..สัญญาเกลอ...
บรรจงเรียง เคียงถ้อย ร้อยอักษร
เป็นงานกลอน ซ่อนหวัง กำลัง...ให้
แด่คนย่อ ท้อทด หมดแรงใจ
กลับมาฟื้น ยืนใหม่ ไปด้วยกัน
ท้อวันนี้ ที่ทน จนหม่นหมอง
น้ำตานอง สองปราง พลางไหวหวั่น
สิ้นแรงไร้ ไม่มีหลัก พักชีวัน
ทุกข์โรมรัญ บั่นกรีด ดั่งมีดคม
อยากให้รู้ ไหวหนา ว่ามีเรา
คอยเคียงเงา เคล้าทุกข์ แลสุขสม
เดินด้วยกัน ฟันฝ่า ท้าความตรม
ร้อยเกลียวกลม รักไว้ ด้วยไมตรี
ใช่แค่กานท์ สานสิ้น ก็สิ้นสุด
พอคำหยุด จุดท้าย ลายษรศรี
ก็หมดใย ไมตรีจิต มิตรอันดี
เพียงวลี สิ้นไป หาใช่เลย
แต่ทุกคำ ลำนำนี้ ที่ร้อยกลั่น
คือคำมั่น สัญญา ข้าเอื้อนเอ่ย
ต่อให้ทุกข์ บุกทัก หนักกว่าเคย
จะอยู่ข้าง อย่างคำเผย เอ่ยไว้แล
แม้อาจช่วย อะไร ไม่ได้มาก
แต่ก็อยาก ฝากว่า สัจจาแน่
ต่อให้ทุกข์ อย่างไร ก็ไม่แคร์
ขอเพียงแต่ เธอแลเห็น ฉันเป็นเกลอ
ภาพวาด
---->>

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น