(?)

อุ่นกลิ่นไอ ใต้ลมหนาว คราวคืนค่ำ
แสนชื่นฉ่ำ ล้ำแท้ แก้ใจนี้
สายลมโบย โชยผ่าน บ้านกวี
ให้เปรมปรี ฤดีสันต์ หรรษาเอย

กลิ่นชมนาด สะอาดขาว ราวเตยหอม
ยิ่งดมดอม กล่อมจิต ใคร่ชิดเชย
อยากเคียงอยู่ คู่ขวัญ กันอย่างเคย
หมอนเขนย เกยพิง อิงแอบกาย

ไอกลิ่นอุ่น ละมุมไม ตราใจตราบ
หอมซ่านซาบ ภาพซ้อน กร่อนใจหาย
จากถิ่นเก่า เข้ามา ชั้งท้าทาย
มิรู้สาย ปลายสุด จะหยุดลง

ภาพวาด