจเธอกลบรักฝังรั้งไม่ไหว
เมื่อคิดเบี่ยงเลี่ยงหลบจบกันไป
จะพูดกันทำไมให้มากมาย
>< กะลาตาเดียว

อยากจะไป ไปเถิดเปิดทางส่ง
จะเดินลงนรกสุดเป็นจุดหมาย
หรือจะขึ้นสวรรค์พลันสบาย
ขอจงตายจากกันนั้นชั่วกาล
>< ภ.ภาพวาด

จ.๒๔.๑๑.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจาก Google.

บอกลา

บอกลา (กลอนต่อ)
-----------------------
จะให้รอ รอไป อย่างไรเล่า
ระหว่างเรา เรารู้ อยู่ว่าจบ
รักห่างเกิน เกินใกล้ ไร้ทางพบ
เมื่อติดลบ ลบร้าว เราควรลา
>( ภ.ภาพวาด )<

เมื่อคิดห่าง ห่างหาย เพียงหมายกลบ
สัมพันธ์ลบ ลบไป ไม่ห่วงหา
เมื่อคิดห่าง ห่างไป ไม่นำพา
ฉันหรือกล้า กล้ายื้อ หรืออย่างไร
>( กะลาตาเดียว )<

หมดแรงรอ รอหวัง ทั้งที่รู้
หมดแรงอยู่ อยู่รอ รอไม่ไหว
หมดแรงรั้ง รั้งรัก เจ็บนักใจ
หมดแรงไป ไปด้วย โรคป่วยมี
>( ภ.ภาพวาด )<

เพียงน้ำคำ คำเฉลย เผยค่ารัก
เขาผินผลัก ผลักไส ใคร่หลีกหนี
เพียงหนึ่งถ้อย ถ้อยคำ ช้ำสิ้นดี
รักคงมี มีไม่พอ พอให้จำ
>( กะลาตาเดียว )<

ไม่อยากเหนี่ยว เหนี่ยวรั้ง แม้ยังรัก
จึงเลือกหัก หักใจ ร้องไห้ร่ำ
ทนไม่ไหว ไหวหวั่น ฉันเก็บงำ
ขอกล่าวคำ คำลา ดีกว่าเธอ
>( ภ.ภาพวาด )<

หนึ่งคำน้อย น้อยนิด คนคิดห่าง
มาโรยร้าง ร้างลา พาเสนอ
น้อยคำนั่น นั่นหรือรัก ผลักให้เจอ
ใช่เพียงเผลอ เผลอรัก แล้วหักลง
>( กะลาตาเดียว )<

ปล่อยเขาคิด คิดลบ เพื่อจบรัก
ว่าฉันหัก หักใจ เพราะไปหลง
ดีกว่ารู้ รู้ช้ำ ต้องจำปลง
พร้อมกับส่ง ส่งฉัน วันขึ้นเมรุ
>( ภ.ภาพวาด )<

จำต้องปล่อย ปล่อยวาง เกินย่างก้าว
แสนปวดร้าว ร้าวหมอง เป็นของเล่น
เขาเย้ยถาก ถากเถือ ของเหลือเดน
ไม่ขอเค้น เค้นใจ ใครอีกเลย
>( กะลาตาเดียว )<

พ.๑๓.๑๑.๒๕๕๗
ขอขอบคุณรูปภาพจาก Google.

นี่หรือรัก!

นี่หรือรัก! -- ( กลอนต่อ )
------------------------------

ไม่ต้องบอกรักกันในวันเศร้า
มันเจ็บเหงาเสียนักโอ้รักเอ่ย
ความรู้สึกลึกละมุนคนคุ้นเคย
มิต้องเอ่ยบอกเล่าก็เข้าใจ
>< กะลาตาเดียว..

พลั้งบอกรัก หาหลักยึด ฮึดอีกเฮือก
เพียงกระเสือกกระสน ดิ้นรนไขว่
พอเจอเธอ จึงรีบคว้า เธอมาไว้
พร้อมผูกโยง เยื่อใย ต่อใจเธอ
><ภ.ภาพวาด..

เพียงคำรักทักเผยเธอเอ่ยบอก
ดั่งเข็มตอกลึงลงตรงใจเผลอ
ค่าเพียงหลักปักทาบเหมือนภาพเบลอ
แล้วปล่อยเก้อบนนิยามความระทม
>< กะลาตาเดียว.

ต้องขอโทษ ได้โปรดให้อภัยเถิด
เหตุที่เกิด ฉันก่อไว้ มิหมายข่ม
ดึงเธอมา ร่วมเจ็บช้ำ ทำให้ตรม
แล้วตัดปม เพียงตัวหลุด สุดละอาย
><ภ.ภาพวาด..

คนรักกันผันเวียนเปลี่นรักใหม่
พอเข้าใจอาจวันหนึ่งพึงจางหาย
คนไม่รักหักห้ามใจไม่เสียดาย
แต่เธอหมายหลอกให้รักแล้วหักลง
>< กะลาตาเดียว.

ไม่มีจิตเจตนา จะมาหลอก
แต่จนตรอก ด้วยช้ำเกิน จึงเดินหลง
ใช้ความรัก เป็นเครื่องมือ ไม่ซื่อตรง
แล้วก็เสือก หัวใจส่ง อย่างจงใจ
><ภ.ภาพวาด..

จ.๑๗.๑๑.๒๕๕๗

ขอบคุณรูปภาพจาก Google.

คนข้างเคียง

คนข้างเคียง
--------------

เสียงบรรเลงเพลงเศร้าแผ่วเบามาก
กลับกระชากความรู้สึกเจ็บลึกสุด
ภาพอดีตบอบช้ำที่ชำรุด
กลับมาผุดขึ้นกลางระหว่างใจ
>( ภ.ภาพวาด )<

สื่อสัมผัสจากจิตยามคิดถึง
ขณะหนึ่งรู้รับพอจับได้
อยากปกปักษ์รักเธอเสมอไป
ด้วยสายใยห่วงหาและอาทร
>( กะลาตาเดียว )<

ไร้กำลังหวังวาดพลันขาดวิ้น
คล้ายเราสิ้นสิ่งที่มีอยู่ก่อน
เหลือเพียงเศษซากตอรอเป็นฟอน
ให้ไฟร้อนจุดเผาเป็นเถ้าธุลี
>( ภ.ภาพวาด )<

ยามเหน็ดเหนื่อยเมื่ยล้าอยากให้รู้
คอยเฝ้าดูนวลน้องอย่าหมองศรี
ระยะทางห่างไกลอย่างไรมี.
จะเคียงข้างคนดีทุกย่างเดิน
>( กะลาตาเดียว )<

เก็บความเจ็บเก็บหมดทนอดกลั้น
รับโทษทัณฑ์ทรมานมานานเนิ่น
คิดซะว่าปลดบ่วงเคยล่วงเกิน
ยินดีจะเผชิญทางเดินทุกข์
>( ภ.ภาพวาด )<

มีเพียงรักทักทายหมายสื่อสาร
แทนดวงมานส่งมอบมาปลอบปลุก
ยามระทมหม่นไหม้คอยไล่รุก
สุขหรือทุกข์เราจะอยู่สู้ด้วยกัน
>( กะลาตาเดียว )<

อ.๒๘.๑๐.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจาก Google.

หัวล้านขี้น้อยใจ

๐ หัวล้านขี้น้อยใจ ๐
( แนว ติ๊งต๊อง )
------------------------

ที่มาหาเพราะพิษความคิดถึง
คนหน้าบึ้งยิ้มนิดคิดเท่าไหร่?
ฉันเดินทางรอนแรมมาแสนไกล
อย่ารังแกหัวใจได้ไหมเธอ
>( ภ.ภาพวาด )<

แกล้งมาทำออดอ้อนตอนคิดถึง
มาซาบซึ้งห่วงใยใคร่เสนอ
เมื่อคิดหักผลักจากไม่อยากเจอ
จะมาเพ้อห่วงใยทำไมกัน
>( กะลาตาเดียว )<

รักดอกนะจะบอกใช่หลอกอ้อน
อย่าทำงอนเต๊ะท่าต่อหน้าฉัน
รู้ว่าเธอน้อยใจในวันนั้น
แต่เรื่องมันนิดเดียวเดี่ยวก็ลืม
>( ภ.ภาพวาด )<

มันมิง่ายเกินไปบอกให้รู้
มิคิดอยู่ด้วยใจไม่ขอปลื้ม
ความรู้สึกลึกผูกเหมือนถูกยืม
เพียงดูดดื่มชื่นชมแล้วถมทิ้ง
>( กะลาตาเดียว )<

โธ่!ถ้าใจไม่รักจักไม่ง้อ
คำตัดพ้อเจ็บจุก ดูถูกยิ่ง
เล่นตัวมากอยากไป..ไปให้จริง
ฉันไม่วิ่งตามแล้ว..ขอแจวจร
>( ภ.ภาพวาด )<

คำคิดถึงซึ้งมากคนอยากจบ
ได้ประสบเรียนรู้เป็นครูสอน
ไร้เยื่อใยให้ห่วงหาพาอาทร
เมื่ออยากจรตามสบายใจร้ายจัง
>( กะลาตาเดียว )<

ตามมาง้อถึงที่เธอหนีซ่อน
งัดไม้อ่อนไม้แข็งลองแกล้งหยั่ง
สัมพันธ์ผูกถูกหมิ่นสิ้นพลัง
เพียงเหตุตั้งหยอกยั่ว ว่า"หัวล้าน"
>( ภ.ภาพวาด )<

คนหัวล้านยังคิดหลอกมาหยอกเย้า
รู้ว่าเราใจน้อยคอยหักหาญ
มาตอกย้ำซ้ำปมข่มประจาน
หากสงสารหอมแก้มหน่อยค่อยหายกัน
>( กะลาตาเดียว )<

พ.๒๙.๑๐.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจาก Google.

ส่งใจมิตรภาพ

~ ส่งใจมิตรภาพ ~

(กลอนต่อ)

ฝากบทกลอนส่งใจใช้เป็นสื่อ

ด้วยลายมือหวัดหวัดเพิ่งหัดเขียน

แต่ละคำนำมาอย่าอาเจียน

แม้ดูเลี่ยนไปหน่อยกับถ้อยคำ

สุดที่รัก รักที่สุด ดุจชีวิต

เป็นดวงจิตดวงใจใช่เพ้อพร่ำ

หมายพันผูกรักงามความทรงจำ

เพื่อดื่มด่ำตราบจนสิ้นลมปราณ

>< ภ.ภาพวาด..

ประจักษ์คำนำเรียงมาเคียงทัก

สื่อถ้อยรักวางมอบมาตอบขาน

สายใยปลูกผูกเหนี่ยวเกี่ยวดวงมาน

เหมือนสายธารแทรกเซาะกระเทาะใจ

ทุกเส้นทางมิตรภาพทาบเติมต่อ

ยามทุกข์ท้อร่วมรู้อยู่เคียงใกล้

กรุ่นไออุ่นคุ้นเคยมิเลยไกล

สานหัวใจร่วมเกื้อเอื้ออาทร

>< กะลาตาเดียว..

ทุกลายลักษณ์อักษรามีค่านัก

มากกว่ารักบรรยายเป็นลายษร

มากกว่าความห่วงใยดังได้พร

ด้วยสะท้อนถึงใจเราได้ดี

จะเก็บรวมถ้อยคำนำบันทึก

ไว้เป็นหนึ่งความรู้สึกแสนสุขี

ระยะทางห่างไกลอย่างไรมี

แต่เธอนี้อยู่ในหัวใจเรา

>< ภ.ภาพวาด..

ทุกสิ่งสรรบรรจงวางลงสร้าง

ร้อยความห่างหลอมรวมร่วมสุขเศร้า

สื่อสัมผัสละม้ายคล้ายดั่งเงา

แอบแนบเนาว์ร่วมข้างทุกย่างเดิน

สายลมโชยโรยผ่านส่งสาน์ถึง

อีกฟากหนึ่งฝั่งฟ้าอย่าห่างเหิน

ในเขตขอบชอบนำมิก้ำเกิน

ใช่บังเอิญที่ประสบมาพบกัน

>< กะลาตาเดียว..

อา.๒๕.๕.๒๕๕๗

ความเป็นคน

~ ความเป็นคน ~
( กลอนต่อ )

ความเป็นคนอยู่ไหนในมนุษย์
ที่ชี้จุดวัดค่าออกมาได้
ส่วนสมองความคิดหรือจิตใจ
ดูอย่างไรจึงเห็นความเป็นคน
< ภ.ภาพวาด>

ความเป็นคนอยู่ที่ตนรู้คุณค่า
รู้รักษาขอบเขตมีเหตผล
รู้เท่าทันความคิดที่วกวน
รู้วางตนดีชั่วด้วยตัวเรา
<กะลาตาเดียว>

คนรู้ทางสร้างค่าเสริมราศี
รู้ชั่วดีประจักษ์แต่มักเขลา
ชอบละเลงสีชั่วใส่ตัวเอา
เกิดเป็นคราบเขม่า..น่าเศร้าจริง
< ภ.ภาพวาด>

ความดีชั่วอยู่ที่ตัวกำหนด
ไม่หมดจดชี้ชัดวัดทุกสิ่ง
อาจมากมายหลายมุมสุมแอบอิง
มันยากยิ่งเกินจัดสรรจำนรรความ
<กะลาตาเดียว>

เปรียบความคิดคืออาวุธมนุษย์โลก
ที่สร้างโศกสุดบาปอย่างหยาบหยาม
ทั้งสร้างโลกยุคใหม่ไร้ความงาม
จนต่ำทรามถึงจุดหยุดไม่ลง
< ภ.ภาพวาด>

ค่าของคนอยู่ที่ใจไม่เขลาขลาด
บางครั้งพลาดเบือนบิดผิดประสงค์
รู้แก้ไขมูลเหตุเจตจำนงค์
ให้ซื่อตรงทุกทางทิศคิดให้เป็น
<กะลาตาเดียว>

ศ.๓๐.๕..๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ

พี่ปลาร้า..น้องปลาไหล

พี่ปลาร้า..น้องปลาไหล
( กลอนต่อ เป็นวรรค )

<ภาพวาด>.. สวัสดีน้องชายนามนายปราชญ์
(กะลาตาเดียว)..มาวางมาดข้องใจไรมิทราบ
<ภาพวาด>...ทำตอบกวนตอนเซ็งหรือเอ็งจ๊าบ
(กะลาตาเดียว)...กลัวแล้วคร้าบเอาไงให้ว่ามา

<ภาพวาด>...หยุด!อย่าแอ๊บแบบยอมไอ้จอมทะเล้น
(กะลาตาเดียว)...แนะ!ล้อเล่นรักดอกจึงหยอกหนา
<ภาพวาด>... เชอะ!ไม่ต้องพูดหวานหว่านวาจา
(กะลาตาเดียว)...หวานนะเรื่องธรรมดาน่าคุ้นเคย

<ภาพวาด>... เจ้านั่นนะ! ธรรมดา..อย่ามาพูด
(กะลาตาเดียว)... ปากใช่ตูดยากจริงจะนิ่งเฉย
<ภาพวาด>... เอาแค่ครอบตะกร้อก็พอเลย
(กะลาตาเดียว)...หรือพี่เคยครอบมาเลยกล้าทำ

<ภาพวาด>...นี่ข้าทักเอ็งดีดี..เอ็งตีกร่าง
(กะลาตาเดียว)...มีแบบอย่างคุ้นเคยเลยถลำ
<ภาพวาด>.. อย่าพูดเบี่ยงเลี่ยงผ่านการกระทำ
(กะลาตาเดียว)...ไหนเล่าคำที่ว่าท้าให้ลอง

<ภาพวาด>...เปิดประเดิมเริ่มบ่อยดันถอยหนี
(กะลาตาเดียว)...อย่าเพิ่งตีปีกกล้าจะพาหมอง
<ภาพวาด>...พี่คนนี้รุ่นไหนแล้วไอ้น้อง
(กะลาตาเดียว)...รุ่นก้นคลองยากจะขุดฉุดขึ้นมา

<ภาพวาด>...ย่ะ!ไอ้รุ่นข้างคลองถูกมองข้าม
(กะลาตาเดียว)....รุ่นต้องห้ามหรือจะเทียบมาเปรียบค่า
<ภาพวาด>...รุ่นอย่างเจ้าให้ฟรีไม่มีราคา
(กะลาตาเดียว)...อยู่ที่ว่าบุญใครจะได้มอง

<ภาพวาด>....จะบอกว่ามีดีล่ะสินะ!
(กะลาตาเดียว)...พอตัวละใช่มั่วไม่มัวหมอง
<ภาพวาด>...หลงตนเองคิดเอาหรือเปล่าน้อง?
(กะลาตาเดียว)...มิเป็นสองรองใครท้าให้ดู

<ภาพวาด>... ถ้าดีจริงคงไม่เห่มาเร่ขาย
(กะลาตาเดียว... มัวแต่อายเหี่ยวหดพาอดสู
<ภาพวาด>..ไม่ทราบว่าหัวใจหรือไข่ปู
(กะลาตาเดียว... อยากจะรู้ลองทักทายก่อนสายไป

<ภาพวาด>... ได้.ตกลง!พี่จะต้องลองรู้จัก
(กะลาตาเดียว)...โปรดสมัครชิวชิวจัดคิวให้
<ภาพวาด>... ถ้าเรื่องมากแบบนี้พี่ขอไกล
(กะลาตาเดียว)... อ้าว!ถอดใจง่ายแท้ไม่แน่จริง (นี่หว่า)

<ภาพวาด>... เบื่อไอ้พวกอวดดีทำขี้เต๊ะ
(กะลาตาเดียว)...คนมันเป๊ะหรอกพี่เขาดียิ่ง
<ภาพวาด>... โธ่!ไอ้ยักษ์ เอ็งน่ะ.. ยังกะลิง
(กะลาตาเดียว)...หล่อใสปิ๊งยักษ์ที่ไหนช่างใส่ความ

<ภาพวาด>...จ๊ะน้องหล่อ หล่อหลอ เหมือนตอเผา
(กะลาตาเดียว....อร้ายย!ชมเขาชักสั่นพาหวั่นหวาม
<ภาพวาด>... เขินงั้นรึ!! หึช่างกล้าหน้าเหมือนชาม
(กะลาตาเดียว... ของลายครามชั้นดีมีราคา

<ภาพวาด>...ไม่อยากจะดักคอพ่อชามบิ่น
(กะลาตาเดียว...ตาต้อหินท่าจะหนักไม่รักษา
<ภาพวาด>... เกี่ยวอะไรชักงงจงกล่าวมา
(กะลาตาเดียว).... มีแต่ตาไร้แววบอกแล้วไง

<ภาพวาด>... ทำปากกล้าระวังจะฟันหลุด
(กะลาตาเดียว)... โดนจี้จุดซะเลี้ยวชักเสียวไส้
<ภาพวาด>... กลัวรึนี่ที่ขู่ดูกะไร
(กะลาตาเดียว).. แค่หวั่นใจคนโรคจิตมาคิดพาล

<ภาพวาด>... ปากมอมมอมเหมือนแมวมากแล้วนะ
(กะลาตาเดียว).... แมวไหนจะรูปหล่อขอขัดขาน
<ภาพวาด>.... ก็แมว เอ๋ง ซิหนอขอประจาน
(กะลาตาเดียว)... พิสดารแมวร้องเอ๋งเจ๋งกว่าใคร

<ภาพวาด>... น้องแกล้งโง่ หรือโง่จริง พี่นิ่งคิด
(กะลาตาเดียว).... อยู่ที่จิตใครตรองมองบวกได้
<ภาพวาด>.. งั้นพี่ขอคารวะกะหัวใจ
(กะลาตาเดียว).... ยอมง่ายไปโลกคงแยกแตกทลาย

<ภาพวาด>... พี่เห็นกับ..การแสดงที่แกล้งโง่
(กะลาตาเดียว)... กว่าจะโตโง่ให้เป็นเช่นสหาย
<ภาพวาด>.... ช่างแกล้งแบบแนบเนียนเซียนยังอาย
(กะลาตาเดียว).... เสือซ่อนลายโบราณเทียบนำเปรียบเปรย

<ภาพวาด>... ช่างคุยโวโอ้อวด..พี่ปวดหมอง
(กะลาตาเดียว).. เข้าวัยทองแม่นแล้วพี่แก้วเอ่ย
<ภาพวาด>.... ไม่ใช่ปลาตาจ้องจะท้องเลย
(กะลาตาเดีย)ว... ขำจริงเอยอ่านไม่ดีตีความเอา (5555)

<ภาพวาด>.... ยอมแล้วยอม โดยดีพี่ยอมแพ้
(กะลาตาเดียว)...ไหนว่าเเน่ อ่าาโด่ โม้นี่เล่า
<ภาพวาด>..... ก็เจอปู่ปลาไหลร้ายไม่เบา
(กะลาตาเดียว).... ดีกว่าเอาปลาร้ามิกล้าชน
.............สรุป..........
แค่เย้าหยอกล้อกันฉันน้องพี่
ถ้อยพาทีฝึกสัมผัสจัดอักษร
ได้มาอำขำเล่นเป็นบทกลอน
ร่วมยอกย้อนคนละวรรคดักทางกัน
(กะลาตาเดียว)

ขอเพียงรัก

~ ขอเพียงรัก ~
(กลอนต่อ)

นอกสายตา นอกใจ ไม่มีสิทธิ์
เพียงแอบหวัง ยังผิด ถูกปิดกั้น
รักข้างเดียว เหลียวหา สุดจาบัลย์
ถูกลงทัณฑ์ ทนทุกข์ ไร้สุขมี
<ภ.ภาพวาด>

รักบ่มก่อเกิดได้เพราะใจรัก
คราทายทักยามพบยากหลบหนี
รักสรรสร้างถูกผิดคิดชั่วดี
ครารักมีเริ่มรักมักไม่รู้
<กะลาตาเดียว>

คงเพราะใจไม่ระวังจึงพลั้งเผลอ
รักที่เจอทราบดีเขามีคู่
ใจที่ปิดกลับเตลิดเปิดประตู
มีเขาอยู่ทุกห้องของหัวใจ
<ภ.ภาพวาด>

รักไม่ต้องครอบครองเป็นคู่ชิด
รักไม่ต้องถือสิทธิ์ก็รักได้
เมื่อรักเกิดย่อมบรรเจิดอยู่ภายใน
จงภูมิใจที่มอบรักใครสักคน
<กะลาตาเดียว>

จะยอมรับรักแบบคนแอบรัก
ด้วยสมัครมอบใจไร้เหตุผล
รู้เมื่อเลือกรักเธอเผลอใจตน
ถึงเจ็บจนขาดใจไม่เปลี่ยนแปลง
<ภ.ภาพวาด>

หากต้องรักด้วยทุกข์ที่ท่วมท้น
รู้ฝึกตนสุขด้วยใจในรักแฝง
เพราะหัวใจไร้เขตขอบกำแพง
มิล้าแล้งรักต้องให้ไฝ่เสรี
<กะลาตาเดียว>

รู้อยู่นะกะเกณฑ์เป็นมิได้
สิทธิ์หัวใจยากปรามตามวิถี
เรารักเขา เขารักใคร..ไม่ราวี
พอใจที่ได้รัก รักเขาพอ
<ภ.ภาพวาด>

รักมอบรักแม้ไม่ได้ดั่งใจหวัง
ไม่เหนี่ยวรั้งครอบครองไม่ร้องขอ
สุขในรักภักดิ์ด้วยใจไฝ่ถักทอ
เพราะรักก่อด้วยหัวใจไร้กำแพง
<กะลาตาเดียว>

ขอขอบคุณรูปภาพจากgoogle.

สักวา..ว่าคำบ่น

~ สักวา..ว่าคำบ่น ~
(ต่อกัน ด้วยกลอนสักวา)

สักวาราตรีสองชีวิต
ถูกลิขิตเขียนสร้างเดินทางคู่
มิตรภาพห่อหุ้มร่วมอุ้มชู
เปิดประตูหัวใจให้ผูกพัน

อักษรร้อยถ้อยเรียงต่อเสียงรับ
เสมือนกับสานเสริมร่วมเติมฝัน
ทุกลายลักษณ์ถักทอคล้องต่อกัน
ยิ่งผูกฉันเคียงเธอเสมอเอย
 ภ.ภาพวาด..

สักวาพาทีขอต่อถ้อย
ยากใช่น้อยเรียงคำนำสัมผัส
พี่วางโจทย์โหดเคร่งเก่งชะมัด
เหมือนโดนยัดปลาร้าท้าให้ลอง

ดั้งเขาข่มโคขืนฝืนกินหญ้า
พอรู้ท่าเล่นเราเอาสยอง
ว่ายไม่เก่งเร่งรัดมัดลงคลอง
ยังไม่คล่องซี้เลี่ยวเหี่ยวแน่เอย
 กะลาตาเดียว..

สักวาว่าถ้อยเรียงร้อยรัก
น้องเปลี่ยนหลักตัดพ้อพี่ขอขำ
อารมณ์ซึ้งซึ่งสร้างเรื่องวางนำ
ถูกเจ้าทำเสียดุลซะวุ่นวาย

แค่อยากให้ได้เห็นแนวเล่นอื่น
เผื่อครึกครื้นขึ้นบ้างตัวอย่างหลาย
สนุกสร้างคารมให้คมคาย
ทั้งความหมายครบหลักประจักษ์เอย
 ภ.ภาพวาด..

สักวามาบอกขอบคุณครับ
ขอคำนับพี่นักรักแน่นเหนียว
ครึกครื้นสนุกสุขแท้เชียว
เหมือนโดนเคี้ยวบอระเพ็ดเข็ดจนตาย

ช่างสรรหาแนวทางมาวางให้
ถามสักนิดชอบไหมใช่เสียหาย
ผมนี่แย่ที่แน่แน่พี่สบาย
เรื่องความร้ายใครจะเท่าพี่เราเอย
 กะลาตาเดียว..

สักวาฮานักน้องรักบ่น
ทำเหมือนคนชราต่อว่าพี่
ใช้ถ้อยกลอนค่อนแคะเขียนแขวะดี
ช่างน่าตีด้วยเสาสักเก้าครั้ง

คำประชดประชันนี่สรรค์สร้าง
มาเขียนวางเป็นช็อตตลอดผัง
ทีกลอนอื่นฝืนฝืดเขียนจืดจัง
คงต้องตั้งกลอนบู้มาสู้เอย
 ภ.ภาพวาด..

สักวาว่ามาขอท้าชก
หากพี่ยกกลอนบู๊ดูเข้าท่า
เดี๋ยวได้นอนงอนเอาเข้าตำรา
ดูทีท่าว่าต้องรอง้ออีกยาว

ด้วยทีเด็ดเผ็ดมันเคยลิ้มรส
ชอบเลี้ยวลดพาหมองไม่ผ่องขาว
เจอนักเลงเก่งกัดหูดูแพรวพราว
ทำตาวาวซ่อนซุกฮุกเราเอย
กะลาตาเดียว..

ขอขอบคุณรูปภาพจาก google .

ต่างขั้ว

~ ต่างขั้ว ~
(กลอนต่อ)

สักวาดีชั่วต่างขั้วนัก
ตรองให้หนักก่อนทำประจำจิต
ถ้าเผลอพลั้งดั่งมีตราชีวิต
ที่หมดสิทธิ์ลบล้างให้จางลง

ถึงสร้างบุญคุณงามมาตามใช้
ลบไม่ได้ชั่วพลั้งดังประสงค์
เปรียบเหมือนแกะดำ-ขาวกล่าวตามตรง
ที่ยังคงต่างสีอยู่ดีเอย
..ภ.ภาพวาด


สักวาโชคดีมีชีวิต
เดินตามสิทธิ์แห่งตัวไม่มัวหมอง
อาจพ่ายพังพลั้งบ้างต่างครรลอง
เพียงประคองทางทิศคิดให้ดี

เพียงรู้ตนตรึกตรองมองให้กว้าง
ย่อมแตกต่างมากมายหลายวิถี
ทั้งสุขสมห่มเศร้าคลุกเคล้ามี
ชั่วหรือดีย่อมพบประสบเอย
...กะลาตาเดียว


สักวาชีวิตสิทธิ์เทียบเท่า
ไม่ว่าเราหรือใครก็ได้สิทธิ์
จงเลือกใช้ให้ดีกับชีวิต
จงเลือกคิดให้เห็นความเป็นจริง

เพราะเหตุก่อต่อผลหนึ่งคนสร้าง
จักแผ่กว้างโดยรอบครอบคลุมยิ่ง
ดีหรือร้าย เหตุวาง นำอ้างอิง
ผลคือสิ่งที่ตามต่อความเอย
ภ. ภาพวาด


สักวาชีวิตคิดรอบคอบ
เคยชื่นชอบกลับชังก็ยังเห็น
สิ่งว่าดีกลับไม่ดีอย่างที่เป็น
ซอกเหลือบเร้นมากมายหลายตำรา

เพราะชีวิตต้องสุ้อยุ่เรียนรู้
อาจไม่หรูดั่งจิตคิดไฝ่หา
อาจขลาดเขลาเศร้าหม่นล้นคณา
อยู่ที่ว่าตั้งรับปรับทางเอย
...กะลาตาเดียว


สักวา ชั่ว-ดี และชีวิต
ผู้ลิขิตคือเราเป็นเจ้าของ
ไม่ใช่พรหมเขียนวางสร้างครรลอง
ให้เราต้องชอกช้ำหรือกำชัย

อยู่ที่ฝึกตรึกตรองมองเห็นเหตุ
อยู่ที่เจตนาจักคว้าไขว่
อยู่ที่เลือกแล้วทำจงจำไว้
อยู่ที่ใจรู้ผลของตนเอย
...ภ. ภาพวาด


สักวามากมายหลายปัญหา
ให้ทายท้าเข้าสู้จนรู้ผล
ชั่วหรือดีมิห่างทางผจญ
คือวังวนชีวิตต้องคิดตรอง

มีปัญญาผิดถูกใช่ผูกขาด
อาจพลังพลาดพาตัวให้มัวหมอง
ต้องรู้รับปรับผันตามครรลอง
สติครองก้าวไปด้วยใจเอย
...กะลาตาเดียว

ขอขอบคุณรูปภาพจาก GOOGLE .

ซี้ต่างวัย

:::ซี้ต่างวัย:::

(กลอนต่อ)

ถึงน้องชาย ให้รู้แม้อยู่ห่าง

ไม่เว้นวางห่วงใยอย่างเสมอ

อาจพูดหยิกจิกกัดซัดซะเบลอ

แต่ก็เผลอยิ้มสุขอยู่ทุกที

(ภ.ภาพวาด)

ถึงพี่สาวคนงามยามหน้าหงิก

ชอบตามจิกอัดเราเอาทุกที่

แม้เพียงนิดผิดพลั้งพี่หวังดี

โยนความผิดให้ทุกทีมีน้ำใจ

(กะลาตาเดียว)

ถึงน้องชายหน้านิ่วคิ้วขมวด

น่าจับหวดด้วยมะเหงกเข้าเขกใส่

ชอบชมพี่บ่อยมากปากกรรไกร

กินหมามาหรือไรไอ้ปากมอม

(ภ.ภาพวาด)

แหม!ชมกันมันเขิลนะขอบอก

ผมชมดอกยั่วเย้าเอาพอหอม

คอยทีเผลอเบลอเมื่อไหร่ใช่ว่ายอม

ขอพักซ้อม เดี๋ยวกร่อยบ่อยเกินควร

(กะลาตาเดียว)

ไม่ต้องซ้อมมากหรอกขอบอกเจ้า

น่าจะเข้าโลหิตความคิดป่วน

เก่งทุกแบบแสบแสนวางแผนกวน

ทุกกระบวนกลั่นแกล้ง แสดงมา

(ภ.ภาพวาด)

ใจเย็นเย็นหน่อยพี่คอยทีเด็ด

อย่าเพิ่งเข็ดเหนื่อยอ่อนเสียก่อนหนา

ของดีดีมีให้ชมสมราคา

รับรองว่าพี่ได้นอนงอนทั้งปี

(กะลาตาเดียว)

คำเด็กน้อยข่มขู่รู้สึกหวาด

แต่ถ้าพลาดนะน้องมองตาพี่

รับรองได้ไข้กิน สิ้นปรานี

อาจถึงทีเข้าโบสถ์รดน้ำมนต์

(ภ.ภาพวาด)

ได้สดับรับฟังชักหวั่นจิต

วิปริตเกินใครในทุกหน

ทั้งอาฆาติวาดลายหมายวกวน

สัปดนเรื่องดีดีมีไม่ทำ

(กะลาตาเดียว)

ดูว่าซะพี่เชื้อไม่เหลือหญิง

เอาความจริงมาปูดพูดเป็นขำ

ก็ทุกแบบแอบลอกเลียนเพียรจดจำ

น้องชี้นำให้พี่ดูอยู่ทุกวัน

(ภ.ภาพวาด)

ตาไม่ดียังมีหน้ากล้ามาบอก

แถมยังลอกผิดท่ามันน่าขัน

ดูแต่เปลือกเลือกไม่เป็นที่เห็นกัน

จุดสำคัญเขายังมีดีข้างใน

(กะลาตาเดียว)

ดีที่ว่าท่าจะลึกเกินนึกถึง

ขุดค้นจึงโบ๋กลวงลวงกันได้

ภาพลักษณ์ส่งตรงกันข้ามความเป็นไป

หาที่ไหน ที่ดีมีด้วยฤา

(ภ.ภาพวาด)

บุญไม่พอต่อให้มีก็ลี้หาย

น่าเสียดายพูดยากไม่อยากถือ

จะคิดตอกบอกใครให้เขาลือ

มีพี่บื้อเดี๋ยวใครรู้ดูน่าอาย

(กะลาตาเดียว)

-- สรุป--

ทุกถ้อยคำอำกันฉันพี่น้อง

เพื่อประลองฝีปากเรื่องหลากหลาย

ผูกไมตรีหยอกเย้าเข้าท้าทาย

มากความหมายบ่งชี้ซี้ต่างวัย

(ภ.ภาพวาด)

ศ.๒๑.๒.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ตค่ะ

รักนะ..คนขี้วีน

รักนะ..คนขี้วีน

(กลอนต่อ)

ส่งเสียงหวาน "ฮัลโหล..." โทรถึงพี่

ต้องพูดดีไว้ก่อนตอนจะกลับ

เมื่อขึ้นรถค่อยว่าด่าให้ยับ

ฐานมารับน้องนั้นไม่ทันใจ

(ภ.ภาพวาด)

เสียงฮัลโหล โทรมา หวานเกินรับ

สมองกลับหรืออย่างไรใคร่สงสัย

เคยแว๊ดแว๊ดแปดตลาดประหลาดไป

กินอะไรเพี้ยนบิดผิดสำแดง

(กะลาตาเดียว)

"น้องรอนานผ่านเวลา ตั้ง ห้า วิฯ

เร็วหน่อยสิ ทูลหัว อย่ามัวแกล้ง

ยืนนานนานขาใหญ่คล้ายอ่อนแรง"

ใจนึกแช่ง ชักช้าเดี๋ยวน่าดู

(ภ.ภาพวาด)

"งานมันมีมากมายอีกหลายอย่าง

ต้องสะสางรอก่อนนะคุณหนู

อย่าโกรธเกรี้ยวเดี๋ยวหน้าเป็นปลาทู

บอกให้รู้แล้วจะหาว่าไม่เตือน"

(กะลาตาเดียว)

"กรี๊ด กรี๊ด กรี๊ด!! ต้อง เดี่ยว นี้ ไอ้พี่บ้า

ถ้าไม่มาเลิกกันสัมพันธ์เคลื่อน

ก่อนแรกคบคอยแคร์มิแชเชือน

วันนี้เหมือนมีใครคนใหม่ควง T_T "

(ภ.ภาพวาด)

"อ้าว!ซวยแล้วเป็นอะไรไยหงุดหงิด

หรือทำผิดสิ่งใดให้หึงหวง

พี่ยังแคร์แม่ทรามวัยใช่หลอกลวง"

แม้แอบห่วงใครบ้างก็บางที

(กะลาตาเดียว)

"เธอซื่อบื้อหรือแสร้งทำแกล้งโง่

ขีดโมโหถึงจุดสุดเต็มที่

รอมารับ กลับช้า ท่ายวนยี

น้องจะมีคนใหม่ไปซะเลย"

(ภ.ภาพวาด)

"โอ้คนดีเป็นอะไรใจร้ายนัก

จะเลิกรักสิ้นเยื่อใยไปเฉยเฉย

แอบมีใครใหม่แน่แม่ทรามเชย

หรือจะเป็นกะเทยเลยปากซอย"

(กะลาตาเดียว)

"แค่ประชด รู้ไหมใจผู้หญิง

เพราะถูกทิ้ง ให้เศร้า แสนเหงาหงอย

อยากให้แคร์ แต่ยัง ต้องนั่งคอย

หรือรักน้อยกว่างานจงขานคำ"

(ภ.ภาพวาด)

"งานคือเงินเงินคืองานบันดาลสุข

เพียงสนุกเย้าหยอกดอกงามขำ

แม้หน้ายักษ์ปากกรรไกรใจแสนดำ

ยอมรับกรรมไม่คิดทำให้ช้ำใจ"

(กะลาตาเดียว)

ศ.๑๔.๒.๒๕๕๗

ขอขอบคุณรูปภาพจากอินเตอร์เน็ต.

โกยเรา-เขากิน

โกยเรา-เขากิน

สวัสดีประชาชนคนทุกข์ยาก

ท่านลำบากดีไหมขอไต่ถาม

ผม สส "โกยเอา"เฝ้าติดตาม

มาในนาม พรรคใหม่ "กินไม่พอ"

(ภ.ภาพวาด)

สวัสดีท่านสส.ที่เคารพ

ได้พานพบเหมือนบุญช่วยซวยจริงหนอ

ท่าน"โกยเอา" เห่าหอนหนอนเต็มคอ

น่าหัวร่อจริงแท้แถรายวัน

(กะลาตาเดียว)

ผมมีนโยบายมาขายเสียง

มอบเบี้ยเลี้ยงคนชราพาสุขสันต์

แจกมอเตอร์ไซค์ ให้ทุกคน คนละคัน

หากท่านนั้นเลือกผมไว้ ผมให้เลย!

(ภ.ภาพวาด)

ใคร่ครวญเถิดเพื่อนผองอย่ามองผ่าน

เขาแจกทานถ้วนทั่วอย่ามัวเฉย

ท่านสส.ไล่เบี้ยเหี้ยเหมือนเคย

มาละเหวยแมงกะไซน์ใส่ผู้แทน

(กะลาตาเดียว)

นโยบายพรรคนี้มีแต่มอบ

แม้ว่าชอบเลือกผมไว้ในอ้อมแขน

หากชนะเลือกตั้งทั่วทั้งแดน

ดำเนินแผนการใหญ่กำไรคืน

(ภ.ภาพวาด)

เลือกพรรคใหม่ "กินไม่พอ" พาร่อแร่

เห็นทีแย่หากหลงผิดมิคิดขืน

ปล่อยโกงกินจนสิ้นชาติขาดที่ยืน

จะยิ้มชื่นอยู่กันไปได้อย่างไร

(กะลาตาเดียว)