จะขอลาตาย
โอ้จะลาไปตายให้หายแค้น
เมื่อถูกแฟนคิดทิ้งชิงชิ่งเฉย
อยู่ด้วยกันนานปีที่กกเกย
แม่ทรามเชยเบื่อแล้วแน่วแนวจร
บอกว่าพี่ดีไปไหมจ๊ะพี่
ตัวน้องนี้น้อยรักจักขอถอน
สิ้นเยื่อใยไมตรีที่กอดนอน
เคยออดอ้อนร้อนนักจักขอลา
เราแยกทางกันเดินเชิญเถอะพี่
น้องขอมีผัวใหม่สดใสกว่า
อยู่กับพี่นี้ย้ำช้ำชีวา
ขอไปหารักใหม่ขอไกลกัน
ฟังคำน้องหมองไหม้ไฟสุมอก
เหมือนนรกหมกเข้าเผาสวรรค์
โอ้ใจนางช่างเปลี่ยนหมุนเวียนวัน
ก็มาผันแปรไปไม่แน่นอน
จึงขอลาทรามวัยเลิกไหลหลง
ลาอนงค์พุ่มพวงดวงสมร
แม้ใจพี่นี้หนาวสุดร้าวรอน
จะไม่วอนเห็นใจให้เมตตา
แต่งโดย Orion264(มือขวา)
๔ ตุลาคม ๒๕๕๕



ผลกรรมแห่งรัก
สบายหญิง ชิ่งไกล ได้สำเร็จ
กินแต่เกลือ กับพริกเม็ด เข็ดแล้วหนา
อยู่กับชาย จนจน คนเย็นชา
เอือมระอา น่าเบื่อ เหลือจะทน
ลากันที พี่ท่าน ฉันลาขาด
ก่อนเคยวาด หวังไว้ มิได้สน
หมายจะอยู่ สู้ทุกข์ บุกผจญ
เพื่อผ่านพ้น พร้อมกัน สัญญาใจ
แต่วันนี้ ที่ครอง น้องคิดหนัก
เพราะความรัก มันไม่อิ่ม ลิ้มไม่ได้
ลากันที พี่จ๋า แม้อาลัย
ขอมีใหม่ มุ่งหวัง ฝรั่งควง
ตาน้ำข้าว สาวน้อยใหญ่ ใครก็ชอบ
ฉันเลยหอบ ผ้าตาม บินข้ามหลวง
มาอยู่เมือง อเมริกา พาชื่นทรวง
ดุจขึ้นสรวงสวรรค์ชั้นวิมาน
เวลาเปลี่ยน เวียนไป ได้เพียงครู่
สิ่งที่ดู ดุจสวรรค์ พลันผันผ่าน
เหลือเพียงแต่ นรกหลุม ขุมบาดาล
ประหัตประหาร ฉันให้ วายชีวี
นายฝรั่ง ขังไว้ เพื่อขายซ่อง
อยู่ในห้อง ใต้ดิน สิ้นสุขี
หากไม่ยอม เทคแคร์ แต่โดยดี
จะโดนทุบ โดนตี ย่ำยีกาย
ให้รู้สึก สำนึกตัว ความชั่วช้า
เคยร้างลา รักจริง ทิ้งคู่หมาย
เพียงเพราะฉัน นั้นเหนื่อยยาก..อยากสบาย
จึงถูกขาย เข้าซ่อง ผลของกรรม
สะอื้นช้ำ ร่ำไห้ ใจแทบขาด
โอ้อนาถ ชีวิต ผิดถลำ
รักที่มี ดีอยู่ เป็นผู้นำ
เรากลับทำ ร้ายเขา ให้เศร้าตรม
สมควรยิ่ง หญิ่งชั่ว ต้องกลั้วเกลือก
เป็นตัวเลือก กามา พาขื่นขม
โลกมนุษย์ ได้ครอง กลับปองพรหม
เลยซานซม หล่นตก นรกภูมิ
.........
ภ.ภาพวาด
ส.๖.๑๐.๒๕๕๕

ได้ฟังข่าวเนื้อเย็นเห็นใจนัก
ตระหนกหนักในอุราผวาตู้ม
ให้เจ็บปวดแปลบปรางดั่งคางทูม
โอ้อกอูมน้องพี่โปรดหนีมา
ปล่อยให้เขาทำร้ายทำไมเล่า
บ้านของเราก็มีพี่รอท่า
เรื่องผิดพลั้งครั้งก่อนตอนเธอลา
จะนึกว่าฝันร้ายคลายจากใจ
ยินดีรับซับน้ำตาจากหน้าน้อง
จะประคองปลอบขวัญเคยหวั่นไหว
จงลืมเถิดความหลังฝังหทัย
เริ่มต้นใหม่เถิดภาพจ๋ากลับมาเร็ว
ตระหนกหนักในอุราผวาตู้ม
ให้เจ็บปวดแปลบปรางดั่งคางทูม
โอ้อกอูมน้องพี่โปรดหนีมา
ปล่อยให้เขาทำร้ายทำไมเล่า
บ้านของเราก็มีพี่รอท่า
เรื่องผิดพลั้งครั้งก่อนตอนเธอลา
จะนึกว่าฝันร้ายคลายจากใจ
ยินดีรับซับน้ำตาจากหน้าน้อง
จะประคองปลอบขวัญเคยหวั่นไหว
จงลืมเถิดความหลังฝังหทัย
เริ่มต้นใหม่เถิดภาพจ๋ากลับมาเร็ว
ไม้หน้าสาม
มิอาจควร หวนกลับไป ดวงใจน้อง
มีคนจ้อง ฟ้องฟระณาม ความล้มเหลว
ลืมเสียที พี่จ๋า หน้าคนเลว
ให้จมเหว เปลวไฟ บรรลัยกัลป์
หากครั้งโน้น น้องอดทน ด้นฟันฝ่า
คงไม่มา อาวรณ์ อ้อนโศกศัลย์
ลืมเถิดพี่ วันนี้น้อง ต้องลากัน
ผิดมหันต์ มันมากมาย น้องอายใจ
MsSaddiary
---->>
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น