ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

"ขอพระองค์ทรงพระเกษมสันต์...เป็นมิ่งขวัญคนไทยทุกถิ่นฐาน...มีพระชนม์มายุยิ่งยืนนาน...พระภูบาลคุ้มเกล้าเราชาวไทย"

จินตนาการผ่านคำพร่ำอักษร..มิใช่กลอนชีวิตลิขิตเขียน..ด้วยสนุกสุขใจจึงใฝ่เพียร..หากผิดเพี้ยนติติงขอวิงวอน
---->>

วันศุกร์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2553

ผู้หญิงน่ารำคาญ



โทรไปถาม  อยู่ไหน  ในตอนนี้
แต่คนดี  ตอบมา  พาไหวหวั่น
"อย่ามายุ่ง  ได้ไหม  ใช่ห่างกัน
ได้เจอฉัน  นั้นก็พอ  ขออย่าถาม"

ทานข้าวยัง  ครั้งเห็นหน้า  เพลาเย็น
เธอตอบเป็น  ตัดสัมพันธ์  ให้ฉันหวาม
"ฉันจะกิน  หรือไม่กิน  เมื่อสิ้นยาม
อยู่ที่ความ  พอใจ  ในอารมณ์"

หลายคำถาม  ความห่วงใย  มอบไปให้
เหตุไฉน  ใยคำตอบ  มอบให้ตรม
ฉันทำผิด  อะไรหนา  อย่าเก็บจม
จงเอ่ยคม  ปมจุด   ...หรือหยุดใจ...

อาจดูเหมือน  น่ารำคาญ  พาลยุ่งยาก
แต่ถ้าหาก  ไม่รัก  ภักจริงไซร้
จะไม่ถาม   ให้เคือง  แม้เรื่องใด
จะต่างคน  ต่างไป  ยังได้เลย

แต่นี่รัก  นี่หวง  ใจห่วงหา
จึงถามมา  ว่าคำ  ไม่ทำเฉย
หากไม่ห่วง  หากไม่รัก  ภักชิดเชย
จะไม่เผย  เอ่ยความ  ไถ่ถามไป

อาจดูยุ่ง  ไม่เข้าท่า  น่ารำคาญ
แต่ทุกการณ์  ที่นำ  กระทำไว้
ขอให้รู้  ไว้เลย  เอ๋ยหัวใจ
ว่ารักไง  ถึงได้ถาม  เอ่ยความมา

ภาพวาด
31/12/52

2 ความคิดเห็น: