อยากยอมแพ้
"สบายดี"คำนี้ต้องมีเสมอ
สิ่งร้ายเจอเจ็บล้น"ทนนะฉัน"
ตัวคนเดียวเดินได้ในทุกวัน
ไม่ไหวหวั่นอีกแล้วแนวทางมี
เพื่อนก็ต่างห่างใจไกลไปเรื่อย
เหลือเราเหนื่อยเดินอยู่สู่วิถี
อนาคตเป็นไงร้ายหรือดี
ไม่อาจชี้สิ้นสุดว่าจุดใด
อยากยอมแพ้หลายครั้งกำลังหมด
แต่ก็อดทนต่อด้วยพอไหว
เกิดมาแล้วแนวทางเจ็บอย่างไร
เมื่อยังไปได้อยู่ควรสู้ทน
เราเข้มแข็งแกร่งได้อย่างไรนี่
ทั้งที่มีเรื่องมาพาสับสน
หรือใจชาจนชินเลิกดิ้นรน
กลายเป็นคนเฉยหมดเก็บกดแทน
คิดครวญคิดผิดใดทำใครไว้
เจ็บที่ได้ถึงปวดรวดร้าวแสน
เขาคงทุกข์จุกไม่น้อยสร้างรอยแค้น
ชีวิตเราจึงแขวนบนแดนตรม
เป็นชาติก่อนหรืออดีตขีดกำหนด
ฉันขอชดใช้ไปให้สาสม
ทำเลวร้ายใดมีที่ระทม
ชาตินี้จมทุกข์ตกยืดอกยอม
.........
ภ.ภาพวาด
---->>
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น