ยิ่งลืมกลับจำ

อยากจะลบ กลบถอน ภาพก่อนเก่า
เคยพะนอ คลอเน้า เคล้าเคียงข้าง
ไม่อยากจำ คำพูด พิสูจน์ทาง
ให้ใจกลาง หว่างฤดี นี้ช้ำตรา

แต่ยิ่งลบ กลบฝัง ดั่งยิ่งเตือน
เหมือนห่วงเคลื่อน เลื่อนรัด มัดมาหา
ให้ใจเจ็บ เหน็บหนาว ร้าววิญญา
ด้วยเถือฆ่า รารัญ ให้บั่นทอน

ความรักเอย เคยปลูก เคยผูกพัน
ความตรงมั่น กันเกลียว เกี่ยวดั่งก่อน
ทุกสิ่งแบ่ง แต่งเติม เริ่มสั่นคลอน
เมื่องามงอน อ่อนองค์ เธอปลงใจ

จึงเป็นฉัน นั้นที่ ต้องตีจาก
ยอมกระชาก รากแก้ว แนวหทัย
ปล่อยเธอลง ส่งยื่น คืนเขาไป
ทั้งที่ใน ใจนี้ ยังมีเธอ

ยอมตัดรัก หักถอน แม้อ่อนไหว
ยอมตัดใจ ไปจาก แม้อยากเจอ
ยอมตัดสิ้น รินน้ำตา แม้คลาเพ้อ
ยอมตัดเธอ เพ้อครวญ แม้ป่วนใจ

แต่ยิ่งตัด ปัดทิ้ง เหมือนยิ่งแน่น
ความรักแสน แค้นขม เธอบ่มใส่
อยากจะลบ กลบลืม ลืมจากไป
ทำไม่ได้ สักคลา อุราเอย

ภาพวาด
24/8/52