ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

"ขอพระองค์ทรงพระเกษมสันต์...เป็นมิ่งขวัญคนไทยทุกถิ่นฐาน...มีพระชนม์มายุยิ่งยืนนาน...พระภูบาลคุ้มเกล้าเราชาวไทย"

จินตนาการผ่านคำพร่ำอักษร..มิใช่กลอนชีวิตลิขิตเขียน..ด้วยสนุกสุขใจจึงใฝ่เพียร..หากผิดเพี้ยนติติงขอวิงวอน
---->>

วันจันทร์ที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555

เลี่ยงไม่ได้..ใจมันรัก









เลี่ยงไม่ได้..ใจมันรัก


ฉันหวั่นไหว ใช่แน่..แย่แล้วซิ!!
เกิดไปริรักเขาเข้าแล้วนั่น
ทั้งทั้งที่พยายามห้ามสัมพันธ์
แต่ไยกันจึงเผลอเพ้อทั้งใจ


รู้ทั้งรู้อยู่ว่าอย่าได้ริ
ตั้งทิฐิยึดมั่นห้ามหวั่นไหว
พูดเสมอเจอรักผลักให้ไกล
แล้วทำไมจึงพ่ายอย่างง่ายดาย?


เพียงเพราะเขาเฝ้าตื้อหรือไงนะ
เหตุใดล่ะปล่อยใจไปง่ายง่าย
ทวงเหตุผลจากตนนี้เพื่อคลี่คลาย
แต่สุดท้ายคำตอบใจก็ไม่มี!!


รู้เพียงให้ใจรักสลักลึก
ความรู้สึกก่อตัวล้อมรั้วที่
เธอยึดครองห้องใจในฤดี
ไว้ทั้งสี่ห้องทรวงของดวงแด


จะกล่าวปัดปฎิเสธเฉกเช่นก่อน
ประดุจฟอนติดไฟเผาใจแย่
เพราะความรักรุมเร้าเข้ามาแล
คอยเทคแคร์เคียงข้างมิห่างเลย


เมื่อไม่อาจเลี่ยงได้ใคร่ขอเสี่ยง
จะข้างเคียงเธอดูคู่เขนย
ถึงภายหน้าสะดุดจุดลงเอย
ผลเฉลยคือช้ำ..จะจำทน
.........

ภ.ภาพวาด
อ.๑๔.๘.๒๕๕๕


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น