ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

"ขอพระองค์ทรงพระเกษมสันต์...เป็นมิ่งขวัญคนไทยทุกถิ่นฐาน...มีพระชนม์มายุยิ่งยืนนาน...พระภูบาลคุ้มเกล้าเราชาวไทย"

จินตนาการผ่านคำพร่ำอักษร..มิใช่กลอนชีวิตลิขิตเขียน..ด้วยสนุกสุขใจจึงใฝ่เพียร..หากผิดเพี้ยนติติงขอวิงวอน
---->>

วันพุธที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2552

เพื่อเธอ..ฉันทำ


"ฉันไม่รัก เธอแล้ว คำแน่วแน่
จบกันแค่ ตรงนี้ นะพี่จ๋า
สิ่งใดเป็น เช่นกาล ที่ผ่านมา
จบและลา จากกัน จนวันตาย"

อยากได้ยิน ใช่ไหม ในคำนี้?
บอกแล้วนี่ พอไหม ในความหมาย?
หรือว่าอยาก ให้เผย เอ่ยคำคาย
เชิญเขียนลาย สายษร ก่อนจากกัน

จะพูดเอ่ย เผยย้ำ คำจากษร
ทุกฉากตอน ให้ครบ จบสัมพันธ์
เธอขีดเขียน เพียรจด บทความนั้น
แล้วให้ฉัน เป็นคนบอก สุดยอกใจ

ทั้งที่จิต คิดไว้ ใจยังตรง
แต่ต้องส่ง เธอยื่น คืนเขาไป
ทั้งที่รัก แสนรัก ประจักษ์ใจ
กลับต้องเป็น คนไล่ เธอไกลจร

น้ำตาหยด รดร่วง พร้อมห้วงคำ
ที่เอ่ยนำ พร่ำมา ว่า"ลาก่อน"
รักสุดรัก หนักแน่น แก่นใจอ่อน
แต่ต้องจร จำพราก จากเพราะเธอ

"อยากให้รู้ ไว้หนา ว่ารักล้น"
แต่ต้องทน เอ่ยนำ คำเสนอ
จุกและเจ็บ เก็บกลืน สะอื้นเพ้อ
เพื่อให้เธอ ไม่มี ราคี..คาว
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

ภาพวาด
.

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น