


เลี่ยงไม่ได้..ใจมันรัก
ฉันหวั่นไหว ใช่แน่..แย่แล้วซิ!!
เกิดไปริรักเขาเข้าแล้วนั่น
ทั้งทั้งที่พยายามห้ามสัมพันธ์
แต่ไยกันจึงเผลอเพ้อทั้งใจ
รู้ทั้งรู้อยู่ว่าอย่าได้ริ
ตั้งทิฐิยึดมั่นห้ามหวั่นไหว
พูดเสมอเจอรักผลักให้ไกล
แล้วทำไมจึงพ่ายอย่างง่ายดาย?
เพียงเพราะเขาเฝ้าตื้อหรือไงนะ
เหตุใดล่ะปล่อยใจไปง่ายง่าย
ทวงเหตุผลจากตนนี้เพื่อคลี่คลาย
แต่สุดท้ายคำตอบใจก็ไม่มี!!
รู้เพียงให้ใจรักสลักลึก
ความรู้สึกก่อตัวล้อมรั้วที่
เธอยึดครองห้องใจในฤดี
ไว้ทั้งสี่ห้องทรวงของดวงแด
จะกล่าวปัดปฎิเสธเฉกเช่นก่อน
ประดุจฟอนติดไฟเผาใจแย่
เพราะความรักรุมเร้าเข้ามาแล
คอยเทคแคร์เคียงข้างมิห่างเลย
เมื่อไม่อาจเลี่ยงได้ใคร่ขอเสี่ยง
จะข้างเคียงเธอดูคู่เขนย
ถึงภายหน้าสะดุดจุดลงเอย
ผลเฉลยคือช้ำ..จะจำทน
.........
ภ.ภาพวาด
อ.๑๔.๘.๒๕๕๕

---->>
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น