รักพี่..แต่หน้าที..จึงลา

น้องรักพี่ คนเดียว ไม่เหลียวใคร
แม้ผู้ใหญ่ หาให้ ไม่ใคร่สน
น้องรักพี่ คนนี้ เพียงหนึ่งคน
ไม่ต้องด้น ค้นกู่ ก็รู้ใจ

แต่ถึงปัก รักมาก ยากถ่ายถอน
คงต้องจร ห่างหัน ให้หวั่นไหว
เพราะหน้าที่ ที่มี นี้จำใจ
ปล่อยรักไป ไกลจาก พรากดวงแด

เจ็บตรงนี้ พี่จ๋า ข้าร้าวรวด
แสนจะปวด ยวดเหลือ เนื้อใจแท้
ไม่ได้ปอง ครองรัก ปักดวงแด
กับคนแคร์ ที่ใจ น้องใฝ่ปอง

ภาพวาด
8/852