
ความร้าวลึก
เหงาจับใจ ด้วยว่า ข้าถูกทิ้ง
ก้มหน้ารับ ความจริง สิ่งเจ็บปวด
เห็นตำตา จึงตำใจ ให้ร้าวรวด
เปรียบโดนหวด ด้วยแซ่ เป็นแผลใจ
รอยแซ่ฟาด พาดยาว ความร้าวลึก
มิเคยนึก จะเจอ เธอทำได้
คงหมดสิ้นแล้วรัก หักอาลัย
สายเยื่อใย สะบั้นหลุด สิ้นสุดกัน
.........
ภ.ภาพวาด
พฤ.๓๐.๘.๒๕๕๕

---->>

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น