คำสอนของแม่

คำสอนของแม่


สะท้อนเงา เรานี้ที่กระจก
น้ำตาตก หวนคิดจิตโหยหา
มือทั้งสองของแม่แต่ก่อนมา
เคยใส่ผ้ายามครั้งลูกยังเยาว์


สีหน้าอิ่มยิ้มน้อยน้อยรอยแก้มบุ๋ม
แม่ท่านทุ่มใจรักเพื่อฟักเฝ้า
ปัด-ประคองป้องภัยให้กับเรา
จนล่วงเข้าวัยซนคือผลงาน


แม่อบรมกิริยามารยาท
ไม่มีขาดบกพร่องต้องฉะฉาน
เรื่องการเรือนรู้ทำจนชำนาญ
ห้ามเกียจคร้านหน้าที่ที่พึงเป็น


แม่สั่งนักสั่งหนาว่าอย่าท้อ
สิ่งที่รอลูกอยู่ดูไม่เห็น
ตั้งสติก่อนทำไม่ลำเค็ญ
ชีวิตลูกจะร่มเย็นอย่างเป็นจริง


และนั่นคือคำสอนก่อนจะจาก
ที่แม่ฝากอำลาคุณค่ายิ่ง
รอยยิ้มอ่อนละไมให้แอบอิง
เหมือนเป็นสิ่งสุดท้ายก่อนวายชนม์


จวบวันนี้อายุบรรลุล่วง
ทุกทุกช่วงความสำเร็จเคล็ดสร้างผล
คือคำแม่สอนไว้ใช้เป็นมนต์
บันดาลดลลูกพบประสบชัย


กระจกส่องจ้องเงาเฝ้าระลึก
ความรู้สึกเคยคุ้นมอบอุ่นให้
เสียงแม่ก้องกังวาลผ่านจากใจ
ยังชัดในโสตอยู่มิรู้เลือน
.........

ภ.ภาพวาด
ศ.๑๐.๘.๒๕๕๕ ว.๒๐.๑๒